ತೀರ್ಪು - ಚನ್ನವೀರ ಕಣವಿ   

‘ತೀರ್ಪು’ ಪದ್ಯದ ಸಾರಾಂಶ

ಚನ್ನವೀರ ಕಣವಿಯವರ ‘ತೀರ್ಪು’ ಎಂಬ ಪದ್ಯವು ಯೇಸುಕ್ರಿಸ್ತನ ಕರುಣೆ, ಕ್ಷಮೆ, ಸತ್ಯ, ಸಮಾನತೆ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯತೆಯ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಸಾರುವ ಸುಂದರ ಕಾವ್ಯವಾಗಿದೆ. “Judge not that ye be not judged” ಎಂಬ ಯೇಸುಕ್ರಿಸ್ತನ ಮಾತನ್ನು ಪದ್ಯದ ಮೂಲ ಆಶಯವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಮನುಷ್ಯರು ಇತರರ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ತೀರ್ಮಾನಿಸುವ ಮೊದಲು ತಮ್ಮ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಕವಿ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.

ಒಂದು ಸಂಜೆ ಸಮುದ್ರದ ತೀರದಲ್ಲಿ ಯೇಸುಕ್ರಿಸ್ತನು ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಕುಳಿತಿರುತ್ತಾನೆ. ಪಶ್ಚಿಮದ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯ ಮುಳುಗುತ್ತಿದ್ದು, ಸಮುದ್ರದ ಅಲೆಗಳು ಚಿನ್ನದ ಮಳಲನ್ನು ಮುಟ್ಟುತ್ತಾ ಸುಂದರವಾದ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಈ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸೌಂದರ್ಯ ಯೇಸುವಿನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನು ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಲೋಕದ ಜನರ ದುಃಖ, ಮತದ ಮೂಢನಂಬಿಕೆ, ಅನ್ಯಾಯ, ದ್ವೇಷ ಮತ್ತು ಜನರ ನಡುವಿನ ಅಸಹಿಷ್ಣುತೆಗಳ ಕುರಿತು ಅನೇಕ ಚಿಂತನೆಗಳು ಮೂಡುತ್ತವೆ.

ಮತದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಮೂಢನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ಕಟ್ಟಳೆಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ನಿವಾರಿಸಬೇಕು? ಫರಿಸಾಯರ ದುರ್ನಡತೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಹೋಗಲಾಡಿಸಬೇಕು? ಜನರು ಪರಸ್ಪರ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಸಹೋದರತ್ವದಿಂದ ಬದುಕುವಂತೆ ಹೇಗೆ ಮಾಡಬೇಕು? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಯೇಸುವಿನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಾಡುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಆತನು ದೇವರನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ, ಜನರಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ತಿಳುವಳಿಕೆ ಬರಲಿ, ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದ ಆಚರಣೆ ಬೇರೂರಲಿ, ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಪ್ರೇಮ ಎಲ್ಲೆಡೆ ನೆಲೆಸಲಿ ಎಂದು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

ಅದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಫರಿಸಾಯರು ಯೇಸುವನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಮೇರಿ ಎಂಬ ಯುವತಿಯನ್ನು ಅವನ ಮುಂದೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಾರೆ. ಆಕೆ ಮೇಲೆ ವ್ಯಭಿಚಾರದ ಆರೋಪವನ್ನು ಹೊರಿಸಲಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅವಳನ್ನು ಅವರು ಕಲ್ಲಿನಿಂದ ಹೊಡೆದು ಕೊಲ್ಲಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಮೇರಿಯನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರೂರವಾಗಿ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿರುವುದರಿಂದ ಅವಳ ದೇಹವೆಲ್ಲ ಗಾಯಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ. ಅವಳು ಹರಿದ ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ, ದೀನ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ನೋವಿನಿಂದ ನರಳುತ್ತಿರುತ್ತಾಳೆ. ಆದರೂ ಅವಳ ನೋವು ಫರಿಸಾಯರ ಕಲ್ಲೆದೆಯನ್ನು ಕರಗಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಮೇರಿ ಹಿಂದೆ ಯೇಸುಕ್ರಿಸ್ತನ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದಳು. ಅವನ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಅವಳು ನೆಮ್ಮದಿ ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಳು. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಕಷ್ಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ ಯೇಸುವೇ ತನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬಲ್ಲನೆಂಬ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಅವನ ಪಾದಗಳ ಬಳಿ ಬಂದು ಶರಣಾಗುತ್ತಾಳೆ. ತನ್ನ ದುಃಖವನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವಳಿಗೆ ಮಾತುಗಳೇ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಕಣ್ಣೀರೇ ಅವಳ ನೋವಿನ ಭಾಷೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಕೊನೆಗೆ ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು, “ನನ್ನ ಸ್ವಾಮಿ, ನನ್ನ ಅಪರಾಧವನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು” ಎಂಬ ಭಾವದಿಂದ ಯೇಸುವಿನ ಮುಂದೆ ತನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ಯೇಸು ಮೇರಿಯ ಮನಸ್ಸಿನ ನೋವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಅವಳ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪವನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಕ್ಷಮೆ ತುಂಬುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಅಲ್ಲಿ ನೆರೆದಿದ್ದ ಜನರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಯೇಸು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮೇರಿಗೆ ಯಾವ ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ನೀಡಬೇಕು ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ, ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಕಾರ ಅವಳನ್ನು ಕಲ್ಲಿನಿಂದ ಹೊಡೆದು ಕೊಲ್ಲಬೇಕು ಎಂದು ಜನರು ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಆಗ ಯೇಸು ಅತ್ಯಂತ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾದ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: “ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರು ಈ ಮೊದಲು ಒಂದು ಕೂಡ ಪಾಪ ಮಾಡದವರೋ ಅವರು ಮೊದಲು ಕಲ್ಲು ಹೊಡೆಯಲಿ.” ಈ ಮಾತು ಜನರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ತಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಇತರರ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಶಿಕ್ಷಿಸಲು ಬಂದಿದ್ದ ಜನರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ತಾವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿರ್ದೋಷಿಗಳಲ್ಲ ಎಂಬ ಸತ್ಯ ಅವರಿಗೆ ಅರಿವಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಯಾರಿಗೂ ಮೇರಿಯ ಮೇಲೆ ಕಲ್ಲು ಎಸೆಯುವ ಧೈರ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟುಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

ಈ ಘಟನೆಯ ಮೂಲಕ ಯೇಸು ತೀರ್ಪು ನೀಡುವ ಮೊದಲು ಆತ್ಮಪರಿಶೀಲನೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬ ಮಹತ್ವದ ಸಂದೇಶವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಅವನ ಅಥವಾ ಅವಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿರುವ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ತಿದ್ದಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುವುದು ನಿಜವಾದ ಮಾನವೀಯತೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮನುಷ್ಯರು ತಮ್ಮ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಮರೆಮಾಚಿಕೊಂಡು ಇತರರ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ನೋಡುವುದು ಆತ್ಮವಂಚನೆಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ಕವಿ ಸೂಚಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಮೇರಿ ಯೇಸುವಿನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ತೊಳೆಯುತ್ತಾ ತನ್ನ ಜೀವನದ ದುಃಖವನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ತನ್ನ ಊರಿಗೆ ಮರಳಿ ಹೋಗಲು ತನಗೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲವೆಂದು ತಿಳಿಸಿ, ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಯೇಸುವಿನ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲೇ ಬದುಕಲು ಬಯಸುತ್ತಾಳೆ. ಅವನನ್ನು ತಂದೆ, ತಾಯಿ, ಗುರು, ಬಂಧು ಎಲ್ಲರ ರೂಪದಲ್ಲೂ ಕಾಣುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ, ಅಸಹಾಯಕತೆ ಮತ್ತು ಯೇಸುವಿನ ಮೇಲಿನ ಅಪಾರ ನಂಬಿಕೆ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ.

ಯೇಸು ಅವಳ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ತೋರುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ಕೈಗಳನ್ನು ಚಾಚಿ ಅವಳ ಗಾಯಗಳನ್ನು ಸವರಿ, ಅವಳಿಗೆ ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಯೇಸುವಿನ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಅವಳ ದೈಹಿಕ ನೋವು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಅವಳ ಮನಸ್ಸಿಗೂ ಶಾಂತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ದುಃಖದಿಂದ ನರಳುತ್ತಿದ್ದ ಮೇರಿ ಹೊಸ ಜೀವನದ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ, ನೆಮ್ಮದಿ ಮತ್ತು ಸಂತೋಷ ಮೂಡುತ್ತದೆ.

ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕೃತಿಯೂ ಈ ಪರಿವರ್ತನೆಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಸಮುದ್ರದ ತೀರದಲ್ಲಿ ತಂಪಾದ ಗಾಳಿ ಬೀಸುತ್ತದೆ. ಶಾಂತವಾದ ವಾತಾವರಣ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಹೊಸ ಬೆಳಕು ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಇದರ ಮೂಲಕ ಯೇಸುವಿನ ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೇಮವು ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿರುವ ಮನುಷ್ಯನ ಬದುಕಿಗೆ ಬೆಳಕನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕವಿ ಸೂಚಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ, ‘ತೀರ್ಪು’ ಪದ್ಯವು ಮನುಷ್ಯನು ಇತರರ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ತೀರ್ಮಾನಿಸುವ ಮೊದಲು ತನ್ನ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬ ಮಹತ್ವದ ಜೀವನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಕ್ರೌರ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಕರುಣೆ, ಕ್ಷಮೆ, ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯತೆ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಕವಿ ಸಾರುತ್ತಾರೆ. ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದವರನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಅವರನ್ನು ತಿದ್ದಿಕೊಂಡು ಹೊಸ ಜೀವನ ನಡೆಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಬೇಕು. ಜಾತಿ, ಮತ, ಲಿಂಗ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಸ್ಥಾನಮಾನಗಳ ಭೇದವಿಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಕಾಣಬೇಕು ಎಂಬುದು ಈ ಪದ್ಯದ ಮುಖ್ಯ ಆಶಯವಾಗಿದೆ. ಯೇಸುವಿನ “ಪಾಪವಿಲ್ಲದವನು ಮೊದಲು ಕಲ್ಲು ಹೊಡೆಯಲಿ” ಎಂಬ ಸಂದೇಶವು ಇಂದಿಗೂ ಮನುಷ್ಯನ ಆತ್ಮಪರಿಶೀಲನೆಗೆ ದಾರಿದೀಪವಾಗಿದೆ.

 

 ೧. ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತ ಅಸ್ವಸ್ಥ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಎಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ? ಅವನನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಚಿಂತೆ ಯಾವುದು?

ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನು ಸಮುದ್ರದ ಮಳಲ ತಡಿಯಲ್ಲಿ, ಅಂದರೆ ಕಡಲತೀರದಲ್ಲಿ ಅಸ್ವಸ್ಥ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕುಳಿತಿದ್ದನು. ಸುತ್ತಲೂ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸೌಂದರ್ಯವಿದ್ದರೂ ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಮಾತ್ರ ಲೋಕದ ಜನರ ದುಃಖ ಮತ್ತು ಅನ್ಯಾಯದ ಕುರಿತು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಅವನನ್ನು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಮತದ ಮೂಢನಂಬಿಕೆ, ಕಟ್ಟಳೆಗಳು, ದ್ವೇಷ, ಫರಿಸಾಯರ ದುರ್ನಡತೆ ಹಾಗೂ ಜನರು ಪರಸ್ಪರ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದಿರುವುದು ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಜನರಲ್ಲಿ ಸತ್ಯ, ಧರ್ಮ, ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೀತಿ ಹೇಗೆ ಬೆಳೆಸಬೇಕು ಎಂಬ ಚಿಂತೆಯೂ ಅವನನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಜನರಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ತಿಳುವಳಿಕೆ ದೊರೆತು, ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದ ಆಚರಣೆ ಬೇರೂರಿ, ಕರುಣೆ ಹಾಗೂ ವಿಶ್ವಪ್ರೇಮದಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ಬದುಕುವಂತಾಗಲಿ ಎಂದು ಯೇಸು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದನು.

 

 ೨. ಯೇಸು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಏನೆಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದ?

 

ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾ, ಜನರಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ತಿಳಿಯುವ ಬುದ್ಧಿ ಬರಲಿ, ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದ ಆಚರಣೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಬೇರೂರಲಿ, ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿ ಬೆಳೆದು ಎಲ್ಲರೂ ವಿಶ್ವಾತ್ಮ ಪ್ರೇಮದಿಂದ ಬದುಕಲಿ ಎಂದು ಬೇಡಿಕೊಂಡನು.

ಮತದ ಮೂಢನಂಬಿಕೆ, ದ್ವೇಷ ಮತ್ತು ಅನ್ಯಾಯಗಳು ದೂರವಾಗಿ, ಜನರು ಪರಸ್ಪರ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು ಸತ್ಯ, ಧರ್ಮ, ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯತೆಯಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸಲಿ ಎಂಬುದು ಅವನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಾಗಿತ್ತು.

 ೩. ಮೇರಿಯನ್ನು ಅಪರಾಧಿ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ ಊರ ಜನ ಮೇರಿಯನ್ನು ನಡೆಸಿಕೊಂಡ ರೀತಿ ಎಂತದ್ದು?

 

ಮೇರಿಯನ್ನು ವ್ಯಭಿಚಾರದ ಅಪರಾಧಿ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ ಊರ ಜನರು ಅವಳನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರೂರವಾಗಿ ಮತ್ತು ಅಮಾನವೀಯವಾಗಿ ನಡೆಸಿಕೊಂಡರು. ಫರಿಸಾಯರು ಮೇರಿಯ ನಿಡುಗೂದಲನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಹುಲಿ ತನ್ನ ಬೇಟೆಯನ್ನು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವಂತೆ ದರದರನೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಬಂದರು. ಕಲ್ಲು-ಮುಳ್ಳುಗಳ ನಡುವೆ ಎಳೆದು ತಂದು ಯೇಸುಕ್ರಿಸ್ತನ ಮುಂದೆ ನೂಕಿದರು.

ಮೇರಿಯ ದೇಹವೆಲ್ಲ ಗಾಯಗೊಂಡು, ಹರಿದ ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ನೋವಿನಿಂದ ನರಳುತ್ತಿದ್ದರೂ ಜನರಿಗೆ ಅವಳ ಬಗ್ಗೆ ಕರುಣೆ ಅಥವಾ ಅನುಕಂಪ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ಅವಳನ್ನು ಹೀಯಾಳಿಸಿ, ಅವಮಾನಿಸಿ, ಅವಳಿಗೆ ಕಲ್ಲು ಹೊಡೆದು ಕೊಲ್ಲಬೇಕೆಂದು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದರು. ಹೀಗೆ ಊರ ಜನರು ತಮ್ಮ ಕ್ರೌರ್ಯ, ಕಪಟ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯತೆಯ ಕೊರತೆಯನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದರು.

 

 ೪. ಮತಿಗೆಟ್ಟ ಜನ ಯೇಸುವನ್ನು ಮೂದಲಿಸಿದ ಬಗೆ ಹೇಗೆ?

 

ಮತಿಗೆಟ್ಟ ಜನರು ಯೇಸುಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮತ್ತು ವ್ಯಂಗ್ಯ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಮೂದಲಿಸಿದರು. ತಾವು ಮೇರಿಯನ್ನು ಅಪರಾಧಿ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ಅವಳಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆ ನೀಡುವಂತೆ ಯೇಸುವಿನ ಮುಂದೆ ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದರು. ನಂತರ, “ನೀನು ದೇವರ ಮಗನೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀಯಲ್ಲ; ನ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ಅನ್ಯಾಯವನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವವನೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀಯಲ್ಲ, ಈಗ ಈ ಯುವತಿಯ ನಡತೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ನ್ಯಾಯವಿದೆ?” ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ ಅವನನ್ನು ಕೆಣಕಿದರು.

ಮೇರಿ ವ್ಯಭಿಚಾರಿಣಿ ಎಂದು ಆರೋಪಿಸಿ, ಅವಳಿಗೆ ಏನು ಶಿಕ್ಷೆ ನೀಡಬೇಕು ಎಂಬ ತೀರ್ಪನ್ನು ಯೇಸು ಹೇಳಬೇಕೆಂದು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದರು. ಹೀಗೆ ಯೇಸುವಿನ ನ್ಯಾಯಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಹಾಸ್ಯ ಮಾಡಿದರು ಮತ್ತು ಅವನನ್ನು ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು.

 

 ೫. ಊರ ಜನ ಮೇರಿಯ ಮೇಲೆ ಹೊರಿಸಿದ ಆರೋಪವೇನು? ಮೇರಿಗೆ ವಿಧಿಸಿದ ಶಿಕ್ಷೆ ಯಾವುದು?

ಊರ ಜನರು ಮೇರಿಯ ಮೇಲೆ ವ್ಯಭಿಚಾರದ ಆರೋಪವನ್ನು ಹೊರಿಸಿದರು. ಅವಳು ಪಾಪಿ ಹಾಗೂ ವ್ಯಭಿಚಾರಿಣಿ ಎಂದು ಆರೋಪಿಸಿ, ಫರಿಸಾಯರು ಅವಳನ್ನು ಯೇಸುಕ್ರಿಸ್ತನ ಮುಂದೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಬಂದರು.

ಅಂದಿನ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಕಾರ, ವ್ಯಭಿಚಾರ ಮಾಡಿದ ಮಹಿಳೆಗೆ ಕಲ್ಲು ಹೊಡೆದು ಸಾಯಿಸುವ ಶಿಕ್ಷೆ ವಿಧಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಮೇರಿಗೂ ಕಲ್ಲು ಹೊಡೆದು ಕೊಲ್ಲಬೇಕೆಂದು ಜನರು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಯೇಸು, “ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರು ಒಂದು ಕೂಡ ಪಾಪ ಮಾಡದಿಹರೋ ಅವರು ಮೊದಲು ಕಲ್ಲು ಹೊಡೆಯಲಿ” ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ, ತಮ್ಮ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಅರಿತ ಜನರು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟುಹೋದರು. ಹೀಗಾಗಿ ಮೇರಿ ಶಿಕ್ಷೆಯಿಂದ ಪಾರಾದಳು.

 

 ೬. ಯೇಸುವಿನ ತೀರ್ಪು ಏನಾಗಿತ್ತು? ಆರೋಪ ಹೊರಿಸಿದ ಜನರನ್ನು ಯೇಸು ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಒಡ್ಡಿದ್ದು ಹೇಗೆ? ವಿವರಿಸಿ.

 

‘ತೀರ್ಪು’ ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ ಯೇಸುಕ್ರಿಸ್ತನು ನೀಡಿದ ತೀರ್ಪು ಕರುಣೆ, ಕ್ಷಮೆ, ಆತ್ಮಪರಿಶೀಲನೆ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯತೆಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ ತೀರ್ಪು ಆಗಿದೆ. ಮೇರಿಯ ಮೇಲೆ ವ್ಯಭಿಚಾರದ ಆರೋಪ ಹೊರಿಸಿದ ಫರಿಸಾಯರು ಮತ್ತು ಊರ ಜನರು ಅವಳನ್ನು ಯೇಸುವಿನ ಮುಂದೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಬಂದು, ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಕಾರ ಅವಳಿಗೆ ಕಲ್ಲು ಹೊಡೆದು ಕೊಲ್ಲಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಿದರು. ಯೇಸುವನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ, “ಈ ಯುವತಿಗೆ ಯಾವ ಶಿಕ್ಷೆ ನೀಡಬೇಕು?” ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು.

ಯೇಸು ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಶಾಂತಚಿತ್ತದಿಂದ ಕೇಳಿದನು. ತಕ್ಷಣವೇ ಮೇರಿಯನ್ನು ಅಪರಾಧಿ ಎಂದು ಘೋಷಿಸದೆ, ಆರೋಪ ಹೊರಿಸಿದವರನ್ನೇ ಆತ್ಮಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಿದನು. ಜನರು ಮೇರಿಗೆ ಕಲ್ಲು ಹೊಡೆಯುವ ಶಿಕ್ಷೆ ನೀಡಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ, ಯೇಸು, “ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರು ಈ ಮೊದಲು ಒಂದು ಕೂಡ ಪಾಪ ಮಾಡದಿಹರೋ ಅವರು ಮೊದಲು ಕಲ್ಲು ಹೊಡೆಯಲಿ” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ಈ ಮಾತಿನ ಮೂಲಕ ಯೇಸು ಜನರ ಮುಂದೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ನೈತಿಕ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಇಟ್ಟನು. ಇತರರ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಅವರಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆ ನೀಡಲು ಬಂದವರು ಮೊದಲು ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸಿದನು. ಮೇರಿಯ ಮೇಲೆ ಆರೋಪ ಹೊರಿಸಿದ ಜನರು ತಾವು ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿರ್ದೋಷಿಗಳೇ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಬೇಕಾಯಿತು. ತಮ್ಮಲ್ಲಿಯೂ ತಪ್ಪುಗಳಿವೆ ಎಂಬ ಅರಿವು ಅವರಿಗೆ ಮೂಡಿತು. ಹೀಗಾಗಿ ಯಾರಿಗೂ ಮೇರಿಯ ಮೇಲೆ ಕಲ್ಲು ಎಸೆಯುವ ಧೈರ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.

 ಜನರು ಹೊರಗಿನಿಂದ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠರಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅವರೊಳಗೆ ಪಾಪ ಮತ್ತು ದೋಷಗಳಿದ್ದವು. ಆದ್ದರಿಂದ ಯೇಸುವಿನ ಒಂದೇ ಒಂದು ಮಾತು ಅವರ ಕಪಟ ಮತ್ತು ಆತ್ಮವಂಚನೆಯನ್ನು ಬಯಲಿಗೆಳೆಯಿತು. ಅವರು ಒಬ್ಬರ ಮುಖವನ್ನೊಬ್ಬರು ನೋಡಿಕೊಂಡು ತಳಮಳಗೊಂಡರು. ಕೊನೆಗೆ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಕೆಳಗಿಟ್ಟು, ಬಂದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು.

ಯೇಸುವಿನ ತೀರ್ಪಿನ ಮತ್ತೊಂದು ವಿಶೇಷವೆಂದರೆ, ಅವನು ಮೇರಿಯ ತಪ್ಪನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಲಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಅವಳನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸಲೂ ಇಲ್ಲ. ಮೇರಿ ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಅರಿತು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಟ್ಟಾಗ, ಅವಳಿಗೆ ಕ್ಷಮೆ ಮತ್ತು ಹೊಸ ಜೀವನದ ಅವಕಾಶ ನೀಡಿದನು. ಅವಳ ದುಃಖವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕರುಣೆ ತೋರಿಸಿದನು. ಇದರಿಂದ ಮೇರಿಯ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಶಾಂತಿ ದೊರೆಯಿತು.

ಹೀಗಾಗಿ ಯೇಸುವಿನ ತೀರ್ಪು ಕೇವಲ ಮೇರಿಯ ಪರವಾದ ತೀರ್ಪಲ್ಲ; ಅದು ಎಲ್ಲಾ ಮನುಷ್ಯರಿಗೂ ನೀಡಿದ ಆತ್ಮಪರಿಶೀಲನೆಯ ತೀರ್ಪು. “ಇತರರನ್ನು ತೀರ್ಪು ಮಾಡುವ ಮೊದಲು ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು” ಎಂಬ ಮಹತ್ವದ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಯೇಸು ನೀಡಿದನು. ಪಾಪಿಯನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಅವನನ್ನು ತಿದ್ದಿ, ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡಿ, ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯಿಂದ ಹೊಸ ಬದುಕಿನತ್ತ ಕರೆದೊಯ್ಯುವುದು ನಿಜವಾದ ಧರ್ಮ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಘಟನೆಯ ಮೂಲಕ ಕವಿ ಸಾರಿದ್ದಾರೆ.

ಆದ್ದರಿಂದ ಯೇಸುವಿನ ತೀರ್ಪು ನ್ಯಾಯದ ಜೊತೆಗೆ ಕರುಣೆ, ಶಿಕ್ಷೆಯ ಬದಲು ಕ್ಷಮೆ ಮತ್ತು ಇತರರ ದೋಷ ಹುಡುಕುವುದಕ್ಕಿಂತ ಆತ್ಮಪರಿಶೀಲನೆ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಕಲಿಸುವ ಮಾನವೀಯ ತೀರ್ಪಾಗಿದೆ.

 ೭. ಯೇಸುವಿನ ಮುಂದೆ ಮೇರಿಯ ಆತ್ಮನಿವೇದನೆ ಯಾವ ರೀತಿಯದು? ಇದಕ್ಕೆ ಯೇಸುವಿನ ಸಾಂತ್ವನವೇನು?

ಮೇರಿ ಯೇಸುವಿನ ಮುಂದೆ ಅತ್ಯಂತ ದೀನತೆ, ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ, ನೋವು ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತನ್ನ ಆತ್ಮನಿವೇದನೆಯನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡಳು. ಫರಿಸಾಯರು ಅವಳನ್ನು ಕಠಿಣವಾಗಿ ನಡೆಸಿಕೊಂಡು, ಅಪರಾಧಿ ಎಂದು ಆರೋಪಿಸಿ ಯೇಸುವಿನ ಮುಂದೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದರು. ಇದರಿಂದ ಅವಳ ದೇಹವೆಲ್ಲ ಗಾಯಗೊಂಡಿತ್ತು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸು ಅಪಾರ ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು. ತನ್ನ ದುಃಖವನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವಳಿಗೆ ಮಾತುಗಳೇ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಕಣ್ಣೀರೇ ಅವಳ ನೋವಿನ ಭಾಷೆಯಾಗಿತ್ತು.

ಮೇರಿ ಯೇಸುವಿನ ಪಾದಗಳ ಬಳಿ ತಲೆಯಿಟ್ಟು, “ನನ್ನ ಸ್ವಾಮಿ, ಓ ಯೇಸುಕ್ರಿಸ್ತ ಪ್ರಭು, ಕರುಣಿಸು. ನಾನು ಅರಿಯದೆ ಮಾಡಿದ ಅಪರಾಧವನ್ನು ಮನ್ನಿಸು” ಎಂದು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ತಾನು ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪದಿಂದ ತನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನೇ ಯೇಸುವಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾಳೆ. ತನ್ನ ಊರಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರೂ ತನ್ನನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳಿ, ಯೇಸುವನ್ನೇ ತನ್ನ ತಂದೆ, ತಾಯಿ, ಗುರು ಮತ್ತು ಆಶ್ರಯವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಅವನ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುವಂತೆ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ.

 

ಮೇರಿಯ ಈ ಆತ್ಮನಿವೇದನೆಯಲ್ಲಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ, ಅಸಹಾಯಕತೆ, ಕ್ಷಮೆಯ ಬೇಡಿಕೆ, ಯೇಸುವಿನ ಮೇಲಿನ ನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣ ಶರಣಾಗತಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತವೆ. ಅವಳ ಮಾತುಗಳಿಗಿಂತ ಅವಳ ಕಣ್ಣೀರು ಮತ್ತು ದುಃಖವೇ ಅವಳ ಮನಸ್ಸಿನ ನಿಜವಾದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತವೆ.

ಮೇರಿಯ ನೋವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡ ಯೇಸು ಅವಳ ಮೇಲೆ ಅಪಾರ ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಸಾಂತ್ವನ ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವಳನ್ನು ಅಪರಾಧಿಯಂತೆ ನೋಡದೆ, ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಟ್ಟ ಮಾನವಿಯಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾನೆ. ಅವಳ ಗಾಯಗಳನ್ನು ಸವರಿ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಯೇಸುವಿನ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಅವಳ ದೈಹಿಕ ನೋವು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ; ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿದ್ದ ದುಃಖವೂ ದೂರವಾಗಿ ಆತ್ಮಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ನೆಮ್ಮದಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ಹೀಗೆ ಮೇರಿಯ ಆತ್ಮನಿವೇದನೆಗೆ ಯೇಸು ಕ್ಷಮೆ, ಕರುಣೆ, ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಹೊಸ ಜೀವನದ ಭರವಸೆಯ ಮೂಲಕ ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಈ ಘಟನೆಯ ಮೂಲಕ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಅವನ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪವನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ ತಿದ್ದಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುವುದು ನಿಜವಾದ ಮಾನವೀಯತೆ ಎಂಬ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಕವಿ ನೀಡುತ್ತಾರೆ.

 

 ೮. ತಾನಗರಿವಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿದ ಯೇಸುವಿನ ಬಳಿ ತನ್ನ ಕರುಣಕಥೆ ತೋಡಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಹೇಗೆ?

ಮೇರಿ ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಹೊರಿಸಲಾದ ಆರೋಪದಿಂದ ತುಂಬಾ ದುಃಖಿತಳಾಗಿದ್ದಳು. ಫರಿಸಾಯರು ಅವಳನ್ನು ದರದರನೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಬಂದು, ಎಲ್ಲರ ಮುಂದೆ ಅವಮಾನಿಸಿದ್ದರು. ಅವಳ ದೇಹವೆಲ್ಲ ಗಾಯಗೊಂಡಿತ್ತು; ಮನಸ್ಸು ಕೂಡ ನೋವು ಮತ್ತು ಭಯದಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು. ಆದರೆ ಯೇಸುಕ್ರಿಸ್ತನು ಅವಳನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸದೆ, ಅವಳ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕ್ಷಮಿಸಿದನು.

 

ಯೇಸುವಿನ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಧೈರ್ಯಗೊಂಡ ಮೇರಿ ಅವನ ಪಾದಗಳ ಬಳಿ ಕುಳಿತು, ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಅವನ ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆದು, ತನ್ನೆರಡು ಕೈಗಳಿಂದ ಪಾದಪದ್ಮಗಳನ್ನು ತಬ್ಬಿಕೊಂಡು ತನ್ನ ದುಃಖದ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಂಡಳು. ತಾನು ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವು ಆಗ ತನಗಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿ, “ನನ್ನ ಸ್ವಾಮಿ, ನಾನು ಅರಿಯದೆ ಮಾಡಿದ ಅಪರಾಧವನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು” ಎಂದು ಬೇಡಿಕೊಂಡಳು.

ತನ್ನ ಊರಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದರೂ ತನಗೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳಿದ ಮೇರಿ, ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಯೇಸುವನ್ನೇ ತನ್ನ ತಂದೆ, ತಾಯಿ, ಗುರು ಮತ್ತು ಆಶ್ರಯವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಅವನ ಬಳಿಯೇ ಇರಲು ಬಯಸಿದಳು. ಅವನ ಆಜನ್ಮ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡುವ ಅವಕಾಶ ನೀಡುವಂತೆ ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ವಿನಂತಿಸಿಕೊಂಡಳು.

ಹೀಗೆ ಮೇರಿ ತನ್ನ ಅಸಹಾಯಕತೆ, ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ, ನೋವು ಮತ್ತು ಯೇಸುವಿನ ಮೇಲಿನ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಕರುಣಕಥೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ತೋಡಿಕೊಂಡಳು. ಅವಳ ನಿಷ್ಕಪಟ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪವನ್ನು ಕಂಡ ಯೇಸು ಅವಳಿಗೆ ಕರುಣೆ ತೋರಿಸಿ, ಅವಳ ಗಾಯಗಳನ್ನು ಸವರಿ ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡಿದನು. ಇದರಿಂದ ಅವಳ ದೈಹಿಕ ನೋವು ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ದುಃಖ ದೂರವಾಗಿ, ಅವಳಿಗೆ ಆತ್ಮಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಹೊಸ ಬದುಕಿನ ಭರವಸೆ ದೊರೆಯಿತು.

 ೯. ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನ ಕರಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಮೇರಿಯ ದೇಹದ ಗಾಯಗಳು, ನೋವಿನ ಉರಿ ಮಾಯವಾದುದು ಹೇಗೆ?

ಮೇರಿ ಯೇಸುವಿನ ಮುಂದೆ ತನ್ನ ದುಃಖವನ್ನು ತೋಡಿಕೊಂಡು, ತಾನು ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸುವಂತೆ ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಬೇಡಿಕೊಂಡಳು. ಅವಳ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ, ದೀನತೆ ಮತ್ತು ನಿಷ್ಕಪಟ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅರಿತ ಯೇಸು ಅವಳ ಮೇಲೆ ಅಪಾರ ಕರುಣೆ ತೋರಿಸಿದನು.

ಯೇಸು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನ ಪರಮಾತ್ಮನ ವರದ ಕರಚಾಚಿ, ಕರುಣೆಯ ಹೊನಲನ್ನು ಅವಳ ಮೇಲೆ ಹರಿಸಿದನು. ಅವಳ ದೇಹದಲ್ಲಿದ್ದ ಗಾಯಗಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸವರಿ ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡಿದನು. ಯೇಸುವಿನ ಈ ಕರುಣಾಮಯ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಮೇರಿಯ ದೇಹದ ನೋವು ಮತ್ತು ಗಾಯಗಳ ಉರಿ ಕ್ರಮೇಣ ಮಾಯವಾಗಿ, ದೇಹ ತಂಪಾಗಿ ಸೌಖ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯಿತು.

ಅದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅವಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಭಯ, ದುಃಖ ಮತ್ತು ಆತಂಕವೂ ದೂರವಾಯಿತು. ಅವಳಿಗೆ ಆತ್ಮಶಾಂತಿಯ ಅಮೃತ ದೊರೆತು, ಹೊಸ ಬದುಕಿನ ಭರವಸೆ ಮತ್ತು ಸಂತೋಷ ಉಂಟಾಯಿತು. ಹೀಗೆ ಯೇಸುವಿನ ಕರುಣೆ ಮೇರಿಯ ದೈಹಿಕ ನೋವನ್ನಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಅವಳ ಮನಸ್ಸಿನ ನೋವನ್ನೂ ಗುಣಪಡಿಸಿತು.

ಈ ಘಟನೆಯ ಮೂಲಕ ಕವಿ ಕರುಣೆ, ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಕ್ಷಮೆಯು ಮನುಷ್ಯನ ದೇಹ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನ ನೋವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿ ಹೊಸ ಬದುಕಿನ ಬೆಳಕನ್ನು ನೀಡಬಲ್ಲವು ಎಂಬ ಸಂದೇಶವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.

 

 ೧೦. “ಪಾಪ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದಿಂದ ಸೀದು ಹೋಗುತ್ತದೆ” — ಈ ಹೇಳಿಕೆ ಮೇರಿಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ನಿಜವಾಯಿತು? ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿ

“ಪಾಪ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದಿಂದ ಸೀದು ಹೋಗುತ್ತದೆ” ಎಂಬುದು ‘ತೀರ್ಪು’ ಪದ್ಯದ ಪ್ರಮುಖ ಆಶಯವನ್ನು ಸಾರುವ ಮಾತಾಗಿದೆ. ಮನುಷ್ಯನಿಂದ ತಪ್ಪು ನಡೆಯುವುದು ಸಹಜ. ಆದರೆ ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡು, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಿಜವಾದ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಟ್ಟು, ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಸನ್ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿದಾಗ ಆ ತಪ್ಪಿನ ಕಳಂಕದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಮುಕ್ತನಾಗಬಹುದು. ಮೇರಿಯ ಪ್ರಸಂಗದಲ್ಲಿ ಈ ಸತ್ಯ ಅತ್ಯಂತ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿದೆ.

ಮೇರಿಯನ್ನು ಫರಿಸಾಯರು ವ್ಯಭಿಚಾರದ ಆರೋಪ ಹೊರಿಸಿ ಯೇಸುಕ್ರಿಸ್ತನ ಮುಂದೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಾರೆ. ಅವಳನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಅಮಾನವೀಯವಾಗಿ ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಾರೆ. ಅವಳ ದೇಹವೆಲ್ಲ ಗಾಯಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ. ಹರಿದ ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ, ನೋವಿನಿಂದ ನರಳುತ್ತಾ, ಅವಮಾನಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ ಮೇರಿ ಯೇಸುವಿನ ಮುಂದೆ ಬರುತ್ತಾಳೆ. ಜನರೆಲ್ಲ ಅವಳನ್ನು ಅಪರಾಧಿಯೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿ, ಅವಳಿಗೆ ಕಲ್ಲು ಹೊಡೆದು ಕೊಲ್ಲಬೇಕೆಂದು ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಆದರೆ ಮೇರಿಯ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯೇಸುವಿನ ಮೇಲೆ ಅಪಾರ ನಂಬಿಕೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಹಿಂದೆ ಯೇಸು ಜನರಿಗೆ ಉಪದೇಶ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದುದನ್ನು ಅವಳು ಕೇಳಿದ್ದಳು. ಅವನ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಅವಳಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ನೆಮ್ಮದಿ ದೊರೆತಿತ್ತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಕಷ್ಟದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಯೇಸುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದರೆ ತನ್ನ ನೋವಿಗೆ ಪರಿಹಾರ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ ಎಂಬ ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಅವನ ಪಾದಗಳ ಬಳಿ ಶರಣಾಗುತ್ತಾಳೆ.

ಮೇರಿ ತನ್ನ ದುಃಖವನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಅವಳಿಗೆ ಮಾತುಗಳೇ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಕಣ್ಣೀರು ಮತ್ತು ಮೌನವೇ ಅವಳ ನೋವಿನ ಭಾಷೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಕೊನೆಗೆ ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು, “ನನ್ನ ಸ್ವಾಮಿ, ಓ ಯೇಸುಕ್ರಿಸ್ತ ಪ್ರಭು, ಕರುಣಿಸು; ನಾನು ಅರಿಯದೆ ಮಾಡಿದ ಅಪರಾಧವನ್ನು ಮನ್ನಿಸು” ಎಂಬ ಭಾವದಿಂದ ಯೇಸುವಿನ ಮುಂದೆ ತನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಇದು ಅವಳ ನಿಜವಾದ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ.

ಮೇರಿ ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ತಾನು ನಿರ್ದೋಷಿ ಎಂದು ವಾದಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪದಿಂದ ಕ್ಷಮೆ ಕೋರುತ್ತಾಳೆ. ತನ್ನ ಊರಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರೂ ತನ್ನನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಯೇಸುವನ್ನೇ ತನ್ನ ತಂದೆ, ತಾಯಿ, ಗುರು ಮತ್ತು ಆಶ್ರಯವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಅವನ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುವಂತೆ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಇದರಿಂದ ಅವಳಲ್ಲಿ ಉಂಟಾದ ಮನಃಪರಿವರ್ತನೆ ಮತ್ತು ಸನ್ಮಾರ್ಗದ ಸಂಕಲ್ಪ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.

ಮೇರಿಯ ಈ ನಿಷ್ಕಪಟ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪವನ್ನು ಕಂಡ ಯೇಸು ಅವಳನ್ನು ಅಪರಾಧಿಯಂತೆ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ತೋರುತ್ತಾನೆ. ಅವಳ ಕಣ್ಣೀರಿನ ಹಿಂದಿರುವ ನೋವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನ ಕರುಣೆಯ ಕರವನ್ನು ಚಾಚಿ ಅವಳ ಗಾಯಗಳನ್ನು ಸವರಿ ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಯೇಸುವಿನ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಅವಳ ದೇಹದ ಗಾಯಗಳ ನೋವು ಮತ್ತು ಉರಿ ಮಾಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಅವಳ ದೇಹಕ್ಕೆ ಸೌಖ್ಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ಅವಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಭಯ, ಅವಮಾನ, ದುಃಖ ಮತ್ತು ಆತಂಕಗಳೂ ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ. ಅವಳಿಗೆ ಆತ್ಮಶಾಂತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಹಿಂದೆ ಪಾಪದ ಭಾರದಿಂದ ಕುಗ್ಗಿದ್ದ ಮೇರಿ, ಯೇಸುವಿನ ಕ್ಷಮೆ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯಿಂದ ಹೊಸ ಚೈತನ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳಲ್ಲಿ ಬದುಕಿನ ಬಗ್ಗೆ ಹೊಸ ಭರವಸೆ ಮೂಡುತ್ತದೆ.

ಇಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಮುಖ್ಯ ಅಂಶವೆಂದರೆ ಯೇಸು ಪಾಪವನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಪಾಪಿಯನ್ನು ತಿದ್ದಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಮೇರಿಯ ತಪ್ಪನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸುವುದರ ಹಿಂದೆ ಅವಳ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪವಿದೆ. ಅವಳು ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ. ತನ್ನ ಹಿಂದಿನ ಬದುಕಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಹೊಸ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸಲು ಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವಳಿಗೆ ಯೇಸುವಿನ ಕರುಣೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ಈ ಪ್ರಸಂಗದ ಮತ್ತೊಂದು ಮಹತ್ವದ ಅಂಶವೆಂದರೆ, ಮೇರಿಗೆ ಕಲ್ಲು ಹೊಡೆಯಲು ಬಂದ ಜನರನ್ನೇ ಯೇಸು ಆತ್ಮಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. “ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರು ಈ ಮೊದಲು ಒಂದು ಕೂಡ ಪಾಪ ಮಾಡದಿಹರೋ ಅವರು ಮೊದಲು ಕಲ್ಲು ಹೊಡೆಯಲಿ” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಈ ಮಾತಿನಿಂದ ಜನರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ತಾವು ನಿರ್ದೋಷಿಗಳಲ್ಲ ಎಂಬ ಸತ್ಯ ಅವರಿಗೆ ಅರಿವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟುಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

ಹೀಗೆ ಮೇರಿಯ ಮೇಲೆ ತೀರ್ಪು ನೀಡಲು ಬಂದ ಜನರು ತಮ್ಮನ್ನೇ ಪರಿಶೀಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಮೇರಿಯ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪವನ್ನು ಯೇಸು ಗುರುತಿಸಿ ಅವಳಿಗೆ ಕ್ಷಮೆ ನೀಡಿದರೆ, ಜನರು ತಮ್ಮ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡಿದನು. ಇದರಿಂದ ನಿಜವಾದ ಧರ್ಮವೆಂದರೆ ಕೇವಲ ಶಿಕ್ಷೆ ನೀಡುವುದಲ್ಲ; ತಪ್ಪನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡವನಿಗೆ ತಿದ್ದಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುವುದೇ ನಿಜವಾದ ಮಾನವೀಯತೆ ಎಂಬ ಸಂದೇಶ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ.

 

ಮೇರಿಯ ಪ್ರಸಂಗದಲ್ಲಿ ಪಾಪ, ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ, ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ, ಕ್ಷಮೆ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಶಾಂತಿ ಎಂಬ ಹಂತಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ. ಮೇರಿ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದಳು; ಆದರೆ ಆ ತಪ್ಪನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡಳು. ತನ್ನ ತಪ್ಪಿಗಾಗಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಟ್ಟಳು. ಯೇಸುವಿನ ಮುಂದೆ ಆತ್ಮನಿವೇದನೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಳು. ಯೇಸು ಅವಳನ್ನು ಕರುಣೆಯಿಂದ ಕ್ಷಮಿಸಿದನು. ಕೊನೆಗೆ ಅವಳಿಗೆ ದೈಹಿಕ ಸೌಖ್ಯದ ಜೊತೆಗೆ ಆತ್ಮಶಾಂತಿಯೂ ದೊರೆಯಿತು.

ಆದ್ದರಿಂದ “ಪಾಪ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದಿಂದ ಸೀದು ಹೋಗುತ್ತದೆ” ಎಂಬ ಮಾತು ಮೇರಿಯ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಜವಾಗಿದೆ. ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪವು ಮನುಷ್ಯನ ಅಂತರಂಗವನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಕ್ಷಮೆ ಅವನಿಗೆ ಹೊಸ ಬದುಕಿನ ದಾರಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ. ಮೇರಿಯ ಮೂಲಕ ಕವಿ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಅವನ ಹಿಂದಿನ ತಪ್ಪಿನಿಂದ ಮಾತ್ರ ಅಳೆಯದೆ, ಅವನ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಮತ್ತು ಮನಃಪರಿವರ್ತನೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಮಹತ್ವದ ಮಾನವೀಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ, ಮೇರಿಯ ಪಾಪವು ಅವಳ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪದಿಂದ ಕರಗಿತು; ಯೇಸುವಿನ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಅವಳ ನೋವು ಮಾಯವಾಯಿತು; ಕ್ಷಮೆಯಿಂದ ಅವಳಿಗೆ ಆತ್ಮಶಾಂತಿ ದೊರೆಯಿತು; ಮತ್ತು ಹೊಸ ಜೀವನದ ಭರವಸೆಯೊಂದಿಗೆ ಅವಳು ಬದುಕುವಂತಾಯಿತು. ಇದೇ “ಪಾಪ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದಿಂದ ಸೀದು ಹೋಗುತ್ತದೆ” ಎಂಬ ಹೇಳಿಕೆಯ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥವಾಗಿದೆ.