ಬಿ. ಸಿ. ಎ ಪದವಿ
ಮೊದಲನೆಯ ಸೆಮಿಸ್ಟರ್
3.1 ಜಾತ್ರೆಗೆ ಹೋದ ಶೂರರು
ಪಾಠದ ಸಾರಾಂಶ
“ಜಾತ್ರೆಗೆ ಹೋದ ಶೂರರು” ಕಥೆಯು ಮೂರ್ಖತನದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಅನಾಹುತಗಳನ್ನು ಹಾಸ್ಯಮಯವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಊರಿನ ಗೌಡನಿಗೆ ಏಳು ಜನ ಗಂಡುಮಕ್ಕಳಿದ್ದರು. ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಬಹಳ ಪೆದ್ದರಾಗಿದ್ದರು. ಒಂದು ದಿನ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ ಬಸವಣ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಮಾದೇಶ್ವರನ ಜಾತ್ರೆಗೆ ಹೋಗಲು ಹಠಮಾಡಿದರು. ಗೌಡನು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಜೋಪಾನವಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಬಸವಣ್ಣನಿಗೆ ಹೇಳಿ ಕಳುಹಿಸಿದನು. ಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಕೋತಿಯಾಟ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಬಸವಣ್ಣ ಜನರ ನಡುವೆ ಕಾಣೆಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಏಳು ಜನರು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಎಣಿಸಿದಾಗ, ಎಣಿಸುವವನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಎಣಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಆರು ಜನರೇ ಇದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಅಳತೊಡಗಿದರು.
ದಾಸೇಗೌಡನು ಅವರ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ತಿಳಿದು, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಒಂದೊಂದು ಏಟು ಹೊಡೆದು ಏಳು ಜನರಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದನು. ಅವರ ಪೆದ್ದತನ ಕಂಡು ಅವರನ್ನು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಇಟ್ಟನು. ಅಲ್ಲಿ ವಯಸ್ಸಾದ ಕಿವುಡಿ ಮುದುಕಿಯ ಮಾತನ್ನು ತಪ್ಪಾಗಿ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಂಡು, ಮನೆ ತುಂಬ ನೀರು ತುಂಬಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಕಳಸಿಗಳಿಗೆ ತೂತು ಮಾಡಿ ನೀರು ಸುರಿಸಿದರು. ನಂತರ ಸೌದೆ ಹೊತ್ತು ತಂದು ಮುದುಕಿಯ ಮೇಲೆ ಹಾಕಿ ಅವಳ ಸಾವಿಗೆ ಕಾರಣರಾದರು.
ಮುದುಕಿಯ ಹೆಣವನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗುವಾಗ ಅದು ಮರದ ಕೊಂಬೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡಿತು. ಆದರೆ ಹುಡುಗರು ಅದನ್ನು ಗಮನಿಸದೆ, ಬೇರೆ ಮುದುಕಿಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಮನೆಯ ಮುದುಕಿಯೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಕೊಂದುಹಾಕಿದರು. ವಿಷಯ ತಿಳಿದ ದಾಸೇಗೌಡನು ಅವರನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಶಿಕ್ಷಿಸಿ ಒಂದು ವರ್ಷ ಜೀತ ಮಾಡಿದಂತೆ ಆಯಿತು ಎಂದು ಹೇಳಿ ಊರಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು. ಕೊನೆಗೆ ತಂದೆ ಅವರನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಮನೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು. ಹೀಗೆ ಕಥೆಯು ಅಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವಿವೇಚನೆಯ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಅನಾಹುತಗಳು ಸಂಭವಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಸಂದೇಶವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.
ಅಭ್ಯಾಸ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಮತ್ತು ಉತ್ತರ
೧. ಜೀತ ಪದ್ಧತಿ ಎಂದರೇನು?
ಉತ್ತರ: ಜೀತ ಪದ್ಧತಿ ಎಂದರೆ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅಥವಾ ಕುಟುಂಬದ ಬಳಿ ಸಂಬಳವಿಲ್ಲದೆ ಅಥವಾ ಅತಿ ಕಡಿಮೆ ಸಂಬಳಕ್ಕೆ ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಜೀವನ ನಡೆಸುವ ಪದ್ಧತಿ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸಾಲ, ಬಡತನ ಅಥವಾ ಒಪ್ಪಂದದ ಕಾರಣದಿಂದ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಅವಧಿಯವರೆಗೆ ಯಜಮಾನನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ದುಡಿಯಬೇಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲಿ ದುಡಿಯುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದ್ದು, ಯಜಮಾನನ ಅಧೀನದಲ್ಲಿರಬೇಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು. “ಜಾತ್ರೆಗೆ ಹೋದ ಶೂರರು” ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಏಳು ಜನರು ಒಂದು ವರ್ಷ ಜೀತದಾಳುಗಳಾಗಿ ದುಡಿಯುವ ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.
೨. ಜೀತದಾಳದ ಶೂರರು ಏಕೆ ಮುದುಕಿಯನ್ನು ಸಾಯಿಸುತ್ತಾರೆ?
ಉತ್ತರ: “ಜಾತ್ರೆಗೆ ಹೋದ ಶೂರರು” ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಏಳು ಜನ ಶೂರರು ತಮ್ಮ ಅಜ್ಞಾನ, ಪೆದ್ದತನ ಮತ್ತು ವಿವೇಚನೆಯ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಮುದುಕಿಯ ಸಾವಿಗೆ ಕಾರಣರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಜಾತ್ರೆಗೆ ಹೋಗಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವೇ ಸರಿಯಾಗಿ ಎಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದೆ, ದಾಸೇಗೌಡನ ಬಳಿ ಜೀತದಾಳುಗಳಾಗಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರುತ್ತಾರೆ. ದಾಸೇಗೌಡನು ಅವರನ್ನು ತನ್ನ ತಾಯಿಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಮುದುಕಿಗೆ ವಯಸ್ಸಾಗಿದ್ದು, ಅವಳು ಕಿವುಡಿಯಾಗಿರುತ್ತಾಳೆ.
ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸೌದೆ ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಮುದುಕಿ ಏಳು ಜನರನ್ನೂ ಕಾಡಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿ ಸೌದೆ ಕಡಿದುಕೊಂಡು ಬರಲು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಶೂರರು ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗಿ ಏಳು ಹೊರೆ ಸೌದೆಗಳನ್ನು ಕಡಿದುಕೊಂಡು ಮನೆಗೆ ತರುತ್ತಾರೆ. ಬಾಗಿಲ ಬಳಿ ನಿಂತು “ಅಜ್ಜ, ಅಜ್ಜ” ಎಂದು ಕೂಗುತ್ತಾರೆ. ಮುದುಕಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಕೇಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗುತ್ತಾರೆ. ಇದರಿಂದ ಮುದುಕಿಗೆ ಸಿಟ್ಟು ಬರುತ್ತದೆ. ಅವಳು “ತಂದ್ಯಾಕೆ ನನ್ನ ತಲೆಮೇಲೆ?” ಎಂದು ಬೈಯುತ್ತಾಳೆ.
ಆದರೆ ಪೆದ್ದರಾದ ಶೂರರು ಮುದುಕಿಯ ಮಾತಿನ ಅರ್ಥವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅವಳು ಸೌದೆಯ ಹೊರೆಗಳನ್ನು ಮನೆಯೊಳಗೆ ಇಡಲು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯದೆ, “ನನ್ನ ತಲೆಮೇಲೆ” ಎಂಬ ಮಾತನ್ನು ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ತಂದಿದ್ದ ಸೌದೆಯ ಹೊರೆಗಳನ್ನು ಮುದುಕಿಯ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಒಂದರ ಮೇಲೊಂದರಂತೆ ಹಾಕುತ್ತಾರೆ. ಸೌದೆಯ ಭಾರವನ್ನು ತಡೆಯಲಾಗದೆ ಮುದುಕಿ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೇ ಸತ್ತುಹೋಗುತ್ತಾಳೆ.
ಹೀಗೆ ಮುದುಕಿಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಉದ್ದೇಶ ಶೂರರಿಗೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಮಾತಿನ ಅರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಮಾನ್ಯ ವಿವೇಕವೂ ಇಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ ಅವರು ದೊಡ್ಡ ಅನಾಹುತವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಈ ಘಟನೆ ಅವರ ಅಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಮೂರ್ಖತನದ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಜೀತದಾಳದ ಶೂರರು ತಮ್ಮ ಪೆದ್ದತನದಿಂದಲೇ ಮುದುಕಿಯ ಸಾವಿಗೆ ಕಾರಣರಾಗುತ್ತಾರೆ.
೪. ‘ಜಾತ್ರೆಗೆ ಹೋದ ಶೂರರು’ ಕಥೆಯನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಬರೆಯಿರಿ
ಉತ್ತರ: ಒಂದು ಊರಿನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಅನುಕೂಲಸ್ಥ ಗೌಡನಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ಏಳು ಜನ ಗಂಡುಮಕ್ಕಳಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಬಹಳ ಪೆದ್ದರಾಗಿದ್ದು, ಸಾಮಾನ್ಯ ವಿಷಯಗಳನ್ನೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ದಿನ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ ಬಸವಣ್ಣನು ಮಾದೇಶ್ವರನ ಜಾತ್ರೆಗೆ ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೊರಟನು. ಏಳು ಜನರೂ ಜಾತ್ರೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಹಠಮಾಡಿದಾಗ, ಗೌಡನು ಅವರನ್ನು ಬಸವಣ್ಣನ ಜೊತೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು. ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಜೋಪಾನವಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಬಸವಣ್ಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ಅವರ ಪೆದ್ದತನವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ದಾಸೇಗೌಡನು ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ವಿಷಯ ವಿಚಾರಿಸಿದನು. ನಂತರ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಿಗೂ ಒಂದೊಂದು ಏಟು ಹೊಡೆದು, ತಾವು ಏಳು ಜನರೂ ಇದ್ದೀರಿ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದನು. ಏಳು ಜನರೂ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು. ದಾಸೇಗೌಡನು ಅವರನ್ನು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ, ತನ್ನ ವಯಸ್ಸಾದ ಕಿವುಡಿ ತಾಯಿಯ ಬಳಿ ಬಿಟ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಸಿದನು.
ಒಂದು ದಿನ ಮುದುಕಿ ಮನೆ ತುಂಬ ನೀರು ತುಂಬಿಸುವಂತೆ ಹೇಳಿ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಗೆ ಹೋದಳು. ಶೂರರು ಅವಳ ಮಾತನ್ನು ತಪ್ಪಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕಳಸಿಗಳಿಗೆ ತೂತು ಮಾಡಿ ನೀರು ತುಂಬಿ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಸುರಿದರು. ಇದರಿಂದ ಮನೆ ತುಂಬ ನೀರು ನಿಂತಿತು. ಮತ್ತೊಂದು ದಿನ ಮುದುಕಿ ಸೌದೆ ತರಲು ಅವರನ್ನು ಕಾಡಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದಳು. ಅವರು ಏಳು ಹೊರೆ ಸೌದೆಗಳನ್ನು ತಂದು ಬಾಗಿಲ ಬಳಿ ನಿಂತು ಕೂಗಿದರು. ಮುದುಕಿ ಸಿಟ್ಟಿನಿಂದ “ತಂದ್ಯಾಕೆ ನನ್ನ ತಲೆಮೇಲೆ?” ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು. ಅದನ್ನು ನಿಜವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದ ಅವರು ಸೌದೆಯ ಹೊರೆಗಳನ್ನು ಮುದುಕಿಯ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹಾಕಿ ಅವಳ ಸಾವಿಗೆ ಕಾರಣರಾದರು.
ನಂತರ ಮುದುಕಿಯ ಹೆಣವನ್ನು ಚಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು ತೊರೆಯ ಬಳಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲು ಹೊರಟರು. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಣವು ಮರದ ಕೊಂಬೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡಿತು. ಆದರೆ ಅವರು ಅದನ್ನು ಗಮನಿಸದೆ ಚಟ್ಟವನ್ನೇ ಹೊತ್ತು ತೊರೆಯ ಬಳಿಗೆ ಬಂದರು. ಮುದುಕಿ ಕಾಣದಿದ್ದಾಗ ಬೇರೆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಕಣಕೂರಿಗೆ ಹೋದರು. ಅಲ್ಲಿ ಮುದುಕಿಯ ತಂಗಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಅವಳನ್ನೇ ತಮ್ಮ ಮನೆಯ ಮುದುಕಿಯೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಅವಳನ್ನೂ ಕೊಂದು ಹೂತುಬಿಟ್ಟರು.
ವಿಷಯ ತಿಳಿದ ದಾಸೇಗೌಡನು ತುಂಬಾ ದುಃಖಪಟ್ಟನು. ಅವನು ಏಳು ಜನರನ್ನೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೊಡೆದು, “ಒಂದು ವರ್ಷ ನೀವು ಜೀತ ಮಾಡಿದಂತಾಯಿತು” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಊರಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು. ಇತ್ತ ಅವರ ತಂದೆ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಮಾಯಸಂದ್ರದ ಸಂತೆಗೆ ಬಂದಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಅಳುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಏಳು ಜನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕಂಡನು. ಅವರನ್ನು ಮನೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು.
ಹೀಗೆ “ಜಾತ್ರೆಗೆ ಹೋದ ಶೂರರು” ಕಥೆಯು ಏಳು ಜನರ ಅಜ್ಞಾನ, ಮೂರ್ಖತನ ಮತ್ತು ವಿವೇಚನೆಯ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಉಂಟಾದ ಹಾಸ್ಯಮಯ ಹಾಗೂ ದುರಂತ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಜೊತೆಗೆ ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸವನ್ನು ಯೋಚನೆ, ವಿವೇಕ ಮತ್ತು ಸರಿಯಾದ ತಿಳುವಳಿಕೆಯಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬ ನೀತಿಯನ್ನು ಕಥೆ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ.
೫. ‘ಜಾತ್ರೆಗೆ ಹೋದ ಶೂರರು’ ಕಥೆಯನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿ
ಉತ್ತರ: “ಜಾತ್ರೆಗೆ ಹೋದ ಶೂರರು” ಕಥೆಯು ಅಜ್ಞಾನ, ಪೆದ್ದತನ ಮತ್ತು ವಿವೇಚನೆಯ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಅನಾಹುತಗಳನ್ನು ಹಾಸ್ಯಮಯವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸುವ ಕಥೆಯಾಗಿದೆ. ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಏಳು ಜನ ಅಣ್ಣತಮ್ಮಂದಿರ ಪೆದ್ದತನದ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಲೇಖಕರು ಸ್ವಾರಸ್ಯವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಒಂದು ಊರಿನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಅನುಕೂಲಸ್ಥ ಗೌಡನಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ಏಳು ಜನ ಗಂಡುಮಕ್ಕಳಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಆ ಏಳು ಜನರೂ ತುಂಬಾ ಪೆದ್ದರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ವಿಷಯಗಳನ್ನೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ವಿವೇಕವಿರಲಿಲ್ಲ. ಗೌಡನಿಗೆ ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳದ್ದೇ ಚಿಂತೆಯಾಗಿತ್ತು.
ಒಂದು ದಿನ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ ಬಸವಣ್ಣನು ಮಾದೇಶ್ವರನ ಜಾತ್ರೆಗೆ ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೊರಟನು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿದ ಏಳು ಜನರೂ ತಾವೂ ಜಾತ್ರೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ತಂದೆಯ ಬಳಿ ಹಠ ಮಾಡಿದರು. ಗೌಡನು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬಸವಣ್ಣನ ಜೊತೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು. ಜೊತೆಗೆ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಜೋಪಾನವಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಬಸವಣ್ಣನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ, “ಏಳು ಜನರೂ ಒಟ್ಟಿಗೇ ಇರಿ; ಎಲ್ಲೂ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ” ಎಂದು ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡಿದನು.
ಬಸವಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಏಳು ಜನರೂ ಅವನ ಹಿಂದೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಜಾತ್ರೆಗೆ ಬಂದ ನಂತರ ಜನಸಂದಣಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿತ್ತು. ದನಗಳನ್ನೂ, ಜಾತ್ರೆಯ ವೈಭವವನ್ನೂ ನೋಡಿ ಹುಡುಗರು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು. ಅಲ್ಲಿ ಕೋತಿಯಾಟ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ನೋಡಲು ಅವರು ನಿಂತುಕೊಂಡರು. ಕೋತಿಯಾಟದಲ್ಲಿ ಮಗ್ನರಾಗಿದ್ದಾಗ ಬಸವಣ್ಣನು ಜನರ ನಡುವೆ ಕಾಣೆಯಾಗಿಬಿಟ್ಟನು.
ಕೋತಿಯಾಟ ಮುಗಿದ ನಂತರ ಏಳು ಜನರೂ ಬಸವಣ್ಣನನ್ನು ಹುಡುಕಿದರು. ಅವನು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ತಂದೆ ಹೇಳಿದ್ದಂತೆ ತಮ್ಮ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಎಣಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ ಎಂದುಕೊಂಡರು. ಒಬ್ಬನು ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಆರು ಜನರನ್ನು ಎಣಿಸಿ, ತಾನೇ ಎಣಿಕೆಗೆ ಸೇರದೆ “ಒಬ್ಬ ಕಾಣೆಯಾಗಿದ್ದಾನೆ” ಎಂದುಕೊಂಡನು. ಮತ್ತೊಬ್ಬನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿದನು. ಎಷ್ಟು ಬಾರಿ ಎಣಿಸಿದರೂ ಆರು ಜನರೇ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ತಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಕಾಣೆಯಾಗಿದ್ದಾನೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಎಲ್ಲರೂ ಅಳತೊಡಗಿದರು.
ಅವರ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೋಡಿದ ದಾಸರಹಳ್ಳಿಯ ದಾಸೇಗೌಡನು ಅವರ ಬಳಿ ಬಂದು ವಿಚಾರಿಸಿದನು. ಅವರು ಏಳು ಜನರೂ ಸರಿಯಾಗಿಯೇ ಇದ್ದರೂ, ಒಬ್ಬ ಕಾಣೆಯಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವನಿಗೆ ವಿಷಯ ಅರ್ಥವಾಯಿತು. ಅವನು ಒಂದು ಕೋಲನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಿಗೂ ಒಂದೊಂದು ಏಟು ಹೊಡೆದನು. ಏಳು ಜನರಿಗೂ ಏಳು ಏಟು ಬಿದ್ದಾಗ, “ನೋಡಿದಿರಾ, ನೀವು ಏಳು ಜನರೂ ಇದ್ದೀರಿ” ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದನು. ತಮ್ಮ ತಪ್ಪು ತಿಳಿದು ಹುಡುಗರು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು.
ದಾಸೇಗೌಡನು ಅವರನ್ನು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು. ಅವನ ತಾಯಿ ವಯಸ್ಸಾದವಳು ಮತ್ತು ಕಿವುಡಿಯಾಗಿದ್ದಳು. ದಾಸೇಗೌಡನು ತನ್ನ ತಾಯಿಗೆ ಏಳು ಜನ ಆಳುಗಳನ್ನು ತಂದಿರುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿ, ಅವರಿಂದ ಬೇಕಾದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಹೇಳಿ ಹೊರಟನು.
ಒಂದು ದಿನ ಮುದುಕಿ ಏಳು ಜನರನ್ನೂ ಕರೆದು “ಮನೆ ತುಂಬ ನೀರು ತುಂಬಿ” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಗೆ ಹೋದಳು. ಹುಡುಗರು ಅದನ್ನೂ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ಕಳಸಿಗೆ ತೂತು ಮಾಡಿ ಮೇಲಿನಿಂದ ನೀರು ಸುರಿದರೆ ಮನೆ ತುಂಬ ನೀರು ಹರಡುತ್ತದೆ ಎಂದುಕೊಂಡರು. ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿ ಬಹಳಷ್ಟು ನೀರನ್ನು ಮನೆಯೊಳಗೆ ಸುರಿಸಿದರು. ಮುದುಕಿ ಹಿಂದಿರುಗಿ ನೋಡಿದಾಗ ಮನೆ ತುಂಬ ನೀರು ನಿಂತಿತ್ತು. ಅವಳು ಅವರನ್ನು ಬೈದು ನೀರನ್ನು ಹೊರಗೆ ತೆಗೆದು ಮನೆಯನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಿದಳು.
ಮತ್ತೊಂದು ದಿನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸೌದೆ ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಮುದುಕಿ ಏಳು ಜನರನ್ನೂ ಕಾಡಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿ ಸೌದೆ ತರಲು ಹೇಳಿದಳು. ಅವರು ಏಳು ಹೊರೆ ಸೌದೆಗಳನ್ನು ಕಡಿದುಕೊಂಡು ಮನೆಗೆ ಬಂದರು. ಬಾಗಿಲ ಬಳಿ ನಿಂತು “ಅಜ್ಜ, ಅಜ್ಜ” ಎಂದು ಕೂಗಿದರು. ಕಿವುಡಿಯಾಗಿದ್ದ ಮುದುಕಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಕೇಳಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಇನ್ನೂ ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗಿದಾಗ ಮುದುಕಿಗೆ ಸಿಟ್ಟು ಬಂದು, “ತಂದ್ಯಾಕೆ ನನ್ನ ತಲೆಮೇಲೆ?” ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು. ಇದನ್ನು ತಪ್ಪಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡ ಶೂರರು ತಂದಿದ್ದ ಸೌದೆಯ ಹೊರೆಗಳನ್ನು ಮುದುಕಿಯ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹಾಕಿದರು. ಸೌದೆಯ ಭಾರದಿಂದ ಮುದುಕಿ ಸತ್ತುಹೋದಳು.
ನಂತರ ದಾಸೇಗೌಡನು ಮನೆಗೆ ಬಂದು ನಡೆದ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ತಿಳಿದು ದುಃಖಪಟ್ಟನು. ಮುದುಕಿಯ ಹೆಣವನ್ನು ತೊರೆಯ ಬಳಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಮುಚ್ಚಿಹಾಕುವಂತೆ ಏಳು ಜನರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು. ಅವರು ಚಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಮುದುಕಿಯ ಹೆಣವನ್ನು ಇಟ್ಟು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೊರಟರು. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮೋಟುಮರದ ಕೊಂಬೆಗೆ ಮುದುಕಿಯ ಕೈಗಳು ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡು ಹೆಣವು ಮರದಲ್ಲೇ ನೇತಾಡಿತು. ಆದರೆ ಶೂರರಿಗೆ ಅದು ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಚಟ್ಟವನ್ನೇ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ತೊರೆಯ ಬಳಿಗೆ ಬಂದರು. ಅಲ್ಲಿ ಮುದುಕಿಯ ಹೆಣ ಕಾಣದೆ, “ಮುದುಕಿ ಎಲ್ಲಿಗೋ ಹೋಗಿದ್ದಾಳೆ” ಎಂದುಕೊಂಡು ಅವಳನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಹೊರಟರು.
ಹೀಗೆ ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಅವರು ಕಣಕೂರಿಗೆ ಹೋದರು. ಅಲ್ಲಿ ಮುದುಕಿಯ ತಂಗಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವಳನ್ನೇ ತಮ್ಮ ಮನೆಯ ಮುದುಕಿಯೆಂದು ತಪ್ಪಾಗಿ ಭಾವಿಸಿದರು. ಅವಳಿಗೆ “ನೀನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಹೇಗೆ ಬಂದೆ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಮುದುಕಿಗೆ ಅವರ ಮಾತು ಅರ್ಥವಾಗದೆ ಭಯವಾಯಿತು. ಶೂರರು ಅವಳನ್ನೂ ಬಲವಂತವಾಗಿ ತಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ, ಕೊನೆಗೆ ಗುದ್ದಲಿ ಮತ್ತು ಹಾರೆಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದು ಕೊಂದು ಗುಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೂತುಬಿಟ್ಟರು.
ಈ ವಿಷಯ ಕಣಕೂರಿನವರಿಗೆ ತಿಳಿದು ಅವರು ದಾಸರಹಳ್ಳಿಗೆ ಬಂದು ದಾಸೇಗೌಡನನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದರು. ಆಗ ದಾಸೇಗೌಡನಿಗೆ ಏನೋ ಅನಾಹುತ ಸಂಭವಿಸಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಿತು. ಅವನು ಶೂರರನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದಾಗ ಅವರು ನಡೆದ ಎಲ್ಲ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನೂ ಪೆದ್ದತನದಿಂದ ವಿವರಿಸಿದರು. ದಾಸೇಗೌಡನು ತುಂಬಾ ದುಃಖಪಟ್ಟು, ಮೊದಲ ಮುದುಕಿಯ ಹೆಣವನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಹೋದನು. ಅದು ಮೋಟುಮರದಲ್ಲಿ ನೇತಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಕಂಡುಬಂತು. ನಂತರ ಎರಡೂ ಮುದುಕಿಯರ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆ ಮಾಡಿ, ಏಳು ಜನ ಶೂರರನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಶಿಕ್ಷಿಸಿದನು. “ಒಂದು ವರ್ಷ ಜೀತ ಮಾಡಿದಂತಾಯಿತು” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವರನ್ನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಓಡಿಸಿದನು.
ಇತ್ತ ಗೌಡನು ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಅನೇಕ ಕಡೆ ಸುತ್ತಿದನು. ಕೊನೆಗೆ ಮಾಯಸಂದ್ರದ ಸಂತೆಯಲ್ಲಿ ಏಳು ಜನರೂ ಅಳುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು. ಅವರನ್ನು ಮನೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದು ತನ್ನ ಬಳಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡನು.
ಹೀಗೆ ಕಥೆಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಏಳು ಜನ ಶೂರರು ತಮ್ಮ ಅಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವಿವೇಚನೆಯ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಅನೇಕ ಅನಾಹುತಗಳಿಗೆ ಕಾರಣರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಕಥೆಯು ನಗಿಸುವ ಘಟನೆಗಳ ಮೂಲಕ ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡುವ ಮೊದಲು ಯೋಚಿಸಬೇಕು, ಮಾತಿನ ಅರ್ಥವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ವಿವೇಕದಿಂದ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬ ಮಹತ್ವದ ಸಂದೇಶವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.
೫. ‘ಜಾತ್ರೆಗೆ ಹೋದ ಶೂರರು’ ಕಥೆಯನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿ
ಉತ್ತರ: “ಜಾತ್ರೆಗೆ ಹೋದ ಶೂರರು” ಕಥೆಯು ಅಜ್ಞಾನ, ಪೆದ್ದತನ ಮತ್ತು ವಿವೇಚನೆಯ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಅನಾಹುತಗಳನ್ನು ಹಾಸ್ಯಮಯವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸುವ ಕಥೆಯಾಗಿದೆ. ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಏಳು ಜನ ಅಣ್ಣತಮ್ಮಂದಿರ ಪೆದ್ದತನದ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಲೇಖಕರು ಸ್ವಾರಸ್ಯವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಒಂದು ಊರಿನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಅನುಕೂಲಸ್ಥ ಗೌಡನಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ಏಳು ಜನ ಗಂಡುಮಕ್ಕಳಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಆ ಏಳು ಜನರೂ ತುಂಬಾ ಪೆದ್ದರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ವಿಷಯಗಳನ್ನೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ವಿವೇಕವಿರಲಿಲ್ಲ. ಗೌಡನಿಗೆ ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳದ್ದೇ ಚಿಂತೆಯಾಗಿತ್ತು.
ಒಂದು ದಿನ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ ಬಸವಣ್ಣನು ಮಾದೇಶ್ವರನ ಜಾತ್ರೆಗೆ ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೊರಟನು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿದ ಏಳು ಜನರೂ ತಾವೂ ಜಾತ್ರೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ತಂದೆಯ ಬಳಿ ಹಠ ಮಾಡಿದರು. ಗೌಡನು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬಸವಣ್ಣನ ಜೊತೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು. ಜೊತೆಗೆ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಜೋಪಾನವಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಬಸವಣ್ಣನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ, “ಏಳು ಜನರೂ ಒಟ್ಟಿಗೇ ಇರಿ; ಎಲ್ಲೂ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ” ಎಂದು ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡಿದನು.
ಅವರ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೋಡಿದ ದಾಸರಹಳ್ಳಿಯ ದಾಸೇಗೌಡನು ಅವರ ಬಳಿ ಬಂದು ವಿಚಾರಿಸಿದನು. ಅವರು ಏಳು ಜನರೂ ಸರಿಯಾಗಿಯೇ ಇದ್ದರೂ, ಒಬ್ಬ ಕಾಣೆಯಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವನಿಗೆ ವಿಷಯ ಅರ್ಥವಾಯಿತು. ಅವನು ಒಂದು ಕೋಲನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಿಗೂ ಒಂದೊಂದು ಏಟು ಹೊಡೆದನು. ಏಳು ಜನರಿಗೂ ಏಳು ಏಟು ಬಿದ್ದಾಗ, “ನೋಡಿದಿರಾ, ನೀವು ಏಳು ಜನರೂ ಇದ್ದೀರಿ” ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದನು. ತಮ್ಮ ತಪ್ಪು ತಿಳಿದು ಹುಡುಗರು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು.
ದಾಸೇಗೌಡನು ಅವರನ್ನು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು. ಅವನ ತಾಯಿ ವಯಸ್ಸಾದವಳು ಮತ್ತು ಕಿವುಡಿಯಾಗಿದ್ದಳು. ದಾಸೇಗೌಡನು ತನ್ನ ತಾಯಿಗೆ ಏಳು ಜನ ಆಳುಗಳನ್ನು ತಂದಿರುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿ, ಅವರಿಂದ ಬೇಕಾದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಹೇಳಿ ಹೊರಟನು.
ಒಂದು ದಿನ ಮುದುಕಿ ಏಳು ಜನರನ್ನೂ ಕರೆದು “ಮನೆ ತುಂಬ ನೀರು ತುಂಬಿ” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಗೆ ಹೋದಳು. ಹುಡುಗರು ಅದನ್ನೂ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ಕಳಸಿಗೆ ತೂತು ಮಾಡಿ ಮೇಲಿನಿಂದ ನೀರು ಸುರಿದರೆ ಮನೆ ತುಂಬ ನೀರು ಹರಡುತ್ತದೆ ಎಂದುಕೊಂಡರು. ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿ ಬಹಳಷ್ಟು ನೀರನ್ನು ಮನೆಯೊಳಗೆ ಸುರಿಸಿದರು. ಮುದುಕಿ ಹಿಂದಿರುಗಿ ನೋಡಿದಾಗ ಮನೆ ತುಂಬ ನೀರು ನಿಂತಿತ್ತು. ಅವಳು ಅವರನ್ನು ಬೈದು ನೀರನ್ನು ಹೊರಗೆ ತೆಗೆದು ಮನೆಯನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಿದಳು.
ಮತ್ತೊಂದು ದಿನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸೌದೆ ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಮುದುಕಿ ಏಳು ಜನರನ್ನೂ ಕಾಡಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿ ಸೌದೆ ತರಲು ಹೇಳಿದಳು. ಅವರು ಏಳು ಹೊರೆ ಸೌದೆಗಳನ್ನು ಕಡಿದುಕೊಂಡು ಮನೆಗೆ ಬಂದರು. ಬಾಗಿಲ ಬಳಿ ನಿಂತು “ಅಜ್ಜ, ಅಜ್ಜ” ಎಂದು ಕೂಗಿದರು. ಕಿವುಡಿಯಾಗಿದ್ದ ಮುದುಕಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಕೇಳಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಇನ್ನೂ ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗಿದಾಗ ಮುದುಕಿಗೆ ಸಿಟ್ಟು ಬಂದು, “ತಂದ್ಯಾಕೆ ನನ್ನ ತಲೆಮೇಲೆ?” ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು. ಇದನ್ನು ತಪ್ಪಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡ ಶೂರರು ತಂದಿದ್ದ ಸೌದೆಯ ಹೊರೆಗಳನ್ನು ಮುದುಕಿಯ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹಾಕಿದರು. ಸೌದೆಯ ಭಾರದಿಂದ ಮುದುಕಿ ಸತ್ತುಹೋದಳು.
ನಂತರ ದಾಸೇಗೌಡನು ಮನೆಗೆ ಬಂದು ನಡೆದ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ತಿಳಿದು ದುಃಖಪಟ್ಟನು. ಮುದುಕಿಯ ಹೆಣವನ್ನು ತೊರೆಯ ಬಳಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಮುಚ್ಚಿಹಾಕುವಂತೆ ಏಳು ಜನರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು. ಅವರು ಚಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಮುದುಕಿಯ ಹೆಣವನ್ನು ಇಟ್ಟು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೊರಟರು. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮೋಟುಮರದ ಕೊಂಬೆಗೆ ಮುದುಕಿಯ ಕೈಗಳು ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡು ಹೆಣವು ಮರದಲ್ಲೇ ನೇತಾಡಿತು. ಆದರೆ ಶೂರರಿಗೆ ಅದು ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಚಟ್ಟವನ್ನೇ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ತೊರೆಯ ಬಳಿಗೆ ಬಂದರು. ಅಲ್ಲಿ ಮುದುಕಿಯ ಹೆಣ ಕಾಣದೆ, “ಮುದುಕಿ ಎಲ್ಲಿಗೋ ಹೋಗಿದ್ದಾಳೆ” ಎಂದುಕೊಂಡು ಅವಳನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಹೊರಟರು.
ಹೀಗೆ ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಅವರು ಕಣಕೂರಿಗೆ ಹೋದರು. ಅಲ್ಲಿ ಮುದುಕಿಯ ತಂಗಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವಳನ್ನೇ ತಮ್ಮ ಮನೆಯ ಮುದುಕಿಯೆಂದು ತಪ್ಪಾಗಿ ಭಾವಿಸಿದರು. ಅವಳಿಗೆ “ನೀನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಹೇಗೆ ಬಂದೆ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಮುದುಕಿಗೆ ಅವರ ಮಾತು ಅರ್ಥವಾಗದೆ ಭಯವಾಯಿತು. ಶೂರರು ಅವಳನ್ನೂ ಬಲವಂತವಾಗಿ ತಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ, ಕೊನೆಗೆ ಗುದ್ದಲಿ ಮತ್ತು ಹಾರೆಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದು ಕೊಂದು ಗುಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೂತುಬಿಟ್ಟರು.
ಈ ವಿಷಯ ಕಣಕೂರಿನವರಿಗೆ ತಿಳಿದು ಅವರು ದಾಸರಹಳ್ಳಿಗೆ ಬಂದು ದಾಸೇಗೌಡನನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದರು. ಆಗ ದಾಸೇಗೌಡನಿಗೆ ಏನೋ ಅನಾಹುತ ಸಂಭವಿಸಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಿತು. ಅವನು ಶೂರರನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದಾಗ ಅವರು ನಡೆದ ಎಲ್ಲ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನೂ ಪೆದ್ದತನದಿಂದ ವಿವರಿಸಿದರು. ದಾಸೇಗೌಡನು ತುಂಬಾ ದುಃಖಪಟ್ಟು, ಮೊದಲ ಮುದುಕಿಯ ಹೆಣವನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಹೋದನು. ಅದು ಮೋಟುಮರದಲ್ಲಿ ನೇತಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಕಂಡುಬಂತು. ನಂತರ ಎರಡೂ ಮುದುಕಿಯರ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆ ಮಾಡಿ, ಏಳು ಜನ ಶೂರರನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಶಿಕ್ಷಿಸಿದನು. “ಒಂದು ವರ್ಷ ಜೀತ ಮಾಡಿದಂತಾಯಿತು” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವರನ್ನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಓಡಿಸಿದನು.
ಇತ್ತ ಗೌಡನು ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಅನೇಕ ಕಡೆ ಸುತ್ತಿದನು. ಕೊನೆಗೆ ಮಾಯಸಂದ್ರದ ಸಂತೆಯಲ್ಲಿ ಏಳು ಜನರೂ ಅಳುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು. ಅವರನ್ನು ಮನೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದು ತನ್ನ ಬಳಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡನು.
ಹೀಗೆ ಕಥೆಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಏಳು ಜನ ಶೂರರು ತಮ್ಮ ಅಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವಿವೇಚನೆಯ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಅನೇಕ ಅನಾಹುತಗಳಿಗೆ ಕಾರಣರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಕಥೆಯು ನಗಿಸುವ ಘಟನೆಗಳ ಮೂಲಕ ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡುವ ಮೊದಲು ಯೋಚಿಸಬೇಕು, ಮಾತಿನ ಅರ್ಥವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ವಿವೇಕದಿಂದ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬ ಮಹತ್ವದ ಸಂದೇಶವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.
೬. ‘ಜಾತ್ರೆಗೆ ಹೋದ ಶೂರರು’ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಈ ಕಥೆಗೆ ಹೇಗೆ ಒಪ್ಪುತ್ತದೆ? ವಿವರಿಸಿ
ಉತ್ತರ: ‘ಜಾತ್ರೆಗೆ ಹೋದ ಶೂರರು’ ಎಂಬ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯು ಈ ಕಥೆಗೆ ಬಹಳ ಸೂಕ್ತವಾಗಿದೆ. ಕಥೆಯ ಮುಖ್ಯ ಪಾತ್ರಗಳಾದ ಏಳು ಜನ ಅಣ್ಣತಮ್ಮಂದಿರು ತುಂಬಾ ಪೆದ್ದರು ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ವಿಷಯಗಳನ್ನೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ವಿವೇಕವಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಜಾತ್ರೆಗೆ ಹೋಗುವುದರಿಂದಲೇ ಕಥೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಘಟನೆಗಳು ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತವೆ.
ಒಂದು ದಿನ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ ಬಸವಣ್ಣನು ಮಾದೇಶ್ವರನ ಜಾತ್ರೆಗೆ ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವಾಗ, ಈ ಏಳು ಜನರೂ ತಾವೂ ಜಾತ್ರೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ತಂದೆಯ ಬಳಿ ಹಠ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ತಂದೆ ಅವರನ್ನು ಬಸವಣ್ಣನ ಜೊತೆ ಜಾತ್ರೆಗೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾನೆ. ಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಕೋತಿಯಾಟ ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದಾಗ ಬಸವಣ್ಣನು ಜನಸಂದಣಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣೆಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಏಳು ಜನರೂ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಎಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ, ಎಣಿಸುವವನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಎಣಿಸಿದ ಕಾರಣ ಆರು ಜನರೇ ಇದ್ದಾರೆ ಎಂದು ತಪ್ಪಾಗಿ ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದರಿಂದ ಒಬ್ಬ ಸಹೋದರ ಕಾಣೆಯಾಗಿದ್ದಾನೆಂದು ಅಳತೊಡಗುತ್ತಾರೆ.
ಅವರ ಈ ಪೆದ್ದತನವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ದಾಸೇಗೌಡನು ಅವರನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಮೂರ್ಖತನದಿಂದ ನಡೆಯುವ ಅನೇಕ ಹಾಸ್ಯಮಯ ಹಾಗೂ ದುರಂತ ಘಟನೆಗಳು ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತವೆ. ಮುದುಕಿ “ಮನೆ ತುಂಬ ನೀರು ತುಂಬಿ” ಎಂದಾಗ ಅದನ್ನು ತಪ್ಪಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು ಮನೆಯೊಳಗೆ ನೀರು ತುಂಬಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸೌದೆ ತಂದುಕೊಟ್ಟಾಗ ಮುದುಕಿ ತಂದ್ಯಾಕೆ ನನ್ನ ತಲೆಮೇಲೆ?” ಎಂದು ಸಿಟ್ಟಿನಿಂದ ಹೇಳಿದ ಮಾತನ್ನೂ ತಪ್ಪಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು ಸೌದೆಯ ಹೊರೆಗಳನ್ನು ಅವಳ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹಾಕಿ ಅವಳ ಸಾವಿಗೆ ಕಾರಣರಾಗುತ್ತಾರೆ. ನಂತರ ಮುದುಕಿಯ ಹೆಣವನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವಾಗ ಅದು ಮರದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡರೂ ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಮುಂದೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಮುದುಕಿಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಮನೆಯ ಮುದುಕಿಯೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಮತ್ತೊಂದು ಅನಾಹುತ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
ಹೀಗೆ ಕಥೆಯ ಆರಂಭವು ಜಾತ್ರೆಗೆ ಹೋಗುವುದರಿಂದ ಆಗಿದ್ದು, ಜಾತ್ರೆಯಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗಿದ ನಂತರವೂ ಏಳು ಜನರ ಪೆದ್ದತನದಿಂದ ಅನೇಕ ಘಟನೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತವೆ. ಕಥೆಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಇವರೇ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರಗಳಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಜಾತ್ರೆಗೆ ಹೋದ ಶೂರರು” ಎಂಬ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯು ಕಥೆಯ ವಸ್ತುವಿಗೆ ಮತ್ತು ಪಾತ್ರಗಳಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ.
