ಕಯ್ಯೂರಿನ ವೀರರು ,ನಿರಂಜನ್‌, ದ್ವಿತೀಯ ಬಿ.ಸಿ.ಎ, ಮೂರನೆಯ ಸೆಮಿಸ್ಟರ್.

ಕಯ್ಯೂರಿನ ವೀರರು – ಪಾಠದ ಸಾರಾಂಶ 

ನಿರಂಜನರ ‘ಕಯ್ಯೂರಿನ ವೀರರು’ ಕೃತಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಗಳ ದೇಶಪ್ರೇಮ, ಧೈರ್ಯ, ತ್ಯಾಗ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯತೆಯನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. ಕಯ್ಯರಿನ ನಾಲ್ವರು ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಗಳಾದ ಅಪ್ಪು, ಚಿರುಕಂಡ, ಕುಂಞಂಬು ಮತ್ತು ಅಬೂಬಕರ್ ದೇಶದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿ ಸೆರೆಮನೆ ಸೇರುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ಮರಣದಂಡನೆ ವಿಧಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. 

ಸೆರೆಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅಪ್ಪುವಿಗೆ ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಕನಸು ಬೀಳುತ್ತದೆ. ಕ್ರಾಂತಿಕಾರರ ಪಡೆ ಸೆರೆಮನೆಯ ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನು ಒಡೆದು, ಬಂಧಿತರನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿ, ದೇಶದಾದ್ಯಂತ ಜನವಿಮೋಚನೆಯ ಯಾತ್ರೆ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ಅವನು ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ. ಅಪ್ಪು ತನ್ನ ಕನಸನ್ನು ಚಿರುಕಂಡನಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಅದು ಕುಂಞಂಬು ಮತ್ತು ಅಬೂಬಕರ್‌ಗೂ ತಲುಪುತ್ತದೆ. ಕನಸು ಅವರಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಉತ್ಸಾಹ ಮತ್ತು ಭರವಸೆಯನ್ನು ಮೂಡಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಕನಸಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ದೃಶ್ಯಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಅವರು ಮರಣದಂಡನೆ ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. 

ಸೆರೆಮನೆಯ ಗೋಡೆಗಳು ನಾಲ್ವರು ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಿದ್ದರೂ ಅವರ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ಪರಸ್ಪರರ ಆರೋಗ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಾ, ಮಾತುಗಳನ್ನು ಗೋಡೆಗಳ ಮೂಲಕ ಒಬ್ಬರಿಂದೊಬ್ಬರಿಗೆ ತಲುಪಿಸುತ್ತಾ, ತಮ್ಮ ನೋವು ಮತ್ತು ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ಅನಾರೋಗ್ಯ ಅಥವಾ ಸಂಕಟ ಉಂಟಾದಾಗ ಉಳಿದವರು ಆತಂಕಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಇದರಿಂದ ಅವರ ನಡುವಿನ ಗಾಢವಾದ ಸ್ನೇಹ, ಸಹಾನುಭೂತಿ ಮತ್ತು ಸಹೋದರತ್ವ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ. 

ಮರಣದಂಡನೆಯ ದಿನ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಅವರ ಕುಟುಂಬದವರು ಕೊನೆಯ ಬಾರಿ ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಬರುತ್ತಾರೆ. ಅಪ್ಪುವನ್ನು ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಜಾನಕಿ, ತಾಯಿ, ತಂದೆ ಮತ್ತು ಪುಟ್ಟ ಮಗ ಭೇಟಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ. ಮಗುವಿಗೆ ತಂದೆಯ ಪರಿಚಯವಿಲ್ಲದಿರುವುದು ಅಪ್ಪುವಿಗೆ ಅಪಾರ ನೋವುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆದರೂ ತನ್ನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ದುಃಖವನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟು ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ತಾನು ಮಾಡಿದ ತ್ಯಾಗವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ಮಗುವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬೆಳೆಸುವಂತೆ ಜಾನಕಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ತಾಯಿಯನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸುತ್ತಾ, ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನು ವೀರಮಗನಾಗಿ ಗೌರವಿಸಲಾಗುವುದು ಎಂದು ಧೈರ್ಯ ತುಂಬುತ್ತಾನೆ. 

ನಂತರ ಅಬೂಬಕರ್‌ನ ತಾಯಿ ಬೂಬಮ್ಮ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಅಬ್ದುಲ್ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಮಗನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ದುಃಖದಿಂದ ತಾಯಿ ಕಣ್ಣೀರಿಡುತ್ತಾಳೆ. ಆದರೆ ಅಬೂಬಕರ್ ಅವಳಿಗೆ ತನ್ನ ತ್ಯಾಗದ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಮ್ಮೆಪಡಬೇಕೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಅಬ್ದುಲ್ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಓದಿ ಮುಂದೆ ಬರಬೇಕೆಂದು ಅವನು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ತಾಯಿಯ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನೂ, ಕುಟುಂಬದ ಮೇಲಿನ ಕಾಳಜಿಯನ್ನೂ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. 

ಕುಂಞಂಬುವಿನ ಕುಟುಂಬದವರೂ ಬಂದು ಅವನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ. ತನ್ನ ತಮ್ಮನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಓದಿ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಕುಂಞಂಬು ಆಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬ ತಾಯಿಯ ಮಾತಿನಿಂದ ಅವನ ಮನಸ್ಸು ನೊಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆದರೂ ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದ ನೋವಿಗಿಂತ ದೇಶದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ತಾನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ತ್ಯಾಗವೇ ಮಹತ್ತರವೆಂದು ಅವನು ತಿಳಿದಿರುತ್ತಾನೆ. 

ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಚಿರುಕಂಡನ ತಂದೆ-ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಹೆಂಡತಿ ಬರುತ್ತಾರೆ. ತಾಯಿಯ ದುಃಖವನ್ನು ಕಂಡು ಚಿರುಕಂಡನ ಮನಸ್ಸು ಕರಗುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ತನಗೆ ಹೊಸ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಅವನು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಡುತ್ತಾನೆ. ಅವಳು ಕೇವಲ ಮುಗ್ಧಳಲ್ಲ, ತನ್ನ ಆದರ್ಶಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುವ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿ ಸಂಗಾತಿ ಎಂಬ ಅರಿವು ಅವನಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ತಾಯಿಗೆ ಅವಳನ್ನು ಮಗಳಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.

ಕುಟುಂಬದವರ ಕೊನೆಯ ಭೇಟಿಯ ನಂತರ ನಾಲ್ವರು ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಗಳಿಗೂ ಮಾರ್ಚ್ 29ರಂದು ಮರಣದಂಡನೆ ಜಾರಿಯಾಗಲಿದೆ ಎಂಬ ಸುದ್ದಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಮರಣ ಇನ್ನೇನು ಎರಡು ದಿನಗಳ ದೂರದಲ್ಲಿದೆ ಎಂಬುದು ತಿಳಿದರೂ ಅವರು ಭಯಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ತಮ್ಮ ಜೀವನದ ಉದ್ದೇಶ ಮತ್ತು ತ್ಯಾಗದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಅವರು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅರಿತಿದ್ದಾರೆ. ರಾತ್ರಿಯ ಊಟಕ್ಕೆ ಏನು ಬೇಕೆಂದು ಜೈಲರ್ ಕೇಳಿದಾಗ, “ನಮಗೇನೂ ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ” ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಅವರ ನಿರ್ಭಯತೆ, ತ್ಯಾಗ ಮನೋಭಾವ ಮತ್ತು ದೇಶಪ್ರೇಮವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ, ‘ಕಯ್ಯೂರಿನ ವೀರರು’ ಪಾಠವು ದೇಶದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬ, ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸುಖ, ಭವಿಷ್ಯ ಮತ್ತು ಕೊನೆಗೆ ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣವನ್ನೂ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದ ವೀರರ ಕಥೆಯಾಗಿದೆ. ಮರಣವನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೂ ಅವರು ತೋರಿದ ಧೈರ್ಯ, ಸ್ನೇಹ, ಮಾನವೀಯತೆ ಮತ್ತು ದೇಶಭಕ್ತಿ ಈ ಕೃತಿಯ ಮುಖ್ಯ ಆಶಯವಾಗಿದೆ. ಇವರ ತ್ಯಾಗವು ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಶಾಶ್ವತ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯಾಗಿದೆ.

 

1. ಅಪ್ಪು ಕಂಡ ಕನಸು ಹೇಗಿತ್ತು?

ಸೆರೆಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅಪ್ಪುವಿಗೆ ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಕನಸು ಬೀಳುತ್ತದೆ. ಆ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರರ ಪಡೆ ಸೆರೆಮನೆಯ ಪ್ರಾಕಾರಗಳನ್ನು ಭೇದಿಸಿ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಬಂಧಿತರ ಬೇಡಿಗಳನ್ನು ಕಳಚಿ ಅವರನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ದೇಶದ ಉದ್ದಗಲಕ್ಕೂ ಬಂಧವಿಮೋಚನೆಯ ಜನಸೇನೆ ಚೈತ್ರಯಾತ್ರೆ ನಡೆಸುತ್ತಾ, ಆಂಗ್ಲ ಅಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನು, ಅವರಿಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ದೇಶೀಯ ಚಾಕರರನ್ನು, ಆಳರಸರು, ಜಮೀನ್ದಾರರು ಮತ್ತು ಬಂಡವಾಳಗಾರರನ್ನು ಬಂಧಿಸುತ್ತದೆ.

ಅಪ್ಪುವಿನ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ತಾನು, ಚಿರುಕಂಡ, ಕುಂಞಂಬು ಮತ್ತು ಅಬೂಬಕರ್ ನಾಲ್ವರೂ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಬಂದೂಕುಗಳನ್ನು ಏರಿಸಿಕೊಂಡು, ಕೈ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಹಾಡುತ್ತಾ, ನಗುತ್ತಾ ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗಿಂತ ಮುಂದೆ ಕಣ್ಣ ಬಾವುಟ ಹಿಡಿದು ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದನು. ಮಾಸ್ತರು ಮತ್ತು ಪಂಡಿತರು ಅವರ ಹಿಂದೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಾಸ್ತರು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೋಗುವಂತೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸೂಚಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪುವಿಗೆ ಎಚ್ಚರವಾಗುತ್ತದೆ.

ಈ ಕನಸು ಅಪ್ಪುವಿನ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಬಯಕೆ, ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಮನೋಭಾವ ಮತ್ತು ದೇಶವು ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಬೇಕೆಂಬ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಯ ಪ್ರತೀಕವಾಗಿದೆ. ಕನಸು ಕಂಡರೂ ಅದು ಕೇವಲ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಆಸೆಯಲ್ಲ; ದೇಶದ ಜನರು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಪಡೆಯಬೇಕು ಎಂಬ ಅವನ ಆಳವಾದ ಹಂಬಲವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತದೆ.

2. ಕಯ್ಯೂರಿನ  ನಾಲ್ವರು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಯೋಧರನ್ನು ಹೆಸರಿಸಿ.

‘ಕಯ್ಯರಿನ ವೀರರು’ ಪಾಠದಲ್ಲಿ ದೇಶದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿ ಸೆರೆಮನೆ ಸೇರಿ ಮರಣದಂಡನೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಿದ ನಾಲ್ವರು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಯೋಧರು:

1. ಅಪ್ಪು

2. ಚಿರುಕಂಡ

3. ಕುಂಞಂಬು

4. ಅಬೂಬಕರ್

 ಈ ನಾಲ್ವರೂ ದೇಶದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ತಮ್ಮ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸುಖ, ಕುಟುಂಬ ಮತ್ತು ಕೊನೆಗೆ ಪ್ರಾಣವನ್ನೂ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದ ವೀರ ದೇಶಭಕ್ತರು.

 

3. ಸರ್ಕಾರ ಆಳುಕಲು ಕಾರಣವೇನು?

ಕಯ್ಯರಿನ ನಾಲ್ವರು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಯೋಧರಾದ ಅಪ್ಪು, ಚಿರುಕಂಡ, ಕುಂಞಂಬು ಮತ್ತು ಅಬೂಬಕರ್ ಅವರನ್ನು ಗಲ್ಲಿಗೇರಿಸಲು ಸರ್ಕಾರ ದಿನವನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸಿತ್ತು. ಆದರೆ ಮರಣದಂಡನೆಯ ದಿನವನ್ನು ಮೊದಲೇ ಪ್ರಕಟಿಸಿದರೆ ಕಣ್ಣಾನೂರಿನ ಜನರು ಕೆರಳಿ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ನಡೆಸಬಹುದು, ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ವಿಕೋಪಕ್ಕೆ ಹೋಗಬಹುದು ಎಂಬ ಭಯ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಉಂಟಾಯಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಗಲ್ಲಿಗೇರಿಸುವ ದಿನವನ್ನು ಮೊದಲೇ ಜಾಹೀರು ಮಾಡಲು ಸರ್ಕಾರ ಹೆದರಿತು. ಜನರ ಆಕ್ರೋಶ ಮತ್ತು ಹೋರಾಟದ ಸಾಧ್ಯತೆಯೇ ಸರ್ಕಾರ ಆಳುಕಲು ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣವಾಗಿತ್ತು.

 

 4. ಕಯ್ಯೂರಿನ  ನಾಲ್ವರು ಯೋಧರು ಸೆರೆಮನೆಯ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಿದ ಗೋಡೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಹೇಗೆ ದಿನ ಕಳೆದರು?

ಕಯ್ಯೂರಿನ  ನಾಲ್ವರು ಯೋಧರನ್ನು ಸೆರೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಕೊಠಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಇರಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಅವರ ನಡುವೆ ಗೋಡೆಗಳಿದ್ದುದರಿಂದ ಒಬ್ಬರ ಮುಖವನ್ನು ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಆ ಗೋಡೆಗಳು ಅವರ ಸ್ನೇಹ, ಆತ್ಮೀಯತೆ ಮತ್ತು ಸಹೋದರತ್ವವನ್ನು ತಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಅವರು ಗೋಡೆಗಳ ಮೂಲಕ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಬ್ಬರ ಮಾತನ್ನು ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಗೆ ತಲುಪಿಸುತ್ತಾ ಸರಪಣಿಯಂತೆ ಸಂಭಾಷಣೆ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಕುಂಞಂಬು ತಡವಾಗಿ ಎದ್ದರೆ ಅಬೂಬಕರ್ ಮತ್ತು ಚಿರುಕಂಡರು ಅವನ ಆರೋಗ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿ ತೋರುತ್ತಿದ್ದರು. ಚಿರುಕಂಡ ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ನರಳಿದರೆ ಅಪ್ಪು ಎಚ್ಚರಗೊಂಡು ಅವನಿಗೆ ಏನಾಯಿತು ಎಂದು ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ಹೀಗೆ ಒಬ್ಬರ ಸುಖದುಃಖಗಳನ್ನು ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಹಂಚಿಕೊಂಡು, ಪರಸ್ಪರ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ಮರಣದಂಡನೆಯ ಭಯವನ್ನೂ ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ಅವರು ದಿನಗಳನ್ನು ಕಳೆದರು. ದೇಹಗಳು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕೊಠಡಿಗಳಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಅವರ ಮನಸ್ಸುಗಳು ಒಂದಾಗಿದ್ದವು. ಅವರ ಈ ಒಗ್ಗಟ್ಟು ಮತ್ತು ಆತ್ಮೀಯತೆ ಅವರ ದೇಶಪ್ರೇಮ, ಸ್ನೇಹ ಮತ್ತು ತ್ಯಾಗ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

 5. ಅಪ್ಪು ತಾನು ಸೆರೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಕನಸನ್ನು ಸಹಪಾಠಿಗಳಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದ ಬಗೆ ಹೇಗೆ?

ಅಪ್ಪುವಿಗೆ ಸೆರೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಕನಸು ಬೀಳುತ್ತದೆ. ಕ್ರಾಂತಿಕಾರರ ಪಡೆ ಸೆರೆಮನೆಯ ಪ್ರಾಕಾರಗಳನ್ನು ಭೇದಿಸಿ ಒಳಗೆ ಬಂದು, ಬಂಧಿತರ ಬೇಡಿಗಳನ್ನು ಕಳಚಿ ಅವರನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುವ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ಅವನು ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ. ದೇಶದಾದ್ಯಂತ ಜನಸೇನೆ ಚೈತ್ರಯಾತ್ರೆ ನಡೆಸಿ, ಆಂಗ್ಲ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು, ದೇಶೀಯ ಚಾಕರರು, ಜಮೀನ್ದಾರರು ಮತ್ತು ಬಂಡವಾಳಗಾರರನ್ನು ಬಂಧಿಸುವ ದೃಶ್ಯವೂ ಅವನ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಮೂಡುತ್ತದೆ.

ಬೆಳಗ್ಗೆ ಎದ್ದ ನಂತರ ಅಪ್ಪು ತನ್ನ ಕನಸನ್ನು ಬಾಗಿಲಿನ ಸರಳುಗಳ ನಡುವಿನಿಂದ ಚಿರುಕಂಡನಿಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. ತಾನು, ಚಿರುಕಂಡ, ಕುಂಞಂಬು ಮತ್ತು ಅಬೂಬಕರ್ ನಾಲ್ವರೂ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಬಂದೂಕುಗಳನ್ನು ಏರಿಸಿಕೊಂಡು, ಕೈ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಹಾಡುತ್ತಾ ಮತ್ತು ನಗುತ್ತಾ ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಮುಂದೆ ಕಣ್ಣನು ಬಾವುಟ ಹಿಡಿದು ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದನೆಂದೂ ತಿಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಚಿರುಕಂಡನು ಅಪ್ಪುವಿನ ಕನಸನ್ನು ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳಿ, “ಕನಸು ಅನ್ನೋದು ಯಾವಾಗೂ ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗಿರೋ ಯಾವುದೋ ಆಸೆಯ ಇನ್ನೊಂದು ರೂಪ” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಚಿರುಕಂಡನು ಆ ಕನಸಿನ ವಿವರವನ್ನು ಗೋಡೆಯಾಚೆಗಿದ್ದ ಕುಂಞಂಬುವಿಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಕುಂಞಂಬು ಅದನ್ನು ಅಬೂಬಕರ್‌ಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹೀಗೆ ಅಪ್ಪುವಿನ ಕನಸು ಒಬ್ಬರಿಂದ ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಗೆ ಸರಪಣಿಯಂತೆ ತಲುಪುತ್ತದೆ.

ಈ ಕನಸು ನಾಲ್ವರು ಯೋಧರಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲಾಸ ಮತ್ತು ಹೊಸ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಮೂಡಿಸುತ್ತದೆ. ಅವರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಕನಸು ಮತ್ತು ದೇಶವನ್ನು ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುವ ಆಕಾಂಕ್ಷೆ ಈ ಪ್ರಸಂಗದ ಮೂಲಕ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ.

 6. ಸೆರೆಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಮಗನನ್ನು ಕಂಡು ಅಪ್ಪುವಿನ ಕುಟುಂಬದವರ ಕಣ್ಣುಗಳು ತುಂಬಿ ಬಂದ ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ವಿವರಿಸಿ.

ಅಪ್ಪುವಿಗೆ ಮರಣದಂಡನೆ ಜಾರಿಯಾಗುವ ದಿನ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಅವನ ಕುಟುಂಬದವರು ಕೊನೆಯ ಬಾರಿ ಅವನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಸೆರೆಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಅಪ್ಪುವಿನ ಹೆಂಡತಿ ಜಾನಕಿ, ಪುಟ್ಟ ಮಗ, ತಂದೆ ಮತ್ತು ತಾಯಿ ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಬರುತ್ತಾರೆ. ಸೆಕೆಯ ಕಾರಣದಿಂದ ಅಪ್ಪುವಿಗೆ ಮಂಪರು ಬಂದಿದ್ದು, ಗೋಡೆಗೆ ಒರಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದನು. ಯಾರೋ ಮಸಕುಮಸಕಾಗಿ ಎದುರು ನಿಂತಂತೆ ಕಂಡಾಗ, ಅದು ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಜಾನಕಿ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿ ಅಪ್ಪು ಧಿಗ್ಗನೆದ್ದು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

ಜಾನಕಿಯ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಮೂರು ವರ್ಷದ ಪುಟ್ಟ ಮಗನಿದ್ದನು. ಅಪ್ಪುವನ್ನು ಕಂಡ ತಕ್ಷಣ ತಾಯಿ ಭಾವೋದ್ವೇಗದಿಂದ ಬಿಕ್ಕಿಬಿಕ್ಕಿ ಅಳುತ್ತಾಳೆ. “ಹೆತ್ತ ತಾಯಿ ಹತ್ತಿರ ಯಾವತ್ತಾದರೂ ಕಣ್ಣೀರು ಕಡಿಮೆಯಾಗ್ತದಾ ಮಗಾ?” ಎಂದು ತನ್ನ ದುಃಖವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಜಾನಕಿ ಮಗುವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ನಿಂತಿದ್ದಳು. ಮೂರು ವರ್ಷದ ಮಗ ತಂದೆಯ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಿದರೂ ಅವನಿಗೆ ತಂದೆಯ ಪರಿಚಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಜ್ಜ-ಅಜ್ಜಿಯ ಮುಖಗಳಲ್ಲಿಯೂ ದುಃಖ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ತಾಯಿಯ ಕಣ್ಣಲ್ಲೂ ನೀರು ತುಂಬಿತ್ತು. ಈ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ಸಹಿಸಲಾಗದೆ ಮಗು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಅಳತೊಡಗಿತು.

ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದ ಈ ದುಃಖವನ್ನು ಕಂಡು ಅಪ್ಪುವಿಗೂ ಕಣ್ಣೀರು ಬರಲು ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ತಾನು ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬಿಗಿಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ನೋವನ್ನು ಮರೆಮಾಚಿ ಕುಟುಂಬದವರನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮಗುವಿನ ಹೆಸರನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ, ಜಾನಕಿ “ಅಪ್ಪು ಕುಟ್ಟಿ” ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿದು ಅಪ್ಪು ನಗುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ನಗುವನ್ನು ಕಂಡು ಮಗುವೂ ಅಳು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ನಗುತ್ತದೆ.

ಕೊನೆಯ ಭೇಟಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪು ಜಾನಕಿಗೆ “ಮಗೂನ ನೋಡ್ಕೊ ಜಾನೂ” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಮಗುವಿನ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಅವಳಿಗೆ ವಹಿಸುತ್ತಾನೆ. ಈ ಭೇಟಿ ಅವರ ಜೀವನದ ಕೊನೆಯ ಭೇಟಿಯಾಗಬಹುದೆಂಬ ಅರಿವು ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ದುಃಖವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ. ಪಹರೆಯವನು ಹೊರಡುವಂತೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದಾಗ ಜಾನಕಿಯ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಬನಿ ತುಂಬುತ್ತದೆ. ಅಪ್ಪುವಿನ ತಾಯಿ-ತಂದೆಯರೂ ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದಲೇ ಅವನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಡುತ್ತಾರೆ.

ಈ ಪ್ರಸಂಗದಲ್ಲಿ ತಾಯಿಯ ಮಮತೆ, ಹೆಂಡತಿಯ ಪ್ರೀತಿ, ಮಗುವಿನ ಮುಗ್ಧತೆ ಮತ್ತು ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾಣತ್ಯಾಗ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಅಪ್ಪುವಿನ ಕರಾಳ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಅತ್ಯಂತ ಹೃದಯಸ್ಪರ್ಶಿಯಾಗಿ ಚಿತ್ರಿತವಾಗಿದೆ.

7. ಅಬೂಬಕರ್ ತನ್ನ ತಾಯಿಗೆ ಹೇಳಿದ ಸಾಂತ್ವನದ ಮಾತುಗಳಾವುವು?

ಅಬೂಬಕರ್‌ಗೆ ಮರಣದಂಡನೆ ವಿಧಿಸಿರುವುದರಿಂದ ಅವನ ತಾಯಿ ಬೂಬಮ್ಮ ಅಪಾರ ದುಃಖದಿಂದ ಕಣ್ಣೀರಿಡುತ್ತಾ ಮಗನನ್ನು ನೋಡಲು ಸೆರೆಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತಾಳೆ. ಮಗನನ್ನು ಕಂಬಿಗಳ ನಡುವೆ ನೋಡಿ ಅವಳು ಅವನ ಮೈಯನ್ನು, ಮುಖವನ್ನು, ಮೂಗನ್ನು ಮತ್ತು ತೋಳುಗಳನ್ನು ಮುಟ್ಟಿ ಕಣ್ಣೀರಿಡುತ್ತಾಳೆ. ಮಗನಿಗೆ ಇಂತಹ ಗತಿ ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ನೆನೆದು ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಶಪಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ಆಗ ಅಬೂಬಕರ್ ತನ್ನ ತಾಯಿಯನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸುತ್ತಾ “ಅಳಬೇಡಮ್ಮ, ಅಬ್ದುಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಸಾಕ್ತಾನೆ” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ಕಿರಿಯ ತಮ್ಮ ಅಬ್ದುಲ್ಲ ತಾಯಿಯನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ ಎಂಬ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಅಬ್ದುಲ್ಲ ಓದುವುದನ್ನು ತಾಯಿ ತಡೆಯಬಾರದು, ಅವನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಓದಬೇಕು ಎಂಬ ಆಶಯವನ್ನೂ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಮುಂದೆ ತಾಯಿ, ಮಗ ಸಂಘದ ದಳಕ್ಕೆ ನಾಯಕನಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಜನರಿಗೆ ಹೇಳಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಿದಾಗ, ಅಬೂಬಕರ್ “ಭೇಷ್ ಅಮ್ಮ, ಆಗ ನಿನಗೆ ಜನರು ಗೌರವ ಕೊಡ್ತಾರೆ” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಅಂದರೆ ತನ್ನ ಮರಣವನ್ನು ಕೇವಲ ದುಃಖದ ಸಂಗತಿಯಾಗಿ ನೋಡದೆ, ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡಿದ ತ್ಯಾಗವೆಂದು ಹೆಮ್ಮೆಪಡಬೇಕೆಂದು ತಾಯಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬುತ್ತಾನೆ.

ಅಬೂಬಕರ್‌ನ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ತಾಯಿಯ ಮೇಲಿನ ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿ, ತಮ್ಮನ ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿ, ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡಿದ ತ್ಯಾಗದ ಹೆಮ್ಮೆ ಮತ್ತು ಮರಣದ ಭಯವಿಲ್ಲದ ವೀರ ಮನೋಭಾವ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ.

8. ಕುಂಞಂಬು ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದವರೊಂದಿಗೆ ಕಳೆದ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಕುರಿತು ಬರೆಯಿರಿ.

ಮರಣದಂಡನೆ ಜಾರಿಯಾಗುವ ದಿನ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕುಂಞಂಬುವಿನ ತಂದೆ, ತಾಯಿ, ಹೆಂಡತಿ ಶ್ರೀದೇವಿ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದವರು ಅವನನ್ನು ಕೊನೆಯ ಬಾರಿ ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಸೆರೆಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಈ ಭೇಟಿ ಕುಂಞಂಬುವಿನ ಜೀವನದ ಅತ್ಯಂತ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಕ್ಷಣವಾಗುತ್ತದೆ.

ಕುಂಞಂಬುವಿನ ತಂದೆ ಅವನ ಆರೋಗ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮನೆಯವರ ವಿಚಾರವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಾ, ಅವನ ಅಣ್ಣ ಮೊದಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಪ್ಪಗಿದ್ದರೂ ಈಗ ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ತಮ್ಮನಿಗೆ ಮುಂದಿನ ತಿಂಗಳು ಪರೀಕ್ಷೆ ಇರುವುದನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆಗ ಕುಂಞಂಬು ತನ್ನ ತಮ್ಮನ ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿ ತೋರಿ, ನಾರಾಯಣನನ್ನು ನೀಲೇಶ್ವರಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಓದಿಸಬೇಕು, ಅವನು ಚುರುಕಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಮುಂದೆ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲೂ ಓದಿಸಬೇಕು ಎಂದು ತಂದೆಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.

ಕುಂಞಂಬುವಿನ ತಾಯಿ ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ನೋಡಿ ದುಃಖದಿಂದ ಅಳುತ್ತಾಳೆ. ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಕುಂಞಂಬು ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಶ್ರೀದೇವಿಯ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನೋವಾಗದಂತೆ, “ಅತ್ತೆಯ ಮನಸ್ಸು ನೋಯಿಸ್ಟೇಡ ಶ್ರೀದೇವಿ” ಎಂದು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ತಂದೆಯೂ ಅವಳು ಇನ್ನೂ ಚಿಕ್ಕವಳು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕುಟುಂಬದವರ ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಕಾಳಜಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ.

ಶ್ರೀದೇವಿ ಮಾತ್ರ ಮೌನವಾಗಿ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಕಣ್ಣೀರಿಡುತ್ತಿರುತ್ತಾಳೆ. ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹೊರಗೆ ತೋರಿಸದ ಕುಂಞಂಬು ಅವಳ ದುಃಖವನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಕುಟುಂಬದವರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಮನೆಯ ಹೊಲ, ಹೋರಿಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ವಿಚಾರಗಳನ್ನೂ ಅವರು ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಎಲ್ಲರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೂ ಇದು ಕೊನೆಯ ಭೇಟಿಯಾಗಬಹುದು ಎಂಬ ನೋವು ಅಡಗಿರುತ್ತದೆ.

ಪಹರೆಯವನು “ಇನ್ನು ಹೊರಡಿ” ಎಂದು ಸೂಚಿಸಿದಾಗ ಎಲ್ಲರ ದುಃಖ ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ. ಕುಟುಂಬದವರು ಕಣ್ಣೀರೊರೆಸಿಕೊಂಡು ಹೊರಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಹೊರಡುವಾಗ “ಬರ್ತೇವೆ ಚಿರೂ, ಬರ್ತೇವೆ ಅಪ್ಪು, ಕುಂಞಂಬು, ಅಬೂಬಕರ್” ಎಂದು ಪರಸ್ಪರ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಹೀಗೆ ಕುಂಞಂಬು ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದವರೊಂದಿಗೆ ಕಳೆದ ಕೊನೆಯ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಕುಟುಂಬದ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ, ತಮ್ಮಂದಿರ ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿ, ಹೆಂಡತಿಯ ಮೇಲಿನ ಮಮತೆ ಮತ್ತು ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ತ್ಯಾಗ ಮಾಡುವ ದೃಢನಿಶ್ಚಯವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಈ ಪ್ರಸಂಗವು ಕುಂಞಂಬುವಿನ ಮಾನವೀಯತೆ ಮತ್ತು ತ್ಯಾಗ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಹೃದಯಸ್ಪರ್ಶಿಯಾಗಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

9. ಚಿರುಕಂಡ ಭೇಟಿಗೆ ಬಂದ ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದವರನ್ನು ಸಂತೈಸಿದ ಬಗೆ ಹೇಗೆ?

ಮರಣದಂಡನೆಗೆ ಗುರಿಯಾಗಿದ್ದ ಚಿರುಕಂಡನನ್ನು ಕೊನೆಯ ಬಾರಿ ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಅವನ ತಂದೆ, ತಾಯಿ, ಹೆಂಡತಿ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದವರು ಸೆರೆಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಚಿರುಕಂಡನ ತಾಯಿ ಮಗನನ್ನು ಕಂಡ ತಕ್ಷಣ ದುಃಖದಿಂದ ಬಿಕ್ಕಿಬಿಕ್ಕಿ ಅಳುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳ ಆಕ್ರಂದನವನ್ನು ಕಂಡು ಚಿರುಕಂಡನಿಗೂ, ಅಪ್ಪು ಮತ್ತು ಕುಂಞಂಬುವಿಗೂ ತುಂಬಾ ನೋವಾಗುತ್ತದೆ.

ತಾಯಿ “ಅವರಿಗೆಲ್ಲ ಬೇರೆ ಮಕ್ಕಳಿದ್ದಾರೆ. ನನಗೆ ಯಾರಿದ್ದಾರೆ ಚಿರೂ? ಅಯ್ಯೋ! ನನಗೆ ಯಾರಿದ್ದಾರೆ ಇನ್ನು?” ಎಂದು ಗೋಳಾಡುತ್ತಾಳೆ. ಆಗ ಚಿರುಕಂಡ ತನ್ನ ತಾಯಿಯನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸುತ್ತಾ, ತನ್ನ ಬದಲಿಗೆ ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ತೋರಿಸಬೇಕಾದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಇನ್ನೂ ನೂರು ಜನ ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಧೈರ್ಯ ತುಂಬುತ್ತಾನೆ.

ಅವನ ಹೆಂಡತಿಯೂ ಚಿರುಕಂಡನಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ಅಪ್ಪು ಅಣ್ಣನ ನಮಸ್ಕಾರವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಾಳೆ. ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಇಷ್ಟು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಮಾತನಾಡುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಚಿರುಕಂಡನಿಗೆ ಹೆಮ್ಮೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಅವಳು ತನಗೆ ದುಃಖಪಡುವ ಬದಲು ಹೊಸ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಚಿರುಕಂಡ ಅರಿಯುತ್ತಾನೆ.

ಚಿರುಕಂಡ ತನ್ನ ತಾಯಿಗೆ ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಮಗಳಂತೆ ಭಾವಿಸಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. “ಅವಳ ಸುಖವೇ ನಿನ್ನ ಸುಖ” ಎಂದು ತಿಳಿಸಿ, ತನ್ನ ನಂತರವೂ ಅವಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ತಾಯಿಗೆ ಮನವಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ಮರಣದಿಂದ ಕುಟುಂಬದವರು ಕುಗ್ಗಬಾರದು ಎಂಬುದೇ ಅವನ ಆಶಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಹೀಗೆ ಚಿರುಕಂಡನು ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದವರ ದುಃಖವನ್ನು ಕಂಡು ತಾನೇ ಕುಗ್ಗದೆ, ತಾಯಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಿ, ಹೆಂಡತಿಗೆ ಗೌರವ ನೀಡಿ, ತನ್ನ ನಂತರ ಕುಟುಂಬದವರು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿಸುವ ಮೂಲಕ ಅವರನ್ನು ಸಂತೈಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ದೇಶಪ್ರೇಮದ ಜೊತೆಗೆ ಕುಟುಂಬದ ಮೇಲಿನ ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿ, ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಮತ್ತು ತ್ಯಾಗ ಮನೋಭಾವ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ.

10. ಕಯ್ಯರಿನ ವೀರಯೋಧರ ಸಂಬಂಧಿಕರು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಕೊನೆಯ ಭೇಟಿಗಾಗಿ ಬಂದ ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ವಿವರಿಸಿ.

ಕಯ್ಯರಿನ ನಾಲ್ವರು ವೀರಯೋಧರಾದ ಅಪ್ಪು, ಚಿರುಕಂಡ, ಕುಂಞಂಬು ಮತ್ತು ಅಬೂಬಕರ್ ಅವರಿಗೆ ಮರಣದಂಡನೆ ವಿಧಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಗಲ್ಲಿಗೇರಿಸುವ ದಿನವನ್ನು ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ಗೋಪ್ಯವಾಗಿಡಲಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಮರಣದಂಡನೆ ಜಾರಿಯಾಗುವ ಸೂಚನೆ ದೊರೆತ ನಂತರ, ಅವರ ಸಂಬಂಧಿಕರನ್ನು ಕೊನೆಯ ಬಾರಿ ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಸೆರೆಮನೆಗೆ ಕರೆಸಲಾಯಿತು. ಹೀಗಾಗಿ ನಾಲ್ವರು ಯೋಧರ ಕುಟುಂಬದವರು ಕಣ್ಣಾನೂರಿಗೆ ಬಂದು ತಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದರು.

ಮೊದಲಿಗೆ ಅಪ್ಪುವಿನ ಕುಟುಂಬದವರು ಬಂದರು. ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಜಾನಕಿ, ಪುಟ್ಟ ಮಗ, ತಂದೆ ಮತ್ತು ತಾಯಿ ಅಪ್ಪುವನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದರು. ಅಪ್ಪುವನ್ನು ಕಂಡ ತಾಯಿಗೆ ದುಃಖ ತಡೆಯಲಾಗದೆ ಕಣ್ಣೀರು ಬಂತು. ಮೂರು ವರ್ಷದ ಮಗನಿಗೆ ತಂದೆಯ ಪರಿಚಯವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಈ ದೃಶ್ಯ ಅಪ್ಪುವಿನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಲಕಿತು. ಆದರೂ ಅಪ್ಪು ತನ್ನ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿಕೊಂಡು ಕುಟುಂಬದವರನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದನು. ಮಗುವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಜಾನಕಿಗೆ ಹೇಳಿದನು. ತನ್ನ ತಾಯಿಗೆ ಮುಂದೆ ಸ್ವತಂತ್ರ ರಾಜ್ಯ ಬಂದಾಗ ತನ್ನನ್ನು ವೀರಮಗನಾಗಿ ಕಾಣಿಕೆ ನೀಡಿದ ವೀರಮಾತೆ ಎಂದು ಗೌರವಿಸಲಾಗುವುದು ಎಂದು ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಿದನು.

ನಂತರ ಅಬೂಬಕರ್‌ನ ತಾಯಿ ಬೂಬಮ್ಮ ಮತ್ತು ಅವನ ತಮ್ಮ ಅಬ್ದುಲ್ ಬಂದರು. ಬೂಬಮ್ಮ ಮಗನನ್ನು ಕಂಬಿಗಳ ನಡುವೆ ನೋಡಿ ದುಃಖದಿಂದ ಅಳುತ್ತಾಳೆ. ಅವನ ಮೈ, ಮುಖ, ಮೂಗು ಮತ್ತು ತೋಳುಗಳನ್ನು ಮುಟ್ಟಿ ನೋಡುತ್ತಾಳೆ. ಅಬೂಬಕರ್ ತಾಯಿಯನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ, “ಅಳಬೇಡಮ್ಮ, ಅಬ್ದುಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಸಾಕ್ತಾನೆ” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ತಮ್ಮನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಓದಬೇಕೆಂದು ಅವನು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ. ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ತನ್ನ ಮಗ ನಾಯಕನಾಗಿ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ತಾಯಿ ಹೆಮ್ಮೆಪಡಬೇಕೆಂದು ಅವಳಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬುತ್ತಾನೆ.

ಮುಂದೆ ಕುಂಞಂಬುವಿನ ತಂದೆ, ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಹೆಂಡತಿ ಶ್ರೀದೇವಿ ಭೇಟಿಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಕುಂಞಂಬು ಮನೆಯವರ ಆರೋಗ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ತಮ್ಮ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಓದಿಸಿ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಬೇಕೆಂದು ತಂದೆಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ತಾಯಿ ಸೊಸೆಯು ಸರಿಯಾಗಿ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿ ದುಃಖಪಡುತ್ತಾಳೆ. ಕುಂಞಂಬು ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನೋವಾಗದಂತೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾನೆ. ಕುಟುಂಬದವರೊಂದಿಗೆ ಮನೆಯ ಹೊಲ, ಹೋರಿಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ವಿಚಾರಗಳನ್ನೂ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಎಲ್ಲರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೂ ಈ ಭೇಟಿ ಕೊನೆಯದಾಗಿರಬಹುದೆಂಬ ನೋವು ತುಂಬಿರುತ್ತದೆ.

ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಚಿರುಕಂಡನ ತಂದೆ, ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಹೆಂಡತಿ ಬರುತ್ತಾರೆ. ತಾಯಿ ಮಗನನ್ನು ನೋಡಿ ದುಃಖದಿಂದ ಗೋಳಾಡುತ್ತಾಳೆ. “ನನಗೆ ಯಾರಿದ್ದಾರೆ ಚಿರೂ?” ಎಂದು ಆಕೆ ಅಳುತ್ತಾಳೆ. ಚಿರುಕಂಡ ತನ್ನ ತಾಯಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಿ, ತನ್ನ ಬದಲಿಗೆ ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ತೋರಿಸಬೇಕಾದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಇನ್ನೂ ಅನೇಕರು ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ತನಗೆ ಹೊಸ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಅರಿತು, ಆಕೆಯನ್ನು ತನ್ನ ತಾಯಿಯು ಮಗಳಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.

ಈ ಕೊನೆಯ ಭೇಟಿಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪಹರೆಯವರು ಪದೇಪದೇ “ಹೊತ್ತಾಯ್ತು, ಹೊರಡಿ” ಎಂದು ಸಂಬಂಧಿಕರನ್ನು ಹೊರಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಸಂಬಂಧಿಕರು ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದಲೇ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಟರು. ಯೋಧರೂ ಅವರನ್ನು ನೋವಿನಿಂದ ನೋಡುತ್ತ ನಿಂತರು. ಈ ದೃಶ್ಯವು ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾಣತ್ಯಾಗ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ವೀರರ ದೇಶಪ್ರೇಮ, ತ್ಯಾಗ, ಕುಟುಂಬದ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯತೆಯನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಹೃದಯಸ್ಪರ್ಶಿಯಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ.

11. ಕಯ್ಯರಿನ ವೀರಯೋಧರ ದೇಶಪ್ರೇಮ ಮತ್ತು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟವನ್ನು ಕುರಿತು ಬರೆಯಿರಿ

‘ಕಯ್ಯರಿನ ವೀರರು’ ಪಾಠದಲ್ಲಿ ನಿರಂಜನರು ಅಪ್ಪು, ಚಿರುಕಂಡ, ಕುಂಞಂಬು ಮತ್ತು ಅಬೂಬಕರ್ ಎಂಬ ನಾಲ್ವರು ವೀರಯೋಧರ ಮೂಲಕ ದೇಶಪ್ರೇಮ, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಹಂಬಲ, ತ್ಯಾಗ ಮತ್ತು ಹೋರಾಟದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ನಾಲ್ವರೂ ಬ್ರಿಟಿಷರ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿ, ದೇಶಕ್ಕೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ದೊರಕಬೇಕೆಂಬ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸುಖ, ಕುಟುಂಬ ಮತ್ತು ಬದುಕನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ದೇಶದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಸೆರೆಮನೆ ಸೇರುತ್ತಾರೆ.

ಅಪ್ಪುವಿಗೆ ಸೆರೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಕನಸು ಅವರ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಆಳವಾದ ಬಯಕೆಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಕ್ರಾಂತಿಕಾರರ ಪಡೆ ಸೆರೆಮನೆಯ ಪ್ರಾಕಾರಗಳನ್ನು ಭೇದಿಸಿ ಬಂಧಿತರನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುವುದು, ದೇಶದಾದ್ಯಂತ ಜನವಿಮೋಚನೆಯ ಯಾತ್ರೆ ನಡೆಸುವುದು ಮತ್ತು ಆಂಗ್ಲ ಅಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಅವರಿಗೆ ಬೆಂಬಲ ನೀಡುವ ಶೋಷಕರನ್ನು ಬಂಧಿಸುವುದು ಅವನ ಕನಸಿನ ಮುಖ್ಯ ಅಂಶಗಳಾಗಿವೆ. ಈ ಕನಸು ಕೇವಲ ಅಪ್ಪುವಿನ ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲ; ಅದು ನಾಲ್ವರು ಯೋಧರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಸ್ವತಂತ್ರ ದೇಶದ ಆಶಯದ ಪ್ರತೀಕವಾಗಿದೆ.

ಸೆರೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಾಲ್ವರನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಕೊಠಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸಲಾಗಿದ್ದರೂ ಅವರ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಗೋಡೆಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು, ಒಬ್ಬರ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಸಂಕಷ್ಟದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬುತ್ತಿದ್ದರು. ಇದರಿಂದ ಅವರ ನಡುವಿನ ಒಗ್ಗಟ್ಟು ಮತ್ತು ಹೋರಾಟದ ಮನೋಭಾವ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.

ಸರ್ಕಾರ ಅವರಿಗೆ ಮರಣದಂಡನೆ ವಿಧಿಸಿದರೂ ಅವರು ತಮ್ಮ ಹೋರಾಟದಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯಲಿಲ್ಲ. ಮರಣದ ದಿನವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡ ನಂತರವೂ ಅವರಲ್ಲಿ ಭಯ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ತಮ್ಮ ಜೀವನದ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ಸಮಾಧಾನದಿಂದ ಮರಣವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಸಿದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಜೈಲರ್ ಕೊನೆಯ ರಾತ್ರಿ ಊಟಕ್ಕೆ ಏನು ಬೇಕೆಂದು ಕೇಳಿದಾಗ ಅವರು “ನಮಗೇನೂ ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ” ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ಅವರ ನಿರ್ಭಯತೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ.

ಅವರ ದೇಶಪ್ರೇಮವು ಕೇವಲ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ದೇಶಕ್ಕೆ ಅರ್ಪಿಸಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದರು. ಕುಟುಂಬದವರ ಕೊನೆಯ ಭೇಟಿಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ತಾಯಿ, ಹೆಂಡತಿ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುವ ನೋವು ಅವರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಾಡಿದರೂ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯದಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯಲಿಲ್ಲ. ಅಪ್ಪು ತನ್ನ ಮಗುವಿನ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಜಾನಕಿಗೆ ವಹಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಬೂಬಕರ್ ತನ್ನ ತಮ್ಮ ಅಬ್ದುಲ್ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಓದಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ. ಕುಂಞಂಬು ತಮ್ಮನ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸದ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸುತ್ತಾನೆ. ಚಿರುಕಂಡ ತನ್ನ ತಾಯಿಗೆ ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಮಗಳಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಹೀಗೆ ಕುಟುಂಬದ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಿದ್ದರೂ ದೇಶದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವೇ ತಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಮಹತ್ತರ ಗುರಿ ಎಂದು ಅವರು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಅಬೂಬಕರ್ ತನ್ನ ತಾಯಿಗೆ ತನ್ನನ್ನು ಸಂಘದ ದಳದ ನಾಯಕನೆಂದು ಹೇಳಿ ಹೆಮ್ಮೆಪಡಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಪ್ಪು ತನ್ನ ತಾಯಿಗೆ ಮುಂದೆ ಸ್ವತಂತ್ರ ರಾಜ್ಯ ಬಂದಾಗ ತನ್ನನ್ನು ವೀರಮಗನಾಗಿ ಗೌರವಿಸಲಾಗುವುದು ಎಂದು ಧೈರ್ಯ ತುಂಬುತ್ತಾನೆ. ಇವುಗಳು ಅವರ ತ್ಯಾಗದ ಬಗ್ಗೆ ಅವರಿಗಿದ್ದ ಹೆಮ್ಮೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಮೇಲಿನ ಅಚಲ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ.

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ, ಕಯ್ಯರಿನ ನಾಲ್ವರು ವೀರಯೋಧರು ದೇಶದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ತಮ್ಮ ಯೌವನ, ಕುಟುಂಬದ ಸುಖ ಮತ್ತು ಕೊನೆಗೆ ತಮ್ಮ ಅಮೂಲ್ಯ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದ ಮಹಾನ್ ದೇಶಭಕ್ತರು. ಮರಣದಂಡನೆಯ ಎದುರಲ್ಲಿಯೂ ಅವರು ಧೈರ್ಯ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಅವರ ತ್ಯಾಗ, ಒಗ್ಗಟ್ಟು, ನಿರ್ಭಯತೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಕನಸುಗಳು ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಸ್ಫೂರ್ತಿದಾಯಕವಾಗಿವೆ. ಅವರ ಜೀವನವು “ದೇಶ ಮೊದಲು, ಸ್ವಂತ ಬದುಕು ನಂತರ” ಎಂಬ ಆದರ್ಶವನ್ನು ಸಾರುತ್ತದೆ.

 

 12. ಇಂದಿನ ಯುವ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಕಯ್ಯರಿನ ಕ್ರಾಂತಿ ಹೇಗೆ ಪ್ರೇರಣೆಯಾಗಿದೆ? ವಿವರಿಸಿ.

‘ಕಯ್ಯೂರಿನ  ವೀರರು’ ಪಾಠದಲ್ಲಿ ನಿರಂಜನರು ಚಿತ್ರಿಸಿರುವ ಕಯ್ಯೂರಿನ ಕ್ರಾಂತಿಯು ದೇಶಪ್ರೇಮ, ಧೈರ್ಯ, ತ್ಯಾಗ, ಒಗ್ಗಟ್ಟು ಮತ್ತು ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡುವ ಮನೋಭಾವಕ್ಕೆ ಇಂದಿನ ಯುವ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಪ್ರೇರಣೆಯಾಗಿದೆ. ಅಪ್ಪು, ಚಿರುಕಂಡ, ಕುಂಞಂಬು ಮತ್ತು ಅಬೂಬಕರ್ ತಮ್ಮ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಬದುಕಿಗಿಂತ ದೇಶದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಕಂಡರು. ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬ, ಸುಖ, ಭವಿಷ್ಯ ಮತ್ತು ಕೊನೆಗೆ ಪ್ರಾಣವನ್ನೂ ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಲು ಅವರು ಸಿದ್ಧರಾದರು.

ಈ ನಾಲ್ವರು ಯೋಧರು ಅನ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ಶೋಷಣೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ನಿಂತರು. ಬ್ರಿಟಿಷರ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆ, ಜಮೀನ್ದಾರರ ಶೋಷಣೆ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರದ ದೌರ್ಜನ್ಯವನ್ನು ಅವರು ವಿರೋಧಿಸಿದರು. ಇಂದಿನ ಯುವಕರು ಕೂಡ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿರುವ ಅನ್ಯಾಯ, ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ, ಅಸಮಾನತೆ, ಮೂಢನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ಶೋಷಣೆಯ ವಿರುದ್ಧ ನ್ಯಾಯಯುತ ಹಾಗೂ ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಧ್ವನಿ ಎತ್ತಲು ಅವರ ಹೋರಾಟದಿಂದ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ಪಡೆಯಬಹುದು.

ಕಯ್ಯರಿನ ವೀರರ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಮುಖ ಗುಣವೆಂದರೆ ಒಗ್ಗಟ್ಟು. ಸೆರೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಗೋಡೆಗಳಿದ್ದರೂ ನಾಲ್ವರೂ ಪರಸ್ಪರ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಒಬ್ಬರ ಸುಖದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಭಾಗಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಇದರಿಂದ ಇಂದಿನ ಯುವಜನತೆ ಯಾವುದೇ ದೊಡ್ಡ ಗುರಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಪರಸ್ಪರ ಸಹಕಾರ, ಸಂಘಟನೆ ಮತ್ತು ಒಗ್ಗಟ್ಟು ಅಗತ್ಯವೆಂಬುದನ್ನು ಕಲಿಯಬಹುದು.

ಅವರಲ್ಲಿ ತ್ಯಾಗದ ಮನೋಭಾವ ಅತ್ಯಂತ ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿದೆ. ಮರಣದಂಡನೆ ಖಚಿತವಾದರೂ ಅವರು ಹೆದರಲಿಲ್ಲ. ಕುಟುಂಬದವರನ್ನು ಕೊನೆಯ ಬಾರಿ ಭೇಟಿಯಾದಾಗಲೂ ತಮ್ಮ ನೋವನ್ನು ಮರೆಮಾಚಿ ಅವರನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದರು. ಜೈಲರ್ ಕೊನೆಯ ಊಟಕ್ಕೆ ಏನು ಬೇಕೆಂದು ಕೇಳಿದಾಗ ಅವರು “ನಮಗೇನೂ ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ” ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದು ಅವರ ನಿರ್ಭಯತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಇಂದಿನ ಯುವಕರಿಗೆ ಕಷ್ಟಗಳು ಎದುರಾದಾಗ ಗುರಿಯಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯದೆ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಮುನ್ನಡೆಯಬೇಕು ಎಂಬ ಸಂದೇಶ ನೀಡುತ್ತದೆ.

ಅಪ್ಪುವಿನ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಕನಸು ಕೂಡ ಯುವಕರಿಗೆ ಸ್ಫೂರ್ತಿದಾಯಕವಾಗಿದೆ. ಅವನು ಬಂಧನಮುಕ್ತ, ಶೋಷಣೆಯಿಲ್ಲದ ಸಮಾಜವನ್ನು ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಕಂಡನು. ಇಂದಿನ ಯುವಕರು ಕೂಡ ಉತ್ತಮ ಸಮಾಜ, ಸಮಾನತೆ, ನ್ಯಾಯ, ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯತೆಯ ಆಧಾರದ ದೇಶವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವ ಕನಸು ಕಾಣಬೇಕು. ಕನಸು ಕಂಡು ನಿಲ್ಲದೆ ಅದನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸಬೇಕು.

ಅವರ ದೇಶಪ್ರೇಮವು ಕೇವಲ ಘೋಷಣೆಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಬದುಕನ್ನೇ ದೇಶಕ್ಕೆ ಅರ್ಪಿಸಿದರು. ಇಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೇಶಪ್ರೇಮ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾಣತ್ಯಾಗ ಮಾಡುವುದಲ್ಲ; ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದು, ಕಾನೂನು ಪಾಲಿಸುವುದು, ಸಮಾಜದ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸುವುದು, ಪರಿಸರವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದು, ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದು ದೇಶದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡುವುದು ಮತ್ತು ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧ ನಿಲ್ಲುವುದು ಕೂಡ ದೇಶಸೇವೆಯೇ ಆಗಿದೆ.

ಹೀಗಾಗಿ ಕಯ್ಯರಿನ ಕ್ರಾಂತಿ ಇಂದಿನ ಯುವ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಬದುಕಲು, ಅನ್ಯಾಯವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲು, ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನಿಂದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು, ದೇಶವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಲು ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ತಮ್ಮ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಬಳಸಲು ಪ್ರೇರಣೆ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಕಯ್ಯರಿನ ವೀರರ ತ್ಯಾಗ ಮತ್ತು ಆದರ್ಶಗಳು ಯುವಜನತೆಗೆ ಸದಾ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯ ಬೆಳಕಾಗಿವೆ.

II BCA Kannada notes, Kayyurina Veeraru, ಬೆಂಗಳೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ ಕನ್ನಡ ಪಠ್ಯ