ಬೆಂಗಳೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ - ಬಿ.ಎಸ್ಸಿ. ಪ್ರಥಮ ಸೆಮೆಸ್ಟರ್ ಕನ್ನಡ ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕ
ದೇವತಾ
ಪೃಥಿವಿ (ಪದ್ಯ) – ಮಧುರ ಚೆನ್ನ
――――――――――――――――――――――――――――
ಕವಿ ಪರಿಚಯ – ಮಧುರ ಚೆನ್ನ
ಕವಿ ಹೆಸರು: ಮಧುರ
ಚೆನ್ನ (ಪೂರ್ಣ ಹೆಸರು: ಚನ್ನಮಲ್ಲಪ್ಪ ಸಿದ್ದಲಿಂಗಪ್ಪ ಗಲಗಲಿ).
ಜೀವನ ಕಾಲ: ೧೯೦೩ ರಿಂದ ೧೯೫೨.
ಜನ್ಮಸ್ಥಳ: ವಿಜಯಪುರ (ಬಿಜಾಪುರ) ಜಿಲ್ಲೆಯ ಇಂಡಿ
ತಾಲೂಕಿನ 'ಹಲಸಂಗಿ' ಗ್ರಾಮ.
ಸಾಹಿತ್ಯ ಬಳಗ: ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಾಹಿತಿಗಳಾದ
ಸಿಂಪಿ ಲಿಂಗಣ್ಣ, ಕಾಪಸೆ ರೇವಪ್ಪ, ಪಿ. ಧೂಳಾ ಮುಂತಾದವರನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಪ್ರಸಿದ್ಧ 'ಹಲಸಂಗಿ ಗೆಳೆಯರು'
ಗುಂಪಿನ ಸಕ್ರಿಯ ರೂವಾರಿ.
ವೈಚಾರಿಕ ಪ್ರಭಾವ: ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಚಿಂತಕರಾದ ಶ್ರೀ
ಅರವಿಂದರ 'ಪೂರ್ಣಯೋಗ' ವಿಚಾರಗಳಿಂದ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಭಾವಿತರಾಗಿದ್ದರು.
ಪ್ರಮುಖ ಕೃತಿಗಳು: 'ಪೂರ್ವರಂಗ',
'ಕಾಳರಾತ್ರಿ', 'ಬೆಳಗು', 'ಆತ್ಮಶೋಧನೆ', 'ನನ್ನದಲ್ಲ' (ಅನುಭಾವ ಗೀತೆ), 'ಮಾತೃವಾಣಿ', 'ಬಾಳಿನಲ್ಲಿ
ಬೆಳಕು' ಹಾಗೂ ಅರವಿಂದರ ಯೋಗ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ 'ಪೂರ್ಣ ಯೋಗದ ಪಥದಲ್ಲಿ'.
ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ವಿಶೇಷತೆ: ಜಾನಪದ ಸತ್ವ, ನವೋದಯದ
ಕಾವ್ಯಪ್ರಜ್ಞೆ ಹಾಗೂ ಆಳವಾದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಾಧನೆಯ ಸಮ್ಮಿಲನ ಇವರ ಕಾವ್ಯದ ದಿವ್ಯ ಲಕ್ಷಣವಾಗಿದೆ.
ವರಕವಿ ದ.ರಾ. ಬೇಂದ್ರೆಯವರು 'ದೇವತಾ ಪೃಥಿವಿ' ಕವಿತೆಯನ್ನು "ಮಧುರಚೆನ್ನರ ಕೃತಿಸತಿಯ ಶಿರೋರತ್ನ"
ಎಂದು ಬಣ್ಣಿಸಿದ್ದಾರೆ.
'ದೇವತಾ ಪೃಥಿವಿ' ಕವಿತೆಯ ಸಮಗ್ರ ಸಾರಾಂಶ
‘ದೇವತಾ
ಪೃಥಿವಿ’ ಎಂಬುದು ನವೋದಯ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಅತ್ಯಂತ ಯಶಸ್ವಿ ಅನುಭಾವಿ ತ್ರಿಪದಿ ಗೀತೆಯಾಗಿದ್ದು,
ವರಕವಿ ದ.ರಾ. ಬೇಂದ್ರೆಯವರಿಂದ 'ಮಧುರಚೆನ್ನರ ಕೃತಿಸತಿಯ ಶಿರೋರತ್ನ' ಎಂದು ಕೊಂಡಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ
ಸಾಧನೆ ಹಾಗೂ ಜಾನಪದ ಲಯದ ಕಾವ್ಯಶೈಲಿಯ ಸಮ್ಮಿಲನವಾಗಿರುವ ಈ ಭೂಮಿಗೀತೆಯಲ್ಲಿ, ಕವಿಯು ಭೂಮಿತಾಯಿಯ
ದೈವತ್ವ ಮತ್ತು ವಾತ್ಸಲ್ಯಗಳನ್ನು ಮನಸಾ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಲೌಕಿಕ ಸುಖ-ಭೋಗಗಳಿಗಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ
ಮಮತೆ ಹಾಗೂ ಆತ್ಮಾನಂದಕ್ಕಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸುವುದನ್ನು ಆರ್ದ್ರವಾಗಿ ನಿರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಕವಿಯು
ಈ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಜನ್ಮತಾಳಿ, ಭೂಮಿಯನ್ನೇ ಅವಲಂಬಿಸಿ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಕೇವಲ ಭೌತಿಕ ಹಸಿವನ್ನು ನೀಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ
ತೃಪ್ತರಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ತಾಯಿಯ ಮೊಲೆಹಾಲು ಉಂಡು, ಮುದ್ದಾಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಮೈದಡವಿಸಿಕೊಂಡು ಬೆಳೆದ ಮಗುವಿಗೆ
ಈಗ ಶಾರೀರಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಹಾಲು ಸಾಕಾಗಿದೆ. ಜೀವಕ್ಕೆ ನಿಜವಾದ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ತೃಪ್ತಿ ನೀಡುವ 'ಸವಿಲಾಟ್ಟಿ'
(ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಆನಂದದ ರಸಮೃತ) ಬೇಕೆಂದು ಕವಿ ಭೂತಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಮಗುವಿನಂತೆ ಹಟ ಹಿಡಿಯುತ್ತಾರೆ. ಲೌಕಿಕ
ಹಸಿವಿಗಿಂತ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಹಸಿವು (ಆತ್ಮದ ಹಸಿವು) ತೀವ್ರವಾದುದು ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಮಿಕವಾಗಿ
ಧ್ವನಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಅಜ್ಞಾನವೆಂಬ
ಕಾರಿರುಳಿನ ಸೋಂಕಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಕವಿಗೆ ಜ್ಞಾನವೆಂಬ ಹೊಸ ಬೆಳಕಿನ ರಶ್ಮಿ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದಾಗ, ಪ್ರಕೃತಿಯ
ಸೌಂದರ್ಯವು ಹೊಸದಾಗಿ ಕಣ್ಣೆದುರು ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. 'ಅಂದು ಕಾರಿರುಳು, ಇಂದು ಹೂಬಿಸಿಲು'
ಎಂದು ಕವಿ ತಮ್ಮ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ರೂಪಾಂತರವನ್ನು ಬಣ್ಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅರಿವು ಮೂಡಿದಾಗ ಹೂವಿನ ಮಕರಂದ,
ಹಣ್ಣಿನ ಮಾಧುರ್ಯ, ಚಂದ್ರನ ಚೆಲುವು ಹಾಗೂ ಇಂದ್ರನ ವೈಭವಗಳೆಲ್ಲವೂ ದೈವಿಕ ಚೇತನದ ಲೀಲೆಗಳೆಂದು ಕವಿಗೆ
ನಿಖರವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಕೆಗೆ ಬರುತ್ತದೆ.
ಪ್ರಕೃತಿಯ
ಪಂಚಭೂತಗಳು ತಮ್ಮ ದೇಹದೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿರುವುದನ್ನು ಭಾವಿಸುವ ಕವಿ, "ಈ ಗಾಳಿ ನನ್ನುಸಿರು, ಈ
ಬಂಕಿ ಮೈಗಾವ್, ಮುದುಡಿದ ಮೊಗ್ಗು ಅರಳಿಸು" ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುವ
ಭೂಮಿತಾಯಿಯನ್ನು ಎಚ್ಚರಗೊಳಿಸಿ, ಆಕೆಯ ವಾತ್ಸಲ್ಯ ಧಾರೆಯಾದ ಹಾಲುನದಿ, ಜೇನುನದಿ ಹಾಗೂ ಸಕ್ಕರೆಯ ನದಿಗಳನ್ನು
ಹರಿಸಿ ತಮ್ಮ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ದಾಹವನ್ನು ತಣಿಸಬೇಕೆಂದು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ, 'ದೇವತಾ
ಪೃಥಿವಿ' ಕವಿತೆಯು ಪ್ರಕೃತಿ ಮತ್ತು ಮಾನವನ ನಡುವಿನ ಅಖಂಡ ತಾತ್ವಿಕ ರಕ್ತಸಂಬಂಧವನ್ನು ಜಾನಪದ ಲಯದಲ್ಲಿ
ಸವಿಯುಣ್ಣಿಸುವ ಮಹೋನ್ನತ ಕಾವ್ಯಕೃತಿಯಾಗಿದೆ.
ಪಠ್ಯದ ಅಭ್ಯಾಸ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು
ಮತ್ತು ಉತ್ತರಗಳು
ಪ್ರಶ್ನೆ ೧. ಕವಿತೆಯ ನಿರೂಪಕ ಯಾಕೆ ಭೂತಾಯಿಯನ್ನು ‘ಸವಿಲಾಟ್ಟಿ’ ಬೇಕಮ್ಮಿ ಎಂದು
ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಾರೆ?
ಉತ್ತರ: ಕವಿತೆಯ ನಿರೂಪಕರು
ಕೇವಲ ದೇಹದ ಭೌತಿಕ ಹಸಿವನ್ನು ನೀಗಿಸುವ ತಾಯಿಯ ಲೌಕಿಕ ಹಾಲಿನಿಂದ ತೃಪ್ತರಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಲೌಕಿಕ ಹಾಲು
ಕೇವಲ ಶಾರೀರಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿದ್ದು, ಆತ್ಮದ ಹಸಿವನ್ನು ಇಂಗಿಸಲಾರದು. ಕವಿಗೆ ಪಾರಮಾರ್ಥಿಕ
ಸತ್ಯದ ಅರಿವು ಉಂಟಾಗಿದ್ದು, ಅವರ ಜೀವವು ಅಕ್ಷಯವಾದ ಆತ್ಮಾನಂದವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಆತ್ಮಕ್ಕೆ
ದಿವ್ಯ ಶಾಂತಿ, ಪರಮಾನಂದ ಹಾಗೂ ಬ್ರಹ್ಮಾನಂದದ ಅನುಭೂತಿಯನ್ನು ನೀಡುವ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ರಸಧಾರೆಯಾದ 'ಸವಿಲಾಟ್ಟಿ'
ಬೇಕು ಎಂದು ಕವಿ ಭೂತಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಹಟ ಹಿಡಿದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಪ್ರಶ್ನೆ ೨. ದೇವರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಹಿಂದಿನ ಅಬ್ಬಿನ ಅಂಧಕಾರ ಹೇಗೆ ತೊಲಗಿತು?
ಉತ್ತರ: ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಕವಿಗೆ
ದೇವರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅಜ್ಞಾನವೆಂಬ ಗವಿಯಂತಹ 'ಕಾರಿರುಳಿನ' ಸೋಂಕು ಇತ್ತು. ಕಣ್ಣು ತೆರೆಯದ ಮಗುವಿನಂತೆ
ಅಂಧಕಾರದಲ್ಲಿದ್ದ ಕವಿಗೆ, ಭೂಮಿತಾಯಿಯ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಜ್ಞಾನದ ಅರಿವು ಮೂಡಿದಾಗ ಆ ಅಂಧಕಾರ ತೊಲಗಿತು.
ಕತ್ತಲೆಯು ಮಾಯವಾಗಿ 'ಹೂಬಿಸಿಲಿನ' ಜ್ಞಾನೋದಯವಾದಾಗ, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸೌಂದರ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಪರಮಾತ್ಮನ ದಿವ್ಯ
ಸನ್ನಿಧಿಯು ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರವಾಯಿತು. ಈ ಜ್ಞಾನದ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ದೇವರ ಕುರಿತಾಗಿದ್ದ ಮೂಢನಂಬಿಕೆ ಹಾಗೂ
ಅಜ್ಞಾನದ ಅಂಧಕಾರವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮಂಕಾಗಿ ತೊಲಗಿಹೋಯಿತು.
ಪ್ರಶ್ನೆ ೩. ಮಧುರಚೆನ್ನರು ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಭೂದೇವಿಯನ್ನು ಏಕೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ?
ಅವರ ಚಡಪಡಿಕೆ ಎಂತಹದು?
ಉತ್ತರ: ಮಧುರಚೆನ್ನರು
ತಮ್ಮ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ದಾಹ ಹಾಗೂ ಆತ್ಮದ ಹಸಿವನ್ನು ನೀಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಭೂದೇವಿಯನ್ನು 'ಏಳಮ್ಮಾ ಮಲಗಿರುವ
ತಾಯಿ ಪೃಥಿವೀ' ಎಂದು ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಆರ್ದ್ರತೆಯಿಂದ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಚಡಪಡಿಕೆಯು ಕೇವಲ ಭೌತಿಕ
ವಸ್ತುವಿಗಾಗಿ ಅಲ್ಲ; ಅದು ಅಜ್ಞಾನದ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿರುವ ಭೂತಾಯಿಯನ್ನು ಎಚ್ಚರಗೊಳಿಸಿ, ಜೇನುನದಿ ಹಾಗೂ
ಹಾಲುನದಿಗಳಂತಹ ಪಾರಮಾರ್ಥಿಕ ಆನಂದದ ಧಾರೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವ ತೀವ್ರ ತುಡಿತವಾಗಿದೆ. ಕರುಳು ಹಸಿದ ಮಗು
ತಾಯಿಯ ಮಡಿಲಿಗೆ ಹಂಬಲಿಸುವಂತೆ ಅವರ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಚಡಪಡಿಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಕರುಣಾಜನಕ ಹಾಗೂ ಆಳವಾದುದಾಗಿದೆ.
ಪ್ರಶ್ನೆ ೪. ‘ದೇವತಾ ಪೃಥಿವಿ’ಯಲ್ಲಿ ಮಧುರಚೆನ್ನರು ತಮ್ಮ ಮನದಾಸೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ
ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗೊಳಿಸಿದ್ದಾರೆ? ವಿವರಿಸಿ
ಉತ್ತರ: 'ದೇವತಾ ಪೃಥಿವಿ'
ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಮಧುರಚೆನ್ನರು ತಮ್ಮ ಮನದಾಳದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಹಂಬಲವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಕಾವ್ಯಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗೊಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಕವಿಯು ಭೂಮಿತಾಯಿಯನ್ನು ಕೇವಲ ಭೌತಿಕ ನೆಲವೆಂದು ಭಾವಿಸದೆ, ಜಗತ್ತನ್ನು ಪೊರೆಯುವ ದಿವ್ಯ ಮಾತೆಯೆಂದು
ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ತಾಯಿಯ ಲೌಕಿಕ ಹಾಲುಂಡು ಬೆಳೆದ ಕವಿಗೆ ಈಗ ಆತ್ಮದ ಹಸಿವು ಉಂಟಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ
ಸಾಮಾನ್ಯ ಎದೆಹಾಲಿಗಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದ 'ಸವಿಲಾಟ್ಟಿ' ಹಾಗೂ ಬಿಗಿದಪ್ಪುವ ಪ್ರೇಮದ ಆಲಿಂಗನ ಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ.
ಹೂವಿನ ಮಕರಂದ, ಹಣ್ಣಿನ ಮಾಧುರ್ಯ, ಚಂದ್ರನ ಚೆಲುವು ಹಾಗೂ ಇಂದ್ರನ ವೈಭವಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಮಿಗಿಲಾದ ಆತ್ಮಾನಂದವನ್ನು
ಪಡೆಯುವುದು ಕವಿಯ ಮನದಾಸೆಯಾಗಿದೆ. ಭೂಮಿತಾಯಿಯು ತನ್ನ ಮಾರಿ ಮುಸುಕನ್ನು ತೆಗೆದು ಎಚ್ಚರಗೊಂಡು, ಹಾಲುನದಿ,
ಜೇನುನದಿ ಹಾಗೂ ಸಕ್ಕರೆಯ ನದಿಗಳನ್ನು ಹರಿಸಿ, ಗಾಳಿ-ಬೆಂಕಿಗಳಂತಿರುವ ತಮ್ಮ ಜೀವ-ದೇಹಗಳನ್ನು ಜ್ಞಾನದ
ಹೂವಾಗಿ ಅರಳಿಸಬೇಕೆಂದು ಕವಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮೊರೆ ಇಡುತ್ತಾರೆ.
ಪ್ರಶ್ನೆ ೫. ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಹಸಿವು ‘ದೇವತಾ ಪೃಥಿವಿ’ ಯಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡಿದೆ?
ವಿವರಿಸಿ.
ಉತ್ತರ: 'ದೇವತಾ ಪೃಥಿವಿ'
ಕವಿತೆಯ ಆಶಯವೇ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಹಸಿವಿನ ಸುಂದರ ನಿರೂಪಣೆಯಾಗಿದೆ. ಕವಿ ಮಧುರಚೆನ್ನರಿಗೆ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಹಸಿವಿಗಿಂತ
ಕರುಳಿನ ಹಾಗೂ ಆತ್ಮದ ಹಸಿವು ತೀವ್ರವಾಗಿದೆ. ಶಾರೀರಿಕ ಪೋಷಣೆ ನೀಡುವ ಎದೆಹಾಲು ಸಾಕಾಗಿದ್ದು, ಜೀವದ
ಪರಮ ತೃಪ್ತಿಗಾಗಿ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಹಾಲಾದ 'ಸವಿಲಾಟ್ಟಿ' ಬೇಕೆಂದು ಕವಿ ಹಂಬಲಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಅಜ್ಞಾನದ ಕುರುಡುತನ ಹಾಗೂ ಕತ್ತಲೆಯ ಸೋಂಕಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ಜ್ಞಾನದ ಹೂಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನ ದರ್ಶನ
ಪಡೆಯುವುದು ಈ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಹಸಿವಿನ ಲಕ್ಷಣವಾಗಿದೆ. ತಾಯಿಯು ಮಲಗಿದ್ದರೂ ಮಗು ಬಿಡದೆ ಹಟ ಹಿಡಿದು
ಅಳುವಂತೆ, ಕವಿಯು ಮಲಗಿರುವ ಭೂತಾಯಿಯನ್ನು ಎಚ್ಚರಗೊಳಿಸಲು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹಲುಬುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮ ಜೀವದ
ಮುದುಡಿದ ಮೊಗ್ಗನ್ನು ಅರಳಿಸಿ, ಹಾಲು-ಜೇನುಗಳ ಸವಿಯನ್ನು ಉಣ್ಣಿಸುವಂತೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವ ಕವಿಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು
ತ್ರಿಪದಿಯೂ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಹಸಿವಿನ ಪರಮೋಚ್ಚ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಮಾರ್ಮಿಕವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತದೆ.
ಪ್ರಶ್ನೆ ೬. ‘ದೇವತಾ ಪೃಥಿವಿ’ ಕವಿತೆಯ ಸಾರಾಂಶವನ್ನು ಬರೆಯಿರಿ.
ಉತ್ತರ: ವರಕವಿ ದ.ರಾ. ಬೇಂದ್ರೆಯವರಿಂದ "ಮಧುರಚೆನ್ನರ ಕೃತಿಸತಿಯ ಶಿರೋರತ್ನ" ಎಂದು ಕೊಂಡಾಡಲ್ಪಟ್ಟ 'ದೇವತಾ ಪೃಥಿವಿ' ಕವಿತೆಯು ನವೋದಯ ಕಾಲಘಟ್ಟದ ಅತ್ಯಂತ ಯಶಸ್ವಿ ಅನುಭಾವಿ ತ್ರಿಪದಿ ಗೀತೆಯಾಗಿದೆ. ಹಲಸಂಗಿ ಗೆಳೆಯರ ಬಳಗದ ಪ್ರಮುಖ ಕವಿ ಮಧುರಚೆನ್ನರು (ಚನ್ನಮಲ್ಲಪ್ಪ ಗಲಗಲಿ) ಶ್ರೀ ಅರವಿಂದರ ಪೂರ್ಣಯೋಗದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಈ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಭೂಮಿತಾಯಿಯ ದೈವತ್ವ ಹಾಗೂ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ರಕ್ತಸಂಬಂಧವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಆರ್ದ್ರವಾಗಿ ನಿರೂಪಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಕವಿಯು ಈ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಜನ್ಮತಾಳಿ, ಭೂಮಿಯಿಂದಲೇ ದವಸ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಪಡೆದು ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದರೂ,
ಕೇವಲ ಲೌಕಿಕ ಸುಖ-ಭೋಗಗಳಿಗೆ ತೃಪ್ತರಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ತಾಯಿಯ ಲೌಕಿಕ ಮೊಲೆಹಾಲು ಕುಡಿದು ಸಾಕಾಗಿದ್ದು,
ಕರುಳಿನ ನಿಜವಾದ ಸೊಗಸಿನ ಹಾಗೂ ಜೀವದ ಮುಕ್ತಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುವ 'ಸವಿಲಾಟ್ಟಿ' (ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಆನಂದ)
ಬೇಕೆಂದು ಕವಿ ಭೂತಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಮಗುವಿನಂತೆ ಹಟ ಹಿಡಿಯುತ್ತಾರೆ. ಕವಿಗೆ ಭೌತಿಕ ಹಸಿವಿಗಿಂತ ಆತ್ಮದ ಹಸಿವು
ತೀವ್ರವಾಗಿದೆ.
ಅಜ್ಞಾನವೆಂಬ ಕತ್ತಲೆಯ ಗವಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕವಿಗೆ ಜ್ಞಾನವೆಂಬ ಬೆಳಕಿನ ಸ್ಪರ್ಶವಾದಾಗ, ದೇವರ ಕುರಿತಾಗಿದ್ದ
ಅಂಧಕಾರವು ತೊಲಗಿಹೋಗುತ್ತದೆ. 'ಅಂದು ಕಾರಿರುಳು, ಇಂದು ಹೂಬಿಸಿಲು' ಎಂದು ತಮ್ಮ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪರಿವರ್ತನೆಯನ್ನು
ಕವಿ ಬಣ್ಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕಣ್ಣು ತೆರೆದಾಗ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಹೂವಿನ ಮಕರಂದ, ಹಣ್ಣಿನ ಮಾಧುರ್ಯ, ಚಂದ್ರನ ಚೆಲುವು
ಹಾಗೂ ಇಂದ್ರನ ವೈಭವಗಳೆಲ್ಲವೂ ದೈವಿಕ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರದ ರೂಪಗಳಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ.
ಪ್ರಕೃತಿಯ ಪಂಚಭೂತಗಳೊಂದಿಗೆ ತಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಬೆಸೆಯುವ ಕವಿ, "ಈ ಗಾಳಿ ನನ್ನುಸಿರು,
ಈ ಬಂಕಿ ಮೈಗಾವ್, ಮುದುಡಿದ ಮೊಗ್ಗು ಅರಳಿಸು" ಎಂದು ಭೂತಾಯಿಯನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುವ
ಭೂಮಿತಾಯಿಯು ತನ್ನ ಮಾರಿಯ ಮುಸುಕನ್ನು ತೆಗೆದು ಎಚ್ಚರಗೊಂಡು, ಹಾಲುನದಿ, ಜೇನುನದಿ ಹಾಗೂ ಸಕ್ಕರೆ
ನದಿಗಳ ಆತ್ಮಾನಂದದ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು ಹರಿಸಿ ತಮ್ಮ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ದಾಹವನ್ನು ತಣಿಸಬೇಕೆಂದು ನಿರಂತರವಾಗಿ
ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ. ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ, 'ದೇವತಾ
ಪೃಥಿವಿ' ಕವಿತೆಯು ಜಾನಪದ ಲಯ ಹಾಗೂ ತಾತ್ವಿಕ ಗಂಭೀರತೆಯ ಅಪೂರ್ವ ಸಮ್ಮಿಲನವಾಗಿದೆ. ಕೇವಲ ಲೌಕಿಕ
ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗೇಳದೆ, ಭೂಮಿತಾಯಿಯ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಉನ್ನತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ವಿಶ್ವಚೇತನದಲ್ಲಿ
ಒಂದಾಗಬೇಕೆಂಬ ಮಾನವನ ಶಾಶ್ವತ ಹಂಬಲವನ್ನು ಕವಿ ಮಧುರಚೆನ್ನರು ಈ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಮಧುರವಾಗಿ
ಧ್ವನಿಸಿದ್ದಾರೆ.
