ಲೇಖಕಿಯ ಪರಿಚಯ:
ಡಾ. ದೀಪಾ ಫಡೈ:
ಮೂಲತಃ ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡದ ಬೆಳ್ತಂಗಡಿ ತಾಲೂಕಿನವರು.
ಅಕ್ಟೋಬರ್
19, 1971 ರಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ದೀಪಾ ಪ್ರಸ್ತುತ ಬೆಂಗಳೂರು ವಾಸಿ. ಚಂದನ ದೂರದರ್ಶನ ಹಾಗೂ ಉದಯ ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ
ನಿರೂಪಕಿಯಾಗಿ ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನಿರೂಪಣೆ ಮಾಡಿದ ಅನುಭವವಿರುವ ಇವರು ಕನ್ನಡ ಕಿರುತೆರೆಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲ
ಬಾರಿಗೆ 'ಸ್ತ್ರೀ ಆರೋಗ್ಯ' ಎನ್ನುವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ನೂರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಸಂಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ, 'ಹೆಜ್ಜೆ
ಗುರುತು' ಕನ್ನಡ ಚಲನಚಿತ್ರರಂಗದ ಇತಿಹಾಸದ ಕುರಿತು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಎಂಭತ್ತಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಸಂಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ
ನಿರೂಪಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಲೇಖಕಿಯಾಗಿ
ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡ ದೀಪಾ ಅವರು ಮೈಸೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದಿಂದ ಪುರಂದರ ಕನಕರ ಕೀರ್ತನೆಗಳಲ್ಲಿ ಮನೋವಿಶ್ಲೇಷಕ
ಮತ್ತು ಭಾಷಿಕ ಅಧ್ಯಯನ ಎನ್ನುವ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸಂಶೋಧನಾ ಪ್ರಬಂಧ ಮಂಡಿಸಿ ಪಿಎಚ್.ಡಿ ಪದವಿ ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ.
ಇವರ 'ಮುಂದಣ ಹೆಜ್ಜೆ' ಕಥಾಸಂಕಲನ, 'ಓದಿನ ಮನೆ' ವಿಮರ್ಶಾ ಲೇಖನಗಳ ಸಂಗ್ರಹ, 'ಋತ'- ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಬರಹಗಳ
ಗುಚ್ಛ, ಹರಪನಹಳ್ಳಿ ಭೀಮವ್ವ ಜೀವನ ದರ್ಶನ, ಮುಕ್ತಛಂದದ ಕವಿ ಸುಬ್ರಾಯ ಚೊಕ್ಕಾಡಿ- ವ್ಯಕ್ತಿ ಚಿತ್ರಣ
ಸೇರಿದಂತೆ ಸುಮಾರು ಹನ್ನೊಂದು ಕೃತಿಗಳು ಪ್ರಕಟಗೊಂಡಿವೆ. 'ಋತ' ಕೃತಿಗೆ 2018 ರಲ್ಲಿ ಮೂಡಬಿದಿರೆಯ
ವರ್ಧಮಾನ ಪೀಠದ ವರ್ಧಮಾನ ಉದಯೋನ್ಮುಖ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪ್ರಶಸ್ತಿ, 2022 ರಲ್ಲಿ 'ಓದಿನ ಮನೆ'- ಕೃತಿಗೆ ಶಿವಮೊಗ್ಗದ
ಕರ್ಣಾಟಕ ಸಂಘ ನೀಡುವ ಹಾ. ಮಾ. ನಾಯಕ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ, 'ಮುಂದಣ ಹೆಜ್ಜೆ' ಕಥಾಸಂಕಲನಕ್ಕೆ 2022 ರಲ್ಲಿ
ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತಿನ ವೀಣಾ ಶಾಂತೇಶ್ವರ ದತ್ತಿ ನಿಧಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಹಾಗೂ 2014 ರಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ
ಸಂಘರ್ಷ ಸಮಿತಿಯ ಅನುಪಮ
ನಿರಂಜನ ಕಥಾ
ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಮೂರನೇ ಬಹುಮಾನ ಲಭಿಸಿದೆ. ಪ್ರಸ್ತುತ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಆರ್. ಟಿ. ನಗರದ ಶಿವರಾಮ ಕಾರಂತ
ವೇದಿಕೆ - ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಂಘಟನೆಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಪದಕೋಶ:
ತೋರಣ-ಹೆಬ್ಬಾಗಿಲು,
ಹಬ್ಬ ಉತ್ಸವ ಮುಂತಾದ ವಿಶೇಷ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಅಲಂಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ಬಾಗಿಲು, ಅನಾಮಿಕ-ಹೆಸರಿಲ್ಲದವ, ನಾಜೂಕು-ಸೂಕ್ಷ,
ಸ್ತಬ್ಧ= ಅಲುಗಾಡದಿರುವಿಕೆ, ಹೆಣೆ-ಸೇರಿಸು, ಕೂಡಿಸು, ಪೋಣಿಸು ಪ್ಯಾರಲಾಲ್-ಸಮಾನಾಂತರ; ಮಯೂರಿ-ನವಿಲು,
ದೇವತೆಗಳ ಒಂದು ಪಂಗಡ,
ಜೀವ
ದುಂದುಭಿ – ಪಾಠದ ಸಾರಾಂಶ:
ದೀಪಾ ಫಡೈ ಅವರ
‘ಜೀವ ದುಂದುಭಿ’ ಲೇಖನವು ಮನುಷ್ಯನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಬದಲಾವಣೆ, ಹೊಂದಾಣಿಕೆ, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಜೀವಚೈತನ್ಯ
ಮತ್ತು ಹೊಸತನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಸುಂದರವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. ಲೇಖಕಿಯ ಕುಟುಂಬ ಮೂರು
ದಶಕಗಳಿಂದ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದು, ನಗರದ ಗದ್ದಲ, ವೇಗದ ಜೀವನ ಮತ್ತು ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಬದುಕಿಗೆ
ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿರುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಊರಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಅಲ್ಲಿನ ನಿಶ್ಶಬ್ದತೆ, ಕೀಟಗಳು, ವಿದ್ಯುತ್
ಮತ್ತು ನೀರಿನ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಲೇಖಕಿಗೆ ಕಿರಿಕಿರಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ.
ಮಗಳು ವಿದೇಶಕ್ಕೆ
ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸಕ್ಕಾಗಿ ಹೋದ ನಂತರ ಲೇಖಕಿ ಪತಿಯೊಂದಿಗೆ ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಊರಿನ
ತೋಟದ ಮನೆಯನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸುವಾಗ ನೂರಾರು ಕಂಬಳಿ ಹುಳಗಳು, ಇರುವೆಗಳು, ಜೇಡಗಳು ಮುಂತಾದ ಜೀವಿಗಳು
ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು ಅವರಿಗೆ ಅಸಹನೆ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಪತಿ ಅವುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಬಾರದು; ಅವು ಮುಂದೆ
ಚಿಟ್ಟೆಗಳಾಗಿ ರೂಪಾಂತರಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಒಮ್ಮೆ ಊರಿನ
ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಗ ಲೇಖಕಿಯ ದೃಷ್ಟಿ ಬಂಟಮಲೆಯ ಕಡೆಗೆ ಹರಿಯುತ್ತದೆ. ಬೆಟ್ಟದ ವಿಶಾಲ
ಹಸಿರು, ಪ್ರಕೃತಿಯ ನಿಶ್ಚಲತೆ ಮತ್ತು ಸುತ್ತಲಿನ ಮೌನ ಅವಳ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತವೆ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ
ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸಿದ ನಿಶ್ಯಬ್ದದಲ್ಲಿಯೇ ಅನೇಕ ಜೀವಿಗಳ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಅವಳು ನಿಧಾನವಾಗಿ
ಅರಿಯುತ್ತಾಳೆ.
ಕಂಬಳಿ ಹುಳಗಳು
ತಮ್ಮ ಸುತ್ತಲೂ ನಾಜೂಕಾದ ಬಲೆ ಹೆಣೆದುಕೊಂಡು ಕೋಶಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ರೂಪಾಂತರಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು
ಲೇಖಕಿಗೆ ಹೊಸ ಅರಿವು ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಹಂತದಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಹಂತಕ್ಕೆ ಸಾಗಲು ಮೌನ ಮತ್ತು ಧ್ಯಾನದಂತಹ
ಅವಸ್ಥೆ ಅಗತ್ಯವೆಂದು ಅವಳು ಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಕಂಬಳಿ ಹುಳಗಳು ಚಿಟ್ಟೆಗಳಾಗಿ ಹೊರಬಂದು ಹಾರುವುದನ್ನು
ಕಂಡಾಗ, ತನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೂ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕೆಂಬ ಅರಿವು ಅವಳಲ್ಲಿ ಮೂಡುತ್ತದೆ.
ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲಿ
ತಾನೂ ಚಿಟ್ಟೆಯಾಗಿ ರೆಕ್ಕೆ ಪಡೆದು ಹಾರುತ್ತಿರುವಂತೆ ಲೇಖಕಿಗೆ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತದೆ. ಹಕ್ಕಿಗಳ ಕಲರವ,
ಕೋತಿಗಳ ಚಟುವಟಿಕೆ, ಹಾವುಗಳ ಸಹಜೀವನ, ಮರಗಳಲ್ಲಿನ ಜೀವಸ್ಪಂದನ ಮುಂತಾದವುಗಳ ಮೂಲಕ ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿರುವ
ನಿರಂತರ ಜೀವಚೈತನ್ಯವನ್ನು ಅವಳು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ
ಕಾರಿನ ಹಾರ್ನ್ ಕೇಳಿ ಲೇಖಕಿ ವಾಸ್ತವಕ್ಕೆ ಮರಳುತ್ತಾಳೆ. ಆದರೆ ಅವಳ ಮನಸ್ಸು ಬದಲಾಗಿರುತ್ತದೆ. ನಗರದ
ಗದ್ದಲದಲ್ಲಿಯೂ ನಿಶ್ಯಬ್ದವಿದೆ; ನಿಶ್ಯಬ್ದದೊಳಗೂ ಅಪಾರವಾದ ಜೀವಚಟುವಟಿಕೆ ಇದೆ ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅವಳು
ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಪ್ರಕೃತಿಯ ಬದಲಾವಣೆ ಮತ್ತು ರೂಪಾಂತರದಂತೆ ಮನುಷ್ಯನೂ ತನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು
ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದೇ ‘ಜೀವ ದುಂದುಭಿ’ ಪಾಠದ ಮುಖ್ಯ ಆಶಯ
ಅಭ್ಯಾಸ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಮತ್ತು ಉತ್ತರ
1. ಮನುಷ್ಯ ನೆಲೆ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದು ಹೇಗೆ?
ಮನುಷ್ಯನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಒಂದೆಡೆ ನೆಲೆ ನಿಲ್ಲುವುದು ಬಹಳ ಮುಖ್ಯವಾದ ಸಂಗತಿಯಾಗಿದೆ. ಆಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮನುಷ್ಯ ಕ್ರಮೇಣ ಒಂದೆಡೆ ನೆಲೆಸಿ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಆಹಾರ ಬೆಳೆಯಲು ಕಲಿತನು. ಹೀಗೆ ವಾಸಿಸುವ ಸ್ಥಳದೊಂದಿಗೆ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಸಂಬಂಧ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡು ಮನುಷ್ಯ ನೆಲೆಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಮನೆ, ಕುಟುಂಬ, ಕೆಲಸ, ಪರಿಸರ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿನ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಾಗ ಆ ಸ್ಥಳವೇ ತನ್ನದೇ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಮೂಡುತ್ತದೆ.
ಆದರೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ
ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳು ಬದಲಾದಾಗ ಹೊಸ ಸ್ಥಳ ಮತ್ತು ಹೊಸ ಜೀವನಶೈಲಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕವೂ ಮನುಷ್ಯ ಹೊಸ
ನೆಲೆಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಅಂದರೆ ನೆಲೆ ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಸ್ಥಳವಲ್ಲ; ಅದು ಮನುಷ್ಯನ ಮನಸ್ಸು
ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವ, ಭದ್ರತೆ ಮತ್ತು ಆತ್ಮೀಯತೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವ ಭಾವನೆಯಾಗಿದೆ.
2. ಲೇಖಕಿ ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಊರ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಏಕೆ?
ಲೇಖಕಿಯ ಪತಿ
ಕಂಪನಿಯ ಸಿಇಒ ಜೊತೆಗಿನ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯದಿಂದ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡಿದ ನಂತರ, ತಮ್ಮ ಪಿತ್ರಾರ್ಜಿತ
ಆಸ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಊರಿನ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಸಿದ ಪುಟ್ಟ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಲು ಮತ್ತು ತೋಟದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು
ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಊರಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಗಳು ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಓದುತ್ತಿದ್ದ ಕಾರಣ
ಲೇಖಕಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲೇ ಉಳಿಯಬೇಕಾಗಿತ್ತು.
ನಂತರ ಮಗಳು
ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಮುಗಿಸಿ ವಿದೇಶಕ್ಕೆ ಉನ್ನತ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದಳು. ಆಗ ಪತಿಗೆ ಒಬ್ಬರೇ ಊರಿಗೆ
ಹೋಗಿ ಬರುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗಬಹುದು ಎಂಬ ಅನುಕಂಪದಿಂದ ಮತ್ತು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಇರಬೇಕೆಂಬ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯಿಂದ
ಲೇಖಕಿಯೂ ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಊರಿಗೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು.
3. ಲೇಖಕಿಯ ಭಾವನೆಗಳು – ಚಿಟ್ಟೆಯಾಗಿ ಹಾರುವ ಹುಳಗಳು ಯಾವುವು?
ಚಿಟ್ಟೆಯಾಗಿ ಹಾರುವ ಹುಳಗಳು ಕಂಬಳಿ ಹುಳಗಳು. ಲೇಖಕಿ ಊರಿನ ತೋಟದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಕಂಬಳಿ ಹುಳಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾಳೆ. ಮೊದಲಿಗೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಕಂಡು ಭಯ ಮತ್ತು ಅಸಹನೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಆದರೆ ಅವುಗಳು ತಮ್ಮ ಸುತ್ತಲೂ ನಾಜೂಕಾದ ಬಲೆ ಹೆಣೆದುಕೊಂಡು ಕೋಶಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ನಂತರ, ಅವುಗಳ ರೂಪಾಂತರದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ.
ಕಂಬಳಿ ಹುಳಗಳು
ತಮ್ಮ ಹಳೆಯ ರೂಪವನ್ನು ಕಳಚಿಕೊಂಡು ಸುಂದರವಾದ ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಚಿಟ್ಟೆಗಳಾಗಿ ಹೊರಬಂದು ಹಾರುವುದನ್ನು
ಕಂಡು ಲೇಖಕಿಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಮತ್ತು ಸಂತೋಷ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಮನುಷ್ಯನೂ ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಭಾವನೆಗಳು,
ಅಭ್ಯಾಸಗಳು ಮತ್ತು ಅಸಹನೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೊಸ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬ ಜೀವನಪಾಠವನ್ನು
ಲೇಖಕಿ ಕಲಿಯುತ್ತಾಳೆ.
*4. ಒಬ್ಬವ್ವನ ಕಿಂಡಿಯ ಶತ್ರು ಸೈನಿಕರಂತೆ ಬರುತ್ತಿರುವವರು ಯಾರು?
ಒಬ್ಬವ್ವನ ಕಿಂಡಿಯಿಂದ
ಸಾಲಾಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಇರುವೆಗಳ ದಂಡು ಶತ್ರು ಸೈನಿಕರಂತೆ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಮಳೆನೀರು ಸಿಡಿದು ಗೋಡೆಯ
ಬಳಿ ಹಾಕಿದ್ದ ಪೌಡರ್ ಅಳಿದುಹೋದ ಜಾಗದಿಂದ ಇರುವೆಗಳು ಒಳನುಗ್ಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವು ಶಿಸ್ತಿನಿಂದ ಸಾಲಾಗಿ
ಬರುತ್ತಿದ್ದುದನ್ನು ಲೇಖಕಿ “ಶತ್ರು ಸೈನಿಕರು ಬಂದಂತೆ” ಎಂದು ವರ್ಣಿಸಿದ್ದಾರೆ.
5. ಉಂಬಳಗಳನ್ನು ಕಂಡ ಲೇಖಕಿಯ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿ.
ಊರಿನ ತೋಟದ
ಮನೆಯ ಗೇಟಿನ ಸುತ್ತಲೂ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ತರಗೆಲೆಗಳ ನಡುವೆ ಉಂಬಳಗಳು ತೆವಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಲೇಖಕಿಗೆ
ಭಯ ಮತ್ತು ಅಸಹನೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಉಂಬಳಗಳು ತನ್ನ ಕಾಲಿಗೆ ಹತ್ತಿಬಿಡಬಹುದೆಂಬ ಆತಂಕದಿಂದ ಅವಳು
ಗೇಟಿನ ಬಳಿ ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ನಿಲ್ಲದೆ ಆತುರದಿಂದ ಬೀಗ ತೆಗೆದು ಗೇಟನ್ನು ತೆರೆದು ಓಡಿ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಪತಿ ತನ್ನ ಭಯವನ್ನು ಕಂಡು ನಗುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಲೇಖಕಿ ಅದನ್ನು ಗಮನಿಸದೆ ಮುಗುಮ್ಮಾಗಿ
ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಳು.
6. ಲೇಖಕಿಯ
ಮಗಳು ಬೆಂಗಳೂರಿನವಳೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಾರಣವೇನು?
ಲೇಖಕಿಯ ಮಗಳು ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿಯೇ ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದು, ಅಲ್ಲಿಯೇ ತನ್ನ ಬಾಲ್ಯ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಕಳೆದಿದ್ದಳು. ಆದ್ದರಿಂದ ತಾನು ಕರಾವಳಿಯ ಮೂಲದವಳಾದರೂ, ತನ್ನನ್ನು “ಹಾರ್ಡ್ಕೋರ್ ಬೆಂಗಳೂರಿಯನ್” ಎಂದು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಳು.
ತಾಯಿ-ತಂದೆಯರು
ಕರಾವಳಿಯವರಾಗಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ತಾನು ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲೇ ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದಿರುವುದರಿಂದ ತನ್ನ ನಂಟು ಮತ್ತು
ಗುರುತು ಬೆಂಗಳೂರಿನೊಂದಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವಳು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದಳು.
7. ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಲೇಖಕಿಯ ಬದಲಾದ ಭಾಷೆ ಕುರಿತು ಹಳ್ಳಿ ಜನಗಳ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿ.
ಲೇಖಕಿ ಮೂಲತಃ
ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡದ ಕರಾವಳಿ ಪ್ರದೇಶದವರು. ಆದರೆ ಸುಮಾರು ಮೂರು ದಶಕಗಳಿಂದ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ,
ಬೆಂಗಳೂರಿನ ನಗರ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ದೀರ್ಘಕಾಲ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದ
ಪರಿಣಾಮ ಅವರ ಮಾತನಾಡುವ ಕನ್ನಡದ ಬನಿ ಮತ್ತು ಉಚ್ಚಾರಣೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಬದಲಾವಣೆ ಉಂಟಾಗಿದೆ.
ಲೇಖಕಿ ಊರಿಗೆ
ಹೋದಾಗ ಅಲ್ಲಿನ ಜನರು ಅವರ ಮಾತಿನ ಶೈಲಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ಮಾತನಾಡುವ ಕನ್ನಡದ ಬನಿ,
ಉಚ್ಚಾರಣೆ ಮೊದಲಿನ ಕರಾವಳಿ ಕನ್ನಡದಂತಿರದೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ,
“ನೀವು ಕರಾವಳಿಯವರೇ?” ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯಿಂದಲೇ ಲೇಖಕಿಯ ಭಾಷೆಯ ಮೇಲೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನ
ಬದುಕು ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದೆ ಎಂಬುದು ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ.
ಲೇಖಕಿ ತಮ್ಮ
ಮಗಳ ಬಳಿ ಹಳ್ಳಿಯವರು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಂಡಾಗ, ಮಗಳು ಕೂಡ ತನ್ನದೇ ಆದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ
ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತಾಳೆ. “ನೀವಿಬ್ಬರೂ ಕರಾವಳಿಯವರು ಇರಬಹುದು ಅಮ್ಮ, ಆದರೆ ನಾನು ಹಾರ್ಡ್ಕೋರ್ ಬೆಂಗಳೂರಿಯನ್.
ನಾನು ಇಲ್ಲೇ ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದವಳು” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಇದರಿಂದ ಮಗಳು ತನ್ನನ್ನು ಕರಾವಳಿಯ ಮೂಲಕ್ಕಿಂತ
ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಬದುಕಿನೊಂದಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಳು ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.
ಹೀಗಾಗಿ, ಸ್ಥಳ
ಬದಲಾದಾಗ ಮನುಷ್ಯನ ಭಾಷೆ, ಉಚ್ಚಾರಣೆ, ಜೀವನಶೈಲಿ ಮತ್ತು ಆಲೋಚನೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಬದಲಾವಣೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ
ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಪ್ರಸಂಗ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ದೀರ್ಘಕಾಲದ ವಾಸವು ಲೇಖಕಿಯ ಭಾಷೆಯ ಮೇಲೂ ತನ್ನದೇ
ಆದ ಛಾಪು ಮೂಡಿಸಿತ್ತು.
8. ತನ್ನ ತೋಟದ
ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ ಬಗ್ಗೆ ಲೇಖಕಿಗೆ ಇರುವ ಹೆಮ್ಮೆಯೇನು?
ಲೇಖಕಿಗೆ ತಮ್ಮ
ಊರಿನ ತೋಟದ ತೆಂಗಿನಕಾಯಿಯ ಬಗ್ಗೆ ವಿಶೇಷವಾದ ಹೆಮ್ಮೆ ಮತ್ತು ಅಭಿಮಾನ ಇತ್ತು. ಪತಿ ಊರಿನಿಂದ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ
ಹಿಂದಿರುಗುವಾಗ ತೋಟದ ಹಣ್ಣು-ತರಕಾರಿಗಳ ಜೊತೆಗೆ ತೆಂಗಿನಕಾಯಿಯನ್ನೂ ತರುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಗ ಲೇಖಕಿ,
“ಈ ಸಾರಿ ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ ಮರೀಬೇಡಿ ಮಾರೇ, ಊರಿನ ತೆಂಗಿನಕಾಯಿಯಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯದು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ”
ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು.
ಊರಿನ ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ
ತಾಜಾ, ರುಚಿಕರ ಹಾಗೂ ಉತ್ತಮ ಗುಣಮಟ್ಟದ್ದಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಲೇಖಕಿಗೆ ಇತ್ತು. ಆ ತೆಂಗಿನಕಾಯಿಯನ್ನು
ಊರಿನದ್ದೆಂಬ ವಿಶೇಷ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಸಾಂಬಾರು ಮುಂತಾದ ಅಡುಗೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೀಗೆ
ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿದ್ದರೂ ತಮ್ಮ ಊರಿನ ತೋಟದ ಉತ್ಪನ್ನಗಳೊಂದಿಗೆ ಲೇಖಕಿಗೆ ಆತ್ಮೀಯವಾದ ನಂಟು ಮತ್ತು ಹೆಮ್ಮೆ
ಇತ್ತು.
9. ಕರಾವಳಿಯ
ಹಸಿರು ಪರಿಸರವನ್ನು ವರ್ಣಿಸಿ.
‘ಜೀವ ದುಂದುಭಿ’
ಪಾಠದಲ್ಲಿ ಲೇಖಕಿ ಕರಾವಳಿಯ ಹಸಿರು ಪರಿಸರವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾಗಿ ಹಾಗೂ ಜೀವಂತವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಕರಾವಳಿಯ ಪರಿಸರವು ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದ ತಪ್ಪಲು, ದಟ್ಟ ಕಾಡು, ತೋಟಗಳು, ಅಡಿಕೆ-ತೆಂಗಿನ ಮರಗಳು, ಹೊಳೆಗಳು
ಮತ್ತು ಹಸಿರಿನಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ಲೇಖಕಿಯ ಊರಿನ ತೋಟದ ಮನೆಯಿಂದ ಕಾಣುವ ಬಂಟಮಲೆ ಅದರ ಪ್ರಕೃತಿ ಸೌಂದರ್ಯದ
ಪ್ರಮುಖ ಭಾಗವಾಗಿದೆ. ಕಣ್ಣು ಹಾಯಿಸಿದಷ್ಟೂ ದೂರಕ್ಕೆ ಹರಡಿಕೊಂಡಿರುವ ಬಂಟಮಲೆ ಮುಗಿಲೆತ್ತರಕ್ಕೆ ಬೆಳೆದು
ನಿಂತು, ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನವಾಗಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ಬಂಟಮಲೆಯ ಸುತ್ತಲಿನ
ಹಸಿರು ಒಂದೇ ರೀತಿಯದ್ದಲ್ಲ. ದಟ್ಟ ಹಸಿರು, ತಿಳಿಹಸಿರು, ಗಿಳಿಹಸಿರು, ಕಮ್ಮಿಶ್ರಿತ ಹಸಿರು ಹಾಗೂ
ದೂರದಿಂದ ಕಪ್ಪಾಗಿ ಕಾಣುವ ಹಸಿರು ಹೀಗೆ ಹಲವು ಬಣ್ಣಗಳ ವೈವಿಧ್ಯವನ್ನು ಲೇಖಕಿ ಗಮನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಲಕ್ಷಾಂತರ
ಹಸಿರು ರಥಗಳು ಎದ್ದು ನಿಂತಂತೆ ಮರಗಳು ಕಾಣುತ್ತವೆ. ತೋಟದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಉದ್ದವಾಗಿ ಬೆಳೆದಿರುವ ಅಡಿಕೆ
ಮರಗಳು, ವಿವಿಧ ಗಿಡಗಳು ಮತ್ತು ಮರಗಳು ಪರಿಸರಕ್ಕೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಸೊಬಗನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ.
ಈ ಹಸಿರು ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ
ವಿವಿಧ ಜೀವಿಗಳ ಚಟುವಟಿಕೆಯೂ ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಮಂಗಟ್ಟೆಗಳು, ಮರಕುಟಿಗಗಳು, ಮೈನಾಗಳು,
ಬುಲ್ಬುಲ್ಗಳು, ವಿವಿಧ ಹಕ್ಕಿಗಳು, ಕೋತಿಗಳು, ಹಾವುಗಳು, ಕಂಬಳಿ ಹುಳಗಳು ಮತ್ತು ಜೇಡಗಳು ತಮ್ಮದೇ
ಆದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ಹಕ್ಕಿಗಳ ಕಲರವ, ಮರಗಳ ನಡುವೆ ನಡೆಯುವ ಜೀವಚಟುವಟಿಕೆ, ಬೀಜಗಳು
ಸಿಡಿದು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳುವ ಶಬ್ದ ಮುಂತಾದವುಗಳು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಜೀವಂತಿಕೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ.
ಕರಾವಳಿಯ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ
ಹೊರಗೆ ನೋಡಲು ನಿಶ್ಯಬ್ದ ಮತ್ತು ನಿಶ್ಚಲತೆ ಕಂಡರೂ, ಅದರ ಒಳಗೆ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಜೀವಿಗಳ ನಿರಂತರ ಚಟುವಟಿಕೆ
ನಡೆಯುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಲೇಖಕಿಗೆ ಕರಾವಳಿಯ ಹಸಿರು ಪರಿಸರವು ಕೇವಲ ಸೌಂದರ್ಯದ ತಾಣವಾಗಿರದೆ,
ಜೀವನ, ರೂಪಾಂತರ ಮತ್ತು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಅಪಾರ ಜೀವಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಾರುವ ಜೀವಂತ ಲೋಕವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
10.
ಕರಾವಳಿಯಲ್ಲಿರುವ ಲೇಖಕಿಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಹುಳಗಳ ಜೀವ ವೈವಿಧ್ಯವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸಿ.
ಲೇಖಕಿಯ ಕರಾವಳಿಯ
ತೋಟದ ಮನೆ ಬಹಳ ದಿನಗಳು ಬೀಗ ಹಾಕಿರುವುದರಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ ಹುಳ-ಹುಪ್ಪಟೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಣ್ಣ
ಜೀವಿಗಳು ನೆಲೆಸಿರುತ್ತವೆ. ಮನೆಗೆ ಹೋದಾಗಲೆಲ್ಲ ಲೇಖಕಿಗೆ ಹೊಸ ಹೊಸ ಜೀವಿಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.
ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಇವುಗಳನ್ನು ಕಂಡು ಲೇಖಕಿಗೆ ಭಯ, ಅಸಹನೆ ಮತ್ತು ಗಾಬರಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ನಂತರ ಅವುಗಳ
ಜೀವನಕ್ರಮವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದಾಗ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಅದ್ಭುತ ಜೀವ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯ ಅರಿವು ಅವಳಿಗೆ ಮೂಡುತ್ತದೆ.
ಮನೆಯ ಗೋಡೆಗಳು,
ದಾರಂದ, ಚಾವಡಿ ಮತ್ತು ಸೂರಿನ ಮೇಲೆ ನೂರಾರು ಕಂಬಳಿ ಹುಳಗಳು ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ. ಅವು ತಮ್ಮ ದೇಹವನ್ನು
ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅತ್ಯಂತ ತೆಳುವಾದ, ನಾಜೂಕಾದ ಬಲೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಂಡು ಕೋಶಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತವೆ.
ಮುಂದೆ ಈ ಹುಳಗಳು ತಮ್ಮ ಹಳೆಯ ರೂಪವನ್ನು ಕಳಚಿಕೊಂಡು ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಚಿಟ್ಟೆಗಳಾಗಿ ಹೊರಬಂದು ಹಾರುತ್ತವೆ.
ಇದಲ್ಲದೆ ಮನೆಯ
ಚಾವಡಿಯಲ್ಲಿ ಜೇಡರ ಹುಳಗಳು ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ. ಜೇಡಗಳು ಯಾವುದೇ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ನಾಜೂಕಾದ ಬಲೆಗಳನ್ನು
ಹೆಣೆದುಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ಜೀವಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತವೆ. ಗೋಡೆಯ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವೆಗಳು ಸೈನಿಕರಂತೆ ಶಿಸ್ತಿನಿಂದ
ಸಾಲಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ಮಳೆನೀರಿನಿಂದ ಪೌಡರ್ ಅಳಿದುಹೋದ ಜಾಗದಿಂದ ಅವು ಮನೆಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತವೆ.
ಮನೆಯ ಸುತ್ತಲಿನ
ತೋಟದಲ್ಲಿಯೂ ಅನೇಕ ಜೀವಿಗಳ ವೈವಿಧ್ಯ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಮಂಗಟ್ಟೆಗಳು, ಮರಕುಟಿಗಗಳು, ಮೈನಾಗಳು, ಬುಲ್ಬುಲ್ಗಳು,
ವಿವಿಧ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಮತ್ತು ಕೋತಿಗಳು ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುತ್ತವೆ. ಬಾಳೆ ಗಿಡಗಳನ್ನು
ಕೋತಿಗಳು ಹಾಳುಮಾಡುತ್ತವೆ. ಹಾವುಗಳು ಒಂದನ್ನೊಂದು ಬೆಸೆದುಕೊಂಡು ಬುಸುಗುಡುತ್ತಾ ತಮ್ಮ ಸಹಜ ಜೀವನ
ನಡೆಸುತ್ತವೆ.
ಹೀಗೆ ಲೇಖಕಿಯ
ಮನೆಯ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ಕಂಬಳಿ ಹುಳ, ಜೇಡ, ಇರುವೆ, ಹಾವು, ವಿವಿಧ ಹಕ್ಕಿಗಳು, ಕೋತಿಗಳು ಮುಂತಾದ ಅನೇಕ
ಜೀವಿಗಳು ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಲೇಖಕಿಗೆ ಕಿರಿಕಿರಿ ಉಂಟುಮಾಡಿದ ಈ ಜೀವಿಗಳು ನಂತರ ಪ್ರಕೃತಿಯ
ಒಂದು ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗವೆಂಬ ಅರಿವು ಮೂಡಿಸುತ್ತವೆ. ನಿಶ್ಯಬ್ದವಾಗಿ ಕಾಣುವ ಪ್ರಕೃತಿಯೊಳಗೆ ಅನೇಕ ಜೀವಿಗಳ
ನಿರಂತರ ಚಟುವಟಿಕೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದು, ಇದೇ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಅಪಾರ ಜೀವ ವೈವಿಧ್ಯ ಮತ್ತು ಜೀವಶಕ್ತಿಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ.
11.
ಬಂಟಮಲೆಯ ಪರಿಸರದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ವಿವರಿಸಿ.
‘ಜೀವ ದುಂದುಭಿ’
ಪಾಠದಲ್ಲಿ ಬಂಟಮಲೆ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸೌಂದರ್ಯ ಮತ್ತು ಜೀವಚೈತನ್ಯದ ಪ್ರತೀಕವಾಗಿ ಮೂಡಿಬಂದಿದೆ. ಪಶ್ಚಿಮ
ಘಟ್ಟದ ತಪ್ಪಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಬಂಟಮಲೆ ಸುಳ್ಯ ತಾಲೂಕಿನ ಹೆಮ್ಮೆಯಾಗಿದೆ. ಲೇಖಕಿಯ ತೋಟದ ಅಂಚಿನಿಂದಲೇ ಆರಂಭವಾಗುವ
ಈ ಕಾಡು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವಷ್ಟು ದೂರಕ್ಕೂ ಹರಡಿಕೊಂಡು, ಮುಗಿಲೆತ್ತರಕ್ಕೆ ಬೆಳೆದು ನಿಂತಿದೆ. ಅದು ತನ್ನ
ಅಪಾರ ಎತ್ತರ ಮತ್ತು ವಿಶಾಲತೆಯ ಅರಿವೇ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ಬಂಟಮಲೆಯ ಹಸಿರು
ಸೌಂದರ್ಯ ಅತ್ಯಂತ ವೈವಿಧ್ಯಮಯವಾಗಿದೆ. ಲೇಖಕಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ದಟ್ಟ ಹಸಿರು, ತಿಳಿಹಸಿರು, ಗಿಳಿಹಸಿರು,
ಕಮ್ಮಿಶ್ರಿತ ಹಸಿರು ಮತ್ತು ದೂರದಿಂದ ಕಪ್ಪಾಗಿ ಕಾಣುವ ಹಸಿರು ಹೀಗೆ ಹಲವು ಬಗೆಯ ಹಸಿರುಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ.
ಕಣ್ಣು ಹಾಯಿಸಿದಷ್ಟೂ ದೂರಕ್ಕೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಹಸಿರು ರಥಗಳು ಎದ್ದು ನಿಂತಂತೆ ಮರಗಳು ಕಾಣುತ್ತವೆ. ಈ
ದೃಶ್ಯ ಲೇಖಕಿಯ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿ, ಅವಳ ಚಡಪಡಿಕೆ ಮತ್ತು ಅಸಹನೆಯನ್ನು ಮರೆಸುತ್ತದೆ.
ಬಂಟಮಲೆಯ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ
ಅಪಾರ ಜೀವಚಟುವಟಿಕೆಯೂ ಇದೆ. ವಿವಿಧ ಜಾತಿಯ ಹಕ್ಕಿಗಳು, ಮಂಗಟ್ಟೆಗಳು, ಮರಕುಟಿಗಗಳು, ಮೈನಾಗಳು, ಬುಲ್ಬುಲ್ಗಳು,
ಕೋತಿಗಳು ಮುಂತಾದವುಗಳು ತೋಟ ಮತ್ತು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ಹಕ್ಕಿಗಳ ಕಲರವ, ಕೋತಿಗಳ
ಚಟುವಟಿಕೆ, ಬೀಜಗಳು ಸಿಡಿದು ಬೀಳುವ ಸದ್ದು ಮುಂತಾದವುಗಳು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸಂಗೀತದಂತೆ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತವೆ.
ಅಲ್ಲದೆ ಮರಗಳಲ್ಲಿಯೂ
ಜೀವಸ್ಪಂದನವಿದೆ. ಹಾಲೆಮರದ ಕಾಂಡದಲ್ಲಿ ಜೀವರಸ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಹರಿಯುವುದನ್ನು ಲೇಖಕಿ ಕಲ್ಪನೆಯ ಮೂಲಕ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಕಾಡಿನ ನಿಶ್ಯಬ್ದದೊಳಗೆ ಅನೇಕ ಜೀವಿಗಳ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಅವರು ಅರಿಯುತ್ತಾರೆ.
ಹೀಗಾಗಿ ಬಂಟಮಲೆ ಕೇವಲ ಹಸಿರು ಬೆಟ್ಟವಲ್ಲ; ಅದು ಅನೇಕ ಜೀವಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಜೀವಂತ ಲೋಕವಾಗಿದೆ.
ಆರಂಭದಲ್ಲಿ
ಊರಿನ ನಿಶ್ಯಬ್ದತೆ ಲೇಖಕಿಗೆ ಭಯ ಮತ್ತು ಗಾಬರಿ ಉಂಟುಮಾಡಿದರೂ, ಬಂಟಮಲೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ
ಆ ನಿಶ್ಯಬ್ದದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತಾಳೆ. ಬಂಟಮಲೆಯ ಹಸಿರು, ನಿಶ್ಯಬ್ದ, ಜೀವ ವೈವಿಧ್ಯ ಮತ್ತು ಪ್ರಕೃತಿಯ
ಚೈತನ್ಯ ಲೇಖಕಿಯ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಅರಿವು ಮತ್ತು ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನು ಮೂಡಿಸುತ್ತದೆ.
12. ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ
ಕಂಡ ಕ್ರಿಮಿಕೀಟಗಳ ಜಾತ್ರೆಯ ಮಹೋತ್ಸವವನ್ನು ವಿವರಿಸಿ.
‘ಜೀವ ದುಂದುಭಿ’
ಪಾಠದಲ್ಲಿ ಲೇಖಕಿಗೆ ಊರಿನ ತೋಟದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಕ್ರಿಮಿಕೀಟಗಳ ಲೋಕವು ಒಂದು ಜಾತ್ರೆಯ ಮಹೋತ್ಸವದಂತೆ
ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಈ ಕ್ರಿಮಿಕೀಟಗಳನ್ನು ಕಂಡು ಲೇಖಕಿಗೆ ಭಯ, ಅಸಹನೆ ಮತ್ತು ಗಾಬರಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
ಆದರೆ ಅವುಗಳ ಜೀವನಕ್ರಮವನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದಾಗ, ಪ್ರಕೃತಿಯೊಳಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಅದ್ಭುತ
ಜೀವಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಅವಳಿಗೆ ಗೋಚರಿಸುತ್ತವೆ.
ಮನೆಯ ಗೋಡೆ,
ದಾರಂದ ಮತ್ತು ಸೂರಿನ ಮೇಲೆ ನೂರಾರು ಕಂಬಳಿ ಹುಳಗಳು ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ. ಅವು ತಮ್ಮ ಸುತ್ತಲೂ ಅತ್ಯಂತ
ನಾಜೂಕಾದ ಬಲೆಗಳನ್ನು ಹೆಣೆದುಕೊಂಡು ಕೋಶಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಸ್ಥವಾಗಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ. ಒಂದೊಂದಾಗಿ
ಅವುಗಳ ಕೋಶಗಳು ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಹಳದಿ, ಕಪ್ಪು, ನೀಲಿ, ಹಸಿರು, ಕೆಂಪು ಮತ್ತು ಬಿಳಿ
ಬಣ್ಣಗಳ ಚಿಟ್ಟೆಗಳು ಹೊರಬಂದು ರೆಕ್ಕೆಗಳನ್ನು ಅಗಲಿಸಿಕೊಂಡು ಹಾರಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ದೃಶ್ಯ ಲೇಖಕಿಗೆ
ನಿಜಕ್ಕೂ ಒಂದು ಜಾತ್ರೆಯ ಮಹೋತ್ಸವದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ಇದರ ಜೊತೆಗೆ
ಜೇಡಗಳು ಬಲೆ ಹೆಣೆಯುವುದು, ಇರುವೆಗಳು ಶಿಸ್ತಿನಿಂದ ಸಾಲಾಗಿ ಸಾಗುವುದು, ಹಕ್ಕಿಗಳು ಹಾರಾಡುವುದು,
ಕೋತಿಗಳು ಚಟುವಟಿಕೆಯಿಂದ ಓಡಾಡುವುದು, ಹಾವುಗಳು ಒಂದನ್ನೊಂದು ಬೆಸೆದುಕೊಂಡು ಜೀವಚಟುವಟಿಕೆಯಲ್ಲಿ
ತೊಡಗುವುದು ಮುಂತಾದ ಅನೇಕ ದೃಶ್ಯಗಳು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಜೀವಜಾತ್ರೆಯನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ವೈಭವಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ.
ಮೊದಲು ಲೇಖಕಿಗೆ
ಅಸಹ್ಯವಾಗಿದ್ದ ಕಂಬಳಿ ಹುಳಗಳೇ ನಂತರ ರೂಪಾಂತರದ ಅದ್ಭುತವನ್ನು ಸಾರುವ ಜೀವಿಗಳಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ.
ನಿಶ್ಯಬ್ದವಾಗಿ ಕಾಣುವ ಕಾಡಿನೊಳಗೆ ಅನೇಕ ಜೀವಿಗಳು ತಮ್ಮದೇ ಆದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿವೆ, ಹುಟ್ಟುತ್ತಿವೆ,
ರೂಪಾಂತರಗೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ ಮತ್ತು ಹೊಸ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಹೊರಳುತ್ತಿವೆ ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಲೇಖಕಿ ಅರಿಯುತ್ತಾರೆ.
ಹೀಗಾಗಿ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ
ಕಂಡ ಕ್ರಿಮಿಕೀಟಗಳ ಜಾತ್ರೆ ಕೇವಲ ಕೀಟಗಳ ಸಮೂಹವಲ್ಲ; ಅದು ಪ್ರಕೃತಿಯ ನಿರಂತರ ಜೀವಚಕ್ರ, ರೂಪಾಂತರ,
ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಜೀವಶಕ್ತಿಯ ಮಹೋತ್ಸವವಾಗಿದೆ. ಈ ಜೀವಜಾತ್ರೆಯನ್ನು ಕಂಡ ಲೇಖಕಿಯ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿದ್ದ
ಅಸಹನೆ ದೂರವಾಗಿ, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಅಚ್ಚರಿ, ಗೌರವ ಮತ್ತು ಆತ್ಮೀಯತೆ ಮೂಡುತ್ತದೆ.
13. ಲೇಖಕಿ ಚಿಟ್ಟೆಯಾಗಿ ಹಾರಿದಾಗ ಕಂಡ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಪ್ರಸಂಗವನ್ನು ವರ್ಣಿಸಿ
‘ಜೀವ ದುಂದುಭಿ’
ಪಾಠದಲ್ಲಿ ಕಂಬಳಿ ಹುಳಗಳು ಕೋಶದಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಚಿಟ್ಟೆಗಳಾಗಿ ಹಾರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದ ಲೇಖಕಿಗೆ
ತಾನೂ ಚಿಟ್ಟೆಯಾಗಿ ರೆಕ್ಕೆ ಪಡೆದು ಹಾರುತ್ತಿರುವ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಹಾರುತ್ತಾ ತೋಟದ ಮೇಲಿನಿಂದ
ಸಾಗುವಾಗ ಅವಳಿಗೆ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಜೀವಜಗತ್ತು ಹೊಸ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.
ಇದಲ್ಲದೆ ಕುಟ್ರ ಹಕ್ಕಿ ಕೊಂಬೆಯಿಂದ ಕೊಂಬೆಗೆ ಹಾರಾಡುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಮತ್ತೊಂದು ಹಸಿರು ಹಕ್ಕಿ ಗಬಗಬನೆ ಹಣ್ಣು ತಿನ್ನುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹಕ್ಕಿಯೂ ತನ್ನದೇ ಆದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆಹಾರ ಹುಡುಕುತ್ತಾ, ಹಾರುತ್ತಾ, ಕೂಗುತ್ತಾ ಮತ್ತು ಬದುಕಿನ ಚಟುವಟಿಕೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುತ್ತದೆ.
ಚಿಟ್ಟೆಯಾಗಿ
ಹಾರುತ್ತಿದ್ದ ಲೇಖಕಿಗೆ ಈ ದೃಶ್ಯಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಕಾಣುತ್ತವೆ. ಹಕ್ಕಿಗಳ ಕೂಗು, ಹಾರಾಟ,
ಆಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ನಡೆಯುವ ಪೈಪೋಟಿ ಹಾಗೂ ಅವುಗಳ ಸಹಜ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಜೀವಂತಿಕೆ ಮತ್ತು ವೈವಿಧ್ಯತೆಯನ್ನು
ತೋರಿಸುತ್ತವೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಲೇಖಕಿಗೆ ಕಾಡು ನಿಶ್ಚಲವಾಗಿಲ್ಲ; ಅದರೊಳಗೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಜೀವಜಾತ್ರೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ
ಎಂಬ ಅರಿವು ಮೂಡುತ್ತದೆ.