ಬೆಂಗಳೂರು
ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ - ಬಿ.ಎಸ್ಸಿ. ಪ್ರಥಮ ಸೆಮಿಸ್ಟರ್ ಕನ್ನಡ ಭಾಷಾ ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕ - ೧
೧.ತಾಯಿ ತನ್ನ ಮಗುವಿಗೆ - ಜಿ.ಎಸ್. ಶಿವರುದ್ರಪ್ಪನವರ
ಕವಿ ಜಿ. ಎಸ್. ಶಿವರುದ್ರಪ್ಪನವರ
ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಪರಿಚಯ:
ಜನಪ್ರಿಯ ಕವಿ ಮತ್ತು ಚಿಂತಕರಾದ ಜಿ. ಎಸ್. ಶಿವರುದ್ರಪ್ಪನವರು (೦೭-೦೨-೧೯೨೬
ರಿಂದ ೨೩-೧೨-೨೦೧೩) ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಲೋಕದ ಅಗ್ರಗಣ್ಯ ಲೇಖಕರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು. ಇವರು ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಜಿಲ್ಲೆಯ
ಶಿಕಾರಿಪುರ ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆಯುಳ್ಳ ಈಸೂರು ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು. ಇವರ ತಂದೆ
ಗುಗ್ಗರಿ ಶಾಂತವೀರಪ್ಪನವರು ಮತ್ತು ತಾಯಿ ವೀರಮ್ಮನವರು. ಕನ್ನಡ ಅಧ್ಯಾಪಕರಾಗಿ ತಮ್ಮ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ವೃತ್ತಿಜೀವನವನ್ನು
ಆರಂಭಿಸಿದ ಇವರು, ೧೯೬೬ರಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಕನ್ನಡ ಅಧ್ಯಯನ ಕೇಂದ್ರದ ಕನ್ನಡ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರಾಗಿ
ಸೇರಿ, ೧೯೭೦ರಲ್ಲಿ ಅದರ ನಿರ್ದೇಶಕರಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ, ೧೯೮೬ರಲ್ಲಿ ನಿವೃತ್ತರಾದರು. ತಮ್ಮ ಪ್ರಬುದ್ಧ
ಕಾವ್ಯಶೈಲಿ ಹಾಗೂ ಸೃಜನಶೀಲ ಬರವಣಿಗೆಯಿಂದ ಇವರು ಇಡೀ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕಾವ್ಯಪ್ರೇಮಿಗಳ ಮನ ಗೆದ್ದಿದ್ದಾರೆ.
ಜಿ.ಎಸ್.ಎಸ್. ಅವರ ಪ್ರಮುಖ ಕವನ ಸಂಕಲನಗಳಲ್ಲಿ 'ಸಾಮಗಾನ', 'ಚೆಲುವು-ಒಲವು',
'ಅನಾವರಣ', 'ದೇವಶಿಲ್ಪಿ', 'ದೀಪದ ಹೆಜ್ಜೆ', 'ತೆರೆದ ದಾರಿ', 'ಕಾರ್ತಿಕ', 'ಪ್ರೀತಿ ಇಲ್ಲದ ಮೇಲೆ',
'ಗೋಡೆ' ಮತ್ತು 'ಕಾಡಿನ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ' ಮುಖ್ಯವಾಗಿವೆ. ವಿಮರ್ಶಾ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ 'ಪರಿಶೀಲನ', 'ಗತಿ
ಬಿಂಬ', 'ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ', 'ನವೇದ್ಯ', 'ಅನುರಣನ', 'ವಿಮರ್ಶೆಯ ಪೂರ್ವ-ಪಶ್ಚಿಮ' ಮತ್ತು ಮಾಮಾಂಸಾ
ಕೃತಿಯಾದ 'ಕಾವ್ಯಾರ್ಥ ಚಿಂತನ' ಇವರ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಕೊಡುಗೆಗಳಾಗಿವೆ. 'ಚತುರಂಗ' ಇವರ ಆತ್ಮಕಥೆಯಾಗಿದೆ.
ಇವರ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಕೊಡುಗೆಗಳಿಗಾಗಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರವು ೨೦೦೬ರಲ್ಲಿ ಇವರಿಗೆ 'ರಾಷ್ಟ್ರಕವಿ' ಬಿರುದನ್ನು
ನೀಡಿ ಗೌರವಿಸಿತು. ಇವರಿಗೆ ಪಂಪ ಪ್ರಶಸ್ತಿ (೧೯೯೭), ಕನ್ನಡ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ನಾಡೋಜ ಪ್ರಶಸ್ತಿ
(೨೦೦೧) ಮತ್ತು ನೃಪತುಂಗ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳು (೨೦೧೦) ಲಭಿಸಿವೆ. ಪ್ರಸ್ತುತ ನಮ್ಮ ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿರುವ 'ತಾಯಿ
ತನ್ನ ಮಗುವಿಗೆ' ಕವಿತೆಯನ್ನು ಅವರ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕವನ ಸಂಕಲನವಾದ 'ಚೆಲುವು-ಒಲವು' ಕೃತಿಯಿಂದ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ.
ತಾಯಿ ತನ್ನ ಮಗುವಿಗೆ - ಕವಿತೆಯ ಸಾರಾಂಶ
ಪೀಠಿಕೆ ಮತ್ತು ಕವಿತೆಯ ಆಶಯ:
'ತಾಯಿ ತನ್ನ ಮಗುವಿಗೆ' ಕವಿತೆಯು ಮಾತೃತ್ವದ ಅಪೂರ್ವ ಆನಂದ ಮತ್ತು
ತಾಯಿ-ಮಗುವಿನ ನಡುವೆ ಏರ್ಪಡುವ ಪವಿತ್ರ ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನು ಸುಂದರವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ
ತಾಯಿಯ ಪಾತ್ರವು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದು, ಮಗುವಿನ ಬಾಲ್ಯದ ಅನುಭವಗಳು ಸಾಮಾಜಿಕ ಹಾಗೂ ಭಾವನಾತ್ಮಕ
ವಿಕಾಸಕ್ಕೆ ಬುನಾದಿಯಾಗುತ್ತವೆ. ಮಗುವಿನ ಆಗಮನದಿಂದ ಹೆತ್ತ ತಾಯಿಯ ಹೃದಯದಲ್ಲುಂಟಾಗುವ ಹರ್ಷೋದ್ಗಾರ,
ಆಕೆ ಮಗುವಿಗೆ ತೋರಿಸುವ ಅನನ್ಯ ಅಕ್ಕರೆ ಮತ್ತು ಮಾತೃ ವಾತ್ಸಲ್ಯವೇ ಈ ಇಡೀ ಕವಿತೆಯ ಆಶಯವಾಗಿದೆ. ಲೌಕಿಕ
ಪ್ರೇಮವನ್ನು ಅಲೌಕಿಕ ಉನ್ನತಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವ ಅದ್ಭುತ ಕಲಾಕೃತಿ ಇದಾಗಿದೆ.
೨. ನವಜಾತ ಶಿಶುವಿನ ಸೌಂದರ್ಯ ಮತ್ತು ನೈಸರ್ಗಿಕ ಹೋಲಿಕೆಗಳು:
ತನ್ನ ಎದೆಯ ಬಳಿ ನಿಶ್ಚಿಂತೆಯಿಂದ ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿರುವ ಪುಟ್ಟ ಕಂದನನ್ನು
ಕಂಡು ತಾಯಿ ಮೈಮರೆಯುತ್ತಾಳೆ. ಕೇವಲ ಐದು ದಿನಗಳಿಂದ ತನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿರುವ ಈ ಮಗು, ಜನ್ಮಜನ್ಮಾಂತರದಿಂದ
ಬೆಸೆದುಕೊಂಡಿರುವ ಅದೃಶ್ಯ ಪ್ರೇಮಬಂಧದಂತೆ ಆಕೆಗೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತದೆ. ಮಗು ತನ್ನೆದೆಯ ಬಳಿ ಮಲಗಿರುವುದನ್ನು
ಕಂಡಾಗ, ತನ್ನ ಎದೆಯ ಮೊಗ್ಗು ತಾನಾಗಿಯೇ ಅರಳಿ ಸುಂದರ ಹೂವಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದಂತೆ ತಾಯಿಗೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತದೆ.
ಮಗುವಿನ ಕೋಮಲವಾದ ಆಕಾರವು ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿನ ಹೂವುಗಳ ನವಿರಾದ ಕೋಮಲತೆಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ ಮಾಡಿದ
ಸುಂದರ ಗೊಂಬೆಯಂತಿದೆ. ಮಗುವು ಹೊಸ ತಳಿರ ಹಸಿರಿನ ಜೆಂಪನ್ನು ಹಾಗೂ ಚಂದ್ರನ ತಂಪು ಬೆಳಕನ್ನು ಕುಡಿದು
ಮಲಗಿರುವಂತೆ ತಾಯಿ ಕಾಣುತ್ತಾಳೆ. ತಾಯಿಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಎದೆಹಾಲನ್ನುಂಡು ಮಲಗಿರುವ ಮಗುವಿನ ಮುಖವು,
ತಿಳಿಬೆಳಕಿನ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಅಲೆಗಳಿಲ್ಲದೆ ಪ್ರಶಾಂತವಾಗಿ ಕಂಗೊಳಿಸುವ ಸುಂದರ ಸರೋವರದಂತೆ
(ನಸತರಂಗ ಕಾಸಾರದಂತೆ) ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.
೩. ಮಗುವಿನ ಪೂರ್ವಜನ್ಮಗಳ ರಹಸ್ಯ ಮತ್ತು ಮುಗ್ಧ ನಟನೆ:
ಮಗುವಿನ ಪುಟ್ಟ ಎದೆಯ ಒಳಗೆ ಯಾವ ನಿಗೂಢ ಚಿತ್ರಗಳು ಮೂಡುತ್ತಿರಬಹುದು
ಎಂದು ತಾಯಿ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಮಗುವಿನ ಕಣ್ಣುಗಳ ಭಾವನೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಜನ್ಮಗಳ ನೆನಪುಗಳು, ಮುಂದೆ ಬರಲಿರುವ
ನೂರು ಜನ್ಮಗಳ ದಾರಿಗಳು ಅಥವಾ ಅನೇಕ ಜೀವಯಾತ್ರೆಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿರಬಹುದೇ ಎಂದು ಆಕೆ ವಿಸ್ಮಯಗೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ.
ಈ ಮಗು ತನ್ನ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಬರುವ ಮೊದಲು ಎಲ್ಲಿದ್ದಿರಬಹುದು? ಯಾವ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಯಾವ ದೇಶದಲ್ಲಿ,
ಯಾವ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಬದುಕಿದ್ದಿರಬಹುದು? ಎಷ್ಟು ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ, ಎಷ್ಟು ಯುಗಗಳಲ್ಲಿ, ಯಾವ ಗ್ರಹ-ತಾರೆಗಳ
ನಡುವೆ ಸುತ್ತಾಡಿ ಈಗ ತನ್ನ ಬಳಿ ಬಂದಿದೆಯೋ ಎಂಬ ಜಿಜ್ಞಾಸೆ ತಾಯಿಯನ್ನು ಕಾಡುತ್ತದೆ. ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ
ಎಲ್ಲ ಜ್ಞಾನವೂ ಮಗುವಿನ ಆತ್ಮ ಚೇತನದಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ತಾಯಿಯ ಎದೆಯ ಹಾಲನ್ನು ಉಣ್ಣುವ ಸಲುವಾಗಿ ಮಗುವು
ಏನೂ ತಿಳಿಯದ ನಿಶ್ಶಕ್ತನಂತೆ ಮತ್ತು ಮುಗ್ಧ ಮಗುವಿನಂತೆ ನಟಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ತಾಯಿ ಭಾವಿಸುತ್ತಾಳೆ.
೪. ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಉನ್ನತೀಕರಣ ಮತ್ತು ಸಮನ್ವಯ:
ಮಗುವಿನೊಡನೆ ಮೌನವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ತಾಯಿ 'ಜೀವರೆಲ್ಲರೂ ಪ್ರೇಮದೊಂದೇ
ಪಾತ್ರೆಯಂತೆ' ಎಂದು ಉದ್ಗರಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಈ ಮೂಲಕ ತಾಯಿ-ಮಗುವಿನ ನಡುವಿನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಪ್ರೀತಿಯು ವಿಶ್ವಾತ್ಮಕ
ಪ್ರೇಮವಾಗಿ ವಿಕಾಸಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಭಕ್ತನೊಬ್ಬನ ಅಚಲ ಭಕ್ತಿಗೆ ಒಲಿದು ಭಗವಂತನಾದ ಮಹಾದೇವನೇ ಸಾಕ್ಷಾತ್
ಕರುಣೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ತಾನಾಗಿಯೇ ಧರೆಗಿಳಿದು ಬರುವಂತೆ, ಈ ಮಗು ತನ್ನ ಎದೆಯ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದೆ ಎಂದು ಆಕೆ
ಭಾವಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಹೀಗೆ ಲೌಕಿಕ ಜಗತ್ತಿನ ತಾಯಿಯ ಮಮತೆಯನ್ನು ಕವಿಯು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಹಾಗೂ ದೈವಿಕ ಉನ್ನತಿಗೆ
ಏರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಮಾತೃತ್ವದ ದಿವ್ಯ ಸತ್ಯವನ್ನು ಸಾರುವ ಸಾರ್ವಕಾಲಿಕ ಕಾವ್ಯವಾಗಿದೆ.
ಪಠ್ಯದ ಅಭ್ಯಾಸ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಮತ್ತು
ಉತ್ತರಗಳು
ಪ್ರಶ್ನೆ ೧. 'ತಾಯಿ ತನ್ನ ಮಗುವಿಗೆ' ಕವಿತೆಯ ಲೇಖಕರು ಯಾರು? ಇದನ್ನು
ಯಾವ ಸಂಕಲನದಿಂದ ಆರಿಸಲಾಗಿದೆ?
ಉತ್ತರ: ಪ್ರಸ್ತುತ
ಕವಿತೆಯ ಲೇಖಕರು ಆಧುನಿಕ ಕನ್ನಡ ಕಾವ್ಯ ಲೋಕದ ಅಗ್ರಗಣ್ಯ ವಿದ್ವಾಂಸರೂ, ವಿಮರ್ಶಕರೂ ಆದ ರಾಷ್ಟ್ರಕವಿ
ಡಾ. ಜಿ. ಎಸ್. ಶಿವರುದ್ರಪ್ಪನವರು. ಇವರನ್ನು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿ 'ಜಿ.ಎಸ್.ಎಸ್' ಎಂದು ಅತ್ಯಂತ
ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇವರಿಗೆ ಸಮಗ್ರ ಕಾವ್ಯ ಕೊಡುಗೆಗಳಿಗಾಗಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರವು 'ರಾಷ್ಟ್ರಕವಿ'
ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಮತ್ತು ಪಂಪ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳನ್ನು ನೀಡಿ ಗೌರವಿಸಿದೆ. ಪ್ರಸ್ತುತ 'ತಾಯಿ ತನ್ನ ಮಗುವಿಗೆ' ಎಂಬ
ಕವಿತೆಯನ್ನು ಅವರ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕವನ ಸಂಕಲನವಾದ 'ಚೆಲುವು-ಒಲವು' ಎಂಬ ಕೃತಿಯಿಂದ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ.
ಪ್ರಶ್ನೆ ೨. ತಾಯಿ ಮಗುವಿನ ಆಗಮನವನ್ನು ಯಾವುದಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ?
ವಿವರಿಸಿ.
ಉತ್ತರ: ತಾಯಿ
ತನ್ನ ಮಗುವಿನ ಸುಂದರ ಕೋಮಲ ರೂಪ ಹಾಗೂ ಆಗಮನವನ್ನು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಅತ್ಯಂತ ರಮಣೀಯ ರೂಪಕಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ತನ್ನ ಮುಚ್ಚಿದ ಎದೆಯ ಮೊಗ್ಗು ತಾನಾಗಿಯೇ ಅರಳಿ ಸುಂದರ ಹೂವಾಗಿ ಮೂಡಿಬಂದಂತೆ ಕಿರಿದಾದ
ಒಂದು ಕಸುಮದಂತೆ ಅರಳಿಬಂದೆ ಎನ್ನುತ್ತಾಳೆ. ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಮಗುವಿನ ಕೋಮಲವಾದ ದೇಹವನ್ನು ಕವಿ ಹೂವುಗಳ
ಅತ್ಯಂತ ನವಿರಾದ ಕಲಾತ್ಮಕ ಮೃದುತ್ವವನ್ನೆಲ್ಲಾ ತಂದು ಮಾಡಿಟ್ಟ ಗೊಂಬೆಯಂತೆ ಹೋಲಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಮೂರನೆಯದಾಗಿ,
ತಾಯಿಯ ಹಾಲನ್ನುಂಡು ಮಲಗಿರುವ ಮಗುವಿನ ಶಾಂತವಾದ ಮುಖವನ್ನು ಬೆಳುದಿಂಗಳ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಶಾಂತವಾಗಿ
ತೇಲುವ, ಯಾವುದೇ ಅಲೆಗಳಿಲ್ಲದ ಸರೋವರಕ್ಕೆ (ನಸತರಂಗ ಕಾಸಾರಕ್ಕೆ) ಹೋಲಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಮಗುವಿನ
ಆಗಮನವು ತನ್ನ ಭಕ್ತನ ಬಳಿಗೆ ತಾನಾಗಿಯೇ ಒಲಿದು ಬರುವ ಮಹಾದೇವನ ದಿವ್ಯ ಕರುಣೆಯಂತೆ ಪರಿಶುದ್ಧ ಹಾಗೂ
ಪಾವನವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೋಲಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ಪ್ರಶ್ನೆ ೩. ಈ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಮಗುವಿನ ಪೂರ್ವಪರಗಳ ಚರ್ಚೆ ಹೇಗೆಗಾಗಿದೆ?
ಚರ್ಚಿಸಿ.
ಉತ್ತರ: ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ
ಹೆತ್ತ ತಾಯಿ ಮಗುವಿನ ಜನ್ಮ ಜನ್ಮಾಂತರದ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಪೂರ್ವಪರ ಜನ್ಮಗಳ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಕುರಿತು
ಆಲೋಚಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಮಗು ತನ್ನ ಗರ್ಭಕ್ಕೆ ಬರುವ ಮೊದಲು ಎಲ್ಲಿದ್ದಿರಬಹುದು? ಯಾವ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ, ಯಾವ
ದೇಶದಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಯಾವ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಿರಬಹುದು ಎಂದು ಅವಳು ವಿಸ್ಮಯಗೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಈ ಮಗು
ಜಗತ್ತಿನ ಕಲ್ಪನೆಗೆ ನಿಲುಕದ ಎಷ್ಟು ಯುಗಗಳ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ, ಯಾವ ತಾರೆ-ಗ್ರಹಗಳಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಾಡಿ ಈಗ
ತನ್ನ ಬಳಿ ಬಂದಿದೆಯೋ ಎಂಬ ಜಿಜ್ಞಾಸೆಯಿಂದ ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಮಗುವು ತನ್ನ ಕಿರಿಯ ಎದೆಯೊಳಗೆ ನೂರು
ಜನ್ಮಗಳ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಅನಂತ ಚೇತನವನ್ನು ಅಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಆದರೂ, ಬದುಕಿನ ರಹಸ್ಯಗಳೇನೂ
ತಿಳಿಯದ ಅಮಾಯಕ ಮತ್ತು ನಿಶ್ಶಕ್ತ ಜೀವಿಯಂತೆ ತಾಯಿಯ ಬಳಿ ಹಾಲು ಕುಡಿಯಲು ಮುಗ್ಧನಾಗಿ ನಟಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು
ಕಂಡು ತಾಯಿ ಭಾವುಕಳಾಗುತ್ತಾಳೆ.
ಪ್ರಶ್ನೆ ೫. ತಾಯಿ ತನ್ನ ಮಗುವಿಗೆ ಕವಿತೆಯ ಆಶಯವೇನು?
ಉತ್ತರ: ಜಿ.ಎಸ್.
ಶಿವರುದ್ರಪ್ಪನವರ ಈ ಕವಿತೆಯ ಮುಖ್ಯ ಆಶಯ ಮಾತೃ ಪ್ರೇಮದ ಅದ್ಭುತ ಲೋಕವನ್ನು ಮತ್ತು ತಾಯಿ-ಮಗುವಿನ
ನಡುವಿನ ಗಾಢವಾದ ದೈವಿಕ ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನು ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸುವುದಾಗಿದೆ. ಹೆಣ್ಣೊಬ್ಬಳಿಗೆ ತಾಯಿಯಾಗುವ ಬಯಕೆ
ಈಡೇರಿದಾಗ ಉಂಟಾಗುವ ಪರಮಾನಂದವನ್ನು ಇದು ಧ್ವನಿಸುತ್ತದೆ. ಕವಿತೆಯು ಕೇವಲ ಶಾರೀರಿಕ ಸಂಬಂಧವನ್ನಷ್ಟೇ
ಹೇಳದೆ, ಲೌಕಿಕ ಜಗತ್ತನ್ನು ಮೀರಿ ಬೆಳೆಯುವ ಆತ್ಮಬಂಧವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. 'ಜೀವರೆಲ್ಲರೂ
ಪ್ರೇಮದೊಂದೇ ಪಾತ್ರೆಯಂತೆ' ಎಂಬ ಸಾಲಿನ ಮೂಲಕ ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೀವಿಯೂ ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು
ಕರುಣೆಯ ಅದೃಶ್ಯ ತಂತಿಯಿಂದ ಬೆಸೆದುಕೊಂಡಿವೆ ಎಂಬ ತಾತ್ವಿಕತೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ಲೌಕಿಕ ಮಾತೃತ್ವವನ್ನು
ಅಲೌಕಿಕವಾದ ಪರಮಾತ್ಮನ ಕರುಣೆಗೆ ಮತ್ತು ಮಹಾದೇವನ ಒಲುಮೆಗೆ ಸಮೀಕರಿಸುವುದೇ ಈ ಕವಿತೆಯ ಮುಖ್ಯ ಆಶಯವಾಗಿದೆ.
ಪ್ರಶ್ನೆ ೬. ಮಗುವಿನ ಬಗ್ಗೆ ತಾಯಿಯ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳೇನು? ವಿವರಿಸಿ.
ಉತ್ತರ: ಮಗುವಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕದಲಿಕೆ ಮತ್ತು ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತಾಯಿಯ
ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯು ಆನಂದ, ವಿಸ್ಮಯ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ಮಗು ತನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಿಂತೆಯಿಂದ
ಮಲಗಿದ್ದಾಗ ತಾಯಿಯ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಜನ್ಮಜನ್ಮಾಂತರದ ಅದೃಶ್ಯ ಬಂಧ ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಅವಳು ಮಗುವಿನ ದೈಹಿಕ
ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಕಂಡು ಮಾರುಹೋಗಿ, ಅದನ್ನು ಹೂವುಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಗೊಂಬೆಗೆ ಹಾಗೂ ಅಲೆಗಳಿಲ್ಲದ ಬೆಳುದಿಂಗಳ
ಕೊಳಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಮಗುವಿನ ಕಣ್ಣುಗಳ ಮೌನದಲ್ಲಿ ನೂರು ಜೀವಯಾತ್ರೆಗಳ ಜ್ಞಾನವಿದ್ದರೂ, ಅದು
ಏನೂ ತಿಳಿಯದ ಮುಗ್ಧ ಜೀವಿ ಎಂಬಂತೆ ನಟಿಸುತ್ತಿರುವ ಭಂಗಿಯನ್ನು ಕಂಡು ಅವಳು ಬೆರಗಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಕೊನೆಗೆ,
ಮಗುವಿನ ಹಾಲನ್ನುಣ್ಣುವ ಬಯಕೆಯನ್ನು ಕಂಡು ಭಾವುಕಳಾಗುವ ತಾಯಿ, ಮಗುವಿನ ಆಗಮನವನ್ನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ ದೇವರ
ಕರುಣೆಯ ರೂಪವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಕರಗುತ್ತಾಳೆ.
ಪ್ರಶ್ನೆ ೭. ಮಗುವಿನ ಲಾಲನೆಯಲ್ಲಿ ತಾಯಿಯ ಪಾತ್ರ ಹೇಗಿರಬೇಕು? ಚರ್ಚಿಸಿ.
ಉತ್ತರ: ಪ್ರಸ್ತುತ
ಪಠ್ಯದ ಪ್ರವೇಶಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವಂತೆ, ಮಗುವಿನ ಲಾಲನೆ ಮತ್ತು ಪಾಲನೆಯಲ್ಲಿ ತಾಯಿಯ ಪಾತ್ರವು ಅತ್ಯಂತ
ಬಹುಮುಖಿ ಹಾಗೂ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತವಾದುದಾಗಿದೆ. ತಾಯಿಯೇ ಕುಟುಂಬ ಜೀವನದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಯೋಗಕ್ಷೇಮಕ್ಕೆ
ಅಡಿಪಾಯ. ಮಗುವಿನ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ತಾಯಿ ತೋರುವ ಅಕ್ಕರೆ, ಮಮತೆ ಮತ್ತು ಸುರಕ್ಷಿತ ವಾತಾವರಣವು ಮಗುವಿನ
ಮಿದುಳಿನ ವಿಕಾಸಕ್ಕೂ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಕೌಶಲ್ಯಗಳು ಹಾಗೂ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೂ ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ ಪ್ರಭಾವ
ಬೀರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ತಾಯಿ ಮಗುವನ್ನು ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಅವಳಿಗೆ ಕೇವಲ ದೈಹಿಕ ಯೋಗಕ್ಷೇಮ
ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಸಂಸ್ಕಾರ ನೀಡುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯವಾಗಿದೆ. ತಾಯಿ ಮಗುವನ್ನು ಕೇವಲ ತನ್ನ ಸ್ವತ್ತೆಂದು
ಭಾವಿಸದೆ, ಅದೊಂದು ಪವಿತ್ರ ಚೇತನವೆಂದು ತಿಳಿದು ಅತ್ಯಂತ ಕಾಳಜಿಯಿಂದ ಲಾಲಿಸಬೇಕು.
ಪ್ರಶ್ನೆ ೪. ತಾಯಿ ಮಗುವಿನ ಬಾಂಧವ್ಯ ಈ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ವ್ಯಕ್ತಗೊಂಡಿದೆ?
ವಿವರವಾಗಿ ಚರ್ಚಿಸಿ.
ಉತ್ತರ : ತಾಯಿ
ಮತ್ತು ಮಗುವಿನ ಸಂಬಂಧವು ಈ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಅತ್ಯಂತ ಪವಿತ್ರ, ಗಾಢ ಹಾಗೂ ನಿಸ್ವಾರ್ಥವಾದ ಸಂಬಂಧವಾಗಿದೆ.
ರಾಷ್ಟ್ರಕವಿ ಜಿ. ಎಸ್. ಶಿವರುದ್ರಪ್ಪನವರು ತಮ್ಮ 'ತಾಯಿ ತನ್ನ ಮಗುವಿಗೆ' ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಅಪೂರ್ವವಾದ
ಬಾಂಧವ್ಯದ ಸಾಂದ್ರತೆಯನ್ನು ಲೌಕಿಕ ಮತ್ತು ಅಲೌಕಿಕ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳ ಮೂಲಕ ಅತ್ಯದ್ಭುತವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ತಾಯಿಯ ವಾತ್ಸಲ್ಯವು ಕೇವಲ ದೈಹಿಕ ಮಮತೆಯಾಗಿರದೆ, ಮಗುವಿನ ಚೇತನದೊಂದಿಗೆ ಬೆಸೆಯುವ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಕೊಂಡಿಯಾಗಿ
ಇಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
ಅದೃಶ್ಯ ಪ್ರೇಮ
ಬಂಧ ಮತ್ತು ಅಚ್ಚರಿ: ಕವಿತೆಯ ಆರಂಭದಲ್ಲೇ ತಾಯಿ ತನ್ನ ಮಗುವನ್ನು
ಎದೆಯ ಬಳಿ ಮಲಗಿಸಿಕೊಂಡು, 'ನನ್ನ ನನ್ನೆದೆಯ ಬೆಸೆದಿತಾವುದೋ ಕಾಣದಿರುವ ಬಂಧ' ಎಂದು ರೋಮಾಂಚನಗೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ.
ಕೇವಲ ಐದು ದಿನಗಳಿಂದ ತನ್ನ ಬಳಿ ಬಂದಿರುವ ಮಗುವಿನೊಂದಿಗೆ ಅವಳಿಗೆ ಯುಗಯುಗಾಂತರಗಳ ನಂಟು ಇರುವಂತೆ
ಭಾಸವಾಗುತ್ತದೆ. ಜಗತ್ತಿನ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಗಳಿಗೆ ಮೀರಿದ ಈ ಕರುಳ ಬಂಧವು ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಮೂಡಿತೋ ಎಂದು
ಆಕೆ ಬೆರಗಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಅಪರಿಚಿತ ಹೊಸ ಜೀವವೊಂದು ತನ್ನ ಒಡಲೊಳಗೆ ಬಂದು, ತನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು
ಪ್ರೇಮಭಿಕ್ಷೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಕಂದನ ಮೂಲಕ ಸೆಳೆದುಕೊಂಡು, 'ನೀನು ನನ್ನವನು' ಎಂದು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ
ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡಿರುವ ಬಗೆಯನ್ನು ಕಂಡು ತಾಯಿ ವಿಸ್ಮಯಗೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ.
ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸೌಂದರ್ಯ
ಮತ್ತು ಮಾತೃತ್ವದ ಹೆಮ್ಮೆ: ತಾಯಿ ಮಗುವಿನ ಕೋಮಲತೆಯನ್ನು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಚೆಲುವಿನೊಂದಿಗೆ
ಸಮೀಕರಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಮಗುವು ಅರಳಿದ ಕಿರಿದೊಂದು ಕುಸುಮದಂತೆ, ಹೂವುಗಳ ನವಿರು ಹಾಗೂ ಕಲಾತ್ಮಕತೆಯನ್ನು
ತಂದು ಮಾಡಿಟ್ಟ ಮುದ್ದು ಗೊಂಬೆಯಂತೆ ಮಲಗಿದೆ. ಅದು ಹೊಸ ತಳಿರ ಹಸಿರನ್ನು ಮತ್ತು ಚಂದ್ರನ ತಂಪನ್ನು
ಕುಡಿದು ಮಲಗಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ತಾಯಿಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹಾಲುಂಡು ಮಲಗಿರುವ ಮಗುವಿನ ಶಾಂತ ಮುಖವು ಬೆಳುದಿಂಗಳ
ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಶಾಂತವಾಗಿರುವ, ಯಾವುದೇ ಅಲೆಗಳಿಲ್ಲದ ಸರೋವರದಂತೆ (ನಸತರಂಗ ಕಾಸಾರದಂತೆ) ಪ್ರಶಾಂತವಾಗಿದೆ.
ಈ ದೃಶ್ಯಗಳು ಮಾತೃತ್ವದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಮತ್ತು ಪ್ರೇಮದ ಅತಿರೇಕವನ್ನು ತೋರ್ಪಡಿಸುತ್ತವೆ.
ಮಗುವಿನ ನಿಗೂಢತೆ
ಮತ್ತು ದೈವಿಕ ರೂಪ: ತಾಯಿಯು ಮಗುವನ್ನು ಸಾಧಾರಣ ಮಗುವಾಗಿ ನೋಡದೆ,
ಅದೊಂದು ಅಮೂಲ್ಯ ಮತ್ತು ಅನಂತ ಅಮೃತ ಚೇತನವೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಮಗುವಿನ ಪುಟ್ಟ ಎದೆಯ ಒಳಗೆ ಹಿಂದಿನ
ಹಾಗೂ ಮುಂದಿನ ನೂರು ಜನ್ಮಗಳ ನೆನಪುಗಳು ಹರಿಯುತ್ತಿರಬಹುದು ಎಂದು ಆಕೆ ಭಾವಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ
ಎಲ್ಲ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೂ, ತನ್ನೆದೆಯ ಹಾಲನ್ನುಣ್ಣುವ ಬಯಕೆಯಿಂದ ಮಗು ಏನೂ ತಿಳಿಯದ ನಿಶ್ಶಕ್ತ
ಹಾಗೂ ಮುಗ್ಧ ಮಗುವಿನಂತೆ ನಟಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ನಂಬುತ್ತಾಳೆ. ಈ ನಟನೆಯು ಭಕ್ತನ ಬಳಿಗೆ ತಾನಾಗಿಯೇ
ಒಲಿದು ಬರುವ ಮಹಾದೇವನ ಕರುಣೆಯಂತೆ ದೈವಿಕವಾಗಿದೆ. ಕೇವಲ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಪ್ರೀತಿಯು 'ಜೀವರೆಲ್ಲರೂ ಪ್ರೇಮದೊಂದೇ
ಪಾತ್ರೆಯಂತೆ' ಎಂಬ ಸಾಲಿನ ಮೂಲಕ ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೀವಿಯ ಪ್ರೇಮಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಕೆಯಾಗಿ ವಿಶಾಲಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ಉಪಸಂಹಾರ: ಹೀಗೆ
ಈ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ತಾಯಿ-ಮಗುವಿನ ಬಾಂಧವ್ಯವು ಕೇವಲ ಲೌಕಿಕವಾದ ಹಾಲೂಡಿಸುವಿಕೆ, ಲಾಲನೆ-ಪಾಲನೆಗಳಿಗೆ
ಸೀಮಿತವಾಗಿರದೆ ದೈಹಿಕ ಜಗತ್ತನ್ನು ಮೀರಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ತಾಯಿಯ ಮಮತೆಯೇ ಮಗುವಿನ ಭಗವಂತನ ರೂಪಕ್ಕೆ
ಅರ್ಪಿಸುವ ಭಕ್ತಿಯಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಜಗತ್ತಿನ ಸಮಸ್ತ ಜೀವಿಗಳೂ ಪ್ರೇಮದ ಒಂದೇ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಸೆದುಕೊಂಡಿವೆ
ಎಂಬ ಉನ್ನತ ತಾತ್ವಿಕತೆಯೊಂದಿಗೆ ಕವಿತೆಯು ತಾಯಿ-ಮಗುವಿನ ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನು ವಿಶ್ವಾತ್ಮಕ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ
ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತದೆ. ತಾಯಿಯ ಮಮತೆ ಮತ್ತು ಮಗುವಿನ ಮುಗ್ಧ ಮುದ್ದಾಟಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಅಲೌಕಿಕವಾಗಿ ಬೆಸೆದುಕೊಂಡಿವೆ.
