ಬಲು ಹಿಂದಿನಿಂದಲೂ ಆ ಚಳ್ಳಸಾಬಿ ನಮ್ಮೂರಿಗೆ ಐಸ್ ಕ್ಯಾಂಡಿ ಮಾರಲು ಬರುತ್ತಿದ್ದ. ಅವನು ಎಂದು ಬಂದರೂ ಅದೇ ಪಟಾಪಟಿ ಚಳ್ಳವನ್ನೇ ತೊಟ್ಟು ಬರುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ಆತನಿಗೆ ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿ ಎಂಬ ಹೆಸರು ನಿಂತಿತ್ತು. ಅವನ ಹೆಸರನ್ನು ಎಂದೂ, ಯಾರೂ ಕೇಳಿರಲಿಲ್ಲ. ಊರು ಯಾವುದೆಂಬುದು ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ಸೈಕಲ್ ನಮ್ಮೂರಿನ ಸೈಕಲ್ಲುಗಳಿಗಿಂತ ಬೇರೆಯಾಗಿತ್ತು. ಪುವಂ ಪುವಂ ಹಾಕಿಸಿದ್ದ. ದೊಡ್ಡದಾದ ಕ್ಯಾರಿಯರ್ ಮೇಲೆ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿಯ ಬಾಕ್ಸು, ಬಾಕ್ಸಿನ ಮೇಲೆ 'ಬಾಂಬೆ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ' ಎಂಬ ಬರಹವಿತ್ತು. ಅವನ ಊರು ಪ್ರವೇಶದಿಂದ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಬಣಗುಡುತ್ತಿದ್ದ ಊರ ಬೀದಿಗಳಿಗೆ ಕದರು ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಊರ ಮಕ್ಕಳ ಮನಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ಆಸೆಗಳು ಮುಪ್ಪುರಿಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದವು. ಚಣ ಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಆತನ ಸುತ್ತ ಜಾತ್ರೆ ಕೂಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಜಾತ್ರೆಯೊಳಗೆ ಕಲರು ಕಲು ಕನಸುಗಳು, ಕೇವಲ ಕನಸಲ್ಲದ ಕಲರ್ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿಗಳು.
ಐಸ್ ಕ್ಯಾಂಡೀ ಎಂದು ಕ್ಯಾಂಡೀ.....ಐಸ್ ಕ್ಯಾಂಡೀ......ಕಲರ್ ಕೂಗುತ್ತಾ ಸೈಕಲ್ ತಳ್ಳಿಕೊಂಡು ಅವ ಮುಂದೆ ಮುಂದೆ ನಡೆದರೆ, ನಮ್ಮ ತೀಟೆ ಹುಡುಗರ ಗುಂಪೊಂದು. ఐనాకుంheee...... ఐనా పంheee...... ఎంబ ಬದಲುಗೊಂಡ ರಾಗದಲ್ಲಿ ಹಾಡುತ್ತಾ ಆ ನೆನಪಲ್ಲೇ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಅದುಮಿಕೊಂಡು ಯಾರಿಗೂ ಕಾಣದಂತೆ ಜೊಲ್ಲು ಒರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಹಿಂದೆ ಹಿಂದೆ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು.
ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಡಬ್ಬವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡು. ಕೂಗಿಕೊಂಡು ಇರುವುದಾದರೂ ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತು? ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿಗಾಗಿ ಐದು ಪೈಸೆ ಹೊಂಚಲು ಮನೆಕಡೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಮೊದಲು ಅಜ್ಜ, ಆಮೇಲೆ ಅಜ್ಜಿ, ಅವ್ವ, ಅಣ್ಣ ಹೀಗೆ ಕೇಳುವವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕೇಳಿ, ಬಯ್ಯುವವರ ಕೈಲೆಲ್ಲಾ ಬೈಸಿಕೊಂಡು, ಐದುಪೈಸೆ ದಕ್ಕಿದರೆ ಓಡೋಡಿ ಹೋಗಿ ಆ ಕನಸಿನ, ಆ ಕಲರಿನ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿಯನ್ನು ಇಡಿಇಡಿಯಾಗಿ ಪುಟ್ಟ ಬಾಯಿಗಳಿಗೆ ತಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆವು.ಒಂದೇ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿಯನ್ನು ಇಬ್ಬರು, ಮೂವರು ಜನ ಗೆಳೆಯರು ಸೀಪಿ ಸೀಪಿ ಸಂತಸಗೊಂಡ ದಿನಗಳಿಗೆ ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲ. ಎಂಜಲುಗುಳ್ಳೆಗಳಿಗೆ ಕೇರ್ ಮಾಡದ ದಿನಗಳವು.
ನನಗೇನು ಐದು ಪೈಸೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ದಕ್ಕುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಕಷ್ಟ ಹೇಳತೀರದು. ಕೇಳಿದಂತೆ ದುಡ್ಡು ಕೊಡುವ ಅಜ್ಜ ಅಜ್ಜಿಯನ್ನಾಗಲಿ, ಅಪ್ಪ ಅವ್ವರನ್ನಾಗಲಿ ನಾವು ಪಡೆದು ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ದುಡ್ಡಿಗೆ ಜೀವದಷ್ಟು ಬೆಲೆ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದವರು ಅವರು. ಅವರಿಗೆ ಒಂದು ಪೈಸೆಯೂ ಬಿಟ್ಟಿ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ
ಅವರಿಂದ ದುಡ್ಡು ಪಡೆಯುವುದು ಸಾಹಸದ ಕೆಲಸವಾಗಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಸ್ವತಃ ನಾನೇ ಐದು. ಹತ್ತು ಪೈಸೆ ದುಡಿಯುವ ಒಂದು ಮಾರ್ಗ ಕಂಡುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ತೋಟಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಸ್ವಾಗೆಕಡ್ಡಿ ಸಿಗಿದು ಕಂತೆ ಕಟ್ಟಿ, ಜಕ್ಕನಹಳ್ಳಿಯ ಸ್ವಾಗೇಕಡ್ಡಿ ಗಿರಿಯಪ್ಪನಿಗೆ ಐದುಪೈಸೆಗೊಂದರಂತೆ ಮಾರಿ ದುಡ್ಡು ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. "ಕಂಗಸನಹಳ್ಳಿಯ ತಾತ' ಒಬ್ಬರೇ ನನ್ನ ಪಾಲಿನ ದಾನಶೂರಕರ್ಣ. ಅವರು ನಮ್ಮೂರ ಕಡೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದರೆ ಲೋಕವೆಲ್ಲ ನಗುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಸಂತಸದಿಂದ ಕುಣಿಯುತ್ತಿರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಯಾವ ಸಂದರ್ಭಗಳೂ ಒದಗಿ ಬರದಿದ್ದರೆ ಕೊನೆಯ ಅಸ್ತ್ರವೆಂಬಂತೆ 'ಶಿವಪೂಜೆ ಖಾನೆ'ಯೊಳಗೆ ಅವ್ವ ಆರಿಶಿಣದ ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಡುತ್ತಿದ್ದ ಹರಕೆಯ ನಾಲ್ಕು ಮೂಲೆಯ ಐದು ಪೈಸೆವನ್ನು ಲಪಟಾಯಿಸುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅದೇ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ನಾನಾಗ ಶಿವಪೂಜೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಹೀಗೆ ಸಂಪಾದಿಸಿದ ಐದು ಪೈಸೆಗಳನ್ನು ಳನ್ನು ಚಡ್ಡಿ ಜೇಬಿಗಿಡುವ ಅಪಾಯ ಅರಿತು ಅಂಗಿಯ ಕೆಳಗೆ ಮಡಚಿ ಹೊಲಿದಿದ್ದರಿಂದಾದ ತೂತಿಗೆ ಸೇರಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಅವು ಹೋಗಿ ನಿಗೂಢ ಜಾಗ ಸೇರಿ ನನ್ನ ಕಣ್ಣು ತಪ್ಪಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಹಿಸುಕಿದರೆ ಒಳಗಿದ್ದು, ನಮ್ಮ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಅವು ದಕ್ಕದಿದ್ದಾಗ ಸ್ವಲ್ಪ ಭಾಗವನ್ನು ಹಲ್ಲಿನಿಂದಲೋ, ಬೇಡಿನಿಂದಲೋ ಕತ್ತರಿಸುವುದು, ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿಯ ಜೊತೆಗೇ ಹರಿದ ಅಂಗಿಯ ನೆನಪಾಗಿ ಒದೆ ತಿನ್ನುವುದು ಮಾಮೂಲಾಗಿತ್ತು. ಅಂಗಿಯ
ಈ ಚಳ್ಳಸಾಬಿಯಾದರೋ ದುಡ್ಡು ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂತು? ಯಾಕೆ ಆರಿಶಿಣವಾಗಿದೆ? ಎಂಬಿತ್ಯಾದಿ ಅನಗತ್ಯ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ನಿಜಕ್ಕೂ ಒಳ್ಳೆಯವನೆನಿಸಿ, ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರೀತಿ ತುಂಬಿ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಎರಡು, ಮೂರು ಪೈಸೆಗೂ ಅರೆಕರಗಿದ ಕಡ್ಡಿ ಕಳಚಿಹೋದ ಐಸ್ ಕ್ಯಾಂಡಿಗಳನ್ನು ಆತ ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಹಂಚುತ್ತಿದ್ದುದು ಅವನ ಒಳ್ಳೆತನಕ್ಕೆ ತಕ್ಕನಾಗೇ ಇತ್ತು. ಎರಡು, ಮೂರು ಪೈಸೆಗೂ ದಕ್ಕದ ಬಡಪಾಯಿಗಳು, ಚಳ್ಳಸಾಬಿಯ ಆ ಡಬ್ಬದಿಂದ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿಗಳು ಕರಗಿ ಹನುಕುತ್ತಿದ್ದ ತಣ್ಣನೆಯ ಸಿಹಿನೀರಿಗೆ ಕ್ಯೂ ಹಚ್ಚಿ ತಲಾ ಹತ್ತು ತೊಟ್ಟಿನಂತೆ ಕೊಳೆಯಾದ ಅಂಗೈವೊಡ್ಡಿ ಪ್ರಸಾದದಂತೆ ಕುಡಿದು ಚಟ ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಇದೆಲ್ಲಾ ಪೂರಾ ಪುಗಸಟ್ಟೆ, ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿಯ ಕರುಣೆಯ ಫಲ. ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಈ ಹನುಕುವ ಸಿಹಿನೀರಿಗಾಗಿ ನೂಕುನುಗ್ಗಲು, ಜಗಳವಾದಾಗ ಬುದ್ದಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದುದು ಈತನೇ. ಮಾಯಗಾರನ ಹಾಗೆ, ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸುಲಭ ದರದಲ್ಲಿ ಖಷಿಯನ್ನು ಮಾರುವವನ ಹಾಗೆ ಈತ ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಕಂಡದ್ದುಂಟು. ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿ ಈ ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ む ತಯಾರು ವಿಚಿತ್ರ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲಿಂದ ತರುತ್ತಾನೆ? ಮಾಡುವಂಥವೋ ಅಥವಾ ಮಾಯಾಸೃಷ್ಟಿಯೋ ಮುಂತಾದ ಕಲ್ಪನೆಗಳು ಗರಿಗೆದರಿ ನಿಂತದ್ದುಂಟು. ನಮ್ಮ ಪಾಠದಲ್ಲಿ ಬಂದ ಹಿಮಾಲಯ ಪರ್ವತದ ಬಿಳಿಯ ಮಂಜುಗಡ್ಡೆ ಕರಗಿ, ಗಂಗಾ-ಸಿಂಧೂ ಇತ್ಯಾದಿ ನದಿಗಳು ಹುಟ್ಟುವ ಸೋಜಿಗದ
ವಿಷಯದ ಜೊತೆಗೆ, ಈ ತಾಳೆಯಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಐಸ್ ಕ್ಯಾಂಡಿಗಳು ಏನು ಮಾಡಿದರೂ
ಹುಳುಗಳು ನಮ್ಮ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ತಿನ್ನು ಕಾಯಕಕ್ಕೆ ಅನೇಕ ಅಡೆತಡೆಗಳಿದ್ದವು. ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿಗೆ ದುಡ್ಡು ಹೊಂಚುವುದು ಒಂದು ರೀತಿಯ ಕಷ್ಟವಾದರೆ, ನಂತರ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿಯನ್ನು ಕೊಂಡು ಮರೆಮಾಚಿ ತಿನ್ನುವುದು ಇನ್ನೊಂದು ರೀತಿಯ ಕಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ತಿಂದರೆ ನೆಗಡಿ, ಕೆಮ್ಮು, ಜ್ವರಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸುವುದು ಗ್ಯಾರಂಟಿ ಎಂಬಿತ್ಯಾದಿ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸಲು ದೊಡ್ಡವರು ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಮೀರಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲದೆ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿಯ ಒಳಗೆ ಮುಲುಗುಟ್ಟುತ್ತವೆಯೆಂದೂ, ಬೇಕಾದರೆ ಒಂದು ಕಪ್ಪಿನಲ್ಲಿ ಸೀಮೆಎಣ್ಣೆ ಹಾಕಿ ಐಸ್ ಕ್ಯಾಂಡಿಯನ್ನು ಅದರೊಳಗಿಟ್ಟರೆ ಹುಳುಗಳು ಮುಲುಗುಟ್ಟುವುದು ಕಾಣುತ್ತದೆಂದು ಹೆದರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ಪ್ರಯೋಗವನ್ನು ಮಾಡಿ ಪೂರ ಒಂದು ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ನಾವೆಂದೂ ತಯಾರಿರಲಿಲ್ಲ. ಯಾರೂ ಈ ಪ್ರಯೋಗವನ್ನು ನಮಗಾಗಿ ಮಾಡಿ ತೋರಿಸಲೂ ಇಲ್ಲ. ಅದೊಂದು ಹಸಿ ಸುಳ್ಳೆಂದು ನಮಗೆ ಆಗಲೇ ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅರಿವಿಗೆ ಬಂದಿತ್ತು.
ಹತ್ತಾರು ವರ್ಷ ನಾವು ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಸೀಪುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೆವು. ಆತ ಬರುತ್ತಲೇ ಇದ್ದ. ದೊಡ್ಡವರೆನಿಸಿಕೊಂಡವರಾದರೋ ಚಿಕ್ಕವರನ್ನು ವಿಧವಿಧ ಕಾರಣಗಳಿಗಾಗಿ ಅನಗತ್ಯವಾಗಿ ನಿಂದಿಸುತ್ತಲೇ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿಯ ಬಗೆಗೂ ಅವರ ನಿಲುವೇನೂ ಬೇರೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದು ಹಾಗೆ, ಇದು ಹೀಗೆ, ರಾತ್ರಿಯ ಕತ್ತಲು ಒಳ್ಳೆಯದಲ್ಲ, ಶೀತದ ಗಾಳಿ ಬಲು ಕೆಟ್ಟದ್ದು, ಸೀಬೆಕಾಯಿ ಶೀತ, ನೇರಲೇಹಣ್ಣು ಕೆಮ್ಮು ತರುತ್ತದೆ, ಬೇಲಿ ಸಾಲು ಭಯಾನಕ, ಮರ ಹತ್ತಿದರೆ ಮೂಳೆ ಮುರಿಯುತ್ತದೆ, ಈಜಾಡಿದರೆ ಪ್ರಾಣ ಹೋಗುತ್ತದೆ.... ಈ ಪಟ್ಟಿ ಮುಗಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಖುಷಿಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದೇ ದೊಡ್ಡವರಾಗುವ ಪರಿಯಿರಬೇಕು. ಮಕ್ಕಳ ಬಯಕೆಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಕಲ್ಲು ಹಾಕುವುದು ಇವರ ದೊಡ್ಡತನಕ್ಕೆ ಮೆರಗು. ಸುಳ್ಳು ಸುಖಗಳನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಕರಗುವುದು ಇಂತಹ ದೊಡ್ಡವರ ಗುಣವೆಂದು ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿಗೆ ಅದೆಷ್ಟು ಆಯಸೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಚಿಕ್ಕವರಾಗಿದ್ದ ನಾವು ದೊಡ್ಡವರಾದರೂ, ಮೊದಲೇ ದೊಡ್ಡವನಾಗಿದ್ದ ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿ ಇನ್ನೂ ಹಾಗೇ ಇದ್ದಾನೆ. ಈಗಲೂ ಅದೇ ಹಳೇಸೈಕಲ್ ಕ್ಯಾರಿಯರಿಗೆ ಆಳವಾಗಿ ಬೇರುಬಿಟ್ಟ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಡಬ್ಬ. ಬೈಡಾಗಿಯೇ ತುಳಿಯುತ್ತಾನೆ. ಸೈಕಲ್ ಮಾತ್ರ ಬಡವಾದಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ. ಡಬ್ಬದ ಮೇಲಿನ ಬಾಂಬೆ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಎಂಬ ಬರಹ ಕಾಣದಾಗಿದೆ.
ಈಗ ನಾನು 'ದೊಡ್ಡವ'ನಾಗಿರುವೆ. ನನಗೊಬ್ಬಳು ಮಗಳು. ಚಳ್ಳಾಸಾಟಿಯ ಕೂಗು ಈ ನನ್ನ ಮಗಳಿಗೆ ಶಕುನದ ಹಕ್ಕಿ ಕೂಗಿದಂತೆ. ಈಗ ಅವಳ ಪಾಳಿ. ಓಡಿ ಬಂದು ಎಂಟಾಣೆ ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಕೊಡಲು ಹಿಂದುಮುಂದಾದರೆ ರಂಪಾಟ, ಕೂಗು, ಒದ್ದಾಟ, ಧೂಳು, ಯಾರನ್ನಾದರೂ ದುಡ್ಡು ಕೇಳಿಬಿಡುತ್ತಾಳೆ. ಈಗವಳಿಗೆ ಶಿವಪೂಜೆ ಖಾನೆಯಲ್ಲಿ ದುಡ್ಡು ಸಿಕ್ಕುವುದಿಲ್ಲ. ದುಡ್ಡಿನ ದಾರಿಗಳೀಗ ನೇರ.
ಈ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ವ್ಯವಹಾರದಿಂದಾಗಿ ನನ್ನ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಮಗಳ ಸಂಬಂಧ ಬಿಗುವಾಗಿದೆ. ಕೇಳಿದ ತಕ್ಷಣ ದುಡ್ಡು ಕೊಡುವ ತಾತ ಅವಳಿಗಿಷ್ಟ. ಏನೂ ಕೇಳಿದರೂ ಅವಳ ಬಜೆಟ್ ಎಂಟಾಣೆ ಮೀರುವುದಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ತಾತನಿಗೆ ಖುಷಿ. ಆದರೆ ನಾನು ಹತ್ತಾರು ರೂಪಾಯಿಯ ಬಿಸ್ಕತ್ತು, ಚಾಕೇಟು ತಂದರೂ ಅವಳಿಗೆ ಅವೆಲ್ಲ ಕ್ಷುಲ್ಲಕ, ಐಸ್ ಕ್ಯಾಂಡಿ ತಿಂದರೆ ಹಲ್ಲು ಹುಳುಕಾಗುತ್ತದೆಂದು ವಾದಿಸುವ ಅಮ್ಮ ಕೂಡ ಅಷ್ಟಕಷ್ಟೆ. ಆದರೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ
ತಿಪಟೂರಿನ ಕೊಳಕು ಗಲ್ಲಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಈ ಐಸ್ ಕ್ಯಾಂಡಿಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸುತ್ತಾರೆಂದೂ, ಅದಕ್ಕೆ ಕೆಟ್ಟ ಕಲರು, ಕೊಳಕು ನೀರು ಬಳಸುತ್ತಾರೆಂದು ಅದನ್ನು ತಿಂದರೆ ಖಾಯಿಲೆ ಬರುತ್ತದೆಂದು ಎಷ್ಟು ಹೆದರಿಸಿದರೂ ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲ. ಏನೂ ಕೇಳಿದರೂ ಕೊಡಿಸುವೆನೆಂದರೆ 'ಏನೂ ಬೇಡ ಅದೇ ಕೊಡಿಸು' ಎಂದು ಚೆಂಡಿ ಹಿಡಿಯುತ್ತಾಳೆ. ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿಯೇ ನಿಜವಾದ ಮನುಷ್ಯ, ನಾವೆಲ್ಲಾ ರಾಕ್ಷಸರೆಂಬುದೇ ಅವಳ ನಿಲುವು. ನಗುಮುಖದ ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿ, ಬಿಗಿದುಕೊಂಡ ನನ್ನ ಮುಖ, ಒದೆ ಕೊಡುವ ನಾನು, ಹೊಸ ಕನಸು ಕೊಡುವ ಆತ, ನಾನು ಮನೆಯೊಳಗಿದ್ದರೆ ನನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಕದಲದಿದ್ದವಳೀಗ ನನ್ನ ಬಳಿ ಸುಳಿಯುವುದೂ ಅಪರೂಪ.
ಅಂದು ಭಾಷಣ ಮಾಡತೊಡಗಿದ. ಭಾಷಣ ಕೈಮೀರುವ ಭಯ ಮುತ್ತಿತು. ಸುಮ್ಮನಿದ್ದರೆ ಬಗೆಹರಿಯದೆಂದು ತಿಳಿದು ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿಗೆ ಹೇಳುವಷ್ಟು ದಿನ ಹೇಳಿದೆ. ಮೃದುವಾಗಿ, ಕಠಿಣವಾಗಿ, ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ, ಗದರಿಸಿ ಹೀಗೆ ಪರಿಪರಿಯಾಗಿ ಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಪ್ರಯೋಜನವಾಗಲಿಲ್ಲ. 'ಹೊಟ್ಟೆಪಾಡು ಸ್ವಾಮಿ, ಇದು ಬಿಟ್ರೆ ಗತಿಯಿಲ್ಲ, ಈ ಬೈಸ್ಕಲ್ಲು, ಈ ಡಬ್ಬ ಬಿಟ್ರೆ ಇನ್ನೇನೈತೆ ಬಂಡವಾಳ ನಂಗೆ ವಾರಕ್ಕೊಂದ್ದಲ ಬತ್ತೀನಿ ಅಷ್ಟೇ. ಒಳ್ಳೆ ನೀರಾಕಿ ಐಸ್ ಕ್ಯಾಂಡಿ ಮಾಡ್ತಾರೆ ಸ್ವಾಮಿ, ಮಕ್ಕಳು ತಿನ್ನೋ ಸಾಮಾನು ಮೋಸ ಮಾಡಕ್ಕಾಗ್ತದ....' ಇತ್ಯಾದಿಯಾಗಿ ಇನ್ನೂ ತನ್ನ ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಿದ್ದನೇನೋ ನಾನು ಅವನ ಸೈಕಲ್ಲನ್ನು ಅನಾಮತ್ತು ಎತ್ತಿ ಎಸೆಯದಿದ್ದರೆ. ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿ ಹೋಗಿ ಅಷ್ಟು ದೂರ ಬಿದ್ದ, ಸೈಕಲ್, ಕ್ಯಾರಿಯರಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದ್ದ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಡಬ್ಬದ ಸಮೇತ ಹೋಗಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ದೂರ ಬಿತ್ತು. ಡಬ್ಬದ ಮುಚ್ಚಳ ಬಿಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಕಲರು ಕಲರು ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿಗಳೆಲ್ಲ ಧೂಳಿನೆಡೆ ಜರುಗಿದವು. ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿ ಲೋಕ ತಲೆಕೆಳಕಾದಂತೆನಿಸಿ ಒದ್ದಾಡಿದ. ಇಷ್ಟಾದರೂ ಸಾವರಿಸಿಕೊಂಡು ಎದ್ದು ಡಬ್ಬ ಎತ್ತಲು ಯತ್ನಿಸಿದ. ಒಳಗಿದ್ದ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿಗಳೂ ಬುಳುಬುಳು ಕೆಳಗೆ
ಸುರಿದವು. ಸುತ್ತುವರಿದ ಹುಡುಗರು ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಹೋ! ಎಂದು ಕೂಗಿದವು. ನನಗೇ ಗೆಲುವೆಂದುಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿಯನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲಾ ಮೌನವಾದರು. ಅವರು ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿಯನ್ನು ಸುತ್ತುವರೆದು ಮಂಡಿ, ಮೊಣಕೈಗಳ ಧೂಳು ಒರೆಸಿ ಸಾವರಿಸಿದರು. ಅವನ ಆಪ್ತ ಶಿಷ್ಯರಂತಿದ್ದ ಕೆಲ ಹುಡುಗರಂತೂ ಜೋರಾಗಿ ಆಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಕೂಗುತ್ತಾ ನನ್ನ ಮಗಳು, ಎಲ್ಲೋ, ಯಾರಿಂಲೋ ಎಂಟಾಣೆ ಪತ್ತೆಮಾಡಿ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಕೊಳ್ಳಲು ಓಡೋಡಿ ಬಂದಳು. ಅವಳಿಗೆ ಇದೆಲ್ಲಾ ಗೊತ್ತಾಗುವುದು ಬೇಡವೆಂದು ನಾನು ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೋದರೆ 'ಭೂ' ಎಂದು ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ಕಿರುಚಿ ಧೂಳಿನಲ್ಲಿ ಕರಗುತ್ತಿದ್ದ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಧೂಳು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ಸೀಪುತ್ತಾ ಮಕ್ಕಳ ಮಧ್ಯೆ ಲೀನವಾದಳು.
ಸಂತೋಷದ ಮಡುವಾಗಿದ್ದ ಡಬ್ಬದಿಂದೀಚೆ ಬಂದ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿಗಳು ಕರಗುತ್ತಾ ಮಣ್ಣಾಗುತ್ತಿರುವ ಕಡೆ ಗುಂಪುಗೂಡಿ, ಒಂದಷ್ಟು ಮಕ್ಕಳು ಗುರುಗುಟ್ಟಿದರೆ, ಇನ್ನಷ್ಟು ಮಕ್ಕಳು ಗಾಯಗೊಂಡು ನರಳುತ್ತಿದ್ದ ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿಯನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದರು. ಇದು ನನ್ನನ್ನು ಇಕ್ಕಟ್ಟಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಸಿತ್ತು. ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ರೊಚ್ಚಿನಿಂದ ಆಳುತ್ತಿದ್ದರು. ನಾನು ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದೆ? ನನ್ನ ಅಪ್ಪ ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ? ಅದೆಲ್ಲಿತ್ತು ನನ್ನ ಕ್ರೌರ್ಯ? ಅದ್ದೇಗೆ ನನ್ನ ನಿಷ್ಠ ನಿಷ್ಕರುಣೆ ಈ ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿಯ ಮೇಲೆ ರಾಚಿತು? ನನ್ನ ಮಗಳಿಗೆ ಮುಖ ತೋರಿಸುವುದು ಹೇಗೆ? ಈ ಮಕ್ಕಳು ನನ್ನನ್ನು ಸುಮ್ಮನೆ ಬಿಟ್ಟಾರೆ?
ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳ ಕಷ್ಟಗಳಿಗೆ ಜೀವವಿಲ್ಲದ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿಗಳು ರೋದಿಸುತ್ತಾ ಕರಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಂಡರೆ, ಜೀವವಿರುವ ನಾನು ಮಾತ್ರ ಏನೂ ತೋಚದೆ ಬಿಸಿಲಲ್ಲಿ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದೆ. ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿ ಕುಂಟಿಕೊಂಡು ನನ್ನ ಬಳಿ ಬಂದ. ಮಕ್ಕಳು ಅವನ ಜೊತೆಗಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲಾ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿ ಹೇಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಉಗಿಯುತ್ತಾರೋ, ಹೊಡೆಯುತ್ತಾರೋ ಎಂದು ಆತಂಕದಿಂದ ಕುಬ್ಬಗೊಂಡಿದ್ದೆ. ಆತ ಹೇಳಿದ, 'ನಾನು ಬಂದೇ ಬತ್ತೀನಿ ಸಾ, ಕಲರ್ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ತಂದೇ ತತ್ತೀನಿ ಸಾ' ಹಾಗೆ ಆಂದದ್ದೇ ತಡ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲಾ ಮತ್ತೆ ಚಿಮ್ಮಿ ಚಿಗುರೊಡೆದಿದ್ದರು, ಹೋ! ಎಂದು ಕೂಗುತ್ತಾ ತಮ್ಮ ಆಟಕ್ಕೆ ನಡೆದರು. ದಂಡ ಕೊಡಲು ನಾನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ.
ಲೇಖಕರ ಪರಿಚಯ:
ಕೃಷ್ಣಮೂರ್ತಿ ಬಿಳಿಗೆರೆ: ಚಿತ್ರದುರ್ಗ ಜಿಲ್ಲೆ ಬಿಳಿಗೆ ಗ್ರಾಮದವರು. ಇವರು ಸಾಹಿತ್ಯ
ಮತ್ತು ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಹೆಸರು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಹುಳಿಯಾರಿನ ಬಿ.ಎಂ.ಎಸ್ ಸರ್ಕಾರಿ ಪ್ರಥಮ ದರ್ಜೆ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಚಾರ್ಯರಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದು, ಕೃಷಿಚರಿತ್ರೆಯ ಅನುಶೋಧನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದು, ಸಾವಯವ ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ಮಳೆ ನೀರಿನ ಚಳುವಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಕಣ್ಣಾ ಮುಚ್ಚಾಲೆ, ಮಕ್ಕಳ ಗುಂಪು, ಸಿರಿ ಸಮೃದ್ಧಧಿ ಬಳಗ ಮುಂತಾದ ಸಂಘಟನೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಕಾವ್ಯ ಕೃತಿಗಳು:
ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣಿನ ನವಿಲು, ಕಿಂಚಿತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯ ಬದುಕು, ದಾಸರು, ಇದು ಕನಸೇನಯ್ಯ, ಧರೆಮೇಲೆ ಉರಿ ಪಾದ. ಮಕ್ಕಳ ಹಾಡು ಪುಸ್ತಕಗಳು: ಜೀರಿಂಬೆ ಹಾಡು, ಗುಡು ಗುಡು ಗುಡ್ಡ ಪದ್ಯದ ಮರ, ಡೂ ಡೂ ಡ್ಯೂಟಿ, ಹಾಡೆ ಸುದ್ದಿ, ಮಕ್ಕಳ ನಾಟಕ: ಮಳೆ ಹುಚ್ಚಿ, ಅಗಲ ಕಿವಿಯ ಅರಿವುಗಾರ, ನವಿಲೂರಿನ ಕಥೆ, ಅಂಗಭಂಗದ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ, ಕೇದಾಳ ಕೆಪ್ಪರ್ಕ, ಕತ್ತೆಹಾಡು, ಕಥಾ ಪುಸ್ತಕಗಳು: ಚಗಚಿ ಹೂವಿನ ಹುಡುಗಿ, ಭೂಮಂತ್ರಯ್ಯನ ಕತೆಗಳು, ಮಳೆ ನೀರ ಕೊಯ್ದು ಕುರಿತ ಪುಸ್ತಕಗಳು : ಮಳೆ ನೀರಿನ ಕುಡಿ, ಅನ್ನದೇವರ ಮುಂದೆ, ಮರದಡಿಯ ಮನುಷ್ಯ, ಬಿಲ್ಲು ಬಾಳೆಹಣ್ಣು ಮತ್ತು ಇತರ ಪ್ರಬಂಧಗಳು, ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳು : ಎರಡು ಬಾರಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ, ಆರ್ಯಭಟ ಪ್ರಶಸ್ತಿ, ಜಿ.ಎಸ್.ಎಸ್ ಕಾವ್ಯ ಪ್ರಶಸ್ತಿ, ಶಿಕ್ಷಣ ಸಿರಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಬಾಲ ವಿಕಾಸ ಅಕಾಡಮಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ, ಕನ್ನಡ ಪುಸ್ತಕ ಪ್ರಾಧಿಕಾರದ ಪುಸ್ತಕ ಸೊಗಸು ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಲಭಿಸಿವೆ. ಪ್ರಸ್ತುತ 'ಸುಲಭ ದರದಲ್ಲಿ ಖುಷಿಯ ಮಾರುತ್ತಿದ್ದ ಮಾಯಗಾರ' ಲೇಖನವವನ್ನು ಅವರ 'ಬಿಸ್ಲು ಬಾಳೆಹಣ್ಣು ಮತ್ತು ಇತರ ಪ್ರಬಂಧ' ದಿಂದ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ.
ಪದಕೋಶ:
ಹೊಂಚು-ನಿರೀಕ್ಷಿಸು, ಕಾಯು, ಚಣ-ಕ್ಷಣ, ಸಂತಸ-ಸಂತೋಷ, ದಕ್ಕು-ಸಿಗುವುದು. ಖಾನೆ-ಮನೆ, ಅಸ್ತ-ಆಯುಧ, ಒದೆ-ಏಟು, ಲಪಟಾಯಿಸು-ಅಪಹರಿಸು, ಚಟ-ಹವ್ಯಾಸ, ಚಾಳಿ, ಸೋಜಿಗ-ವಿಸ್ಮಯ, ಆಶ್ಚರ್ಯ, ಕಲ್ಪನೆ-ಊಹೆ, ಕಾಯಕ-ಕೆಲಸ, ನಿಂದಿಸು-ತೆಗಳು, ಬಯ್ಯು, ಖುಷಿ-ಸಂತೋಷ, ಶಕುನ-ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಲಿರುವ ಒಳ್ಳೆಯ ಅಥವಾ ಕೆಟ್ಟ ಘಟನೆಗಳ ಸಂಕೇತ, ವ್ಯವಹಾರ-, ಕ್ಷುಲ್ಲಕ-ಕೀಳು, ಅಲ್ಪ, ಅನಾಮತ್ತು-, ಸಾವರಿಸು-ಚೇತರಿಸಿಕೊಳ್ಳು, ಇಕ್ಕಟ್ಟು-ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ, ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ, ಕ್ರೌರ್ಯ-ನಿರ್ದಯತೆ, ನಿಷ್ಕರುಣೆ-ಕ್ರೂರತನ, ಆತಂಕ-ಹೆದರಿಕೆ, ಚಿಂತೆ, ತಲುಪುವುದು, ಒದೆ-ಏಟು, ಗಲ್ಲಿ, ಓಣಿ, ಕೇರಿ, ಅನಾಮತ್ತು-ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ, ಸಾವರಿಸು-ಚೇತರಿಸಿಕೊಳ್ಳು, ಲೀನ-ಕರಗಿದ, ಕಾಣದಾದ,
3.2 ಸುಲಭ ದರದಲ್ಲಿ ಖುಷಿಯ ಮಾರುತ್ತಿದ್ದ ಮಾಯಗಾರ – ಪಾಠದ ಸಾರಾಂಶ
ಕೃಷ್ಣಮೂರ್ತಿ ಬಿಳಿಗೆರೆಯವರ **‘ಸುಲಭ ದರದಲ್ಲಿ ಖುಷಿಯ ಮಾರುತ್ತಿದ್ದ ಮಾಯಗಾರ’** ಎಂಬ ಪ್ರಬಂಧವು ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪುಗಳು, ಮಕ್ಕಳ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಸಂತೋಷಗಳು ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡವರ ಕಠಿಣ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಮನಮುಟ್ಟುವಂತೆ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ.
ಲೇಖಕರ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವರ ಊರಿಗೆ **ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿ** ಎಂಬ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಮಾರುವ ವ್ಯಕ್ತಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನು ಹಳೆಯ ಸೈಕಲ್ನಲ್ಲಿ ‘ಬಾಂಬೆ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ’ ಎಂಬ ಡಬ್ಬವನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಊರಿನ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಮಾರುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನ ಆಗಮನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಒಂದು ಹಬ್ಬದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಐದು ಪೈಸೆಯ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿಗಾಗಿ ಮಕ್ಕಳು ಮನೆಯವರನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಹಣ ಸಿಗದಿದ್ದರೆ ಸ್ವತಃ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ಹಣ ಸಂಪಾದಿಸಿ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಇಬ್ಬರು-ಮೂರು ಮಕ್ಕಳು ಒಂದೇ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿಯನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡು ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು.
ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿ ಬಡ ಮಕ್ಕಳ ಬಗ್ಗೆ ಕರುಣೆ ಹೊಂದಿದ್ದನು. ಕಡಿಮೆ ಬೆಲೆಗೆ ಸಿಗುವ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿಗಳನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಕರಗಿಹೋದ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿಯ ಸಿಹಿನೀರನ್ನೂ ಬಡ ಮಕ್ಕಳು ಕುಡಿಯಲು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅವನು **ಮಾಯಗಾರನಂತೆ, ಸುಲಭ ದರದಲ್ಲಿ ಖುಷಿಯನ್ನು ಮಾರುವವನಂತೆ** ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು.
ದೊಡ್ಡವರು ಮಾತ್ರ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ತಿನ್ನುವುದರಿಂದ ನೆಗಡಿ, ಕೆಮ್ಮು, ಜ್ವರ ಬರುತ್ತದೆ, ಅದರೊಳಗೆ ಹುಳುಗಳಿರುತ್ತವೆ ಎಂದು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೆದರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಕ್ಕಳ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಸಂತೋಷಗಳಿಗೆ ದೊಡ್ಡವರು ಅನಗತ್ಯವಾಗಿ ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಲೇಖಕರು ಇಲ್ಲಿ ವ್ಯಂಗ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಲೇಖಕರು ದೊಡ್ಡವರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ಮಗಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಮಾರಲು ಬಂದಾಗ ಮಗಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಓಡಿ ಬಂದು ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಆದರೆ ಲೇಖಕರು ಆರೋಗ್ಯದ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಅವಳಿಗೆ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಕೊಡಲು ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದರಿಂದ ಮಗಳು ತಂದೆಯಿಂದ ದೂರವಾಗಿ ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿಯನ್ನೇ ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ಒಂದು ದಿನ ಲೇಖಕರು ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿಗೆ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಮಾರುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವಂತೆ ಗದರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿ ತನ್ನದು ಹೊಟ್ಟೆಪಾಡಿನ ಕೆಲಸ, ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಆದಾಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ವಿನಂತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಕೋಪಗೊಂಡ ಲೇಖಕರು ಅವನ ಸೈಕಲ್ ಮತ್ತು ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಡಬ್ಬವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಎಸೆಯುತ್ತಾರೆ. ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿಗಳು ಧೂಳಿನಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದು ಕರಗುತ್ತವೆ. ಮಕ್ಕಳು ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿಯ ಸುತ್ತ ಸೇರಿ ಅವನನ್ನು ಸಂತೈಸುತ್ತಾರೆ. ಲೇಖಕರ ಮಗಳೂ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ಧೂಳಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ತಿನ್ನುತ್ತಾಳೆ.
ಈ ಘಟನೆ ಲೇಖಕರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ **ತೀವ್ರ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಮತ್ತು ಆತ್ಮವಿಮರ್ಶೆಯನ್ನು** ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ತಾವು ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಿದ ಸಂತೋಷವನ್ನೇ ತಮ್ಮ ಮಗಳಿಗೆ ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದನ್ನು ಅವರು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿ, “ನಾನು ಮತ್ತೆ ಬರುತ್ತೇನೆ, ಕಲರ್ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ತರುತ್ತೇನೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ ಮಕ್ಕಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ ತಮ್ಮ ಆಟಕ್ಕೆ ಮರಳುತ್ತಾರೆ.
ಈ ಪ್ರಬಂಧವು **ಮಕ್ಕಳ ಸಣ್ಣ ಸಂತೋಷಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕು, ಬಡವರ ಜೀವನೋಪಾಯದ ಬಗ್ಗೆ ಕರುಣೆ ಹೊಂದಬೇಕು ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡವರಾದ ಮೇಲೆ ಬಾಲ್ಯದ ಮುಗ್ಧತೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು** ಎಂಬ ಮಹತ್ವದ ಸಂದೇಶವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.
ಅಭ್ಯಾಸ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು
1. ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿ ಏನನ್ನು ಮಾರಲು ಬರುತ್ತಿದ್ದನು?
ಉತ್ತರ ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿ **ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ** ಮಾರಲು ಬರುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನು ಸೈಕಲ್ನಲ್ಲಿ **‘ಬಾಂಬೆ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ’** ಎಂಬ ಡಬ್ಬವನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಊರಿನ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಮಾರುತ್ತಿದ್ದನು.
2. ಐಸ್ ಕ್ಯಾಂಡಿಯ ಮೇಲೆ ಯಾವ ಬರಹ ಇತ್ತು?
ಉತ್ತರ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಡಬ್ಬದ ಮೇಲೆ **“ಬಾಂಬೆ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ”** ಎಂಬ ಬರಹ ಇತ್ತು.
3. ಐಸ್ ಕ್ಯಾಂಡಿಯನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಲು ಲೇಖಕರು ಯಾವ ರೀತಿಯ ಕಸರತ್ತು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು?
ಉತ್ತರ ಲೇಖಕರು ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಕೊಳ್ಳಲು ಬೇಕಾದ ಐದು ಪೈಸೆಯನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ **ತೋಟಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಸೌಗೆಕಡ್ಡಿಗಳನ್ನು ಸಿಗಿದು ಕಂತೆ ಕಟ್ಟಿ, ಜಕ್ಕನಹಳ್ಳಿಯ ಸೌಗೆಕಡ್ಡಿ ಗಿರಿಯಪ್ಪನಿಗೆ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಿ ಹಣ ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.** ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಪರಿಚಯದವರಿಂದ ಹಣ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಬೇರೆ ದಾರಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ ಶಿವಪೂಜೆ ಖಾನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಹರಕೆಯ ಹಣವನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು.
4. ಲೇಖಕರು ಐಸ್ ಕ್ಯಾಂಡಿಯನ್ನು ಕದ್ದು ತಿನ್ನಲು
ಕಾರಣವೇನು?
ಉತ್ತರ ಲೇಖಕರು ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ತಿನ್ನಲು ಮನೆಯವರಿಂದ ಹಣ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಿಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಐದು ಪೈಸೆ ಸಂಪಾದಿಸುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಹಣವನ್ನು ಕದ್ದು ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಬಾಲ್ಯದ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿಯ ಮೇಲಿನ ಆಸೆ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ತಿನ್ನಬೇಕೆಂಬ ಬಯಕೆ ಅವರ ಕಳ್ಳತನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿತ್ತು.
5. 'ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ಖುಷಿಯ ಮಾರುತ್ತಿದ್ದ ಮಾಯಗಾರ ಕಥೆ' ಯ ಸ್ವಾರಸ್ಯವನ್ನು ವಿವರಿಸಿ.
ಉತ್ತರ ‘ಸುಲಭ ದರದಲ್ಲಿ ಖುಷಿಯ ಮಾರುತ್ತಿದ್ದ ಮಾಯಗಾರ’ ಕಥೆಯ ಸ್ವಾರಸ್ಯ**ವೆಂದರೆ, ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿ ಕೇವಲ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಮಾರುವವನಾಗಿರದೆ, ಮಕ್ಕಳಿಗೆ **ಕಡಿಮೆ ಬೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೀಡುವ ಮಾಯಗಾರನಂತೆ** ಕಾಣಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಆಗಮನದಿಂದ ಊರಿನ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಉತ್ಸಾಹ, ಕನಸು ಮತ್ತು ಸಂತೋಷ ಮೂಡುತ್ತಿತ್ತು. ಬಡ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಅರೆಕರಗಿದ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಹಾಗೂ ಅದರ ಸಿಹಿನೀರನ್ನು ಕರುಣೆಯಿಂದ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಲೇಖಕರು ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿಯಿಂದ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಪಡೆಯಲು ಹಣಕ್ಕಾಗಿ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟಿದ್ದರು. ಆದರೆ ದೊಡ್ಡವರಾದ ಮೇಲೆ ಅದೇ ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಮಗಳಿಗೆ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಕೊಡಬಾರದೆಂದು ತಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಕೊನೆಗೆ ಕೋಪದಿಂದ ಅವನ ಸೈಕಲ್ ಮತ್ತು ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಡಬ್ಬವನ್ನು ಎಸೆದುಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಮಕ್ಕಳು ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿಯ ಪರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವುದು ಮತ್ತು ಸ್ವಂತ ಮಗಳೂ ಅವನನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವುದು ಲೇಖಕರಲ್ಲಿ **ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಮತ್ತು ಆತ್ಮವಿಮರ್ಶೆ** ಮೂಡಿಸುತ್ತದೆ. ಇದೇ ಕಥೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರ ಹಾಗೂ ಹೃದಯಸ್ಪರ್ಶಿ ಅಂಶವಾಗಿದೆ.
6. ಲೇಖಕರ ಮಗಳಿಗೆ ತಾತನೆಂದರೆ ಅಚ್ಚುಮೆಚ್ಚು ಏಕೆ?
ಉತ್ತರ ಲೇಖಕರ ಮಗಳಿಗೆ **ತಾತನೆಂದರೆ ಅಚ್ಚುಮೆಚ್ಚು**, ಏಕೆಂದರೆ ಅವಳು ಕೇಳಿದ ತಕ್ಷಣ ತಾತ ಯಾವುದೇ ಹಿಂಜರಿಕೆಯಿಲ್ಲದೆ ಹಣ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಮಾರಲು ಬಂದಾಗ ಮಗಳಿಗೆ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ತಿನ್ನುವ ಆಸೆಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವಳು ಎಂಟಾಣೆ ಹಣ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಳು. ತಾತ ಅವಳಿಗೆ ಕೇಳಿದ ತಕ್ಷಣ ಎಂಟಾಣೆ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಆದ್ದರಿಂದ ತಾತನಿಂದ ತನ್ನ ಆಸೆಯನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಈಡೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದೆಂಬ ಭಾವನೆ ಅವಳಲ್ಲಿತ್ತು.
ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಲೇಖಕರು ಮಗಳ ಆಸೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದೆ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ತಿನ್ನುವುದರಿಂದ ಹಲ್ಲು ಹುಳುಕಾಗುತ್ತದೆ, ಕಾಯಿಲೆ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವಳನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ಹತ್ತಾರು ರೂಪಾಯಿ ಮೌಲ್ಯದ ಬಿಸ್ಕತ್ತು, ಚಾಕಲೇಟ್ಗಳನ್ನು ತಂದರೂ ಮಗಳಿಗೆ ಅವುಗಳಿಗಿಂತ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿಯೇ ಹೆಚ್ಚು ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ತಾತ ಮಾತ್ರ ಅವಳ ಸಣ್ಣ ಸಂತೋಷವನ್ನು ತಡೆಯದೆ ಹಣ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಹೀಗಾಗಿ ಮಗಳಿಗೆ ತಾತ **ತನ್ನ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವ ಪ್ರೀತಿಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ** ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು.
ಅದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಮಗಳ ಮತ್ತು ತಂದೆಯ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಬಿಗುವು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ತಂದೆ ಕಠಿಣವಾಗಿ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ತಾತ ಮಗಳ ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ಬೆಂಬಲ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಲೇಖಕರ ಮಗಳಿಗೆ ತಾತನೆಂದರೆ ಅಚ್ಚುಮೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದನು.
7. ಲೇಖಕು ಮತ್ತು ಅವರ ಮಗಳ ಸಂಬಂಧ ಬಿಗುವಾಗಲು
ಕಾರಣವೇನು?
ಉತ್ತರ ಲೇಖಕರು ಮತ್ತು ಅವರ ಮಗಳ ಸಂಬಂಧ ಬಿಗುವಾಗಲು ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಇದ್ದ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯ.
ಮಗಳಿಗೆ ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿ ಮಾರುವ ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ. ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿ ಬಂದಾಗಲೆಲ್ಲ ಅವಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಓಡಿ ಬಂದು ಎಂಟಾಣೆ ಹಣ ಕೇಳಿ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆದರೆ ಲೇಖಕರು ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ತಿಂದರೆ ಹಲ್ಲು ಹುಳುಕಾಗುತ್ತದೆ, ಕಾಯಿಲೆ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಮಗಳನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಗಳ ಆಸೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದೆ ಅವರು ಕಠಿಣವಾಗಿ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ತಾತ ಮಗಳು ಕೇಳಿದ ತಕ್ಷಣ ಹಣ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಮಗಳಿಗೆ ತಾತನ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರೀತಿ, ತಂದೆಯ ಮೇಲೆ ಅಸಮಾಧಾನ ಉಂಟಾಯಿತು. ತಂದೆ ತನ್ನ ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ಆದರೆ ತಾತ ತನ್ನ ಆಸೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತಾನೆ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಅವಳಲ್ಲಿ ಮೂಡಿತು. ತಂದೆಯ ಕಠಿಣತೆ ಮತ್ತು ಮಗಳ ಸಣ್ಣ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದ ಮನೋಭಾವವೇ ಅವರಿಬ್ಬರ ಸಂಬಂಧ ಬಿಗುವಾಗಲು ಕಾರಣವಾಯಿತು.
8. ಲೇಖಕರು ತಮ್ಮ ಊರಿಗೆ ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿಯನ್ನು ತರುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು ಮಾಡಿದ ಉಪಾಯವೇನು?
ಲೇಖಕರು ದೊಡ್ಡವರಾದ ನಂತರ ತಮ್ಮ ಮಗಳಿಗೆ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ತಿನ್ನುವುದು ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲವೆಂದು, ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿ ಊರಿಗೆ ಬಂದು ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಮಾರುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿ ಪ್ರತಿದಿನದಂತೆ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಡಬ್ಬವನ್ನು ಸೈಕಲ್ಗೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಊರಿಗೆ ಬಂದಾಗ, ಲೇಖಕರು ಅವನಿಗೆ ಮೊದಲು **ಮೃದುವಾಗಿ ಬುದ್ಧಿವಾದ ಹೇಳಿದರು**. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ತಿನ್ನಿಸುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದಲ್ಲ, ಅದರಿಂದ ಕಾಯಿಲೆ ಬರಬಹುದು ಎಂಬ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು.
ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿ ಅವರ ಮಾತಿಗೆ ಒಪ್ಪದೆ, **“ಹೊಟ್ಟೆಪಾಡು ಸ್ವಾಮಿ, ಇದು ಬಿಟ್ಟರೆ ಗತಿಯಿಲ್ಲ”** ಎಂದು ತನ್ನ ಅಸಹಾಯಕತೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸಿದನು. ಸೈಕಲ್ ಮತ್ತು ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಡಬ್ಬವೇ ತನ್ನ ಬಂಡವಾಳವಾಗಿದ್ದು, ಅದರಿಂದಲೇ ಜೀವನ ಸಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಲೇಖಕರು ಅವನಿಗೆ ಕಠಿಣವಾಗಿ, ಗದರಿಸಿ ಹಾಗೂ ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದಲೂ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಮಾರುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವಂತೆ ಹಲವು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮನವೊಲಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿ ತನ್ನ ಜೀವನೋಪಾಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲು ಸಿದ್ಧನಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಕೊನೆಗೆ ಲೇಖಕರು **ತಾಳ್ಮೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಕೋಪದಿಂದ ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿಯ ಸೈಕಲ್ನ್ನು ಅನಾಮತ್ತಾಗಿ ಎತ್ತಿ ಎಸೆದರು**. ಸೈಕಲ್ಗೆ ಕಟ್ಟಿದ್ದ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಡಬ್ಬವೂ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದು, ಅದರ ಮುಚ್ಚಳ ತೆರೆದು ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿಗಳೆಲ್ಲ ಧೂಳಿನಲ್ಲಿ ಚೆಲ್ಲಾಪಿಲ್ಲಿಯಾದವು. ಇದನ್ನು ಕಂಡ ಮಕ್ಕಳು ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿಯ ಸುತ್ತ ಸೇರಿ ಅವನನ್ನು ಸಂತೈಸಿದರು.
ಈ ಘಟನೆಯಿಂದ ಲೇಖಕರಿಗೆ ತಮ್ಮ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾಗುತ್ತದೆ. ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿ ಬಡವನಾಗಿದ್ದು, ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸಂತೋಷ ನೀಡುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ತನ್ನ **ಹೊಟ್ಟೆಪಾಡಿಗಾಗಿ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಮಾರುತ್ತಿದ್ದನು** ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಲೇಖಕರು ಕೊನೆಗೆ ಅರಿಯುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿಯನ್ನು ತಡೆಯಲು ಲೇಖಕರು ಮಾಡಿದ ಉಪಾಯವು ಅವರ ಕೋಪದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ನಡೆದ ಕಠಿಣ ಮತ್ತು ಕ್ರೂರ ಕ್ರಮವಾಗಿತ್ತು.
9. ಲೇಖಕರು ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿಯ ಸೈಕಲ್ಲನ್ನು ಕಿತ್ತು ಬಿಸಾಡಿದಾಗ ಅವನು ಏನೆಂದು ಹೇಳಿದನು?
ಲೇಖಕರು ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿಗೆ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಮಾರುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವಂತೆ ಹಲವು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬುದ್ಧಿವಾದ ಹೇಳಿದರು. ಆದರೆ ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿ ತನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಂಡು, ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಮಾರುವುದು ತನ್ನ **ಹೊಟ್ಟೆಪಾಡಿನ ಉದ್ಯೋಗ** ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದನು. ಅವನಿಗೆ ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಉದ್ಯೋಗ ಅಥವಾ ಆದಾಯದ ಮೂಲ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಸೈಕಲ್ ಮತ್ತು ಅದರ ಮೇಲಿದ್ದ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಡಬ್ಬವೇ ತನ್ನ ಜೀವನದ ಬಂಡವಾಳ ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿ **“ಹೊಟ್ಟೆಪಾಡು ಸ್ವಾಮಿ, ಇದು ಬಿಟ್ರೆ ಗತಿಯಿಲ್ಲ. ಈ ಬೈಸ್ಕಲ್ಲು, ಈ ಡಬ್ಬ ಬಿಟ್ರೆ ಇನ್ನೇನೈತೆ ಬಂಡವಾಳ ನಂಗೆ?”** ಎಂದು ಅಸಹಾಯಕತೆಯಿಂದ ಹೇಳಿದನು. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮಾರುವ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿಯನ್ನು ಒಳ್ಳೆಯ ನೀರಿನಿಂದ ತಯಾರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕೊಡುವ ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ಮೋಸ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಅವನು ವಿವರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು.
ಆದರೆ ಲೇಖಕರು ಅವನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳದೆ ಕೋಪಗೊಂಡು ಅವನ ಸೈಕಲ್ನ್ನು ಅನಾಮತ್ತಾಗಿ ಎತ್ತಿ ಎಸೆದರು. ಸೈಕಲ್ಗೆ ಕಟ್ಟಿದ್ದ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಡಬ್ಬವೂ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದು, ಅದರಲ್ಲಿದ್ದ ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿಗಳೆಲ್ಲ ಧೂಳಿನಲ್ಲಿ ಚೆಲ್ಲಾಪಿಲ್ಲಿಯಾದವು. ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿಗೆ ಈ ಘಟನೆ ತುಂಬಾ ನೋವುಂಟುಮಾಡಿತು. ಆದರೂ ಅವನು ತನ್ನ ಕಷ್ಟವನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಂಡು ಡಬ್ಬವನ್ನು ಎತ್ತಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು.
ಈ ಮಾತುಗಳ ಮೂಲಕ ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿಯ **ಬಡತನ, ಅಸಹಾಯಕತೆ ಮತ್ತು ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡುವ ಹೋರಾಟ** ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಅವನು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸಂತೋಷ ನೀಡುವವನಾಗಿದ್ದರೂ, ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಪಾಡಿಗಾಗಿ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ದುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಬಡ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದನು.
10. ಲೇಖಕರು ತಾವು ಕಳೆದ ಬಾಲ್ಯವನ್ನು ತಮ್ಮ ಮಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದು ಸರಿಯೇ? ಪಠ್ಯದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿಚರ್ಚಿಸಿ.
ಉತ್ತರ ಲೇಖಕರು ತಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿಗಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಿದ ಸಂತೋಷ, ಆಸೆ, ಕಷ್ಟ ಮತ್ತು ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿಯ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಐದು ಪೈಸೆ ಸಿಗುವುದೇ ಕಷ್ಟವಾಗಿದ್ದರೂ, ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ತಿನ್ನಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ಅವರು ಸೌಗೆಕಡ್ಡಿಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಿ ಹಣ ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮನೆಯವರಿಂದ ಹಣ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಸಿಕ್ಕಾಗ ಅದನ್ನು ಗೆಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡು ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೀಗಾಗಿ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಅವರ ಬಾಲ್ಯದ ಒಂದು ಮಧುರ ನೆನಪಾಗಿತ್ತು.
ಆದರೆ ಅವರು ದೊಡ್ಡವರಾದ ನಂತರ ತಮ್ಮದೇ ಮಗಳು ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಕೇಳಿದಾಗ, ಅವಳ ಆಸೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದೆ ತಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ತಿಂದರೆ ಹಲ್ಲು ಹುಳುಕಾಗುತ್ತದೆ, ಕಾಯಿಲೆ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವಳಿಗೆ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮಗಳು ಮಾತ್ರ ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿ ಕೊಡುವ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿಯಲ್ಲಿಯೇ ತನ್ನ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾಳೆ. ತಂದೆ ಎಷ್ಟೇ ಬಿಸ್ಕತ್ತು, ಚಾಕಲೇಟ್ಗಳನ್ನು ತಂದರೂ ಅವಳಿಗೆ ಅವುಗಳಿಗಿಂತ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿಯೇ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.
**ಹೀಗಾಗಿ ಲೇಖಕರು ತಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದ ಅನುಭವವನ್ನು ಮಗಳ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದು ಸರಿಯಲ್ಲ.** ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ತಾವು ಅನುಭವಿಸಿದ ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಮಗಳ ಸಣ್ಣ ಆಸೆಯನ್ನೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಮಕ್ಕಳ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ದೊಡ್ಡವರ ನಿಯಮ, ಭಯ ಮತ್ತು ಕಠಿಣತೆಯಿಂದ ಅಳೆಯಬಾರದು. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸಿಗುವ ಸಣ್ಣ ಸಂತೋಷಗಳೂ ಅವರ ಬಾಲ್ಯದ ಅಮೂಲ್ಯ ನೆನಪುಗಳಾಗುತ್ತವೆ.
ಇದಲ್ಲದೆ ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿ ಬಡವನಾಗಿದ್ದರೂ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸಂತೋಷ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಮಾರುವುದು ಕೇವಲ ವ್ಯವಹಾರವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಅದು ಅವನ **ಹೊಟ್ಟೆಪಾಡಿನ ಮಾರ್ಗವೂ ಆಗಿತ್ತು**. ಲೇಖಕರು ಇದನ್ನು ಅರಿಯದೆ ಅವನ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಂಡು ಸೈಕಲ್ ಮತ್ತು ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಡಬ್ಬವನ್ನು ಎಸೆದದ್ದು ತಪ್ಪಾಗಿತ್ತು. ಆ ಘಟನೆಯ ನಂತರ ಮಕ್ಕಳು ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿಯ ಪರವಾಗಿ ನಿಂತಾಗ ಲೇಖಕರಿಗೆ ತಮ್ಮ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾಗುತ್ತದೆ. ತಮ್ಮ ಮಗಳಿಗೂ ಮುಖ ತೋರಿಸಲು ಅವರಿಗೆ ಸಂಕೋಚವಾಗುತ್ತದೆ.
ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿ ಮತ್ತೆ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ತರುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದಾಗ ಮಕ್ಕಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ ತಮ್ಮ ಆಟಕ್ಕೆ ಮರಳುತ್ತಾರೆ. ಈ ಘಟನೆ ಲೇಖಕರಿಗೆ **ಮಕ್ಕಳ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡವರಾದ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದ ಮುಗ್ಧತೆಯನ್ನು ಮರೆಯಬಾರದು** ಎಂಬ ಪಾಠವನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತದೆ.
ಆದ್ದರಿಂದ, **ಲೇಖಕರು ತಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯವನ್ನು ಮಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದು ಸರಿಯಲ್ಲ.** ತಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದ ಅನುಭವವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ಮಗಳ ಸಣ್ಣ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ ತಂದೆ-ಮಗಳ ಸಂಬಂಧ ಇನ್ನಷ್ಟು ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಪಾಠವು ಮಕ್ಕಳ ಮುಗ್ಧತೆ, ಸಣ್ಣ ಸಂತೋಷಗಳು ಮತ್ತು ಬಡವರ ಜೀವನೋಪಾಯವನ್ನು ಗೌರವಿಸುವ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಸಾರುತ್ತದೆ.
11. ತಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನಡೆದಂತಹ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಪ್ರಸಂಗವನ್ನು 'ಸುಲಭ ದರದಲ್ಲಿ ಖುಷಿಯ ಮಾರುತ್ತಿದ್ದ ಮಾಯಗಾರ' ಪ್ರಬಂಧದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ನಿರೂಪಿಸುದ್ದಾರೆ? ವಿವರಿಸಿ.
ಉತ್ತರ : ತಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಪ್ರಸಂಗವನ್ನು ಲೇಖಕ ಕೃಷ್ಣಮೂರ್ತಿ ಬಿಳಿಗೆರೆ ಅವರು ‘ಸುಲಭ ದರದಲ್ಲಿ ಖುಷಿಯ ಮಾರುತ್ತಿದ್ದ ಮಾಯಗಾರ’ ಪ್ರಬಂಧದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಹೃದಯಸ್ಪರ್ಶಿಯಾಗಿ ಮತ್ತು ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರವಾಗಿ ನಿರೂಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ತಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿ ಎಂಬ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಮಾರುವವನು ಅವರ ಊರಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನು ಹಳೆಯ ಸೈಕಲ್ನಲ್ಲಿ ‘ಬಾಂಬೆ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ’ ಎಂಬ ಡಬ್ಬವನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿಗಳನ್ನು ಮಾರುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನು ಊರಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಉತ್ಸಾಹ, ಆಸೆ ಮತ್ತು ಸಂತೋಷ ಮೂಡುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನ ಸುತ್ತ ಮಕ್ಕಳು ಜಾತ್ರೆಯಂತೆ ಸೇರುತ್ತಿದ್ದರು.
ಲೇಖಕರಿಗೆ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ತಿನ್ನಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಬಹಳವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಮನೆಯವರಿಂದ ಐದು ಪೈಸೆ ಪಡೆಯುವುದು ಸುಲಭವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಣಕ್ಕೆ ತುಂಬಾ ಬೆಲೆ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ಮನೆಯವರು ಸುಲಭವಾಗಿ ದುಡ್ಡು ಕೊಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಲೇಖಕರು ತೋಟಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಸೌಗೆಕಡ್ಡಿಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಕಂತೆ ಕಟ್ಟಿ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಿ ಹಣ ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಪರಿಚಯದವರಿಂದ ಹಣ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಬೇರೆ ದಾರಿ ಇಲ್ಲದಾಗ ಶಿವಪೂಜೆ ಖಾನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಹರಕೆಯ ಹಣವನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೀಗೆ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಸಂಪಾದಿಸಿದ ಐದು ಪೈಸೆಯಿಂದ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಕೊಂಡು ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು.
ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ತಿನ್ನುವಾಗ ಲೇಖಕರು ಮತ್ತು ಅವರ ಗೆಳೆಯರು ಯಾವುದೇ ಭೇದಭಾವವಿಲ್ಲದೆ ಒಂದೇ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿಯನ್ನು ಇಬ್ಬರು-ಮೂರು ಜನರೂ ಹಂಚಿಕೊಂಡು ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು. ಬಡ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿ ಅರೆಕರಗಿದ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಬೆಲೆಗೆ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಡಬ್ಬದಲ್ಲಿ ಕರಗುತ್ತಿದ್ದ ಸಿಹಿನೀರನ್ನೂ ಬಡ ಮಕ್ಕಳು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಪಡೆದು ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೀಗಾಗಿ ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕೇವಲ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಮಾರುವವನಾಗಿರದೆ, ಕಡಿಮೆ ಬೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೀಡುವ ‘ಮಾಯಗಾರ’ನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು.
ಆದರೆ ದೊಡ್ಡವರು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ತಿನ್ನುವುದರಿಂದ ನೆಗಡಿ, ಕೆಮ್ಮು, ಜ್ವರ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೆದರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿಯೊಳಗೆ ಹುಳುಗಳಿರುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಸುಳ್ಳು ನಂಬಿಕೆಗಳನ್ನೂ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಲೇಖಕರು ತಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದ ಈ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ದೊಡ್ಡವರು ಮಕ್ಕಳ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಸಂತೋಷಗಳಿಗೆ ಅನಗತ್ಯವಾಗಿ ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸುವ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ವ್ಯಂಗ್ಯವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಲೇಖಕರು ದೊಡ್ಡವರಾದರು. ಅವರಿಗೆ ಮಗಳಾದಳು. ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿ ಈಗಲೂ ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಮಾರಲು ಬರುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನ ಕೂಗು ಮಗಳಿಗೆ ಬಹಳ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಈ ಬಾರಿ ಲೇಖಕರ ನಿಲುವು ಬದಲಾಗಿತ್ತು. ಮಗಳು ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಕೇಳಿದಾಗ ಅವರು ಅವಳನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೀಗೆ ಲೇಖಕರು ತಾವು ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಿದ ಸಂತೋಷವನ್ನೇ ತಮ್ಮ ಮಗಳಿಗೆ ನಿರಾಕರಿಸಿದರು.
ಒಂದು ದಿನ ಲೇಖಕರು ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿಗೆ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಮಾರುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವಂತೆ ಮೃದುವಾಗಿ, ಕಠಿಣವಾಗಿ ಮತ್ತು ಗದರಿಸಿ ಹೇಳಿದರು. ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿ ಇದು ತನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಪಾಡಿನ ಕೆಲಸ, ಸೈಕಲ್ ಮತ್ತು ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಡಬ್ಬವೇ ತನ್ನ ಬಂಡವಾಳ ಎಂದು ಅಸಹಾಯಕತೆಯಿಂದ ಹೇಳಿದನು. ಆದರೂ ಕೋಪಗೊಂಡ ಲೇಖಕರು ಅವನ ಸೈಕಲ್ನ್ನು ಅನಾಮತ್ತಾಗಿ ಎತ್ತಿ ಎಸೆದರು. ಸೈಕಲ್ಗೆ ಕಟ್ಟಿದ್ದ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಡಬ್ಬ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದು, ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿಗಳೆಲ್ಲ ಧೂಳಿನಲ್ಲಿ ಚೆಲ್ಲಾಪಿಲ್ಲಿಯಾದವು.
ಈ ಘಟನೆಯಿಂದ ಮಕ್ಕಳು ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿಯ ಸುತ್ತ ಸೇರಿ ಅವನನ್ನು ಸಂತೈಸಿದರು. ಲೇಖಕರ ಮಗಳೂ ಯಾರೋ ಕೊಟ್ಟ ಎಂಟಾಣೆ ಹಣದಿಂದ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಕೊಳ್ಳಲು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು, ಧೂಳಿನಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ತಿನ್ನುತ್ತಾಳೆ. ಈ ದೃಶ್ಯ ಲೇಖಕರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕಾಡುತ್ತದೆ. ತಾವು ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿಗಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಿದ ಕಷ್ಟ, ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ತಾವು ದೊಡ್ಡವರಾದ ಮೇಲೆ ಅದೇ ಸಂತೋಷವನ್ನು ತಮ್ಮ ಮಗಳಿಗೆ ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡುತ್ತಾರೆ.
ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಚಳ್ಳಾಸಾಬಿ ಲೇಖಕರಿಗೆ ‘ನಾನು ಮತ್ತೆ ಬರುತ್ತೇನೆ, ಕಲರ್ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ತಂದೇ ತರುತ್ತೇನೆ’ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಮಾತು ಕೇಳಿದ ಕೂಡಲೇ ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತಮ್ಮ ಆಟಕ್ಕೆ ಮರಳುತ್ತಾರೆ. ಈ ಮೂಲಕ ಲೇಖಕರು ತಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿ ಪ್ರಸಂಗವನ್ನು ಕೇವಲ ನೆನಪಿನ ಘಟನೆಯಾಗಿ ಹೇಳದೆ, ಮಕ್ಕಳ ಮುಗ್ಧತೆ, ಸಣ್ಣ ಸಂತೋಷಗಳು, ಬಡವರ ಜೀವನೋಪಾಯ ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡವರ ಕಠಿಣ ಮನೋಭಾವಗಳ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ತೋರಿಸುವಂತೆ ನಿರೂಪಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ, ಈ ಪ್ರಸಂಗವು ಲೇಖಕರ ಬಾಲ್ಯದ ಮಧುರ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಮಕ್ಕಳ ಸಣ್ಣ ಸಂತೋಷಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕು, ಬಡವರ ಜೀವನೋಪಾಯವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡವರಾದ ಮೇಲೆ ಬಾಲ್ಯದ ಮುಗ್ಧತೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು ಎಂಬ ಮಹತ್ವದ ಸಂದೇಶವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.
