ಬೆಂಗಳೂರು
ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ ಬಿ.ಎಸ್ಸಿ. ಕನ್ನಡ ಪ್ರಥಮ ಸೆಮಿಸ್ಟರ್
ಘಟಕ – ೩: ಹಾಸ್ಯ
ಆಟೋರಿಕ್ಷಾ ಅನುಭವಗಳು - ಡಾ. ಎಚ್. ನರಸಿಂಹಯ್ಯ
ಲೇಖಕರ ಪರಿಚಯ:
ಡಾ.
ಎಚ್.ಎನ್. ಎಂದೇ ಜನಪ್ರಿಯರಾದ 'ಹೊಸೂರು ನರಸಿಂಹಯ್ಯನವರು' ೧೯೨೦ ರ ಜೂನ್ ೬ ರಂದು ಚಿಕ್ಕಬಳ್ಳಾಪುರ
ಜಿಲ್ಲೆಯ ಗೌರಿಬಿದನೂರು ತಾಲೂಕಿನ 'ಹೊಸೂರು' ಗ್ರಾಮದ ಬಡ ಹಿಂದುಳಿದ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು. ಇವರ
ತಂದೆ ಹನುಮಂತಪ್ಪ, ತಾಯಿ ವೆಂಕಟಮ್ಮ ಹಾಗೂ ತಂಗಿ ಗಂಗಮ್ಮ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಭಾಷೆ ತೆಲುಗಾಗಿದ್ದರೂ,
ಕನ್ನಡವೆಂದರೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿ ಹಾಗೂ ಅಪಾರ ಪ್ರಾವೀಣ್ಯತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಮತ್ತು
ಮಾಧ್ಯಮಿಕ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಹೊಸೂರಿನಲ್ಲಿ ಮುಗಿಸಿ, ೧೯೩೫ ರಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಹೈಸ್ಕೂಲಿಗೆ
ಸೇರಿದರು. ಸೆಂಟ್ರಲ್ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಭೌತಶಾಸ್ತ್ರದ ಬಿ.ಎಸ್ಸಿ. (ಆನರ್ಸ್) ಮತ್ತು ಎಂ.ಎಸ್ಸಿ. ಪದವಿಗಳನ್ನು
ಉನ್ನತ ದರ್ಜೆಯಲ್ಲಿ ತೇರ್ಗಡೆಯಾದರು. ೧೯೪೬ ರಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಬಸವನಗುಡಿಯ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ
ಭೌತಶಾಸ್ತ್ರ ಅಧ್ಯಾಪಕರಾಗಿ ಸೇರಿ, ನಂತರ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರಾಗಿ ಹಾಗೂ ೧೨ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಪ್ರಾಂಶುಪಾಲರಾಗಿ
ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು.
೧೯೭೨ ರಿಂದ ೧೯೭೭ ರವರೆಗೆ ಬೆಂಗಳೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಉಪಕುಲಪತಿಗಳಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿ, ಶಿಕ್ಷಣ
ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಸುಧಾರಣೆಗಳನ್ನು ತಂದರು. ಅನಂತರ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಎಜುಕೇಷನ್ ಸೊಸೈಟಿ ಆಫ್
ಕರ್ನಾಟಕದ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿ ನಿರಂತರ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. 'ತೆರೆದ ಮನ', 'ಡಾ. ಎಚ್.ಎನ್. ಲೇಖನಗಳು',
'ಹೋರಾಟದ ಹಾದಿ' (ಆತ್ಮಕಥನ) ಇವು ಇವರ ಪ್ರಮುಖ ಕೃತಿಗಳಾಗಿವೆ. ಇವರ ವಿಜ್ಞಾನ ವಿಚಾರಧಾರೆ, ವೈಚಾರಿಕ
ದೃಷ್ಟಿಕೋನ ಮತ್ತು ಸಮಾಜಸೇವೆಗೆ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ 'ಪದ್ಮಭೂಷಣ' ಪ್ರಶಸ್ತಿ, 'ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ
ಪ್ರಶಸ್ತಿ' ಹಾಗೂ ಗುಲ್ಬರ್ಗಾ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ 'ಗೌರವ ಡಾಕ್ಟರೇಟ್' ಗೌರವಗಳು ಲಭಿಸಿವೆ.
ಆಟೋರಿಕ್ಷಾ ಅನುಭವಗಳು' - ಸಮಗ್ರ ಪಾಠ ಸಾರಾಂಶ
ಪ್ರವೇಶಿಕೆ ಹಾಗೂ ಹಿನ್ನೆಲೆ: 'ಬದುಕು ಜಟಕಾ ಬಂಡಿ,
ವಿಧಿ ಅದರ ಸಾಹೇಬ' ಎಂಬಂತೆ ಮನುಷ್ಯನ ದೈನಂದಿನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುವ ವಿಭಿನ್ನ ಘಟನೆಗಳು ಅನೇಕ ಜೀವನ
ಪಾಠಗಳನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತವೆ. ಸಮಾಜದ ವಿವಿಧ ಸ್ತರದ ಜನರೊಂದಿಗೆ ವ್ಯವಹರಿಸುವಾಗ ಲಭಿಸುವ ಅನುಭವಗಳು ಅಪಾರವಾದವುಗಳು.
ಲೇಖಕ ಡಾ. ಎಚ್. ನರಸಿಂಹಯ್ಯನವರು ತಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಆಟೋರಿಕ್ಷಾ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ಎದುರಾದ ವಿಚಿತ್ರ, ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರ
ಹಾಗೂ ಮೌಲ್ಯಯುತ ಪ್ರಸಂಗಗಳನ್ನು ನವಿರು ಹಾಸ್ಯದ ಮೂಲಕ ಈ ಪ್ರಬಂಧದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಚೇತೋಹಾರಿ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ
ನಿರೂಪಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಸಾರಿಗೆ ತಾಪತ್ರಯ ಹಾಗೂ
ಬಸ್ ಪ್ರಯಾಣದ ಜಯ: ಬೆಂಗಳೂರಿನಂತಹ ಮಹಾನಗರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸ್ಥಳದಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸುವುದೇ
ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲಿನ ಕೆಲಸ. ಸ್ವಂತ ಕಾರು ಅಥವಾ ಸ್ಕೂಟರ್ ಇಲ್ಲದ ಲೇಖಕರಂತಹ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರಿಗೆ ಇದು
ತೀವ್ರ ತಾಪತ್ರಯದ ಸಂಗತಿಯಾಗಿದೆ. ಹತ್ತಿರದ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ನಡೆದೇ ಹೋಗುವ ಲೇಖಕರಿಗೆ ಕಾಲಾವಕಾಶವಿಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ
ಬಸ್ ಅಥವಾ ಆಟೋರಿಕ್ಷಾ ಎಂಬ ಎರಡೇ ಮಾರ್ಗಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಬಸ್ಗಳ ಸಮಯ ಅನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿದ್ದು, ಬಸ್ ಬಂದಾಗ
ಒಳಗೆ ನುಗ್ಗುವುದು ಯುದ್ಧ ಗೆದ್ದಂತೆ! ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಬೆಳೆದುಬಂದ ನಮ್ಮ ಕ್ಯೂ (ಸಾಲು) ಪದ್ಧತಿ ಬಸ್
ಬರುವ ತನಕ ಮಾತ್ರ. ಬಸ್ ಬಂದ ತಕ್ಷಣ ಅಲ್ಲೋಲ ಕಲ್ಲೋಲವಾಗಿ, ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ತಳ್ಳಿ, ಕಾಲು ತುಳಿದು
ಒಳಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಒಮ್ಮೆ ಲೇಖಕರು ಹೀಗೆ ಸಾಹಸ ಮಾಡಿ ಬಸ್ ಹತ್ತಿ ನಿಂತಾಗ, ಸಹಪ್ರಯಾಣಿಕರೊಬ್ಬರು
'ಸಾರ್, ಈ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಮಗೇಕೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಕಷ್ಟ?' ಎಂದು ಸಾಂತ್ವನ-ಬುದ್ಧಿ ಹೇಳಿದರು. ಒಳಗೆ ನುಗ್ಗುವ
ಕಷ್ಟ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಸಿಕ್ಕ ಈ 'ಕನ್ಸೋಲೇಶನ್ ಪ್ರೈಜ್' ಬುದ್ಧಿಮಾತಿನಿಂದ ಲೇಖಕರು ಬಸ್ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ
ಶಾಶ್ವತ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿದರು.
ಆಟೋರಿಕ್ಷಾ ಪ್ರಯಾಣದ ಭಯ ಹಾಗೂ ವಿವಿಧ
ಚಾಲಕರ ಮನೋಧರ್ಮ: ಬಸ್ ಬಿಟ್ಟ ನಂತರ ಲೇಖಕರಿಗೆ ಉಳಿದ ಏಕೈಕ ಮಾರ್ಗ ಆಟೋರಿಕ್ಷಾ. ಆಟೋರಿಕ್ಷಾಗಳು ಪಾದರಸದಂತೆ
ಚಲಿಸುತ್ತವೆ; ತಗ್ಗು-ಉಬ್ಬುಗಳ ಭೇದವಿಲ್ಲದೆ, ಲಂಗುಲಗಾಮಿಲ್ಲದ ಕುದುರೆಯಂತೆ ಧಾವಿಸುತ್ತವೆ. ಲೇಖಕರಿಗೆ
ಆಟೋ ಪ್ರಯಾಣವೆಂದರೆ ತೀವ್ರ ಭಯ. ಇದರಿಂದ ಎರಡು ರೀತಿಯ ಅನಾಹುತಗಳಾಗಬಹುದು: ಒಂದೋ ಕೈಕಾಲು ಮುರಿಯಬಹುದು,
ಇಲ್ಲವೇ ಅಲ್ಲೇ ಕೊನೆಯ ಉಸಿರೆಳೆಯಬಹುದು! ಕೈಕಾಲು ಮುರಿದುಕೊಂಡು ಮೂಳೆವೈದ್ಯರ ಬಳಿ ಸಿಕ್ಕಿ ನಟಕಿ-ಬಲೆಕಿ
ಹಾಕಿಸಿಕೊಂಡು ಬದುಕುವುದಕ್ಕಿಂತ ಅಲ್ಲೇ ಭಗವಂತನ ಪಾದಾರವಿಂದ ಸೇರುವುದು ಲೇಸು ಎಂಬುದು ಲೇಖಕರ ಹಾಸ್ಯಮಯ
ಅನಿಸಿಕೆ. ಆಟೋ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ಲೇಖಕರು ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಚಾಲಕರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದರು:
ಅಪಶಕುನದ ಚಾಲಕ: ಸ್ವಲ್ಪ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೋಗಪ್ಪಾ, ೫೦
ಪೈಸೆ ಜಾಸ್ತಿ ಕೊಡ್ತೀನಿ ಎಂದು ಲೇಖಕರು ವಿನಂತಿಸಿದಾಗ, 'ನಿಮ್ಮಂಥವರಿಂದಲೇ ಆಕ್ಸಿಡೆಂಟ್ ಆಗೋದು,
ಹತ್ತುವ ಮುಂಚೆಯೇ ಅಪಶಕುನ ನುಡೀತೀರಲ್ಲ' ಎಂದು ಸಿಡುಕಿದ ಚಾಲಕ.
ವೇದಾಂತಿ ಚಾಲಕ: 'ಸ್ವಾಮಿ, ನಿಶ್ಚಿಂತೆಯಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಿ.
ಆಗೋದನ್ನ ಯಾರೂ ತಪ್ಪಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದಾಗ ಆಯುಷ್ಯ ಮುಗಿದರೆ ಹಾಗೇ ಹೋಗುತ್ತದೆ,
ಎಲ್ಲಾ ವಿಧಿಲಿಖಿತ' ಎಂದು ಗಹನವಾದ ಕರ್ಮಸಿದ್ಧಾಂತ ಬೋಧಿಸಿ ಲೇಖಕರ ಜೀವವನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ
ಮಾಡಿದ ಚಾಲಕ.
ಸಮಾಧಾನಿ ಚಾಲಕ: 'ನಿಮಗೊಬ್ಬರಿಗೇ ಜೀವದ ಮೇಲೆ ಆಸೆ ಇದೆಯಾ
ಸಾರ್? ನಮಗೂ ಹೆಂಡತಿ ಮಕ್ಕಳಿದ್ದಾರೆ' ಎಂದಾಗ, 'ನನಗೆ ಹೆಂಡತಿ ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲಪ್ಪ, ನಿಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದ
ಯೋಗಕ್ಷೇಮಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಾನು ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಕೊಟ್ಟೆ' ಎಂದು ಲೇಖಕರು ಮಾರುತ್ತರ ನೀಡಿದ ಪ್ರಸಂಗ.
ವಿಮಾನ ಪ್ರಯಾಣದ ವೈಚಾರಿಕತೆ: 'ಅಮೆರಿಕಾಗೆಲ್ಲಾ ಹೋಗಿದ್ದೀರಲ್ಲ,
ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಹೋಗುವಾಗ ಭಯವಾಗಲಿಲ್ಲವೇ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದ ಚಾಲಕನಿಗೆ, 'ವಿಮಾನಕ್ಕೆ ಎಮ್ಮೆ, ಹಸು ಅಥವಾ
ಜನರು ಅಡ್ಡ ಬರುವುದಿಲ್ಲ, ಅಲ್ಲಿ ಓವರ್ಟೇಕ್ ಮಾಡುವ ಪ್ರಸಂಗವೂ ಇಲ್ಲ!' ಎಂದು ಲೇಖಕರು ನೀಡಿದ ನಿಖರ
ಉತ್ತರ.
ಮಾನವೀಯತೆ ಹಾಗೂ ಆತ್ಮೀಯತೆಯ ಬೆಳಕು:
ಆಟೋ
ಚಾಲಕರಲ್ಲಿ ಬರೀ ಹಠ, ಮುನಿಸು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಅಪೂರ್ವ ಮಾನವೀಯತೆಯೂ ಇತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಲೇಖಕರು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾರೆ.
ವಿಧಾನಸೌಧದ ಬಳಿ ಮಾಜಿ ಉಪಕುಲಪತಿಯಾಗಿದ್ದ ಡಾ. ಎಚ್.ಎನ್. ಅವರನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ ಚಾಲಕನೊಬ್ಬ, 'ಸಾರ್,
ನಿಮಗೇಕೆ ಈ ಕಷ್ಟ? ಸಾರ್ವಜನಿಕ ರಂಗದ ಅಯಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ ಅಯೋಗ್ಯರು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕಾರ್ ಕೊಡಿಸಿದ್ದಾರೆ'
ಎಂದು ರಾಜಕೀಯ-ಸಾಮಾಜಿಕ ದುಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ವಾಚಾಮಗೋಚರವಾಗಿ ಬೈಯ್ಯುತ್ತಾ ತಲುಪಿಸಿದನು. ಮತ್ತೊಬ್ಬ
ಚಾಲಕ ಲೇಖಕರು ಮಾಡಿದ ಸಮಾಜಸೇವೆಯನ್ನು ನೆನೆದು ಹಣವನ್ನೇ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದನು. ಇನ್ನು
ಜಯನಗರದ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಕಾಲೇಜಿನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಮುಗಿಸಿ ರಾತ್ರಿ ೧೦ ಗಂಟೆಗೆ ಹೊರಟಾಗ, ಲೇಖಕರು ವಸತಿ ನಿಲಯದಲ್ಲಿ
ಉಪವಾಸ ಮಲಗಬೇಕಾಗಬಹುದೆಂದು ತಿಳಿದ ವಯಸ್ಸಾದ ಆಟೋ ಚಾಲಕನೊಬ್ಬ 'ಸಜ್ಜನ್ ರಾವ್ ಸರ್ಕಲ್ನಲ್ಲಿ ಇಡ್ಲಿ
ಮಾರುತ್ತಾರೆ, ನೀವು ಇಡ್ಲಿ ತಿನ್ನುವ ತನಕ ಕಾಯುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಸೋದರಸಹಜ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕರೆದೊಯ್ದನು.
ಹೀಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ ಸಾತ್ವಿಕ ಗುಣ, ಮಾನವೀಯ ಸ್ಪಂದನೆ ಮತ್ತು ನವಿರು ಹಾಸ್ಯದ ಮೂಲಕ ಲೇಖಕರು ಆಟೋರಿಕ್ಷಾ
ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಅಮರಗೊಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಪಠ್ಯದ ಅಭ್ಯಾಸ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಮತ್ತು ಉತ್ತರಗಳು
ಪ್ರಶ್ನೆ
೧. ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಸದ ಕೆಲಸ ಯಾವುದು?
ಉತ್ತರ: ಬೆಂಗಳೂರಿನಂತಹ ಬೃಹತ್
ಮಹಾನಗರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸ್ಥಳದಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ತಲುಪುವುದೇ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಯಾಸದ
ಹಾಗೂ ತಾಪತ್ರಯದ ಕೆಲಸವಾಗಿದೆ. ಸ್ವಂತ ಕಾರು ಅಥವಾ ಸ್ಕೂಟರ್ ಇದ್ದವರಿಗೆ ಸಾರಿಗೆ ಸಮಸ್ಯೆ ಎನಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಆದರೆ ಯಾವುದೇ ಸ್ವಂತ ವಾಹನವಿಲ್ಲದ ಲೇಖಕ ಡಾ. ಎಚ್. ನರಸಿಂಹಯ್ಯನವರಂತಹ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರಿಗೆ ಸಮಯಕ್ಕೆ
ಸರಿಯಾಗಿ ತಲುಪಲು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಬಸ್ಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ಆಟೋರಿಕ್ಷಾಗಳನ್ನು ನೆಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು ತೀವ್ರ
ಕಷ್ಟಕರವಾದ ಹಾಗೂ ಶ್ರಮದಾಯಕ ಕೆಲಸವಾಗಿದೆ.
ಪ್ರಶ್ನೆ
೨. ಡಾ. ಎಚ್ಎನ್/ ಲೇಖಕರಿಗೆ ಆಟೋರಿಕ್ಷಾ ಕಂಡರೆ ಏಕೆ ಭಯ?
ಉತ್ತರ: ಲೇಖಕರಿಗೆ ಆಟೋರಿಕ್ಷಾಗಳನ್ನು
ಕಂಡರೆ ತೀವ್ರ ಭಯ. ಏಕೆಂದರೆ ಆಟೋರಿಕ್ಷಾಗಳು ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಪಾದರಸದಂತೆ ಅತಿವೇಗವಾಗಿ ಚಲಿಸುತ್ತವೆ.
ಸಣ್ಣ ತಗ್ಗು-ಉಬ್ಬುಗಳ ಭೇದವಿಲ್ಲದೆ, ಯಾವುದೇ ನಿಯಂತ್ರಣವಿಲ್ಲದ ಲಂಗುಲಗಾಮಿಲ್ಲದ ಕುದುರೆಯಂತೆ ಧಾವಿಸುತ್ತವೆ.
ಆಟೋರಿಕ್ಷಾದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸುವಾಗ ಅಪಘಾತವಾಗಿ ಕೈಕಾಲು ಮುರಿಯಬಹುದು ಅಥವಾ ಜೀವವೇ ಹೋಗಬಹುದು ಎಂಬ
ತೀವ್ರ ಆತಂಕ ಲೇಖಕರನ್ನು ಕಾಡುವುದರಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಆಟೋರಿಕ್ಷಾ ಕಂಡರೆ ಅಪಾರ ಭಯವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಪ್ರಶ್ನೆ
೩. ಆಟೋರಿಕ್ಷಾ ಪ್ರಯಾಣದಿಂದ ಉಂಟಾಗಬಹುದಾದ ಎರಡು ರೀತಿಯ ತೊಂದರೆಗಳು ಯಾವುವು?
ಉತ್ತರ: ಲೇಖಕರ ಪ್ರಕಾರ ಆಟೋರಿಕ್ಷಾ
ಪ್ರಯಾಣದಿಂದ ಎರಡು ರೀತಿಯ ಗಂಭೀರ ತೊಂದರೆಗಳು ಅಥವಾ ಅಪಾಯಗಳು ಉಂಟಾಗಬಹುದು:
೧) ಅಪಘಾತ ಸಂಭವಿಸಿ ಕೈಕಾಲುಗಳು ಮುರಿದುಹೋಗಬಹುದು.
೨) ಅಪಘಾತದ ತೀವ್ರತೆಗೆ ಅಲ್ಲೇ ಕೊನೆಯ ಉಸಿರನ್ನು ಎಳೆಯಬಹುದು (ಸಾವು ಸಂಭವಿಸಬಹುದು).
ಕೈಕಾಲು ಮುರಿದುಕೊಂಡು ಮೂಳೆವೈದ್ಯರ ಬಳಿ ನಟಕಿ-ಬಲೆಕಿ ಹಾಕಿಸಿಕೊಂಡು ನರಳುವುದಕ್ಕಿಂತ ಅಲ್ಲೇ ಜೀವ
ಬಿಡುವುದು ಲೇಸು ಎಂಬುದು ಲೇಖಕರ ಹಾಸ್ಯಮಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯವಾಗಿದೆ.
ಪ್ರಶ್ನೆ
೪. ಲೇಖಕರಿಗೆ ವಿಮಾನ ಪ್ರಯಾಣ ಏಕೆ ಭಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ?
ಉತ್ತರ: ಆಟೋ ಚಾಲಕನೊಬ್ಬ 'ಆಟೋ
ವೇಗಕ್ಕೆ ಭಯಪಡುತ್ತೀರಲ್ಲ, ಅಮೆರಿಕಾಗೆ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಹೋಗುವಾಗ ಭಯವಾಗಲಿಲ್ಲವೇ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ
ಲೇಖಕರು ನವಿರಾದ ವೈಚಾರಿಕತೆಯಿಂದ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆಟೋ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುವಾಗ ಎಮ್ಮೆ, ಹಸು ಅಥವಾ
ಜನರು ರಸ್ತೆಗೆ ಅಡ್ಡ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರುವ ವಿಮಾನಕ್ಕೆ ಎಂದೂ ಎಮ್ಮೆ, ಹಸುಗಳಾಗಲೀ
ಅಥವಾ ಜನ ರಸ್ತೆಗೆ ಅಡ್ಡ ಬರುವಂತೆ ಅಡ್ಡ ಬರುವುದಿಲ್ಲ! ಅಲ್ಲದೆ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ವಿಮಾನವನ್ನು
'ಓವರ್ಟೇಕ್' ಮಾಡುವ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಪ್ರಸಂಗವೂ ಇಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ ಲೇಖಕರಿಗೆ ವಿಮಾನ ಪ್ರಯಾಣ ಭಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಪ್ರಶ್ನೆ
೫. ವೇದಾಂತಿ ಆಟೋಚಾಲಕನ ಬೋಧನೆಯೇನು?
ಉತ್ತರ: ಲೇಖಕ ಡಾ. ಎಚ್.ಎನ್.
ಅವರು ಒಮ್ಮೆ ಆಟೋರಿಕ್ಷಾ ಹತ್ತಿದಾಗ, ಚಾಲಕನಿಗೆ ಭಯದಿಂದ 'ಸ್ವಲ್ಪ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಚಲಿಸು' ಎಂದು ಕೇಳಿಕೊಂಡರು.
ಆಗ ಆ ಆಟೋ ಚಾಲಕ ಅತ್ಯಂತ ನಿರಾತಂಕವಾಗಿ ಗಹನವಾದ ವೇದಾಂತ ಬೋಧನೆ ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
ಆ ವೇದಾಂತಿ ಚಾಲಕನು ಲೇಖಕರಿಗೆ ಸಮಾಧಾನ ಹೇಳುತ್ತಾ, 'ಸ್ವಾಮಿ, ನಿಶ್ಚಿಂತೆಯಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಿ.
ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಭಯಪಡಬೇಡಿ. ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆಗುವುದನ್ನು ಯಾರಿಂದಲೂ ತಪ್ಪಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲವೂ ನಮ್ಮ
ಹಣೆಬರಹ ಹಾಗೂ ವಿಧಿಲಿಖಿತ. ನಮಗೆ ಸಾವು ಬರಬೇಕೆಂದಿದ್ದರೆ, ನಾವು ಎಷ್ಟೇ ನಿಧಾನವಾಗಿ ವಾಹನ ಓಡಿಸಿದರೂ
ಅನಾಹುತ ಸಂಭವಿಸೇ ತೀರುತ್ತದೆ! ಅಷ್ಟೇಕೆ, ಮನುಷ್ಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಯಾಗಿ ಮಲಗಿದ್ದಾಗ ಆಯುಷ್ಯ ಮುಗಿದರೆ
ಅಲ್ಲೇ ಜೀವ ಹೊರಟುಹೋಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಅಪಘಾತಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ವೇಗ ಕಾರಣವಲ್ಲ, ವಿಧಿಯೇ ಕಾರಣ' ಎಂದು
ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞನಂತೆ ರಕ್ತಗತವಾಗಿ ಬಂದ ಕರ್ಮಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಬೋಧಿಸಿದನು. ಈ 'ಆಪಾಯಕಾರಿ ಸಿದ್ಧಾಂತ'ವನ್ನು
ಕೇಳಿದ ಲೇಖಕರಿಗೆ ಆಟೋ ವೇಗಕ್ಕಿಂತ ಈ ವೇದಾಂತಿ ಚಾಲಕನ ಹಿಡಿತದಿಂದ ಕ್ಷೇಮವಾಗಿ ಪಾರಾದರೆ ಸಾಕು, ಪುನರ್ಜನ್ಮ
ಬಂದಂತೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಜೀವವನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಮೌನವಾಗಿ ಕುಳಿತರು.
ಪ್ರಶ್ನೆ
೬. ನ್ಯಾಷನಲ್ ಕಾಲೇಜಿನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಮುಗಿಸಿ ಹೊರಟಾಗ ಆದ ಅನುಭವವೇನು?
ಉತ್ತರ: ಒಂದು ಸಂಜೆ ಜಯನಗರದಲ್ಲಿರುವ
ನ್ಯಾಷನಲ್ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವಿತ್ತು. ಆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಮುಗಿಯುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿ ೧೦
ಗಂಟೆಯಾಗಿತ್ತು. ಲೇಖಕ ಡಾ. ಎಚ್. ನರಸಿಂಹಯ್ಯನವರು ಆಟೋರಿಕ್ಷಾಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಲೇಜಿನ ಹೊರಗೆ ಉಪಾಧ್ಯಾಯರೊಂದಿಗೆ
ಕಾಯುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದರು. ಕಾಲೇಜಿನ ಉಪಾಧ್ಯಾಯರೊಬ್ಬರು 'ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ನಲ್ಲಿ ಊಟ
ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಊಟ ಮಾಡಿ ಹೋಗಿ' ಎಂದು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಲೇಖಕರು
'ತುಂಬಾ ಹೊತ್ತಾಗಿದೆ, ಒಂದು ಹೊತ್ತು ಊಟವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲ' ಎಂದು ವಿನಮ್ರವಾಗಿ ನಿರಾಕರಿಸಿದರು.
ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತು ಈ ಸಂಭಾಷಣೆಯನ್ನು ಸಮಾಧಾನವಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ ವಯಸ್ಸಾದ ಆಟೋ ಚಾಲಕನೊಬ್ಬ ಲೇಖಕರ
ಬಳಿ ಬಂದು, 'ಯಾಕೆ ಸಾರ್, ನಿಮಗೇನು ಮನೆ ಇಲ್ವೇ? ಊಟ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ಅಂತೀರಾ?' ಎಂದು
ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು. ಲೇಖಕರು 'ನನಗೆ ಸ್ವಂತ ಮನೆ ಇಲ್ಲಪ್ಪ, ನಾನು ನ್ಯಾಷನಲ್ ಕಾಲೇಜು ಹಾಸ್ಟೆಲ್ನಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ'
ಎಂದರು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಭಾವುಕನಾದ ಆ ಆಟೋ ಚಾಲಕ, 'ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸ ಮಲಗಬಾರದು ಸಾರ್.
ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಪುರದಲ್ಲಿರುವ ಸಜ್ಜನರಾವ್ ಸರ್ಕಲ್ಗೆ ಹೋಗೋಣ ಬನ್ನಿ. ಅಲ್ಲಿ ಬಿಸಿ ಇಡ್ಲಿ ಮಾರುತ್ತಾರೆ.
ನೀವು ಇಡ್ಲಿ ತಿನ್ನುವ ತನಕ ಕಾಯುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ವಿನಂತಿಸಿಕೊಂಡನು. ಸಾಮಾನ್ಯ
ಆಟೋ ಚಾಲಕನ ಈ ಅನ್ಯಾದೃಶ ಆತ್ಮೀತೆ ಹಾಗೂ ಮಾನವೀಯ ಸ್ಪಂದನೆಯನ್ನು ಕಂಡು ಲೇಖಕರು ಮನಸಾರ ವಂದಿಸಿದರು.
ಪ್ರಶ್ನೆ
೭. ಲೇಖಕರ ಯಾವುದಾದರೂ ಮೂರು ಆಟೋ ಪ್ರಯಾಣದ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಿ.
ಉತ್ತರ: ಡಾ. ಎಚ್. ನರಸಿಂಹಯ್ಯನವರ
'ಆಟೋರಿಕ್ಷಾ ಅನುಭವಗಳು' ಲೇಖನವು ನಗರ ಜೀವನದ ಸಾರಿಗೆ ಸವಾಲುಗಳು ಹಾಗೂ ಸಾಮಾನ್ಯ ಆಟೋ ಚಾಲಕರ ವೈವಿಧ್ಯಮಯ
ಮನೋಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಬಸ್ ಪ್ರಯಾಣದ ಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಬೇಸತ್ತು ಆಟೋ ಹತ್ತಿದ ಲೇಖಕರಿಗೆ
ದೈನಂದಿನ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ಎದುರಾದ ಮೂರು ಪ್ರಮುಖ ಹಾಗೂ ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರ ಅನುಭವಗಳು ಕೆಳಗಿನಂತಿವೆ:
೧) ವೇದಾಂತಿ ಆಟೋ ಚಾಲಕನ ಅನುಭವ: ಒಮ್ಮೆ ಲೇಖಕರು
ಆಟೋ ಹತ್ತಿ, ಭಯದಿಂದ 'ಸ್ವಲ್ಪ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಓಡಿಸಪ್ಪ' ಎಂದು ಚಾಲಕನಿಗೆ ವಿನಂತಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಆ ಚಾಲಕ
ಗಹನವಾದ ವೇದಾಂತ ಬೋಧನೆ ಆರಂಭಿಸಿದನು! 'ಸ್ವಾಮಿ ನಿಶ್ಚಿಂತೆಯಾಗಿರಿ. ಆಗೋದನ್ನ ಯಾರೂ ತಪ್ಪಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ,
ಎಲ್ಲವೂ ಹಣೆಬರಹ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದಾಗ ಆಯುಷ್ಯ ಮುಗಿದರೆ ಹಾಗೇ ಹೋಗುತ್ತದೆ, ವಿಧಿಲಿಖಿತವಿದ್ದಾಗ
ನಿಧಾನವಾಗಿ ಓಡಿಸಿದರೂ ಆಕ್ಸಿಡೆಂಟ್ ಆಗುತ್ತದೆ' ಎಂದು ಕರ್ಮಸಿದ್ಧಾಂತ ಬೋಧಿಸಿದನು. ಈ ಅಪಾಯಕಾರಿ
ವೇದಾಂತವನ್ನು ಕೇಳಿ ಲೇಖಕರು 'ಈತನ ಹಿಡಿತದಿಂದ ಪಾರಾದರೆ ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಬಂದಂತೆ' ಎಂದು ಜೀವ ಕೈಯಲ್ಲಿ
ಹಿಡಿದು ಕುಳಿತರು.
೨) ವಿಮಾನ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದ ಚಾಲಕನ ಅನುಭವ:
ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಆಟೋ ಚಾಲಕ ಲೇಖಕರನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, 'ಏನು ಸ್ವಾಮಿ, ಈ ಆಟೋ ವೇಗಕ್ಕೇ ಭಯಪಡ್ತೀರಲ್ಲ,
ಅಮೆರಿಕಾಗೆಲ್ಲಾ ಹೋಗಿದ್ದೀರಲ್ಲ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಹೋಗುವಾಗ ಭಯವಾಗಲಿಲ್ಲವೇ?' ಎಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಪ್ರಶ್ನೆ
ಕೇಳಿದನು. ಅದಕ್ಕೆ ಲೇಖಕರು ನವಿರಾದ ನಗೆಯೊಂದಿಗೆ, 'ಇಲ್ಲಪ್ಪ, ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಹೋಗುವಾಗ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ
ಸಿಗುವಂತೆ ಎಮ್ಮೆ, ಹಸು ಅಥವಾ ಜನರು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಅಡ್ಡ ಬರುವುದಿಲ್ಲ! ಅಲ್ಲದೆ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಓವರ್ಟೇಕ್
ಮಾಡುವ ಸಾಹಸವೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ' ಎಂದು ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿದರು. ಚಾಲಕನು ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ 'ಕರೆಕ್ಟ್
ಸಾರ್' ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು.
೩) ಸಜ್ಜನ್ ರಾವ್ ಸರ್ಕಲ್ನಲ್ಲಿ ಇಡ್ಲಿ ಕೊಡಿಸಿದ
ಅನುಭವ: ಜಯನಗರದ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಮುಗಿದು ರಾತ್ರಿ ೧೦ ಗಂಟೆಯಾದಾಗ, ಲೇಖಕರು
ಹಾಸ್ಟೆಲ್ನಲ್ಲಿ ಊಟ ಸಿಗದೆ ಉಪವಾಸ ಇರಬೇಕಾಗಬಹುದು ಎಂದು ವಯಸ್ಸಾದ ಆಟೋ ಚಾಲಕನೊಬ್ಬ ಗಮನಿಸಿದನು.
ತಕ್ಷಣ ಆತ 'ಸಾರ್, ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸ ಮಲಗಬಾರದು. ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಪುರ ಸಜ್ಜನ್ ರಾವ್ ಸರ್ಕಲ್ಗೆ
ಹೋಗೋಣ ಬನ್ನಿ, ಅಲ್ಲಿ ಬಿಸಿ ಇಡ್ಲಿ ಮಾರುತ್ತಾರೆ. ನೀವು ತಿನ್ನುವ ತನಕ ಕಾಯುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿ
ಕರೆದೊಯ್ದನು.
ಈ ಅನುಭವಗಳು ಆಟೋ ಚಾಲಕರಲ್ಲಿರುವ ವಿಚಿತ್ರ ತರ್ಕಗಳು, ವೈಚಾರಿಕ ತಿಳುವಳಿಕೆ ಹಾಗೂ ಆಳವಾದ ಮಾನವೀಯತೆಯನ್ನು
ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತವೆ. ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಆಟೋ ಚಾಲಕರ ಬಗ್ಗೆ ಇರುವ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಕಲ್ಪನೆಗೆ ಇಂತಹ ಪ್ರಸಂಗಗಳು
ಅಪವಾದವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತವೆ.
ಪ್ರಶ್ನೆ
೮. 'ಆಟೋರಿಕ್ಷಾ ಅನುಭವಗಳು' ಇಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿರುವ ನವಿರು ಹಾಸ್ಯವನ್ನು ಕುರಿತು ಬರೆಯಿರಿ.
ಉತ್ತರ: ಡಾ. ಎಚ್. ನರಸಿಂಹಯ್ಯನವರು ಕೇವಲ ಗಂಭೀರ ಚಿಂತಕರು ಹಾಗೂ
ವಿಜ್ಞಾನಿಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಉತ್ತಮ ಹಾಸ್ಯಪ್ರಜ್ಞೆಯುಳ್ಳ ಬರಹಗಾರರಾಗಿದ್ದರು. 'ಆಟೋರಿಕ್ಷಾ ಅನುಭವಗಳು'
ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ದಿನನಿತ್ಯದ ಬದುಕಿನ ಕಿರಿಕಿರಿಯ ಪ್ರಸಂಗಗಳನ್ನು, ಸಾರಿಗೆ ತಾಪತ್ರಯಗಳನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ನವಿರಾದ
ಹಾಗೂ ಆತ್ಮೀಯ ಹಾಸ್ಯದ ಮೂಲಕ ನಿರೂಪಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಬಸ್ ಪ್ರಯಾಣದ 'ಸಾಂತ್ವನ ಬಹುಮಾನ' ಹಾಸ್ಯ: ಬೆಂಗಳೂರಿನ
ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ಯೂ ಪದ್ಧತಿ ಬಸ್ ಬರುವ ತನಕ ಮಾತ್ರ ಇರುತ್ತದೆ, ಬಸ್ ಬಂದ ತಕ್ಷಣ 'ಅಲ್ಲೋಲ
ಕಲ್ಲೋಲ' ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಬಣ್ಣಿಸುವ ಲೇಖಕರು, ತಾವು ಒಮ್ಮೆ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಬಸ್ ಒಳಗೆ ನುಗ್ಗಿ ಗೆದ್ದು
ನಿಂತಾಗ, ಸಹಪ್ರಯಾಣಿಕರೊಬ್ಬರು 'ಸಾರ್ ಈ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಮಗೇಕೆ ಇಷ್ಟು ಕಷ್ಟ?' ಎಂದು ಬುದ್ಧಿ ಹೇಳಿದ
ಪ್ರಸಂಗವನ್ನು ಕಣ್ಣೀರು ಒರೆಸುವ 'ಕನ್ಸೋಲೇಶನ್ ಪ್ರೈಜ್' (Consolation Prize) ಗೆದ್ದಂತೆ ಎಂದು
ತಮಾಷೆಯಾಗಿ ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಆಟೋ ಆಕ್ಸಿಡೆಂಟ್ ಹಾಗೂ ಮೂಳೆವೈದ್ಯರ ತರ್ಕ: ಆಟೋರಿಕ್ಷಾ
ಕಂಡರೆ ಲೇಖಕರಿಗೆ ಅಪಾರ ಭಯ. ಆಟೋದಲ್ಲಿ ಅಪಘಾತವಾಗಿ ಕೈಕಾಲು ಮುರಿದುಕೊಂಡು ಮೂಳೆವೈದ್ಯರ ಬಳಿ ಸಿಕ್ಕಿ,
ದೇಹಕ್ಕೆ ನಟಕಿ-ಬಲೆಕಿ ಹಾಕಿಸಿಕೊಂಡು ಬದುಕುವುದಕ್ಕಿಂತ ಅಲ್ಲೇ ಭಗವಂತನ ಪಾದಾರವಿಂದ ಸೇರುವುದು ಲೇಸು
ಎಂದು ಹಾಸ್ಯದ ಧಾಟಿಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಜೀವಭಯವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಆಟೋ ಚಾಲಕರ ವಿಚಿತ್ರ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳ ಹಾಸ್ಯ: ಚಾಲಕನೊಬ್ಬ
'ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೋಗು' ಎಂದಾಗ 'ಹತ್ತುವಾಗಲೇ ಅಪಶಕುನ ನುಡಿತೀರಲ್ಲ' ಎಂದು ಕೋಪಗೊಂಡರೆ, ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಚಾಲಕ
'ಎಲ್ಲಾ ಹಣೆಬರಹ, ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದರೂ ಸಾವು ಬರುತ್ತದೆ' ಎಂದು ಕರ್ಮಸಿದ್ಧಾಂತ ಬೋಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇನ್ನೊಬ್ಬ
ಚಾಲಕ 'ನಮಗೂ ಹೆಂಡತಿ ಮಕ್ಕಳಿದ್ದಾರೆ' ಎಂದಾಗ, ಲೇಖಕರು 'ನನಗೆ ಹೆಂಡತಿ ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲಪ್ಪ, ನಿಮ್ಮ ಹೆಂಡತಿ
ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿಯೇ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಕೊಟ್ಟೆ' ಎಂದು ನೀಡುವ ಪಟಾಕಿ ಮಾರುತ್ತರಗಳು ವಾಚಕರನ್ನು ನಗೆಗಡಲಲ್ಲಿ
ತೇಲಿಸುತ್ತವೆ. ವಿಮಾನಕ್ಕೆ ಎಮ್ಮೆ-ಹಸುಗಳು ಅಡ್ಡ ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಹಾಗೂ ಓವರ್ಟೇಕ್ ಮಾಡುವ ಹಟವಿರುವುದಿಲ್ಲ
ಎಂಬ ಲೇಖಕರ ನಿರೂಪಣೆ ನವಿರು ಹಾಸ್ಯಕ್ಕೆ ಉತ್ತಮ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿದೆ.
ಹೀಗೆ
ಲೇಖನಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಯಾರನ್ನೂ ನೋಯಿಸದ, ಆತ್ಮವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕ ಹಾಗೂ ಬದುಕಿನ ಕಟು ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಹಗುರಗೊಳಿಸುವ
ನವಿರು ಹಾಸ್ಯವು ಲೇಖನದ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಪಸರಿಸಿದ್ದು, ಓದುಗರಿಗೆ ಮುದ ನೀಡುತ್ತದೆ.
