ಬಿ.ಸಿ.ಎ ಪದವಿ, ಮೊದಲನೇ ಸೆಮಿಸ್ಟರ್
3.2 ಕವಿಪತ್ನಿಯರ ಸಂದರ್ಶನ - ಎಂ ಡಿ ಗೋಗೇರಿ
ಅಭ್ಯಾಸ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಮತ್ತು ಉತ್ತರ
೧. ಚುಟುಕು ಕವಿ ಪತ್ನಿಯರ ಕಷ್ಟಗಳೇನು?
ಉತ್ತರ : ಚುಟುಕು ಕವಿಗಳ ಪತ್ನಿಯರು ತಮ್ಮ ಗಂಡಂದಿರ ಚುಟುಕು ಕವನಗಳಿಂದ ಅನೇಕ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಗಂಡಂದಿರು ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವ ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿಯರನ್ನೇ ಕವನಗಳ ವಸ್ತುವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ವ್ಯಂಗ್ಯವಾಗಿ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪತ್ನಿಯರ ಕೂದಲು, ಜಡೆ, ದೇಹದ ಆಕಾರ ಮತ್ತು ದಿನನಿತ್ಯದ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಚುಟುಕುಗಳ ಮೂಲಕ ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಮೋಟಮ್ಮನ ಉದಾಹರಣೆಯೇ ಇದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದೆ. ಆಕೆಯ ಗಂಡನು ಅವಳ ಉದ್ದ ಜಡೆಯನ್ನು ಕುರಿತು ಚುಟುಕು ಬರೆದನು. ಇದರಿಂದ ಬೇಸತ್ತ ಮೋಟಮ್ಮ ತನ್ನ ಕೂದಲನ್ನೇ ಕತ್ತರಿಸಿಕೊಂಡಳು. ಆದರೆ ಕೂದಲು ಕತ್ತರಿಸಿಕೊಂಡ ನಂತರವೂ ಗಂಡನು ಮತ್ತೊಂದು ಚುಟುಕು ಬರೆದನು. ನಂತರ ಕೂದಲನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಬಿಟ್ಟರೂ ಅದನ್ನೂ ಕವನದ ವಿಷಯವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು. ಹೀಗೆ ಪತ್ನಿಯರು ಹೇಗೆ ಇದ್ದರೂ ಅವರ ಗಂಡಂದಿರು ಅದರಲ್ಲಿ ಚುಟುಕು ಬರೆಯುವುದನ್ನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ.
ಇದಲ್ಲದೆ, ಚುಟುಕು ಕವಿಗಳು ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿಯರ ದೈಹಿಕ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಹಾಸ್ಯ ಮತ್ತು ವ್ಯಂಗ್ಯದ ವಸ್ತುವಾಗಿ ಬಳಸುವುದರಿಂದ ಪತ್ನಿಯರಿಗೆ ಮುಜುಗರ ಮತ್ತು ನೋವು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಮೋಟಮ್ಮನ ಪತಿ ಅವಳನ್ನು ‘ಕ್ವಿಂಟಲ್’ ಎಂದು ಹೋಲಿಸಿ ವ್ಯಂಗ್ಯ ಮಾಡಿದಾಗ ಆಕೆ ದುಃಖದಿಂದ ಅಳುತ್ತಾಳೆ. ಇದರಿಂದ ಪತ್ನಿಯರ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಕವಿಗಳು ಬೆಲೆ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ.
ಆದ್ದರಿಂದ ಚುಟುಕು ಕವಿ ಪತ್ನಿಯರ ಮುಖ್ಯ ಕಷ್ಟವೆಂದರೆ ತಮ್ಮ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಜೀವನ ಮತ್ತು ದೈಹಿಕ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಗಂಡಂದಿರ ಚುಟುಕುಗಳ ವಸ್ತುವಾಗಿ, ಪದೇಪದೇ ಹಾಸ್ಯ-ವ್ಯಂಗ್ಯಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಾಗುವುದು .ಲೇಖಕರು ಈ ಪ್ರಸಂಗದ ಮೂಲಕ ಚುಟುಕು ಕವಿಗಳ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಹಾಸ್ಯಮಯವಾಗಿ ವ್ಯಂಗ್ಯ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.
೨. ಮಕ್ಕಳ ಕವಿ ಪತ್ನಿಯರ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಿ
ಉತ್ತರ : ಮಕ್ಕಳ ಕವಿ ಪತ್ನಿಯರು ತಮ್ಮ ಗಂಡಂದಿರ ಕಾವ್ಯ ರಚನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ವಿಭಿನ್ನವಾದ ಅನುಭವವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ಸುಬ್ಬಣ್ಣನು ವಿವಿಧ ಕವಿಪತ್ನಿಯರ ಸಂದರ್ಶನ ನಡೆಸುವಾಗ, ಮಕ್ಕಳ ಕವಿ ಪತ್ನಿಯರನ್ನು ಮೊದಲು ಕಡೆಗಣಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇದರಿಂದ ಅವರು ಕೋಪಗೊಂಡು ಸುಬ್ಬಣ್ಣನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ಗಂಡರು ಕವಿಗಳಲ್ಲವೇ? ಮಕ್ಕಳ ಕವನಗಳು ಕವನಗಳಲ್ಲವೇ?” ಎಂದು ತಮ್ಮ ಅಸಮಾಧಾನವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ.
ನಂತರ ಸುಬ್ಬಣ್ಣನು ಅವರನ್ನು ವೇದಿಕೆಗೆ ಕರೆದು, ಅವರ ಪತಿಗಳು ಮಕ್ಕಳ ಕುರಿತು ಏಕೆ ಕವನ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು, ತಮ್ಮ ಗಂಡಂದಿರು ಕನ್ನಡ ಶಾಲೆಯ ಮಾಸ್ತರರಾಗಿದ್ದು, ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಸದಾ ಇರುವುದರಿಂದ ಮಕ್ಕಳ ಕವನಗಳನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಮಕ್ಕಳ ಕವಿ ಪತ್ನಿಯರ ಪ್ರಕಾರ, ಅವರ ಗಂಡಂದಿರು ಮಕ್ಕಳ ಜೊಲ್ಲು, ಹಲ್ಲು, ಚಡ್ಡಿ, ಪಾಟಿ, ಆಟಿಕೆ ಸಾಮಾನುಗಳು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳ ಆಟ-ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ಕುರಿತು ಕವನಗಳನ್ನು ರಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಈ ಕವನಗಳಿಂದ ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ತೊಂದರೆ ಇಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಅವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ. “ನಮ್ಮ ಗೊಡವೆಗೆ ಬರೋದಿಲ್ಲ, ಅಷ್ಟೇ ಸಾಕು” ಎಂಬ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಅವರು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಮಕ್ಕಳ ಕವಿ ಪತ್ನಿಯರು ಇತರ ಕವಿಪತ್ನಿಯರಂತೆ ತಮ್ಮ ಗಂಡಂದಿರ ಕಾವ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಹೊಗಳಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಗಂಡನ ಕಾವ್ಯದಿಂದ ತೊಂದರೆಯಾಗದಿರುವುದನ್ನೇ ಅವರು ಮುಖ್ಯವೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಮೂಲಕ ಲೇಖಕರು ಮಕ್ಕಳ ಕವಿ ಪತ್ನಿಯರ ಸ್ವಾಭಿಮಾನ, ನೇರ ನುಡಿ ಮತ್ತು ಹಾಸ್ಯಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಮನೋಜ್ಞವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಿದ್ದಾರೆ.
೩. ಆಧುನಿಕ ವಚನಕಾರರ ಕವಿಪತ್ನಿಯರ ಸಂದರ್ಶನದ ಸ್ವಾರಸ್ಯ
‘ ಉತ್ತರ : ಕವಿಪತ್ನಿಯರ ಸಂದರ್ಶನ’ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಆಧುನಿಕ ವಚನಕಾರರ ಪತ್ನಿಯರ ಸಂದರ್ಶನವು ಹಾಸ್ಯ ಮತ್ತು ವ್ಯಂಗ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರ ಭಾಗವಾಗಿದೆ. ಸುಬ್ಬಣ್ಣನು ವಿವಿಧ ಬಗೆಯ ಕವಿಗಳ ಪತ್ನಿಯರನ್ನು ಸಂದರ್ಶಿಸುತ್ತಾ ಅವರ ಗಂಡಂದಿರ ಕಾವ್ಯ ರಚನೆಯಿಂದ ತಮಗಾದ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ಅದರಂತೆ ಆಧುನಿಕ ವಚನಕಾರರ ಪತ್ನಿಯರನ್ನೂ ಸಂದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಸುಬ್ಬಣ್ಣನು, ನಿಮ್ಮ ಪತಿ ವಚನಗಳನ್ನು ರಚಿಸುತ್ತಾ ಇರುವುದು ನಿಮಗೆ ಹೇಗೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ?”ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅದಕ್ಕೆ ವಚನಕಾರರ ಪತ್ನಿಯರು ತಮ್ಮ ನೋವು ಮತ್ತು ಅಸಹಾಯಕತೆಯನ್ನು ಹಾಸ್ಯಮಯವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಪ್ರಕಾರ, ವಚನಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವ ಗಂಡಸರೆಲ್ಲರೂ ಸುಮಾರು ಅರವತ್ತು ವರ್ಷ ದಾಟಿದವರೇ ಆಗಿದ್ದಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿಯರ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಹಿಂದಿನ ಕವಿಗಳಂತೆ ವರ್ಣಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಇದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರವಾದ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ, ತಮ್ಮಲ್ಲಿಯೂ ಈಗ ವರ್ಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಏನೂ ಉಳಿದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅವರು ವ್ಯಂಗ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೂ ಅವರ ಗಂಡಂದಿರು ವಚನಗಳನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಾ ಅದು ನೋಡಾ ಅಭಿನವಸಿದ್ಧ, ಇದು ನೋಡಾ ಸ್ವತಂತ್ರಸಿದ್ಧ” ಎಂದು ತಮ್ಮ ವಚನಗಳನ್ನು ಓದಲು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆಗ ಪತ್ನಿಯರು ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಬೇಸರಗೊಂಡು, ಯಾವುದು ಬೇಡ, ಹೋಗೋ ಮರುಳ ಪೆದ್ದ”** ಎಂದು ಹೇಳಿ, ನೋವು ಬಂದ ಮಂಡಿಯನ್ನು ಒತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಮಲಗಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ಈ ಪ್ರಸಂಗದಲ್ಲಿ ಪತ್ನಿಯರ ಅಸಹಾಯಕತೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ವಚನಕಾರರ ವಯಸ್ಸು, ಅವರ ಕಾವ್ಯ ರಚನೆಯ ಶೈಲಿ ಮತ್ತು ಮನೆಯೊಳಗಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಲೇಖಕರು ಹಾಸ್ಯಮಯವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ವಚನಕಾರರು ತಮ್ಮ ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಂಡರೂ, ಅವರ ಪತ್ನಿಯರಿಗೆ ಅವುಗಳಿಂದ ವಿಶೇಷ ಆಸಕ್ತಿ ಅಥವಾ ಸಂತೋಷವಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ತಮ್ಮ ದಿನನಿತ್ಯದ ನೋವು-ನಲಿವುಗಳ ನಡುವೆ ಗಂಡಂದಿರ ವಚನಗಳನ್ನು ಕೇಳಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಅವರಿಗೆ ಎದುರಾಗುತ್ತದೆ.
ಈ ಸಂದರ್ಶನದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸುಬ್ಬಣ್ಣನು ಪತ್ನಿಯರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ನಗುತ್ತಾನೆ. ತಾಲಿ ಬಜಾವೊ, ತಾಲಿ ಬಜಾವೊ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಮುಂದಿನ ಕವಿಪತ್ನಿಯರ ಸಂದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಇದರಿಂದ ಇಡೀ ಪ್ರಸಂಗವು ಮತ್ತಷ್ಟು ಹಾಸ್ಯಮಯವಾಗುತ್ತದೆ.
ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ, ಆಧುನಿಕ ವಚನಕಾರರ ಕವಿಪತ್ನಿಯರ ಸಂದರ್ಶನವು ಹಾಸ್ಯ, ವ್ಯಂಗ್ಯ, ಅಸಹಾಯಕತೆ ಮತ್ತು ಕೌಟುಂಬಿಕ ಬದುಕಿನ ವಾಸ್ತವತೆಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಗಂಡಂದಿರು ಸಾಹಿತ್ಯ ರಚನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವಾಗ ಪತ್ನಿಯರು ಅನುಭವಿಸುವ ಬೇಸರ ಮತ್ತು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ಲೇಖಕರು ವಿಡಂಬನೆಯ ಮೂಲಕ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ತೋರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಸಂದರ್ಶನದ ಭಾಗವು ‘ಕವಿಪತ್ನಿಯರ ಸಂದರ್ಶನ’ ಕೃತಿಯ ಅತ್ಯಂತ ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರ ಮತ್ತು ಮನರಂಜನೀಯ ಪ್ರಸಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ.
೪. ನವೋದಯ ಕವಿಪತ್ನಿಯರ ಸ್ವಾರಸ್ಯವನ್ನು ಬರೆಯಿರಿ
ಉತ್ತರ : ‘ಕವಿಪತ್ನಿಯರ ಸಂದರ್ಶನ’ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ನವೋದಯ ಕವಿಪತ್ನಿಯರ ಸಂದರ್ಶನವು ಹಾಸ್ಯ, ವ್ಯಂಗ್ಯ ಮತ್ತು ಸ್ವಾರಸ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ಸುಬ್ಬಣ್ಣನು ಚುಟುಕು ಕವಿಪತ್ನಿಯರು ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕ ವಚನಕಾರರ ಪತ್ನಿಯರ ಸಂದರ್ಶನದ ನಂತರ ನವೋದಯ ಕವಿಗಳ ಪತ್ನಿಯರನ್ನು ಸಂದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆಗ ನಾಲ್ಕಾರು ನವೋದಯ ಕವಿಪತ್ನಿಯರು ಬಹಳ ಹಿಗ್ಗಿನಿಂದ ನಗು ನಗುತ್ತಾ ಮುಂದೆ ಬರುತ್ತಾರೆ.
ಸುಬ್ಬಣ್ಣನು ಅವರಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಕವಿ ಪತಿಗಳು ನವೋದಯದ ಜಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕವನ ರಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆ ಕವನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆ ಏನು? ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ಅದಕ್ಕೆ ನವೋದಯ ಕವಿಪತ್ನಿಯರು ತಮ್ಮ ಗಂಡಂದಿರ ಕಾವ್ಯ ರಚನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ. ತಾವು ಕವಿಪತ್ನಿಯರಾದದ್ದು **ಪೂರ್ವಜನ್ಮದ ಪುಣ್ಯ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮ ಗಂಡಂದಿರು ತಮ್ಮ ಮೂಗು, ಕಣ್ಣು, ಕಿವಿ, ಕೇಶ, ಮೈ, ಬೆರಳು, ಬಾಯಿ, ತುಟಿ, ಸೀರೆ, ಜಂಪರು** ಮುಂತಾದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂಗವನ್ನೂ ವರ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾ ಕವನಗಳನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ತಮ್ಮ ದೇಹದ ಅಂಗಗಳು ಸೊಟ್ಟಾಗಿದ್ದರೂ, ಸರಿಯಾಗಿರದಿದ್ದರೂ ಕವಿಗಳು ಅವುಗಳನ್ನು ಸುಂದರವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಿ ಹೊಗಳುತ್ತಾರೆ. ಇದರಿಂದ ಪತ್ನಿಯರಿಗೆ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಹೆಮ್ಮೆಯೂ ಸಂತೋಷವೂ ಉಂಟಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ತಮ್ಮ ಗಂಡನು ವರ್ಣಿಸಿರುವುದು **ತನ್ನನ್ನೇ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಯಾರನ್ನೋ ಎಂಬ ಅನುಮಾನವೂ ಅವರಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಕವಿಗೋಷ್ಠಿಗಳಿಗೆ ಗಂಡಂದಿರು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರೇ ಹೋಗದಂತೆ ಪತ್ನಿಯರೂ ಅವರ ಬೆನ್ನುಹತ್ತಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದು ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರ ಸಂಗತಿಯಾಗಿದೆ.
ನವೋದಯ ಕವಿಯೊಬ್ಬನು ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ವರ್ಣಿಸಿದ ಕವನವನ್ನೂ ಸಂದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮೃದುವಾದ ಹೆಜ್ಜೆ, ಕಾಲಿನ ಗೆಜ್ಜೆ, ಲಜ್ಜೆ, ಕಣ್ಣು-ಮುಖ ಮುಂತಾದ ಸೌಂದರ್ಯದ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಕವಿ ರಮ್ಯವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಕವಿ ಮದುವೆಗೆ ಮುಂಚಿನ ತನ್ನ ಪ್ರೇಮದ ಅನುಭವವನ್ನು ಕವನದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ ಸುಬ್ಬಣ್ಣನು ಹಾಸ್ಯಮಯವಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ.
ಇದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನವ್ಯ ಕವಿಪತ್ನಿಯೊಬ್ಬಳು ನವೋದಯ ಕವಿಪತ್ನಿಯರ ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಕಂಡು ತಮ್ಮ ಅದೃಷ್ಟದ ಬಗ್ಗೆ ಬೇಸರಪಡುತ್ತಾಳೆ. ಆಗ ನವೋದಯ ಕವಿಪತ್ನಿಯೊಬ್ಬಳು, ಈಗ ಎಲ್ಲಿ ಅಂತಹ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ಬರಬೇಕು? ಮಗ್ಗಲು ನಿಂತರೆ ಮುಖ ತಿರುಗುತ್ತಾರೆ; ಮುಟ್ಟಿದರೆ ಹಾವು ತುಳಿದವರಂತೆ ಹಾರಿ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ. ಹೋಯಿತು ಆ ಕಾಲ”ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಈ ಮಾತು ನವೋದಯ ಕವಿಗಳ ಹಿಂದಿನ ಪ್ರೇಮಭಾವ ಮತ್ತು ಇಂದಿನ ಬದಲಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹಾಸ್ಯಮಯವಾಗಿ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.
ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ, ನವೋದಯ ಕವಿಪತ್ನಿಯರ ಸಂದರ್ಶನದಲ್ಲಿ
ಗಂಡಂದಿರ ಸೌಂದರ್ಯ ವರ್ಣನೆ, ಪತ್ನಿಯರ ಹೆಮ್ಮೆ, ಅನುಮಾನ, ಗಂಡನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವ ಸ್ವಭಾವ ಮತ್ತು ಹಿಂದಿನ ಪ್ರೇಮದ ನೆನಪುಗಳು ಹಾಸ್ಯ-ವ್ಯಂಗ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಮೂಡಿಬಂದಿವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಪ್ರಸಂಗವು ‘ಕವಿಪತ್ನಿಯರ ಸಂದರ್ಶನ’ದ ಅತ್ಯಂತ ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರ ಭಾಗವಾಗಿದೆ.
೪. ನವೋದಯ ಕವಿಪತ್ನಿಯರ ಸ್ವಾರಸ್ಯವನ್ನು ಬರೆಯಿರಿ
ಉತ್ತರ : ‘ಕವಿಪತ್ನಿಯರ ಸಂದರ್ಶನ’ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ನವೋದಯ ಕವಿಪತ್ನಿಯರ ಸಂದರ್ಶನವು ಹಾಸ್ಯ, ವ್ಯಂಗ್ಯ ಮತ್ತು ಸ್ವಾರಸ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ಸುಬ್ಬಣ್ಣನು ಚುಟುಕು ಕವಿಪತ್ನಿಯರು ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕ ವಚನಕಾರರ ಪತ್ನಿಯರ ಸಂದರ್ಶನದ ನಂತರ ನವೋದಯ ಕವಿಗಳ ಪತ್ನಿಯರನ್ನು ಸಂದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆಗ ನಾಲ್ಕಾರು ನವೋದಯ ಕವಿಪತ್ನಿಯರು ಬಹಳ ಹಿಗ್ಗಿನಿಂದ ನಗು ನಗುತ್ತಾ ಮುಂದೆ ಬರುತ್ತಾರೆ.
ಸುಬ್ಬಣ್ಣನು ಅವರಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಕವಿ ಪತಿಗಳು ನವೋದಯದ ಜಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕವನ ರಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆ ಕವನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆ ಏನು?”** ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ಅದಕ್ಕೆ ನವೋದಯ ಕವಿಪತ್ನಿಯರು ತಮ್ಮ ಗಂಡಂದಿರ ಕಾವ್ಯ ರಚನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ. ತಾವು ಕವಿಪತ್ನಿಯರಾದದ್ದು **ಪೂರ್ವಜನ್ಮದ ಪುಣ್ಯ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮ ಗಂಡಂದಿರು ತಮ್ಮ **ಮೂಗು, ಕಣ್ಣು, ಕಿವಿ, ಕೇಶ, ಮೈ, ಬೆರಳು, ಬಾಯಿ, ತುಟಿ, ಸೀರೆ, ಜಂಪರು** ಮುಂತಾದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂಗವನ್ನೂ ವರ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾ ಕವನಗಳನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ತಮ್ಮ ದೇಹದ ಅಂಗಗಳು ಸೊಟ್ಟಾಗಿದ್ದರೂ, ಸರಿಯಾಗಿರದಿದ್ದರೂ ಕವಿಗಳು ಅವುಗಳನ್ನು ಸುಂದರವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಿ ಹೊಗಳುತ್ತಾರೆ. ಇದರಿಂದ ಪತ್ನಿಯರಿಗೆ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಹೆಮ್ಮೆಯೂ ಸಂತೋಷವೂ ಉಂಟಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ತಮ್ಮ ಗಂಡನು ವರ್ಣಿಸಿರುವುದು **ತನ್ನನ್ನೇ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಯಾರನ್ನೋ** ಎಂಬ ಅನುಮಾನವೂ ಅವರಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಕವಿಗೋಷ್ಠಿಗಳಿಗೆ ಗಂಡಂದಿರು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರೇ ಹೋಗದಂತೆ ಪತ್ನಿಯರೂ ಅವರ ಬೆನ್ನುಹತ್ತಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದು ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರ ಸಂಗತಿಯಾಗಿದೆ.
ನವೋದಯ ಕವಿಯೊಬ್ಬನು ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ವರ್ಣಿಸಿದ ಕವನವನ್ನೂ ಸಂದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮೃದುವಾದ ಹೆಜ್ಜೆ, ಕಾಲಿನ ಗೆಜ್ಜೆ, ಲಜ್ಜೆ, ಕಣ್ಣು-ಮುಖ ಮುಂತಾದ ಸೌಂದರ್ಯದ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಕವಿ ರಮ್ಯವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಕವಿ ಮದುವೆಗೆ ಮುಂಚಿನ ತನ್ನ ಪ್ರೇಮದ ಅನುಭವವನ್ನು ಕವನದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ ಸುಬ್ಬಣ್ಣನು ಹಾಸ್ಯಮಯವಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ.
ಇದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನವ್ಯ ಕವಿಪತ್ನಿಯೊಬ್ಬಳು ನವೋದಯ ಕವಿಪತ್ನಿಯರ ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಕಂಡು ತಮ್ಮ ಅದೃಷ್ಟದ ಬಗ್ಗೆ ಬೇಸರಪಡುತ್ತಾಳೆ. ಆಗ ನವೋದಯ ಕವಿಪತ್ನಿಯೊಬ್ಬಳು, **“ಈಗ ಎಲ್ಲಿ ಅಂತಹ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ಬರಬೇಕು? ಮಗ್ಗಲು ನಿಂತರೆ ಮುಖ ತಿರುಗುತ್ತಾರೆ; ಮುಟ್ಟಿದರೆ ಹಾವು ತುಳಿದವರಂತೆ ಹಾರಿ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ. ಹೋಯಿತು ಆ ಕಾಲ”** ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಈ ಮಾತು ನವೋದಯ ಕವಿಗಳ ಹಿಂದಿನ ಪ್ರೇಮಭಾವ ಮತ್ತು ಇಂದಿನ ಬದಲಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹಾಸ್ಯಮಯವಾಗಿ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.
ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ, ನವೋದಯ ಕವಿಪತ್ನಿಯರ ಸಂದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಗಂಡಂದಿರ ಸೌಂದರ್ಯ ವರ್ಣನೆ, ಪತ್ನಿಯರ ಹೆಮ್ಮೆ, ಅನುಮಾನ, ಗಂಡನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವ ಸ್ವಭಾವ ಮತ್ತು ಹಿಂದಿನ ಪ್ರೇಮದ ನೆನಪುಗಳು ಹಾಸ್ಯ-ವ್ಯಂಗ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಮೂಡಿಬಂದಿವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಪ್ರಸಂಗವು ‘ಕವಿಪತ್ನಿಯರ ಸಂದರ್ಶನ’ದ ಅತ್ಯಂತ ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರ ಭಾಗವಾಗಿದೆ.
೫. ‘ಕವಿಪತ್ನಿಯರ ಸಂದರ್ಶನ’ವನ್ನು ಸವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿ
‘ಉತ್ತರ : ಕವಿಪತ್ನಿಯರ ಸಂದರ್ಶನ’ವು ಡಾ. ಎಂ. ಡಿ. ಗೋಗೇರಿ ಅವರ ಹಾಸ್ಯ-ವ್ಯಂಗ್ಯ ಪ್ರಧಾನ ಲಲಿತ ಪ್ರಬಂಧವಾಗಿದೆ. ಈ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಕವಿಗಳು ತಮ್ಮ ಕಾವ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳನ್ನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿಯರನ್ನು ಹೇಗೆ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಪತ್ನಿಯರ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಕವಿಗಳ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಹಿಂದೆ ಪತ್ನಿಯರು ಅನುಭವಿಸುವ ನೋವು, ಬೇಸರ, ಅಸಹಾಯಕತೆ ಹಾಗೂ ಕೆಲವು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಮ್ಮೆಯನ್ನೂ ಲೇಖಕರು ಹಾಸ್ಯದ ಮೂಲಕ ತೆರೆದಿಡುತ್ತಾರೆ.
ಸುಬ್ಬಣ್ಣನು ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ಕವಿಯೂ ಪತ್ರಕರ್ತನೂ ಆಗಿದ್ದನು. ಹೊಸ ಹೊಸ ಪ್ರಯೋಗಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಸ್ವಭಾವದ ಅವನಿಗೆ ಕವಿಪತ್ನಿಯರ ಸಂದರ್ಶನ ಮಾಡುವ ಆಲೋಚನೆ ಬರುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳಾದ ಕಟ್ಟಿಯವರು, ಹೂಲಿಯವರು, ವಿಜಯ ಮತ್ತು ಮಧುರಾ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಈ ವಿಚಾರವನ್ನು ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಾನೆ. ಎಲ್ಲರೂ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ನೀಡಿದ ನಂತರ ನಾಡಿನ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಕವಿಪತ್ನಿಯರ ಸಂದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನ ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಇದರಿಂದ ನೂರಾರು ಕವಿಪತ್ನಿಯರು ತಮ್ಮ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ನೋಂದಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ಸಂದರ್ಶನದ ದಿನ ಸಭಾಭವನವು ವಿವಿಧ ಬಗೆಯ ಕವಿಗಳ ಪತ್ನಿಯರಿಂದ ತುಂಬಿಹೋಗುತ್ತದೆ. **ಚುಟುಕು ಕವಿಗಳ ಪತ್ನಿಯರು, ನವೋದಯ ಕವಿಗಳ ಪತ್ನಿಯರು, ನವ್ಯ ಕವಿಗಳ ಪತ್ನಿಯರು, ಬಂಡಾಯ ಮತ್ತು ದಲಿತ ಕವಿಗಳ ಪತ್ನಿಯರು, ಮಕ್ಕಳ ಕವಿಗಳ ಪತ್ನಿಯರು ಹಾಗೂ ಮಹಾಕವಿಗಳ ಪತ್ನಿಯರು** ಎಲ್ಲರೂ ಹಾಜರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವು ಕವಿಗಳು ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿಯರು ತಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಏನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ಮೊದಲಿಗೆ ಚುಟುಕು ಕವಿಪತ್ನಿಯರನ್ನು ಸಂದರ್ಶನ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮೋಟಮ್ಮ ಎಂಬ ಪತ್ನಿ ತನ್ನ ಗಂಡನ ಚುಟುಕು ಕವನಗಳಿಂದ ತಾನು ಅನುಭವಿಸಿದ ಕಷ್ಟವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. ತನ್ನ ಉದ್ದ ಜಡೆಯನ್ನು ಕುರಿತು ಗಂಡ ಚುಟುಕು ಬರೆದಿದ್ದರಿಂದ ಸಿಟ್ಟಾಗಿ ಕೂದಲನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿಕೊಂಡರೂ, ಅದನ್ನೂ ಮತ್ತೊಂದು ಚುಟುಕಿನ ವಸ್ತುವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಕೂದಲನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಬಿಟ್ಟರೂ ಅದನ್ನೂ ಕವನದಲ್ಲಿ ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾನೆ. ಕೊನೆಗೆ ತನ್ನ ದೇಹದ ಗಾತ್ರವನ್ನೂ ವ್ಯಂಗ್ಯವಾಗಿ ಚುಟುಕಿನಲ್ಲಿ ಬರೆದಾಗ ಮೋಟಮ್ಮ ದುಃಖದಿಂದ ಅಳುತ್ತಾಳೆ. ಇದರಿಂದ ಚುಟುಕು ಕವಿಗಳು ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿಯರನ್ನೇ ಕವನದ ವಸ್ತುವಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹೇಗೆ ಹಾಸ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದು ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ.
ನಂತರ ಆಧುನಿಕ ವಚನಕಾರರ ಪತ್ನಿಯರ ಸಂದರ್ಶನ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಗಂಡಂದಿರು ವಚನ ಬರೆಯುವ ಬಗ್ಗೆ ವಿಶೇಷ ಆಸಕ್ತಿ ತೋರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ವಚನ ಬರೆಯುವ ಗಂಡಸರೆಲ್ಲರೂ ವಯಸ್ಸಾದವರಾಗಿದ್ದು, ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿಯರನ್ನು ವರ್ಣಿಸುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ವ್ಯಂಗ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಗಂಡಂದಿರು ತಮ್ಮ ವಚನಗಳನ್ನು ಓದಿ ಕೇಳಿಸುವಾಗ ಪತ್ನಿಯರಿಗೆ ಅವು ಅರ್ಥವಾಗದೆ ಬೇಸರವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಪ್ರಸಂಗದಲ್ಲಿ ಲೇಖಕರು ಆಧುನಿಕ ವಚನಕಾರರ ಮೇಲೂ ಹಾಸ್ಯಮಯವಾಗಿ ವ್ಯಂಗ್ಯ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.
ಮುಂದೆ ನವೋದಯ ಕವಿಪತ್ನಿಯರ ಸರದಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಗಂಡಂದಿರು ತಮ್ಮ ಮೂಗು, ಕಣ್ಣು, ಕಿವಿ, ಕೇಶ, ಮೈ, ಬೆರಳು, ತುಟಿ, ಸೀರೆ ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಸುದೀರ್ಘವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಿ ಕವನ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮ ದೈಹಿಕ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಹೇಗೇ ಇದ್ದರೂ ಕವಿಗಳು ಅವುಗಳನ್ನು ಸುಂದರವಾಗಿ ಹೊಗಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕವಿ ಬೇರೆ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಿರಬಹುದೇ ಎಂಬ ಅನುಮಾನವೂ ಪತ್ನಿಯರಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಗಂಡಂದಿರನ್ನು ಕವಿಗೋಷ್ಠಿಗಳಿಗೆ ಒಬ್ಬರೇ ಕಳುಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಮಾತು ಹಾಸ್ಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಆಮೇಲೆ ನವ್ಯ ಕವಿಪತ್ನಿಯರನ್ನು ಸಂದರ್ಶಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇವರ ಅನುಭವ ನವೋದಯ ಕವಿಪತ್ನಿಯರಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ. ನವ್ಯ ಕವಿಗಳು ಇದ್ದದ್ದನ್ನು ಇದ್ದಂತೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ರಾಜಕೀಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಟೀಕಿಸುತ್ತಾರೆ; ಪ್ರೇಮವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಮತ್ತು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅಶ್ಲೀಲತೆಯ ಅಂಚಿನವರೆಗೂ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮದುವೆಯಾದ ನಂತರ ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿಯರ ಕುರಿತು ಕವನ ಬರೆಯುವುದೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಪತ್ನಿಯರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಸಿಗರೇಟು ಸೇದುವುದು, ಮದ್ಯಪಾನ ಮಾಡುವುದು ಮುಂತಾದ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಹವ್ಯಾಸಗಳೂ ಅವರಲ್ಲಿವೆ ಎಂದು ಪತ್ನಿಯರು ಅಸಮಾಧಾನ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ.
ನಂತರ ಬಂಡಾಯ ಮತ್ತು ದಲಿತ ಕವಿಗಳ ಪತ್ನಿಯರನ್ನು ಸಂದರ್ಶಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಬಂಡಾಯ ಕವಿಗಳು ಸಂಪ್ರದಾಯ, ಮೂಢನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ಅಸಮಾನತೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪೂಜೆ-ಪುನಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು, ಸ್ವಾಮಿಗಳ ಕಾಲಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಬಾರದು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಸಮಾನತೆ ಮತ್ತು ವಿಚಾರವಾದವನ್ನು ಬಯಸುವುದು ಅವರ ವಿಶೇಷತೆ ಎಂದು ಪತ್ನಿಯರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಈ ಮೂಲಕ ಲೇಖಕರು ಬಂಡಾಯ ಕವಿಗಳ ಸಾಮಾಜಿಕ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ಹಾಸ್ಯಮಿಶ್ರಿತವಾಗಿ ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತಾರೆ.
ನಂತರ ಮಕ್ಕಳ ಕವಿಪತ್ನಿಯರು ತಮ್ಮನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಸುಬ್ಬಣ್ಣನ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. “ನಮ್ಮ ಗಂಡರು ಕವಿಗಳಲ್ಲವೇ? ಮಕ್ಕಳ ಕವನಗಳು ಕವನಗಳಲ್ಲವೇ?” ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಂತರ ತಮ್ಮ ಗಂಡಂದಿರು ಕನ್ನಡ ಶಾಲೆಯ ಶಿಕ್ಷಕರಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ಕಾರಣ ಮಕ್ಕಳ ಕುರಿತು ಕವನ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಮಕ್ಕಳ ಜೊಲ್ಲು, ಹಲ್ಲು, ಚಡ್ಡಿ, ಪಾಟಿ, ಆಟಿಕೆ ಮುಂತಾದ ವಿಷಯಗಳು ಅವರ ಕವನಗಳ ವಸ್ತುವಾಗಿವೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಮಹಾಕವಿಗಳ ಪತ್ನಿಯರನ್ನು ಸಂದರ್ಶಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಗಂಡನ ಮಹಾಕಾವ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ. ಮಹಾಕಾವ್ಯ ಬರೆಯಲು ಹಲವು ವರ್ಷಗಳು ಹಿಡಿದವು; ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಎನ್ನದೆ ಕವಿ ಶ್ರಮಿಸಿದರು; ತಾನು ಚಹಾ-ಕಾಫಿ ಮಾಡಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಾ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟೆ ಎಂದು ಪತ್ನಿ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಮಹಾಕಾವ್ಯ ದಪ್ಪವಾಗಿದ್ದು, ಪ್ರಕಟಣೆಗೆ ಅಪಾರ ಹಣ ಖರ್ಚಾಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸುತ್ತಾಳೆ. ವಿಮರ್ಶಕರು ತಮ್ಮ ಅನುಕೂಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಹೊಗಳುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ವ್ಯಂಗ್ಯವೂ ಇಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ.
ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಮಹಾಕವಿ ವೇದಿಕೆಗೆ ಬಂದು ತನ್ನ ಮಹಾಕಾವ್ಯದ ಪ್ರತಿಗಳನ್ನು ಜನರಿಗೆ ಗೌರವ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ನೀಡುವಂತೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಕೆಲವರು ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತಾರೆ; ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಅದನ್ನು ಓದಲು ಅಲ್ಲ, ತಲೆದಿಂಬಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಈ ಘಟನೆಯ ಮೂಲಕ ಲೇಖಕರು **ಅತಿಯಾದ ಸಾಹಿತ್ಯದಂಭ, ಕೃತಕ ಹೊಗಳಿಕೆ ಮತ್ತು ಓದುಗರ ನಿರಾಸಕ್ತಿ**ಯನ್ನು ವ್ಯಂಗ್ಯವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಹೀಗೆ ‘ಕವಿಪತ್ನಿಯರ ಸಂದರ್ಶನ’ದಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಪ್ರಕಾರದ ಕವಿಗಳ ಬದುಕು, ಅವರ ಕಾವ್ಯಪ್ರವೃತ್ತಿ ಮತ್ತು ಪತ್ನಿಯರ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಹಾಸ್ಯ-ವ್ಯಂಗ್ಯದ ಮೂಲಕ ನಿರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಕವಿಗಳು ಸಾಹಿತ್ಯ ರಚಿಸುವಾಗ ಅವರ ಕುಟುಂಬದವರ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪತ್ನಿಯರ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸುವ ರೀತಿಯನ್ನು ಲೇಖಕರು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಕವಿಗಳ ಕಾವ್ಯಪ್ರಪಂಚದ ಹಿಂದೆ ಇರುವ ಕವಿಪತ್ನಿಯರ ಬದುಕಿನ ಮತ್ತೊಂದು ಮುಖವನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುವುದೇ ಈ ಕೃತಿಯ ಮುಖ್ಯ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿದೆ.
೬. ನವ್ಯಕವಿ ಪತ್ನಿಯರ ಮತ್ತು ಬಂಡಾಯ ಕವಿ ಪತ್ನಿಯರ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿ
ಉತ್ತರ : ‘ಕವಿಪತ್ನಿಯರ ಸಂದರ್ಶನ’ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ನವ್ಯಕವಿ ಪತ್ನಿಯರು ಮತ್ತು ಬಂಡಾಯ ಕವಿ ಪತ್ನಿಯರ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಲೇಖಕರು ಹಾಸ್ಯ ಮತ್ತು ವ್ಯಂಗ್ಯದ ಮೂಲಕ ಚಿತ್ರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇಬ್ಬರ ಅನುಭವಗಳಲ್ಲಿಯೂ ತಮ್ಮ ಗಂಡಂದಿರ ಕಾವ್ಯಪ್ರವೃತ್ತಿ ಮತ್ತು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ ಅಸಮಾಧಾನ ಹಾಗೂ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಅನುಭವಗಳು ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ.
ನವ್ಯಕವಿ ಪತ್ನಿಯರ ಅನುಭವ
ನವ್ಯಕವಿಗಳ ಪತ್ನಿಯರು ತಮ್ಮ ಗಂಡಂದಿರ ಕಾವ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಗಂಭೀರವಾದ ಮುಖಭಾವದಿಂದ ಮುಂದೆ ಬರುತ್ತಾರೆ. ನವ್ಯಕವಿಗಳಿಗೆ ಸಿಡುಕು ಸ್ವಭಾವ ಹೆಚ್ಚು ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಶಬ್ದಗಳ ಪಾವಿತ್ರ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಗಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಇದ್ದದ್ದನ್ನು ಇದ್ದ ಹಾಗೆಯೇ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ರಾಜಕೀಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಟೀಕಿಸುವುದು, ಪ್ರೇಮವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಹಾಗೂ ಬತ್ತಲೆಯಾಗಿ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಸುವುದು ಅವರ ಕಾವ್ಯದ ಲಕ್ಷಣವಾಗಿದೆ.
ನವ್ಯಕವಿಗಳು ಮದುವೆಯಾದ ನಂತರ ತಮ್ಮ ಹೆಂಡತಿಯರ ಕುರಿತು ಕವನಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವುದೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಪತ್ನಿಯರು ಅಸಮಾಧಾನ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕವಿಗೋಷ್ಠಿಗಳಲ್ಲಿ ನವ್ಯಕವಿಗಳದ್ದೇ ಮೇಲುಗೈ. ತಮ್ಮ ಕವನಗಳನ್ನು ಒಂದೊಂದು ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಎರಡು-ಮೂರು ಬಾರಿ ಬೆರಳು ಮುರಿಯುತ್ತಾ ಓದಿ ಕೇಳುಗರಿಗೆ ತಲೆನೋವು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಅವರು ವ್ಯಂಗ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಅವರ ಕವನಗಳನ್ನು ಕೇಳಲು ಪತ್ನಿಯರು ಹೆಚ್ಚು ಅವಕಾಶ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ; ಕೇಳಿದರೂ ಕವನದ ಅರ್ಥ ತಮಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ನವ್ಯಕವಿಗಳ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಹವ್ಯಾಸಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಪತ್ನಿಯರು ಅಸಮಾಧಾನ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಸಿಗರೇಟು ಸೇದುವುದು ಮತ್ತು ಮದ್ಯಪಾನ ಮಾಡುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿದೆ. ಕವಿಗೋಷ್ಠಿಗಳಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಕುಡಿದು ಗದ್ದಲ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಈ ಚಟಗಳನ್ನು ಬಿಡುವಂತೆ ಪತ್ನಿಯರು ಎಷ್ಟೇ ಹೇಳಿದರೂ, **“ನವ್ಯಕವಿಯ ಲಕ್ಷಣವೇ ಇದು” ಎಂದು ಹೇಳಿ ತಮ್ಮನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗಾಗಿ ನವ್ಯಕವಿ ಪತ್ನಿಯರ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಗಂಡನ ಕಾವ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಅವರ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಚಟಗಳೇ ಹೆಚ್ಚು ತೊಂದರೆ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ.
ಬಂಡಾಯ ಕವಿ ಪತ್ನಿಯರ ಅನುಭವ
ಬಂಡಾಯ ಕವಿಗಳ ಪತ್ನಿಯರು ತಮ್ಮ ಗಂಡಂದಿರನ್ನು ಸಂಪ್ರದಾಯ ವಿರೋಧಿಗಳೆಂದು ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬಂಡಾಯ ಕವಿಗಳು **ಸಂಪ್ರದಾಯ, ಮೂಢನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ಅಸಮಾನತೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಾರೆ**. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪೂಜೆ-ಪುನಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಅವರು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಸ್ವಾಮಿಗಳ ಕಾಲಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಬಾರದು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಕೆಲವು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಪತ್ನಿಯರೇ ಅವರಿಗೆ ಬುದ್ಧಿ ಹೇಳಿ, ಸ್ವಾಮಿಗಳ ಬಳಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರ ಸಂಗತಿಯಾಗಿದೆ.
ಬಂಡಾಯ ಕವಿಗಳ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಹವ್ಯಾಸಗಳು ಕೂಡ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ಪತ್ನಿಯರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೂ ಅವರು **ಸಮಾನತೆಯನ್ನು ಬಯಸುವುದು, ಮೂಢನಂಬಿಕೆಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧ ಧ್ವನಿ ಎತ್ತುವುದು** ಅವರ ಪ್ರಮುಖ ಗುಣಗಳಾಗಿವೆ ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ಸಮಾರೋಪ
ಹೀಗೆ ನವ್ಯಕವಿ ಪತ್ನಿಯರು ತಮ್ಮ ಗಂಡಂದಿರ ಸಿಡುಕು ಸ್ವಭಾವ, ಕಾವ್ಯದ ಗೋಜಲು, ಸಿಗರೇಟು-ಮದ್ಯಪಾನದಂತಹ ಚಟಗಳು ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದ ಕಡೆಗಿನ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಂಡರೆ, ಬಂಡಾಯ ಕವಿ ಪತ್ನಿಯರು ತಮ್ಮ ಗಂಡಂದಿರ ಸಂಪ್ರದಾಯ ವಿರೋಧಿ ಮತ್ತು ಸಮಾನತಾವಾದಿ ನಿಲುವುಗಳ ಜೊತೆಗೆ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಜೀವನದ ವೈರುಧ್ಯಗಳನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಡುತ್ತಾರೆ. ಈ ಎರಡೂ ವರ್ಗದ ಕವಿಪತ್ನಿಯರ ಅನುಭವಗಳ ಮೂಲಕ ಲೇಖಕರು ಕವಿಗಳ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಮತ್ತು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಬದುಕಿನ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಹಾಸ್ಯ-ವ್ಯಂಗ್ಯದ ಮೂಲಕ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ತೋರಿಸಿದ್ದಾರೆ.
