ಬೆಂಗಳೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ
ಎಸ್.ಇ.ಪಿ- 2025
ಬಿ.ಎ. ಪ್ರಥಮ ಸೆಮಿಸ್ಟರ್ ಕನ್ನಡ ಭಾಷಾ ಪಠ್ಯ
ಘಟಕ ೦೧: ಬಾಲ್ಯ
ಪಠ್ಯದ ಸಾರಾಂಶ ಮತ್ತು ಸಂಭಾವ್ಯ ಪ್ರಶ್ನೋತ್ತರಗಳು
ಭಾಗ ೧: ‘ಇರುವುದೊಂದೇ ಬಾಲ್ಯ’
ಕಥೆಯ ಸಾರಾಂಶ
ಅನ್ನಪೂರ್ಣ ಅವರು ಬರೆದಿರುವ ‘ಇರುವುದೊಂದೇ ಬಾಲ್ಯ’ ಎಂಬ ಕಥೆಯು ಇಂದಿನ ಯಾಂತ್ರಿಕ
ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪೋಷಕರ ಕೃತಕ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ, ಕಠಿಣ ಶಿಸ್ತು ಮತ್ತು ಅತ್ಯಾಕಾಂಕ್ಷೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಸಿಲುಕಿ
ಮಕ್ಕಳ ಮುಗ್ಧ ಬಾಲ್ಯವು ಹೇಗೆ ದಮನವಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅಶೋಕನ ಪಾತ್ರದ ಮೂಲಕ ಹೃದಯಸ್ಪರ್ಶಿಯಾಗಿ
ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ.
ಕಥೆಯ ನಾಯಕ ಅಶೋಕನು ಈಗ ಡಿ.ಸಿ. ಸಾಹೇಬನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಸರ್ಕಾರ ಒದಗಿಸಿರುವ ಸುಂದರ
ಬಂಗಲೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವ ಆತ ಬೇಸಿಗೆ ರಜೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ನೆರೆಹೊರೆಯ ಬಡ ಮತ್ತು
ಕೆಲಸದವರ ಮಕ್ಕಳು ಬಂದು ಆಟವಾಡುತ್ತಾ, ಕಿರುಚುತ್ತಾ ಸಂಭ್ರಮಿಸುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವರ ಗಲಾಟೆಯಿಂದ
ಆತನ ನಿದ್ರೆ ಹಾರಿಹೋದರೂ, ಆ ಮುಗ್ಧ ಮಕ್ಕಳ ನಲದಾಟವನ್ನು ನೋಡಿ ಆತನ ಮನಸ್ಸು ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ವರ್ಷಗಳ
ಹಿಂದೆ ತಾನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ತನ್ನದೇ ಬಾಲ್ಯದ ದಿನಗಳಿಗೆ ಜಾರುತ್ತದೆ.
ಅಶೋಕನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಕಂಪನಿಯೊಂದರ ಎಂ.ಡಿ. ಮಗನಾಗಿದ್ದು, ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೀಮಂತ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ
ಜನಿಸಿದ್ದನು. ಆರ್ಥಿಕ ಕೊರತೆಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಆ ವೈಭವದ ಒಂಟಿ ಬಂಗಲೆಯಲ್ಲಿ ಆತನಿಗೆ ಆಟವಾಡಲು ಒಡಹುಟ್ಟಿದವರಾಗಲಿ
ಅಥವಾ ಸ್ನೇಹಿತರಾಗಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಒಂಟಿತನದಿಂದ ಬೇಸತ್ತು ಬಾಲ್ಯ ಸಹಜ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಕೆಲಸದವರ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ
ಆಟವಾಡಲು ಹೋದರೆ, ಅವನ ತಾಯಿ ತನ್ನ ಅಂತಸ್ತಿನ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕೂಗಾಡಿ ಗದರಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.
ತನ್ನ ಮಗ ಆಳಿನ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಯುವುದು ಅವಳ ಕೃತಕ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆ ತರುತ್ತಿತ್ತು. ಅಶೋಕನ ವಯಸ್ಸಿನವನೇ
ಆದ ಕೆಲಸಗಾರ ಸೋಮನ ಮಗ ಮೂರ್ತಿ ಅಶೋಕನ ಬಳಿ ಆಟವಾಡಲು ಬಂದಾಗ, 'ಬುದ್ಧಿ ಅಮ್ಮಾವ್ರು ಸಿಟ್ಟಂತಾರೆ'
ಎಂದು ಹೇಳಿ ಓಡಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದನು. ಆ 'ಬುದ್ಧಿ' ಎಂಬ ಪದ ಇಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಕರಗಲಾರದ ಅಡ್ಡಗೋಡೆಯಾಗಿ ಕಂಡುಬಂದು
ಅಶೋಕನಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಅಸಹಾಯಕತೆಯನ್ನು ಮೂಡಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಶಿಸ್ತಿನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಅಶೋಕನ ಬಾಲ್ಯದ ಮಾರಣ ಹೋಮವೇ ನಡೆದಿತ್ತು. ಸದಾ 'ಓದು, ಓದು,
ರಾಂಕ್ ತಗೋ' ಎಂಬ ಹೆತ್ತವರ ಯಾಂತ್ರಿಕ ಆದೇಶ ಅವನಿಗೆ ಕಿರಿಕಿರಿ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಮನೆಗೆ ಅಜ್ಜಿ,
ತಾತ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಬಂಧುಗಳು ಬಂದಾಗಲೂ 'ಅಶೋಕ ತುಂಬಾ ಜಾಣ ಮರಿ, ಅಪ್ಪನ ಹಾಗೆ ಓದಿ ದೊಡ್ಡ ಸಾಹೇಬನಾಗಬೇಕು'
ಎಂಬ ಅದೇ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಪುನರಾವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಶಾಲೆಯ ಪರಿಸರದಲ್ಲೂ ಆತನಿಗೆ ಮುಕ್ತಿ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ತಾಯಿಯ ಕಠಿಣ ನಿಯಂತ್ರಣದಿಂದಾಗಿ ಆತ ಯಾರೊಂದಿಗೂ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಬೆರೆಯಲಾಗದೆ ಮುದುಡಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದನು.
ಮಗುವಿನ ಬಾಲ್ಯದ ಸಹಜ ಆಸೆಗಳಾದ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದು ಆಡುವುದು, ಆಟದ ನಂತರ ತಾಯಿ
ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮೈ ಒರೆಸಿ ಕಾಲು ತೊಳೆಯುವುದು, ಮಳೆ ಸುರಿದು ಹೋದ ನಂತರ ರಸ್ತೆಯ ಹಳದಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕಾಗದದ
ದೋಣಿ ಮಾಡಿ ತೇಲಿ ಬಿಡುವುದು, ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ನೆನೆದು ಬಂದಾಗ ಬಿಸಿ ಕಾಫಿ ಕುಡಿಯುವುದು, ಗಾಳಿಪಟ ಹಾರಿಸುವುದು,
ಗೋಲಿ-ಬುಗುರಿ-ಚಿನ್ನಿ ದಾಂಡು ಆಡುವುದು ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅಶೋಕನಿಗೆ ಕೇವಲ ಕನಸಾಗಿಯೇ ಉಳಿದವು. ಹೆತ್ತವರ
ಅಂತಸ್ತಿನ ಹಮ್ಮು ಮತ್ತು ಯಾಂತ್ರಿಕ ಶಿಕ್ಷಣದ ಒತ್ತಡ ಆತನ ಎಲ್ಲಾ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕಿ ಆತನನ್ನು
ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ರಾಂಕ್ ಯಂತ್ರವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದವು.
ಕಥೆಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಅಶೋಕನ ಪತ್ನಿ ಸುಮ ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಸಣ್ಣ ತಪ್ಪುಗಳಿಗೂ 'ಆಟವಾಡಬೇಡ,
ಓದು, ನಿನ್ನ ಡ್ಯಾಡಿ ತರ ರಾಂಕ್ ತಗೋ' ಎಂದು ಗದರಿಸುವುದನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ ಅಶೋಕ ತೀವ್ರ ಆಘಾತಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾನೆ.
ತಾನು ಅನುಭವಿಸಿದ ಬಾಲ್ಯದ ನರಕವನ್ನು ತನ್ನ ಮಗನೂ ಅನುಭವಿಸುವುದು ಆತನಿಗೆ ಇಷ್ಟವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ತಕ್ಷಣ
ಸುಮಾಗೆ 'ಬೇಡ ಬೇಡ ಸುಮ, ಅವನು ನನ್ನ ಹಾಗೆ ಆಗುವುದು ಬೇಡ. ಅವನು ಅವನೇ ಆಗಲಿ... ಅವನು ಅವನೇ ಆಗಲಿ...'
ಎಂದು ಒದರುತ್ತಾನೆ. ಕುವೆಂಪು ಹಾಗೂ ಬೇಂದ್ರೆಯವರ ಕಾವ್ಯದ ಆಶಯದಂತೆ ಬಾಲ್ಯ ಮತ್ತು ಹರೆಯ ಎಂಬುದು
ಮಾನವ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರ ಸಿಗುವ ಅದ್ಭುತ ಕೊಡುಗೆ, ಅದನ್ನು ಯಾರೂ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು ಎಂಬ
ತೀವ್ರ ಸತ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಕಥೆ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ಕೊನೆಯ ಸಂಭಾವ್ಯ ಪ್ರಶ್ನೋತ್ತರಗಳು
ಪ್ರಶ್ನೆ
೧: ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಓಡಿಸಿದ ಸಿದ್ದು ವರ್ತನೆಗೆ ಅಶೋಕನಿಗೆ ಏನು ಹೇಳಬೇಕು ಅನಿಸಿತು?
ಉತ್ತರ:
ಕಥೆಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಡಿ.ಸಿ. ಸಾಹೇಬನಾದ ಅಶೋಕನ ಬಂಗಲೆಯ
ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸದವನಾದ ಸಿದ್ದು ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಬಡ ಬಾಲಕರನ್ನು ಕೋಲು ಜಾಡಿಸುತ್ತಾ, ಗದರಿಸಿ ಓಡಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಸಿದ್ದಿನ ಈ ಬಿರುನುಡಿಗಳ ರಭಸಕ್ಕೆ ಅಶೋಕನ ನಿದ್ರೆ ಹಾರಿಹೋಗುತ್ತದೆ. ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಶೋಕನಿಗೆ
ಸಿದ್ದುಗೆ ಕೂಗಿ ಹೇಳಬೇಕು ಎನಿಸುತ್ತದೆ: "ಯಾಕೆ ಸಿದ್ದು ಆ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಓಡಿಸುತ್ತೀಯಾ? ಅವರು ಆಡಿಕೊಳ್ಳಲಿ ಬಿಡು.
ಅವರು ಮಾಡುವ ಗಲಾಟೆ ನನ್ನ ನಿದ್ದೆಗೆ ಭಂಗ ತರುತ್ತಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ಸವಿನೆನಪುಗಳನ್ನು
ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುತ್ತಿದೆ" ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು ಎನಿಸಿತು.
ಏಕೆಂದರೆ, ಅಶೋಕನಿಗೆ ತಾನಿಲ್ಲದಾಗ ಬಡ ಮಕ್ಕಳು ಬಂದು ತನ್ನ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಕೂಗಾಡಿ, ನಲಿದಾಡಿ ಕುಣಿವುದು
ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ವಿಷಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅದು ಆತನಿಗೆ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು.
ಪ್ರಶ್ನೆ
೨: ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಾಪಕರು ಅಶೋಕನಿಗೆ ಏನೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು?
ಉತ್ತರ:
ಶಾಲೆಯಲ್ಲೂ ಸಹ ಅಶೋಕನಿಗೆ ಬಾಲ್ಯ ಸಹಜವಾಗಿ ಮುಕ್ತವಾಗಿ
ಆಟವಾಡಲು ಬಿಡದೆ ಯಾಂತ್ರಿಕ ಸಾಧನೆಯನ್ನೇ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅಶೋಕನ ತಂದೆಯ ಅಧಿಕಾರ, ಅಂತಸ್ತು
ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದಾಗಿ ಶಾಲೆಯ ಅಧ್ಯಾಪಕರು ಆತನಿಗೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಓದಿನ ಕಡೆಗೆ ಗಮನ
ಹರಿಸಲು ಮತ್ತು ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಲು ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ಅಶೋಕನಿಗೆ ಸದಾ
"ನಿಮ್ಮ
ತಂದೆಯವರು ದೊಡ್ಡ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು, ನೀನೂ ಸಹ ಅವರಂತೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಓದಿ ದೊಡ್ಡ ಹುದ್ದೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕು, ರಾಂಕ್
ಪಡೆಯಬೇಕು" ಎಂಬ ಯಾಂತ್ರಿಕ ಆಶೋತ್ತರಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ
ಅವನ ಬಾಲ್ಯದ ಮುಗ್ಧತೆಯನ್ನು ಹೊಸಕುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಧ್ಯಾಪಕರು ಕೇವಲ ರಾಂಕ್ ಮತ್ತು ಪರೀಕ್ಷೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದಲೇ
ಅವನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಪ್ರಶ್ನೆ
೩: ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಶೋಕನಿಗೆ ಮೂಡಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಯಾವುವು?
ಉತ್ತರ: ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯ ವೈಭವದ ಒಂಟಿ ಬಂಗಲೆಯಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಯಾಗಿದ್ದ ಅಶೋಕನ ಮುಗ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ
ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ನೋವಿನ ಹಾಗೂ ಅರ್ಥಗರ್ಭಿತ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಮೂಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವುಗಳೆಂದರೆ:
·
ವೈಭವದ ಬಂಗಲೆ ಇದ್ದರೂ ತನಗೆ
ಆಟವಾಡಲು ಒಡಹುಟ್ಟಿದವರಾಗಲಿ, ಸೋದರ-ಸೋದರಿಯರಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಬೆರೆಯಲು ಗೆಳೆಯರೇ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು
ಏಕೆ?
·
ತನ್ನದೇ ವಯಸ್ಸಿನವನಾದ ಕೆಲಸದ
ಆಳು ಸೋಮನ ಮಗ ಮೂರ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ತಾನು ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಆಟವಾಡಲು ಹೋದಾಗ, ಮೂರ್ತಿಯು ತನ್ನನ್ನು ‘ಬುದ್ಧಿ’
ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾ ತನಗೂ ಆಟವಾಡಲು ತಡೆಗೋಡೆಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವ ಅಸಮಾನತೆಯ ವರ್ಗಭೇದವೇಕೆ?
·
ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಬಂಧು-ಬಳಗದವರು
ಹಾಗೂ ಹೆತ್ತವರು ಸದಾ ತನಗೆ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಆಟವಾಡಲು ಬಿಡದೆ ಕೇವಲ “ಓದು, ಓದು, ರಾಂಕ್ ತಗೋ” ಎಂದು ಕಿರುಚುತ್ತಾ
ಸಾಧನೆಯ ಯಂತ್ರದಂತೆ ಒತ್ತಾಯಿಸುವುದೇಕೆ?
·
ತನ್ನ ಬಾಲ್ಯ ಸಹಜ ಕುತೂಹಲದಂತೆ
ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಆಡುವುದು, ರಸ್ತೆಯ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕಾಗದದ ದೋಣಿ ಮಾಡಿ ತೇಲಿಬಿಡುವುದು, ಗಾಳಿಪಟ ಹಾರಿಸುವುದು
ಮುಂತಾದ ಸರಳ ಸುಖಗಳು ತನಗೆ ಸಿಗದಿರುವುದು ಏಕೆ?
ಪ್ರಶ್ನೆ
೪: ವಸತಿ ಶಾಲೆಗೆ ಸೇರಿದಾಗ ಅಶೋಕನಿಗೆ ಅವನ ತಂದೆ ತಾಯಿ ಏನೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು?
ಉತ್ತರ:
ಅಶೋಕನನ್ನು ಮನೆಯ ಆವರಣದಿಂದ ದೂರವಿಟ್ಟು ಮತ್ತಷ್ಟು
ಕಠಿಣ ಶಿಸ್ತು ಮತ್ತು ಯಾಂತ್ರಿಕ ಸಾಧನೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಲು ವಸತಿ ಶಾಲೆಗೆ (Hostel) ಸೇರಿಸಲಾಯಿತು. ಆ
ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೂ ಅಶೋಕನ ಹೆತ್ತವರು ಅವನಿಗೆ ಅದೇ ಯಾಂತ್ರಿಕ ಅತ್ಯಾಕಾಂಕ್ಷೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು.
ಅವರು ಆತನಿಗೆ ಸದಾ "ನೀನು
ವಸತಿ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಶಿಸ್ತಿನಿಂದ ಇರಬೇಕು. ಆಟೋಟಗಳಲ್ಲಿ ಸಮಯ ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡದೆ ಸದಾ ಓದಿನ ಕಡೆಗೆ
ಗಮನಹರಿಸಿ ರಾಂಕ್ ಪಡೆಯಬೇಕು. ನಿನ್ನ ತಂದೆಯಂತೆ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಹುದ್ದೆಯನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಲು ಈಗಿನಿಂದಲೇ
ಕಠಿಣ ಪರಿಶ್ರಮ ಪಡಬೇಕು, ದೊಡ್ಡ ಸಾಹೇಬನಾಗಬೇಕು" ಎಂದು
ಹೇಳುತ್ತಾ ಆತನನ್ನು ಸತತ ಯಾಂತ್ರಿಕ ಒತ್ತಡದಲ್ಲೇ ಮುಳುಗಿಸಿದ್ದರು. ವಸತಿ ಶಾಲೆಯ ಪರಿಸರದಲ್ಲೂ ಆತನಿಗೆ
ಯಾವುದೇ ಬಾಲ್ಯ ಸಹಜ ಮುಕ್ತ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ದೊರೆಯಲಿಲ್ಲ.
ಪ್ರಶ್ನೆ
೫: ಕನಸಾಗಿಯೇ ಉಳಿದದ್ದು ಅಶೋಕನ ಬಾಲ್ಯದ ಆಸೆಗಳು ಯಾವುವು ತಿಳಿಸಿ.
ಉತ್ತರ: ಅಶೋಕನ ಹೆತ್ತವರು ಆತನಿಂದ ಸೃಜನಶೀಲ ಬಾಲ್ಯವನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡು, ಕೇವಲ ರಾಂಕ್ ಪಡೆಯುವ
ಯಂತ್ರವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ ಆತನ ಅತ್ಯಂತ ಸರಳ ಮತ್ತು ಮುಗ್ಧ ಬಾಲ್ಯದ ಆಸೆಗಳೆಲ್ಲವೂ ಕೇವಲ ಕನಸಾಗಿಯೇ
ಉಳಿದುಹೋದವು. ಆ ಕನಸಿನ ಆಸೆಗಳು ಕೆಳಗಿನಂತಿವೆ:
·
ಬಡ ಬಾಲಕರಂತೆ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ
ಮಣ್ಣಾಗಿ ಮೈತುಂಬಾ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಆಟವಾಡಬೇಕು.
·
ಆಟವಾಡಿ ಬಂದ ನಂತರ, ಅಮ್ಮ
ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಗದರುತ್ತಾ ತನ್ನ ಕೈಕಾಲುಗಳನ್ನು ತೊಳೆಯಬೇಕು.
·
ಮಳೆ ನಿಂತ ಮೇಲೆ ಬೀದಿಯ ಹರಿಯುವ
ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕಾಗದದ ದೋಣಿ ಮಾಡಿ ತೇಲಿ ಬಿಡಬೇಕು.
·
ಹುಯ್ಯುವ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ಆಡಿ ನೆಂದು
ಬಂದಾಗ, ಅಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತನ್ನ ತಲೆ-ಮೈ ಒರಸಿ ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಕಾಫಿ ಕೊಡಬೇಕು.
·
ಬಾನಿನ ತಾರೆಗಳತ್ತ ಮುಕ್ತವಾಗಿ
ಗಾಳಿಪಟ ಹಾರಿಸಬೇಕು.
·
ಗೆಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಗೋಲಿ,
ಬುಗುರಿ, ಮತ್ತು ಚಿನ್ನಿ ದಾಂಡು ಆಡಿ ಸಂಭ್ರಮಿಸಬೇಕು.
ಪ್ರಶ್ನೆ ೬: ಇರುವುದೊಂದೇ ಬಾಲ್ಯ ಕಥೆಯು ಆಧುನಿಕ ಸಮಾಜದ ಪೋಷಕರಿಗೆ ನೀಡುವ ಸಂದೇಶವೇನು?
ಉತ್ತರ: ‘ಇರುವುದೊಂದೇ
ಬಾಲ್ಯ’ ಕಥೆಯು ಆಧುನಿಕ ಪೋಷಕರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಜಾಗೃತ ಮತ್ತು ಪ್ರಮುಖ ಸಂದೇಶವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ:
೧. ಕೃತಕ ಯಶಸ್ಸಿನ ಓಟ ನಿಲ್ಲಿಸುವುದು: ಪೋಷಕರು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕೇವಲ ರಾಂಕ್ ಗಳಿಸುವ ಯಂತ್ರಗಳನ್ನಾಗಿ
ಪರಿಗಣಿಸದೆ, ಅವರ ಮುಗ್ಧತೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಬಾಲ್ಯದ ಸಹಜ ನಗುವನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕು.
೨. ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯ ಬಲಿಪೀಠಕ್ಕೆ ಬಾಲ್ಯವನ್ನು ಬಲಿ ಕೊಡದಿರುವುದು: ತಮ್ಮ ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಂತಸ್ತು ಮತ್ತು
ವರ್ಗದ ಅಹಂಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ಮಕ್ಕಳ ಆಟದ ಗೆಳೆಯರನ್ನು ನಿರ್ಬಂಧಿಸಬಾರದು. ಸಹಜ ಗೆಳೆತನಕ್ಕೆ ಜಾತಕ, ಅಂತಸ್ತುಗಳ
ಹಮ್ಮು ಅಡ್ಡಿಯಾಗಬಾರದು.
೩. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ವಿಕಸನ: ಮಕ್ಕಳು ತಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣು, ಮಳೆ
ಮತ್ತು ಆಟಗಳೊಂದಿಗೆ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಬೇಕು. ಬೇಂದ್ರೆಯವರ ಕಾವ್ಯದಂತೆ 'ಇರುವುದೊಂದೇ
ಬಾಲ್ಯ, ಇರುವುದೊಂದೇ ಹರೆಯ', ಅದನ್ನು ಯಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಹೊಸಕಿ ಹಾಕಬಾರದು ಎಂಬುದು ಈ ಕಥೆಯ ಮೂಲ ಸಂದೇಶವಾಗಿದೆ.
ಪ್ರಶ್ನೆ ೭: ಅಶೋಕನ ಬಾಲ್ಯವನ್ನು ಕುರಿತು ಬರೆಯಿರಿ.
ಉತ್ತರ: ಅಶೋಕನ
ಬಾಲ್ಯವು ಬಾಹ್ಯವಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೀಮಂತ ಹಾಗೂ ವೈಭವಯುತವಾಗಿದ್ದರೂ, ಆಂತರಿಕವಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಒಂಟಿತನ
ಮತ್ತು ನೋವಿನಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು:
೧. ಬಂಗಲೆಯ ಒಂಟಿತನ: ಅಶೋಕನು ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಚಿನ್ನದ ಚಮಚ ಬಾಯಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಹುಟ್ಟಿದ ಏಕೈಕ ಪುತ್ರನಾಗಿದ್ದರೂ,
ಆತನ ವೈಭವದ ಬಂಗಲೆಯಲ್ಲಿ ಜೊತೆಗೂಡಿ ಆಡಲು ಒಡಹುಟ್ಟಿದವರಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಸಮ ವಯಸ್ಸಿನ ಗೆಳೆಯರಾಗಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ.
೨. ಆಟಕ್ಕೆ ನಿಷೇಧ: ಒಂಟಿತನದಿಂದ ರೋಸಿಹೋಗಿ ಬಂಗಲೆಯ ಕೆಲಸದವರ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡಲು ಹೋದಾಗ ಆತನ
ತಾಯಿ ವರ್ಗಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಆತನನ್ನು ಗದರಿಸಿ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಳು.
೩. ಕೃತಕ ಶಿಸ್ತಿನ ಬಂಧನ: ಸೋಮನ ಮಗ ಮೂರ್ತಿ ಅಶೋಕನ ಹತ್ತಿರ ಬರಲು ಹಂಬಲಿಸಿದರೂ 'ಬುದ್ಧಿ' ಎಂಬ ವರ್ಗ
ಸೂಚಕ ಪದ ಇಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಕರಗದ ಗೋಡೆಯಾಗಿತ್ತು. ಸದಾ ಓದುವಂತೆ ದೊಡ್ಡವರು ಹೇರುತ್ತಿದ್ದ ಕೃತಕ ಶಿಸ್ತು
ಆತನ ಬಾಲ್ಯದ ಮುಗ್ಧತೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹಿಂಡಿ ಇಸ್ತ್ರಿ ಮಾಡಿ ಕೊಂದಿತ್ತು.
ಪ್ರಶ್ನೆ ೮: ಅಶೋಕನ ಬಾಲ್ಯವು ಹೇಗೆ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು? ವಿವರಿಸಿ.
ಉತ್ತರ: ಅಶೋಕನ
ಬಾಲ್ಯವು ಸಮಾಜದ ಯಾಂತ್ರಿಕ ಹಿತವಚನಗಳು ಮತ್ತು ಹೆತ್ತವರ ಅತ್ಯಾಕಾಂಕ್ಷೆಯ ಬಲಿಪೀಠದ ಮೇಲೆ ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ
ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು:
೧. ಹೆತ್ತವರ ಸುಳ್ಳು ಅಂತಸ್ತು: ಬಡ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಆಡಿದರೆ ಗೌರವ ಕುಂಠಿತಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎಂಬ ತಾಯಿಯ
ಹುಚ್ಚು ಕಲ್ಪನೆ ಆತನ ಮುಕ್ತ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಕೊಂದಿತು.
೨. ಸದಾ ಓದಿನ ಒತ್ತಡ: ತಂದೆ, ತಾಯಿ, ಅಜ್ಜಿ, ತಾತ ಹಾಗೂ ಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಸಂಬಂಧಿಕರೆಲ್ಲರೂ ಸದಾ
'ಸಾಹೇಬನಾಗು, ರಾಂಕ್ ತಗೋ' ಎಂಬ ಕೃತಕ ಹಂಬಲವನ್ನೇ ಆತನ ಮೇಲೆ ಸವರುತ್ತಿದ್ದರು.
೩. ಶಾಲೆಯ ಯಾಂತ್ರಿಕ ವಾತಾವರಣ: ಶಿಕ್ಷಕರು ಮತ್ತು ಪೋಷಕರು ಆತನ ಆಟದ ಆಸೆಗಳಿಗೆ ಬೆಲೆ ನೀಡದೆ ಕೇವಲ
ಹೋಮ್ವರ್ಕ್ ಮತ್ತು ಪರೀಕ್ಷೆಗಳ ಹೊರೆ ಹೊರಿಸಿದರು. ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಆಡುವುದು, ಕಾಗದದ ದೋಣಿ ಬಿಡುವುದು
ಮುಂತಾದ ಬಾಲ್ಯದ ಸಹಜ ವಿಕಸನ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ಅವನ ಬಾಲ್ಯದ ಕೊಲೆ ಮಾಡಲಾಯಿತು.
ಪ್ರಶ್ನೆ ೯: ‘ಇರುವುದೊಂದೇ ಬಾಲ್ಯ’ ಕಥೆಯು ಗುರುತಿಸುವ ಮಕ್ಕಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಅಂಶಗಳನ್ನು
ವಿವರಿಸಿ.
ಉತ್ತರ:
ಈ ಕಥೆಯು ಮಕ್ಕಳ ಸಹಜ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಪೂರಕವಾದ ಹಾಗೂ ಕುಂಠಿತಗೊಳಿಸುವ
ವಿವಿಧ ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ:
೧. ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಬೆಳವಣಿಗೆ: ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ವಯಸ್ಸಿನ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಯಾವುದೇ ವರ್ಗ
ಮತ್ತು ಜಾತಿ ತಾರತಮ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಬೆರೆತಾಗ ಮಾತ್ರ ಅವರಲ್ಲಿ ಸಹಾನುಭೂತಿ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಪ್ರಜ್ಞೆ
ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ.
೨. ನೈಸರ್ಗಿಕ ಮತ್ತು ದೈಹಿಕ ವಿಕಸನ: ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣಾಗಿ ಆಡುವುದು, ಮಳೆಯ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕಾಗದದ
ದೋಣಿ ಬಿಡುವುದು ಮಕ್ಕಳ ದೈಹಿಕ ಕ್ಷಮತೆ ಮತ್ತು ಪರಿಸರ ಪ್ರೇಮವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ.
೩. ಮಾನಸಿಕ ಪ್ರಶಾಂತತೆ: ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ಅತಿಯಾದ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ಕೃತಕ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಹೇರಿದಾಗ ಅವರ
ಮಾನಸಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಮುದುಡಿಹೋಗುತ್ತದೆ. ಆಟದ ಮೂಲಕ ಸೃಜನಶೀಲತೆ ಚಿಗುರೊಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ
ಕಥೆ ಸಮರ್ಥಿಸುತ್ತದೆ.
ಪ್ರಶ್ನೆ ೧೦: ಮಕ್ಕಳ ಬಾಲ್ಯವನ್ನು ದಮನಿಸುವ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಕಥೆಯ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿ.
ಉತ್ತರ:
ಕಥೆಯ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಗುವಿನ ಬಾಲ್ಯವನ್ನು ದಮನಿಸುವ ನಾಲ್ಕು ಪ್ರಮುಖ
ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಬಹುದು:
೧. ಪೋಷಕರ ಅಂತಸ್ತಿನ ಅಹಂಕಾರ: ಕೆಲಸದವರ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡಲು ಬಿಡದ ತಾಯಿಯ ಸ್ವಭಾವ ಮಗುವಿನ ಸಹಜ
ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ದಮನಿಸುತ್ತದೆ.
೨. ನಿರಂತರ ಯಶಸ್ಸಿನ ಹೊರೆ: ಹೆತ್ತವರು ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧಿಕರು ಮಗುವನ್ನು ಸದಾ ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಜಗತ್ತಿಗೆ
ತಳ್ಳಿ, ರಾಂಕ್ ಪಡೆಯಲು ಒತ್ತಾಯಿಸುವುದು.
೩. ಶಿಕ್ಷಣದ ಕಠಿಣ ಹೊರೆ: ಮಗು ಸಹಜ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಮಾತನಾಡಲು ಬಂದಾಗಲೆಲ್ಲಾ 'ಹೋಮ್ವರ್ಕ್ ಇದೆ, ಓದಲು
ಹೋಗು' ಎಂದು ಅಬ್ಬರಿಸುವ ಯಾಂತ್ರಿಕ ಶೈಲಿ.
೪. ದೊಡ್ಡವರ ಅಪೇಕ್ಷೆಗಳ ಹೇರಿಕೆ: ಮಗುವಿನ ಸ್ವತಂತ್ರ ಆಸೆಗಳಾದ ಗೋಲಿ, ಬುಗುರಿ, ಮಳೆ-ಮಣ್ಣಿನ ಒಡನಾಟಗಳನ್ನು
ನಿಷ್ಪ್ರಯೋಜಕ ಎಂದು ಕಡೆಗಣಿಸುವುದು.
ಪ್ರಶ್ನೆ ೧೧: ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಶೋಕನ ಆಸೆಗಳೇನು? ಅವು ನಿಷ್ಫಲಗೊಂಡ ಬಗೆಯನ್ನು ಕುರಿತು
ಬರೆಯಿರಿ.
ಉತ್ತರ: ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ
ಅಶೋಕನಿಗಿದ್ದ ಆಸೆಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಮುಗ್ಧ ಮತ್ತು ಪ್ರಕೃತಿ ಸಹಜವಾಗಿದ್ದವು:
೧. ಅಶೋಕನ ಮುಗ್ಧ ಆಸೆಗಳು: ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುವುದು, ಆಟ ಮುಗಿಸಿ ಬಂದಾಗ ತಾಯಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಗದರಿಸುತ್ತಾ
ಕೈಕಾಲು ತೊಳೆಸುವುದು, ಮಳೆ ನಿಂತ ನಂತರ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಹರಿಯುವ ಹಳದಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕಾಗದದ ದೋಣಿಗಳನ್ನು
ತೇಲಿ ಬಿಡುವುದು, ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ನೆನೆದು ನಡುಗುತ್ತಾ ಬಂದಾಗ ಅಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮೈ ಒರೆಸಿ ಬಿಸಿಬಿಸಿ
ಕಾಫಿ ಕೊಡುವುದು ಆತನ ಆಸೆಯಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲದೆ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಗಾಳಿಪಟ ಹಾರಿಸುವುದು, ಗೆಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಗೋಲಿ,
ಬುಗುರಿ ಮತ್ತು ಚಿನ್ನಿದಾಂಡು ಆಡಿ ಸಂಭ್ರಮಿಸಲು ಆತ ಹಂಬಲಿಸಿದ್ದನು.
೨. ಆಸೆಗಳು ನಿಷ್ಫಲಗೊಂಡ ಬಗೆ: ಅಶೋಕನ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಆಸೆಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರೂರವಾಗಿ ನಿಷ್ಫಲಗೊಂಡವು. ಆತನ
ಶ್ರೀಮಂತ ಒಂಟಿ ಬಂಗಲೆಯ ಒಂಟಿತನ, ತಾಯಿಯ ವರ್ಗಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯ ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಇಡೀ ಕುಟುಂಬ ಸದಾ ಹೇರುತ್ತಿದ್ದ
ಯಾಂತ್ರಿಕ ಓದಿನ ಒತ್ತಡ ಆತನ ಎಲ್ಲಾ ಸಹಜ ಹಂಬಲಗಳನ್ನು ಕಮರಿಹೋಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದವು. ಆತನಿಗೆ ಮಳೆ, ಮಣ್ಣು
ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯ ಒಡನಾಟ ಸಿಗಲೇ ಇಲ್ಲ.
