
ಸಾರಾಂಶ:
ಡಾ. ರಾಮಮನೋಹರ ಲೋಹಿಯಾ ಅವರು ಬರೆದಿರುವ ‘ವಿಶ್ವಮಾನಸದ ಕೆಲವು ಮೂಲಭೂತ
ಲಕ್ಷಣಗಳು’ ಪ್ರಬಂಧವು ಇಂದಿನ ಜಾಗತಿಕ ರಾಜಕೀಯ, ಆರ್ಥಿಕ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟುಗಳು ಹಾಗೂ ವಿಶ್ವಶಾಂತಿಯ ಸ್ಥಾಪನೆಗೆ
ಅಗತ್ಯವಿರುವ ನೈಜ ಆಲೋಚನಾ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಬುದ್ಧವಾಗಿ ಚರ್ಚಿಸುತ್ತದೆ.
೧. ಯುರೋಪಿನ ವಾಸ್ತವ
ಮತ್ತು ಯಾಂತ್ರಿಕ ಶಾಂತಿ:
ಲೇಖಕರು ಯುರೋಪಿನ ಇಂದಿನ ಕಟು ವಾಸ್ತವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾ,
ಅಲ್ಲಿನ ಜನಜೀವನಕ್ಕೂ ಮತ್ತು ಜಗತ್ತು ಹಂಬಲಿಸುವ ಶಾಂತಿ ಹಾಗೂ ಅಹಿಂಸೆಯ ತತ್ತ್ವಗಳಿಗೂ ಯಾವುದೇ ನೇರವಾದ
ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಯುರೋಪಿನ ನಗರಗಳು ರಾತ್ರಿಯ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಭಣಗುಡುವ ಸ್ಮಶಾನಗಳಂತೆ
ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಜನರು ಯುದ್ಧಗಳ ಭೀಕರತೆಯಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದಣಿದಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಇತರರ ಅಡಿಯಾಳಾಗಿ
ಬದುಕುವ ಬರ್ಬರ ‘ಗುಲಾಮಗಿರಿ’ಗಿಂತ ಯುದ್ಧವೇ ಉತ್ತಮವೆಂದು ನಂಬಿ ಬೇರೆ ವಿಧಿಯಿಲ್ಲದೆ ಅದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.
ಸ್ವತಂತ್ರ ಹಾಗೂ ಪ್ರಗತಿಯನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳಲು ಯುದ್ಧವೊಂದೇ ಅವರಿಗೆ ಅಂತಿಮ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿದೆ. ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ
ಹೆಸರನ್ನು ಬಳಸುವ ಜನರು ಕೇವಲ ನೈತಿಕ ಮತ್ತು ಬಾಯಿಮಾತಿನ ಒಣ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಸಾರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಆದರೆ
ಆ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲ ಶಕ್ತಿಯಿಲ್ಲ. ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸಂಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಅಹಿಂಸೆಯು
ಒಂದು ಬಲಿಷ್ಠವಾದ ಉಪಸಿದ್ಧಾಂತವಾಗಿ ಬರೆಯಿತೇ ಹೊರತು ಅದು ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಅನ್ವಯಿಸಬಲ್ಲ
ಪ್ರಮುಖ ತತ್ತ್ವವಾಗಿ ಮೂಡಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಲೋಹಿಯಾ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುತ್ತಾರೆ.
೨. ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ
ಮತ್ತು ಕಮ್ಯುನಿಸಂ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳ ಮಿತಿಗಳು:
ಇಂದಿನ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ ಮತ್ತು ಕಮ್ಯುನಿಸಂ ಎಂಬ ಎರಡು
ಪ್ರಬಲ ಶಕ್ತಿಗಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಜಗತ್ತಿನ ಮೇಲೆ ಹಿಡಿತ ಸಾಧಿಸಲು ಹೋರಾಡುತ್ತಿವೆ ಇವೆರಡೂ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು
ಪರಸ್ಪರ ಶತ್ರುಗಳಂತೆ ಕಂಡರೂ ಸಹ, ಆಂತರಿಕವಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಉದ್ಯಮ ಕೇಂದ್ರೀಕರಣ, ರಾಜ್ಯದ
ಬಲಪ್ರದರ್ಶನ ಹಾಗೂ ತಾಂತ್ರಿಕ ಕೌಶಲಗಳನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತವೆ. ಇವುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಸಿಲುಕಿದ ಸಮಾಜವಾದವು
ತನ್ನದೇ ಆದ ಸ್ವತಂತ್ರ ಚಿಂತನಾ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಕೇವಲ ಒಂದು ಔಪಚಾರಿಕ ಉಪಚಾರವಾಗಿ ಉಳಿಯಿತು.
ಇದರಿಂದಾಗಿ ಮನುಷ್ಯನ ಸೃಜನಾತ್ಮಕ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶವಾಗಿದ್ದು, ಹೊಸ ವಿಚಾರಗಳು ಕೇವಲ
ಬಲಿಷ್ಠ ಶಕ್ತಿ ಬಣಗಳ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗನುಗುಣವಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಪರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿವೆ ವಿಚಾರಗಳು ಈಗ ಪಶುಶಕ್ತಿಯ ಅಡಿಯಾಳಾಗಿವೆ.
೩. ಉತ್ಪಾದನಾ
ಅಸಮಾನತೆಯ ಮಹಾರೋಗ:
ಲೋಹಿಯಾ ಅವರ ಪ್ರಕಾರ, ಇಂದಿನ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುವ ಅತ್ಯಂತ
ಮಾರಕ ಹಾಗೂ ಕಠಿಣವಾದ ರೋಗವೆಂದರೆ ಅದು ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ಉತ್ಪಾದನಾ ಅಸಮಾನತೆಯಾಗಿದೆ. ಅಮೆರಿಕದ
ಕಾರ್ಮಿಕನೊಬ್ಬ ಒಂದು ಗಂಟೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಡುವ ಉತ್ಪಾದನೆಯು ಯುರೋಪಿಗಿಂತ ಮೂರು ಪಟ್ಟು ಮತ್ತು ಏಷ್ಯಾ-ಆಫ್ರಿಕಾ
ದೇಶಗಳಿಗಿಂತ ಹದಿನೈದರಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಇಂತಹ ಭಾರಿ ಅಂತರವಿರುವಾಗ ಜಾಗತಿಕ ಏಕತೆ
ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಶ್ರೀಮಂತ ದೇಶಗಳು ಬಡ ದೇಶಗಳಿಗೆ ಕೊಡುವ ಆರ್ಥಿಕ ಸಹಾಯ ಕೇವಲ ಮೇಲ್ನೋಟದ ಕರುಣೆಯಾಗಿದೆಯೇ
ಹೊರತು ಅದು ಸಮಸ್ಯೆಯ ಬೇರನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ.
೪. ಚತುಃಸ್ತಂಭ
ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯ ಕರುಣೆ:
ಈ ಅಸಮಾನತೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ಹೊಂದಲು ಲೋಹಿಯಾ ಅವರು ವಿಕೇಂದ್ರೀಕರಣದ
ತತ್ವವನ್ನು ಮಂಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆಡಳಿತವು ಕೇವಲ ಎರಡು ಹಂತಗಳಲ್ಲಿರದೇ, ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಅಸ್ತಿಪಂಜರವು
ನಾಲ್ಕು ನೆಲೆಗಳಲ್ಲಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳಬೇಕು; ಅವುಗಳೆಂದರೆ ಹಳ್ಳಿ (ಗ್ರಾಮ), ಜಿಲ್ಲೆ, ರಾಜ್ಯ (ಪ್ರಾಂತ್ಯ)
ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರ. ಈ ಚತುಃಸ್ತಂಭ ರಾಜ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಮಾತ್ರವೇ ಜನರನ್ನು ಅಧಿಕಾರಶಾಹಿ ದರ್ಪದಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಬಲ್ಲುದು
ಇದರೊಂದಿಗೆ, ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸಮಾನತೆಯನ್ನು ತರಲು ಕೇವಲ
ವೈಚಾರಿಕ ಆಕ್ರೋಶವಿದ್ದರೆ ಸಾಲದು, ಅದರೊಂದಿಗೆ ಮಾನವೀಯ ಕರುಣೆಯೂ ಇರಬೇಕು. ಯುರೋಪ್ ಕೇವಲ ಆಕ್ರೋಶದಿಂದ
ಬೆಂದು ಒಣಗುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಏಷ್ಯಾ ಕೇವಲ ಕಣ್ಣೀರಿನ ಜಡತ್ವದಲ್ಲಿದೆ. ಇವೆರಡನ್ನೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿಸಿ
ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯ ಸೃಜನಶೀಲ ಸಮಾಜವನ್ನು ಕಟ್ಟುವುದು ಕೇವಲ ಸಮಾಜವಾದದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ ಎಂದು
ಲೇಖಕರು ಮಾರ್ಮಿಕವಾಗಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಪಠ್ಯದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನೀಡಲಾದ ಸಂಭಾವ್ಯ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ವಿವರವಾದ ಉತ್ತರಗಳು
ಪ್ರಶ್ನೆ ೧:.ಗಾಂಧೀಜಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿರುವ
ಎರಡು ಅಂಶಗಳು ಯಾವುವು?
ಉತ್ತರ : ಡಾ. ರಾಮಮನೋಹರ ಲೋಹಿಯಾ ಅವರ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯಂತೆ, ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ
ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿ ಎರಡು ವಿಭಿನ್ನ ಗುಣಗಳು ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸೃಜನಶೀಲವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು. ಸಮಾಜದಲ್ಲಿನ
ಅನ್ಯಾಯ, ಬಡತನ, ಶೋಷಣೆ ಮತ್ತು ಅಸಮಾನತೆಗಳನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಅವರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಆಕ್ರೋಶ ಅಥವಾ
ಕಡುಕೋಪ ಮೂಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅವರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಬಗೆಗೆ
ಅಪಾರವಾದ ಕರುಣೆ, ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಸಹಾನುಭೂತಿ ಇತ್ತು. ಅಂದರೆ, ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧ
ಕಠಿಣವಾಗಿ ಹೋರಾಡುತ್ತಲೇ ಅನ್ಯಾಯ ಮಾಡುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನೂ ದ್ವೇಷಿಸದೆ, ಅವನಲ್ಲಿರುವ ಮಾನವೀಯತೆಯನ್ನು
ಗೌರವಿಸುವ ಗುಣವನ್ನು ಅವರು ಹೊಂದಿದ್ದರು.
ಪ್ರಶ್ನೆ ೧,೧: ‘ವಿಶ್ವಮಾನಸದ ಕೆಲವು ಮೂಲಭೂತ ಲಕ್ಷಣಗಳು’ ಪ್ರಬಂಧದ ಲೇಖಕರು ಯಾರು
ಮತ್ತು ಪ್ರಬಂಧದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅವರು ಯಾವ ಪ್ರಮುಖ ವಿಷಯವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದ್ದಾರೆ?
ಈ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಪ್ರಬಂಧದ ಲೇಖಕರು ಮಹಾನ್ ಸಮಾಜವಾದಿ ಚಿಂತಕರೂ, ಧೀಮಂತ
ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟಗಾರರೂ ಆದ ಡಾ. ರಾಮಮನೋಹರ ಲೋಹಿಯಾ ಆಗಿದ್ದಾರೆ. ಇವರು ಪ್ರಬಂಧದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿಯೇ
ಯುರೋಪಿನ ಪ್ರಸ್ತುತ ವಾಸ್ತವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೂ ಹಾಗೂ ಜಗತ್ತು ಬಯಸುವ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಅಹಿಂಸೆಯ ತತ್ವಗಳಿಗೂ
ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ನೇರವಾದ ಅಥವಾ ಸದಾ ಪ್ರಸ್ತುತವಾದ ಸಂಬಂಧಗಳು ಇಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಅತ್ಯಂತ
ಕಟು ವಾಸ್ತವ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಸಾರಿದ್ದಾರೆ.
ಪ್ರಶ್ನೆ ೨: ಯುರೋಪ್ ದೇಶಗಳನ್ನು ಇಂದು ಆಳುತಿರುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಯಾವುವು?
ಯುರೋಪಿನ ದೇಶಗಳನ್ನು ಇಂದು ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ
(Capitalism) ಮತ್ತು ಕಮ್ಯುನಿಸಂ (Communism) ಎಂಬ ಎರಡು ಬಲಾಢ್ಯ ರಾಜಕೀಯ ಹಾಗೂ ಆರ್ಥಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು
ಆಳುತ್ತಿವೆ. ಇವೆರಡೂ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಹೊರನೋಟಕ್ಕೆ ಪರಸ್ಪರ ಮಾರಣಾಂತಿಕ ಸಂಘರ್ಷದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಆಂತರಿಕವಾಗಿ
ಮಾತ್ರ ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಅಧಿಕಾರ ಕೇಂದ್ರೀಕರಣ, ಬಲಪ್ರದರ್ಶನ ಮತ್ತು ಸಂಘಟನಾತ್ಮಕ ತಾಂತ್ರಿಕ ಕೌಶಲಗಳನ್ನು
ಬಲವಾಗಿ ಬೆಂಬಲಿಸುವ ಮೂಲಕ ಜಗತ್ತಿನ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಸದಾ ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿವೆ.
ಪ್ರಶ್ನೆ ೩: ರಾಜ್ಯಾಂಗ ತತ್ವದ ನಾಲ್ಕು ನೆಲೆಗಳನ್ನು ಹೆಸರಿಸಿ.
ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವು ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯನ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ
ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕಾದರೆ ಅದರ ರಾಜ್ಯಾಂಗ ತತ್ವವು ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ವಿಕೇಂದ್ರೀಕರಣದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ
ನಾಲ್ಕು ನೆಲೆಗಳಲ್ಲಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳಬೇಕು. ಆ ಪ್ರಮುಖ ನಾಲ್ಕು ನೆಲೆಗಳೆಂದರೆ: ಹಳ್ಳಿ (ಗ್ರಾಮ), ಜಿಲ್ಲೆ,
ರಾಜ್ಯ (ಪ್ರಾಂತ್ಯ) ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರ. ಈ ನಾಲ್ಕು ಭದ್ರ ಕಂಬಗಳ ಅಥವಾ ಸ್ತಂಭಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ದೇಶದ
ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಭವಿಷ್ಯವು ರೂಪಿತವಾಗಬೇಕೆಂದು ಲೇಖಕರು ಪ್ರಬಲವಾಗಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಪ್ರಶ್ನೆ ೪: ಏಷ್ಯಾ ಮತ್ತು ಯುರೋಪ್ ಖಂಡಗಳನ್ನು ಕಾಪಾಡಬಲ್ಲ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಯಾವುದು?
ಏಷ್ಯಾ ಮತ್ತು ಯುರೋಪ್ ಎರಡೂ ಮಹಾನ್ ಖಂಡಗಳನ್ನು ಇಂದಿನ ವಿನಾಶಕಾರಿ
ಶಕ್ತಿಗಳ ದರ್ಪದಿಂದ ಮತ್ತು ಜಡತ್ವದ ಪತನದಿಂದ ಕಾಪಾಡಬಲ್ಲ ಏಕೈಕ ಸಿದ್ಧಾಂತ ಹಾಗೂ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೆಂದರೆ
ಅದು ಪ್ರಬುದ್ಧವಾದ ‘ಸಮಾಜವಾದ’ (Socialism) ಆಗಿದೆ. ಈ ಸಮಾಜವಾದವು ಕೇವಲ ರಾಜಕೀಯ ಸಿದ್ಧಾಂತವಾಗುಳಿಯದೆ,
ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಕ್ರಿಯೆಯೊಂದಿಗೆ ಜನರ ಸಂಕಷ್ಟಗಳಿಗೆ ಮಿಡಿಯುವ ಅಪಾರ ಕರುಣೆಯನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿಸಿಕೊಂಡಾಗ
ಮಾತ್ರ ಜಗತ್ತಿನ ಕಲ್ಯಾಣ ಸಾಧ್ಯವೆಂದು ಲೇಖಕರು ದೃಢವಾಗಿ ನಂಬುತ್ತಾರೆ.
ಪ್ರಶ್ನೆ ೫: ಯುದ್ಧವನ್ನು ಕುರಿತಂತೆ ಯುರೋಪ್ ದೇಶಗಳ ವಾದವೇನು ವಿವರಿಸಿ.
ರಾಮಮನೋಹರ ಲೋಹಿಯಾ ಅವರ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಯುರೋಪಿನ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು
ಯುದ್ಧವನ್ನು ಮೂಲಭೂತವಾಗಿ ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತಾರಾದರೂ ಸಹ, ಇತರರ ಅಡಿಯಾಳಾಗಿ ಬದುಕುವ ಬರ್ಬರ ಗುಲಾಮಗಿರಿಯನ್ನು
ಯುದ್ಧಕ್ಕಿಂತಲೂ ತೀವ್ರವಾಗಿ ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ಯುರೋಪಿನ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರು ನಿರಂತರ ಯುದ್ಧಗಳಿಂದ ದೈಹಿಕವಾಗಿ
ಹಾಗೂ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ದಣಿದಿದ್ದಾರೆಂಬುದು ಕಹಿ ಸತ್ಯ. آدಾಗ್ಯೂ,
ತಮ್ಮ ಹೆಮ್ಮೆಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ‘ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ’ ಹಾಗೂ ಪ್ರಗತಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಂತಿಮ ಹಂತದಲ್ಲಿ
ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳ ಯುದ್ಧವೊಂದೇ ಅನಿವಾರ್ಯವಾದ ಏಕೈಕ ಆಯುಧವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.
ಶಾಂತಿಯ ನೈತಿಕ ವಾದಗಳಿಗಿಂತಲೂ, ಪ್ರಗತಿ ಹಾಗೂ ತಮ್ಮ ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವದ ರಕ್ಷಣهای
ಅವರ ಪಾಲಿಗೆ ಅತ್ಯುನ್ನತವಾದ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾದ ವಾದವಾಗಿದೆ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿಯೇ ಅವರು ಯಾವುದೇ
ಅಂತಿಮ ಯುದ್ಧಕ್ಕೂ ಸದಾ ಸಿದ್ಧರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.
ಪ್ರಶ್ನೆ ೬: ಯುರೋಪ್ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಸಮಾಜವಾದವು ಕ್ಷೀಣಿಸಲು ಕಾರಣವೇನು? ತಿಳಿಸಿ.
ಲೇಖಕರ ಗಂಭೀರ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಯುರೋಪಿನ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಇಂದು
ಸಮಾಜವಾದವು ಕ್ಷೀಣಿಸಲು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣವೆಂದರೆ, ಅದು ಆಯಾ ಪ್ರದೇಶದ ಸ್ಥಳೀಯ ವಾಸ್ತವ ರಾಜಕೀಯ
ಸನ್ನಿವೇಶಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಕಮ್ಯುನಿಸಂ ಅಥವಾ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳ ಜೊತೆಗೆ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು
ಬಲವಂತವಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಈ ಒಕ್ಕೂಟದಿಂದಾಗಿ ಸಮಾಜವಾದದ ನೈಜ ಸೃಜನಶೀಲ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಮತ್ತು ಜೀವಂತ
ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯಗಳು ಕರಗಿಹೋದವು. ಅಲ್ಲಿನ ಸಮಾಜವಾದವು ಕೇವಲ ಕಾಗದದ ಮೇಲಿನ ಘೋಷಣೆಯಾಗಿ, ನಿರರ್ಥಕ ವಿಧಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ
ಪರಿವರ್ತನೆಗೊಂಡಿತು. ಪ್ರಸ್ತುತ ಜಗತ್ತನ್ನು ಆಳುತ್ತಿರುವ ಬಲಾಢ್ಯ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ ಮತ್ತು ಕಮ್ಯುನಿಸಂ
ಎಂಬ ದೈತ್ಯ ಶಕ್ತಿಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಸಮಾಜವಾದವು ತನ್ನದೇ ಆದ ಸ್ವತಂತ್ರ ಅಸ್ತಿತ್ವ, ಸೃಜನಶೀಲ ಆಲೋಚನಾ ಶಕ್ತಿ
ಹಾಗೂ ವೈಚಾರಿಕ ಸಮಗ್ರತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದೆ ದುರ್ಬಲಗೊಂಡಿತು
ಪ್ರಶ್ನೆ ೭: ಜಾಗತಿಕ ವಿದ್ಯಮಾನದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ
ಅಸಮಾನತೆಗಳು ಯಾವುವು? ವಿವರಿಸಿ.
ಡಾ. ರಾಮಮನೋಹರ ಲೋಹಿಯಾ ಅವರು ಬರೆದಿರುವ ‘ವಿಶ್ವಮಾನಸದ ಕೆಲವು ಮೂಲಭೂತ
ಲಕ್ಷಣಗಳು’ ಪ್ರಬಂಧದಲ್ಲಿ ಜಾಗತಿಕ ವಿದ್ಯಮಾನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತುತ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಗಂಭೀರ ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು
ರಾಜಕೀಯ ಅಸಮಾನತೆಗಳ ವಿವಿಧ ಮುಖಗಳನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಹಾಗೂ ವಿಶ್ಲೇಷಣಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಲೇಖಕರ ಪ್ರಕಾರ, ಇಂದು ಇಡೀ ಜಗತ್ತನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಬಾಧಿಸುತ್ತಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಹಾಗೂ ಕಠಿಣವಾದ
ರೋಗವೆಂದರೆ ಅದು ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಉತ್ಪಾದನಾ ಅಸಮಾನತೆಯಾಗಿದೆ.
೧. ಆರ್ಥಿಕ ಅಸಮಾನತೆ ಮತ್ತು ಕಠಿಣ ಉತ್ಪಾದನಾ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು: ಲೋಹಿಯಾ
ಅವರು ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿರುವ ಬೃಹತ್ ಆರ್ಥಿಕ ವೈದೃಶ್ಯಗಳನ್ನು ಬಯಲಿಗೆಳೆದಿದ್ದಾರೆ.
ಅಮೆರಿಕದ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಕಾರ್ಮಿಕ ಒಂದು ಗಂಟೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ಉತ್ಪಾದಿಸುವ ಸರಾಸರಿ
ಪ್ರಮಾಣವು, ಅದೇ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಯುರೋಪ್ ಖಂಡದ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಕಾರ್ಮಿಕ ಉತ್ಪಾದಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮೂರು
ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಇನ್ನು ಇದೇ ಉತ್ಪಾದನಾ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಏಷ್ಯಾ ಅಥವಾ ಆಫ್ರಿಕಾ ಖಂಡಗಳ ಬಡ ಮತ್ತು
ಹಿಂದುಳಿದ ದೇಶಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿ ನೋಡಿದರೆ, ಅಮೆರಿಕದ ಸರಾಸರಿ ಉತ್ಪಾದನೆಯು ಆ ಬಡ ದೇಶಗಳಿಗಿಂತ ಹದಿನೈದರಿಂದ
ಇಪ್ಪತ್ತು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಇಂತಹ ತೀವ್ರವಾದ ಆರ್ಥಿಕ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳು ಹಾಗೂ ದೊಡ್ಡ ಕಂದಕಗಳು ಇರುವಾಗ
ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ಜಗತ್ತು ಅಥವಾ ಒಂದೇ ವಿಶ್ವ ಎಂದು ಕರೆಯುವುದು ಕೇವಲ ಭ್ರಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಅಗಾಧ
ಉತ್ಪಾದನಾ ಕಂದಕವನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟಲು ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ ಧೋರಣೆಯ ಬದಲಿಗೆ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಸಮಾನ ಆರ್ಥಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು
ತರಬೇಕಾಗಿದೆ. ಶ್ರೀಮಂತ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಹಿಂದುಳಿದ ದೇಶಗಳಿಗೆ ನೀಡುವ ಆರ್ಥಿಕ ಸಹಾಯವು ಕೇವಲ ಮೇಲ್ನೋಟದ
ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಕರುಣೆಯಾಗಿದೆಯೇ ಹೊರತು, ಮೂಲಭೂತ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಅದು ಎಂದಿಗೂ ಪರಿಹರಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇಡೀ
ಆರ್ಥಿಕ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಮರುರೂಪಿಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಈ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ನಿಜವಾದ ಮುಕ್ತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ.
೨. ರಾಜಕೀಯ ಅಸಮಾನತೆ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವದ ನಾಶ: ರಾಜಕೀಯ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿಯೂ
ಸಹ ಇಂದಿನ ಜಾಗತಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಅಸಮಾನತೆಯು ಅತ್ಯಂತ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಜಗತ್ತಿನ
ಮುಕ್ಕಾಲು ಪಾಲು ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಇಂದು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವ ಮತ್ತು ಸ್ವತಂತ್ರ ಅಧಿಕಾರ ಎನ್ನುವುದು
ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶವಾಗಿದೆ. ಕೇವಲ ಒಂದೆರಡು ಪ್ರಬಲ ದೈತ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿನ ಇತರ ಮುಗ್ಧ
ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ರಾಜಕೀಯ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ನೀತಿ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಸೇನಾ ಶಕ್ತಿ ಹಾಗೂ
ಅಗಾಧ ಹಣಬಲದ ಮೂಲಕ ಸದಾ ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಿವೆ. ಇಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿಯು ಸತ್ತುಹೋಗಿಲ್ಲ,
ಬದಲಿಗೆ ಅದು ಹೊಸ ಕಪಟ ರೂಪಗಳನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡು ಆಫ್ರಿಕಾ ಮತ್ತು ಏಷ್ಯಾದ ದೇಶಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದೆ
ಹೊಸ ದಾರಿಯ ಕಪಟ ರೂಪಗಳ ಮೂಲಕ ಇತರ ದುರ್ಬಲ ದೇಶಗಳ
ರಾಜಕೀಯ ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವವನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕುವಲ್ಲಿ ಅದು ನಿರತವಾಗಿದೆ.
೩. ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಕೊರತೆ ಮತ್ತು ವಿಕೇಂದ್ರೀಕರಣದ ಮಹತ್ವ: ಇಂದಿನ
ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ ಮತ್ತು ಕಮ್ಯುನಿಸಂ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಕೇವಲ ಅಧಿಕಾರ ಕೇಂದ್ರೀಕರಣವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದು,
ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಬೆಲೆ ನೀಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇಂತಹ ವಿಷಮ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಅಸಮಾನತೆಗಳನ್ನು
ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿವಾರಿಸಲು ಉದ್ಯಮಗಳನ್ನು ಸಮಾಜದ ವಿಕೇಂದ್ರೀಕೃತ ಮಾಲೀಕತ್ವಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಸಬೇಕು. ಇಡೀ
ಪ್ರಪಂಚದ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಕಲ್ಯಾಣವನ್ನು ತರಲು ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ವಿಕೇಂದ್ರೀಕರಣವೇ ಅತ್ಯಂತ ಮೂಲಭೂತ
ಮತ್ತು ಕಡ್ಡಾಯ ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳ ಆತ್ಯಂತಿಕ ರಕ್ಷಣೆಯೊಂದಿಗೆ ವಿಕೇಂದ್ರೀಕೃತ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ
ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ನೈಜ ಸಮಾನತೆಯನ್ನು ಕಾಣಲು ಸಾಧ್ಯ ಎಂದು ಲೋಹಿಯಾ
ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಡುತ್ತಾರೆ.
ಪ್ರಶ್ನೆ ೮: ಸಮಾಜವಾದದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಸಮಾನತೆ ಸಾಧ್ಯವೆಂಬ ಲೇಖಕರ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು
ಬರೆಯಿರಿ.
ರಾಮಮನೋಹರ ಲೋಹಿಯಾ ಅವರ ದೃಢವಾದ ಪ್ರತಿಪಾದನೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಇಂದಿನ
ಜಗತ್ತನ್ನು ಬಾಧಿಸುತ್ತಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಸಾಮಾಜಿಕ, ಆರ್ಥಿಕ ಹಾಗೂ ರಾಜಕೀಯ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟುಗಳಿಗೆ ಕೇವಲ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ
ಮತ್ತು ಪ್ರಬುದ್ಧವಾದ 'ಸಮಾಜವಾದ' (Socialism) ಸಿದ್ಧಾಂತದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಅತ್ಯಂತ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಶಾಶ್ವತ
ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಒದಗಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆ.
೧. ಸಮಾಜವಾದದ ಮೂಲಭೂತ ತತ್ವಗಳು ಮತ್ತು ಸೃಜನಶೀಲತೆ: ಲೇಖಕರ ಪ್ರಕಾರ,
ಸಮಾಜವಾದವು ಕೇವಲ ಒಂದು ತಾತ್ವಿಕ ಕಾಗದದ ಸಿದ್ಧಾಂತವಾಗುಳಿಯದೆ, ಅದು ದಿನನಿತ್ಯದ ಸಕ್ರಿಯ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ
ಹೋರಾಟ ಹಾಗೂ ಸೃಜನಶೀಲ ಚಿಂತನೆಗಳ ಸಮ್ಮಿಲನವಾಗಿರಬೇಕು. ಸಾಮಾಜಿಕ ಶೋಷಣೆ, ಬಡತನ ಮತ್ತು ಅಸಮಾನತೆಗಳ
ವಿರುದ್ಧ ಸಮಾಜವಾದವು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಧ್ವನಿ ಎತ್ತಬೇಕು. ಆರ್ಥಿಕ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿಕೇಂದ್ರೀಕರಣಗೊಳಿಸುವುದು,
ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳನ್ನು ಸಾಮಾಜಿಕ ಒಡೆತನ ಹಾಗೂ ಜನರ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಸುವುದು
ಸಮಾಜವಾದದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ಕೆಲಸಗಳಾಗಿವೆ. ಇದರಿಂದ ಮಾತ್ರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಂಪತ್ತಿನ ಹಂಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸಮಾನತೆಯನ್ನು
ತರಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆ. ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ವಾವಲಂಬನೆಯನ್ನು ತರಲು ಸಮಾಜವಾದವು ಕೇವಲ ಸಂಸತ್ತಿಗೆ
ಸೀಮಿತವಾಗದೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಹಳ್ಳಿಗಳ ತಳಮಟ್ಟದವರೆಗೂ ನಿರಂತರವಾಗಿ ತಲುಪಬೇಕು.
೨. ನಾಲ್ಕು ಕಂಬಗಳ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ (ಚತುಃಸ್ತಂಭ ರಾಜ್ಯ):
ಸಮಾಜವಾದವು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಆಡಳಿತವನ್ನು ಭದ್ರವಾಗಿ ನೆಲೆಯೂರಲು ನಾಲ್ಕು ನೆಲೆಗಳ ವಿಕೇಂದ್ರೀಕೃತ
ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ತರಬೇಕು. ಅವುಗಳೆಂದರೆ ಹಳ್ಳಿ (ಗ್ರಾಮ), ಜಿಲ್ಲೆ, ರಾಜ್ಯ (ಪ್ರಾಂತ್ಯ) ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರ.
ಈ ನಾಲ್ಕು ಪ್ರಮುಖ ಭದ್ರ ಕಂಬಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ರಚಿತವಾಗುವ ಆಡಳಿತವು ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ ಅಂತರಾಳದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು
ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರದ ನಿರಂಕುಶ ಅಧಿಕಾರಶಾಹಿ ಧೋರಣೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹತ್ತಿಕ್ಕುತ್ತದೆ.
ಈ ನಾಲ್ಕು ನೆಲೆಗಳ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು (ಚತುಃಸ್ತಂಭ) ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವಕ್ಕೆ ಒಂದು ನವೀನ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ
ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ದರ್ಪದಿಂದ ಜನರ ಜೀವನ್ಮುಖಿ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಅಧಿಕಾರವು
ಕೇವಲ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆ ನಿಲ್ಲದೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ರೈತರು ಮತ್ತು ಕಾರ್ಮಿಕರ ಕೈಗೆ ತಲುಪುತ್ತದೆ.
೩. ನೈತಿಕ ಆಕ್ರೋಶ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯ ಕರುಣೆಯ ಅನನ್ಯ ಸಂಗಮ: ಲೋಹಿಯಾ
ಅವರು ಸಮಾಜವಾದದ ಅತ್ಯಂತ ಉದಾತ್ತ ಮತ್ತು ರವಾದ ಮುಖವನ್ನು ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಜೀವನ ಹಾಗೂ ಹೋರಾಟದ
ಮಾದರಿಯ ಮೂಲಕ ವಿವರವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಅನ್ಯಾಯ ಹಾಗೂ ಕಡು ಬಡತನವನ್ನು ಕಂಡಾಗ ನಮ್ಮ
ಕಣ್ಣುಗಳು ನೈತಿಕ ಆಕ್ರೋಶದಿಂದ ತಕ್ಷಣ ಕೆಂಪಾಗಬೇಕು, ಆದರೆ ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಮರುಕದ ಆರ್ದ್ರ
ಕಣ್ಣೀರು ಮತ್ತು ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಪ್ರೀತಿಯೂ ಜಿನುಗಬೇಕು. ಇಂದಿನ ಯುರೋಪ್ ಖಂಡವು ಕೇವಲ ರೌದ್ರ ಮಿಲಿಟರಿ
ಆಕ್ರೋಶದಿಂದ ಬೆಂದು ಒಣಗಿ ಸಾಯುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಇತ್ತ ಏಷ್ಯಾ ಖಂಡವು ಕೇವಲ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸುತ್ತಾ ಯಾವುದೇ
ಕ್ರಿಯೆಯಿಲ್ಲದೆ ಜಡಗೊಂಡು ಪತನದ ಹಾದಿ ಹಿಡಿದಿದೆ. ಈ ಎರಡೂ ಅತಿರೇಕದ ಧ್ರುವಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿಸಿ
ಪ್ರೀತಿಯ ಸೃಜನಶೀಲ ಸಮಾಜವನ್ನು ಕಟ್ಟುವುದು ಕೇವಲ ಸಮಾಜವಾದದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾಗಿ ಸಾಧ್ಯವಿದೆ.
ಸಮಾಜವಾದವು ಜಗತ್ತಿನ ಮುಖದಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ಕಹಿ ಕಲೆಗಳನ್ನು ತೊಡೆದುಹಾಕಿ, ಪ್ರೀತಿಯ ಬೆಳಕನ್ನು ಚೆಲ್ಲುವ
ಅನನ್ಯ ದೈವಿಕ ಸಾಧನವಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಸಮಾಜವಾದವೇ ಇಂದಿನ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ನೀಡಬಲ್ಲ ಏಕೈಕ
ಮಹೋನ್ನತ ಮತ್ತು ಯಶಸ್ವಿ ಮುಕ್ತಿ ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಲೇಖಕರು ಆಳವಾಗಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಾರೆ.
